Chyba mam depresję

[nieuczesaana]

Mój stan już za długo trwa i się nie poprawia. Przeczytałam na czym polegają
objawy depresji i zgadza mi się depresja reaktywna, mam 90% objawów. Trwa to
już ponad 2 tygodnie. Co robić? Zaczęłam chodzić na psychoterapię ale
terapeuta uważa że mam stan depresyjny. Nie daję sobie rady, potrzebuję
jakichś leków. Jestem tak potwornie zmęczona.. Chciałabym zasnąć na jakiś
miesiąc. Czy są jakieś sposoby aby się ratowac samemu? Leki ziołowe bez
recepty kompletnie na mnie nie działają, Nervomix czy Valerin Forte to jakbym
brałą witaminki, moge wziąć 1 dnia cały listek i nic. Jeśli chodzi o lekarzy
muszę doczekac poniedziałku.
Pomóżcie.

[mskaiq]

Depresja reaktywna lub nerwicowa, to taka, gdzie wyraźny jest
związek między silnym stresującym lub tragicznym wydarzeniem, a
przygnębieniem - jako reakcją na to wydarzenie.
Sprobuj codziennie cwiczyc fizycznie bo cwiczenia fizyczne zmiejsza
stres. Moze byc codzienny bieg, rower, plywanie, itp. Poza tym
musisz rozwiazac problemy ktore wywoluja stres bo inaczej ten stres
bedzie nieustannie powracal powodujac coraz dluzsze stany depresyjne.
Serdeczne pozdrowienia.

[nieuczesaana]

Ja wiem, moja depresja jest reakcją na konkretne zdarzeenie - nagły rozpad
związku. (po raz enty)
Nie mam sił na cwiczenia, zmuszam sie w ogóle do wstania z łóżka, jakiekolwiek
działania.
Problemu nie jestem w stanie rozwiązać bo on nie wróci, ani mnie nie pocieszy,
ani nie dostanę od niego już nic czego potrzebuję (jest z inną). Zresztą nie
chciałabym aby wracał.
Bardzo martwię się bo mam wrażenie że za chwilę się albo uduszę albo rozpadnę na
kawałki.

[ta82]

Hej, jesli chcesz to mozemy sie razem wspierac, ewentualnie poużalac
chociaz to chyba nie jest za zdrowe. Nie jestes sama.
Podobno nie ma sytuacji nie do rozwiązania i dla kazdego po
glebokich dolach zaswieci slonce, trzeba tylko cierpliwosci.
Jestem w podobnym stanie, potwornie zmeczona, w ciagu dnia lapią
mnie takie stany, ze az mi sie rece trzęsą zeby sobie cos zrobic,
ale wytrzymuję. Najgorszy byl pierwszy tydzien, cos we mnie peklo i
przeplakalam 7 dni prawie bez przerwy. Nie mialam ochoty isc do
pracy, ogladac tv, jesc, nic. Wygladam jak troll, sila zmuszam sie
do mycia i czesania. Jest mi bardzo ciezko, momentami mam wrazenie
jakby mnie cos sciskalo i dusilo ale to odchodzi. Drugi tydzien byl
lepszy, rzadziej mnie łapalo, teraz zaczyna sie trzeci. Bylam dwa
razy u psychiatry, powiedzial ze nie widzi koniecznosci dana lekow -
przesypiam spokojnie noce, od srody zaczynam psychoterapię.
Znam zrodlo stresu, poki co pozostaje nierozwiązane, bo brakuje mi
odwagi, ale wiem ze dni takiego stanu sa policzone, bo po prostu nie
dam dluzej rady, musze postawic wszystko na jedną karte, albo
zniszcze sie do reszty.
Te zle, lapiace chwile trzeba przeczekac, tlumaczyc sobie ze to
przejdzie, wychodzic na swieze powietrze i gleboko oddychac,
ewentualnie brac dluga, ciepla kapiel - na mnie to dziala.
Biore deprim, ale nie wiem czy dziala i w chwilach tluczenia serce
biore valerin forte i troche mnie uspokaja.

