nie stoi

nie wiem co ze sobą zrobic..ok powiem jej! zna mnie tak długo..zrozumie...pomoże no bo kto jak nie ona? dzwonie..po pół godzinie przychodzi. w dłoni ma duuuże opakowanie lodów..doskonale wie że kocham waniliowe..che odmówić ale nim coś powiem nakłada mi porcje..siadamy ona zaczyna jeść, ja chce zacząć z nią rozmawiać ale ona...zaczyna opowiadać o swojej nowej miłości..słucham i nim skończyła moich lodów już nie było..podgłaśniam muzyke i wychodze do toalety.... wycieram usta, myję zęby...

z sobą i tym co się dzieje. Własnie podsumowałam to co straciłam dzieki chorobie . Tak nazwałam to po imieniu. Znienawidziłam siebie jeszcze bardziejprzez to co robię sobie. Straciłam najlepsze lata mojego życia, na co ? na wymiotowaniu i głodzeniu się . po co? tak naprawdę to teraz nie wiem po co, dla ideii? dlatego że mialam być szczęśliwsza? ładniejsza? pogodniejsza? bardziej przyswajalna dla otoczenia? dlaczego to robiłam nie wiem tyle lat i nadal nie wiem.Nie jestem szczęsliw...