[nieuczesaana]

Hej, dzięki za odpowiedź. Tak generalnie to ja wsparcia mam bardzo dużo. Dużo
rozmawiam z przyjaciólmi, radzą mi, pomagają, chyba juz zaczęłam ich zamęczac bo
to za długo trwa i wzięłam na wstrzymanie bo i przyjaciele zwieją ..:) Także
teraz próbuję sobie radzić sama. Najgorzej czuję się rano, w ciągu dnia ku
wieczorowi trochę lepiej. Wieczorem też czasami mogę sobie wypić piwo dla
znieczulenia, trochę pomaga. Najgorzej że nie mogę normalnie spac, śpię po 5
godzin i budzę się w nocy po 5-6 razy i zasypiam na chwile. I znów. Ale w ciągu
dnia nie śpię.
Kurcze dziwię się że w twoim stanie psychiatra nie dał ci leków, chyba przegiął.
Po co się męczyć? Najgorsze jest to że ten stan uniemożliwia normalne
funkcjonowanie a przeciez trzeba chodzić do pracy, ja mam jeszcze studia, jakieś
sprawy, codzienne życie. I choćby dlatego powinien dac leki. Ja się uprę i
zarządam bo mam dość.
Tak wiem, ja sobie tłumaczę, to musi minąć czas. Na pewno kiedyś mi przejdzie.
Nie wiem tylko jakie tego będa konswkwencje, już chyba nigdy nikomu nie zaufam..
Ja teraz już nawet nie płaczę, jestem w takiej apatii i smutku i rezygnacji.
Chciałabym znów cieszyć się życiem..taka ładna wiosna się robi..

[mondrian4]

> Hej, dzięki za odpowiedź. Tak generalnie to ja wsparcia mam bardzo dużo. Dużo
> rozmawiam z przyjaciólmi, radzą mi, pomagają, chyba juz zaczęłam ich zamęczac b
> o
> to za długo trwa i wzięłam na wstrzymanie bo i przyjaciele zwieją ..:)


O już sensownie myśłisz. Nie obarczaj ich za bardzo swymi problemami bo ludzie
tego nei lubią. nawet pryjaciele tak naprawdę. Nie wiem czy masz depresję czy
nie ale byłem w bardzo podobnej sytuacji z tym że trochę poważniejszej bo
jeszcze są problemy czysto zdrowotne. Niestety wpadlem w jakiś stan apatii,
straciłem znajomych, przyjaciół, rozwaliło mi się życie zawodowe i generalnie
skończyłem z łapą w nocniku. dlatego warto robić coś żeby nie zwariować, ale nie
wiem co w twoim przypadku bo psychologiem nie jestem

[agusia1812]

haj wiesz ja tez mam podobnie rano budze sie i zaraz dopada mnie straszny stres
seduch zaczyna walic i poce sie okropnie i niewiem od czego zaczac najlepiej bym
spala caly dzien ale zas nie umiem ulezec bo strs mnie chce rozwalic na kawalki
nic mnie nie cieszy tylko ze ja mam do tego skoki cisnienia i paniczny lek ze
cos mi sie stanie,,,,,,masz cos podonego prosze odpisz

[babetschka]

mskaiq napisał:

Poza tym
> musisz rozwiazac problemy ktore wywoluja stres bo inaczej ten
stres
> bedzie nieustannie powracal powodujac coraz dluzsze stany
depresyjne.
>

chce rozwiazac problem ktory wywoluje u mnie stres:
chce by mask juz nie pisal postów

[stanislaw1954]

Prosisz o pomoc ; to zrozumiałe że człowiek źle sie majacy szuka
jej.Ja powiem Ci tak ; tutaj znajdziesz co najwyżej dobre lub złe
rady a pomocy może ci udzielic tylko specjalista a w przypadku
depresji to jest psychiatra. Jeśli wpakowałaś sie juz w depresje co
dopiero może stwierdzic lekarz to z pewnościa dostaniesz leki a będą
to antydepresanty.Sam choruje na depresje już 2 lata a leki biore
1,5 roku i przechodziłem tak samo przez to co opisujesz. Teraz jest
zdecydowanie lepiej ale niemniej jeszcze mam wachania depresji i
nadal musze pozostawać na lekach.Tą chorobe łapie sie w miare
szybko ; lecz wychodzenie z niej trwa znacznie dłużej. Pamiętaj że
nie jesteś odosobniona w tej chorobie ....jest nas znacznie więcej
niz możesz przypuszczać. Bądź jednak dobrej myśli i rozpocznij
leczenie jak najszybciej to i powrót do zdrowia tez będzie
szybszy.Pozdrawiam.

[czarna_wolga]

misiaq dziala na zasadzie automatycznej sekretarki ma juz gotowe
szablonowe recepty (odpowiedzi) na watki.

[mskaiq]

Musisz wybaczyc Mezowi. Bez wybaczenia bedzie sie pojawiala
nienawisc, zal i zlosc do Niego. Te uczucia rania Ciebie i przynosza
depresje.
Kiedy wybaczysz to zapomisz i znikna negatywne uczucia ktore
przynosza Ci tyle szkody.
Jesli nie mozesz biegac, sprobuj codziennie robic dlugi spacer,
zmiejsza sile emocji ktora jest baedzo wysoka u Ciebie.
Serdeczne pozdrowienia.

[demole]

nisza ekologiczna ponizej poziomu abor. gwarantuje zmniejszone szanse na przezycie.
Matka jest siodmym dzieckiem w rodzinie,ojciec szostym.
Czyli ja jestem 42.
Zony ojciec jest pierwszy i matka pierwsza a ona trzecia,slownie 3.

Pocieszajace,albo niepocieszajace,ze jesliby rodzice zony mieli dzieci przed 18
tym rz. na przyklad w 14 rz. wtedy matka rodzi silniejsze dzieci.I od Tescia,i
od zony i od moich rodzicow -a jednak ich szaqnse na przezycie sa mniejsze od moich.

Mam pytanie ogólne

[nieuczesaana]

Hmm, czyli aby pozbyć sie depresji reaktywnej trzeba pozbyć się negatywnych
emocji?? A ja mam odwrotnie, zauwazyłam że mi lepiej gdy stwierdziłam że ten
człowiek mnie chyba (nie mam pewności ale dużo przesłanek) okłamuje i to w żywe
oczy. Ze to coś z nim jest nie halo. O wiele gorzej było mi mysląc że to on jest
w porządku a ja jestem gorsza czy też to moja wina, że się rozstaliśmy.
Czyli negatywne emocje i złość na niego oraz poczucie że jest kłamcą i oszustem
mi trochę pomaga. Gdybym miała tą pewność myślę że bym się zupełnie uwolniła!

[myska_7]

Ja muszę czekać równo miesiąc na swoją pierwszą wizytę...!! Takie są
kolejki w poradni. Nie wiem jak dam radę przez ten miesiąc, coraz
gorzej się czuję. Ziołowe środki z apteki już dawno przestały
pomagać. Nie wiem jak przetrwać ten miesiąc czekania :(

[nieuczesaana]

Idź prywatnie! To twoje zdrowie, przez miesiąc to można się wykończyc.

[lucyna_n]

prywatnie za to można się wykończyć finansowo, a żeby klepnąć po
recepcie coś na chybił trafił to byle konował wystarczy.
Proszę porzucić zludzenia co do subtelnego doboru antydepresantów,
bo coś takiego nie istnieje. Dostaniesz to co akurat ostatnio
zachwalal przedstawiciel firmy farmaceutycznej, albo to co dany
lekarz akurat osobiście uważa za okej.
Co do autorki wątku, Tobie antyderesanty na nic, bo biochemię mózgu
masz w porządku, tylko Ci się życiowo nie poukladało. Nie palilabym
się zbytnio do brania psychotropów,jeżeli wiesz w czym problem to
lepiej poukladać sobie w głowie samodzielnie. No chyba że
doprowadzilaś się do stanu wyczerpania fizycznego i psychicznego,
ale nie sądzę, bo piszesz z niezwykłą energią. Dasz sobie radę, uszy
do góry, lewa noga, prawa noga i wyłazisz z dołka.

[lucyna_n]

Idź do rodzinnego nich Ci wypisze hydroxyzynę
to też jest słabe ale mocniejsze od ziołowego placebo.
Może Ci też wypisać inne uspokajacze, ale musisz wiedzieć że to trzeba
brać tylko doraźnie, nie codziennie i wogóle ostrożnie.