Pytanie dotyczące testu (SI)

[halogen75]

Test odnalazłam przez wyszukiwarkę, ale wątek związany z nim jest już zarchiwizowany więc nie można się do niego dopisać. A o coś chciałam dopytać:

www.pstis.pl/pl/galeria/index.php?v1=none&str=podstrona_kwestionariusz

Jak potraktować pytania nieadekwatne dla dwulatka (przykład- pisanie na tablicy, uczenie się, pedałowanie na rowerze, cięcie nożyczkami, wiązanie sznurowadeł i wiele innych) w rozwiązywaniu tego testu? Ominąć je po prostu? Czy potraktować, że test nie powinien dotyczyć w ogóle dwulatka? Jeśli omijam pytania wychodzi, że wszystko jest w normie. Wiem jednak na 100%, że nie jest. Podpowiecie coś?

[halogen75]

Sorki, link nie wszedł, no to jeszcze raz;)

www.pstis.pl/pl/html/index.php?v1=none&str=podstrona_kwestionariusz

[gepardzica_z_mlodymi]

Młodsze dzieci niż 4-letnie bada się trochę inaczej - faktycznie te pytania dotyczą starszych malców. Ma tu znaczenie głównie obserwacja zachowań. Najlepiej skontaktować się z kimś, kto zna się na małych dzieciach.

[annafelczerek]

halogen75 napisała:

> Sorki, link nie wszedł, no to jeszcze raz;)
>
> www.pstis.pl/pl/html/index.php?v1=none&str=podstrona_kwestionariusz

Według mnie ominąć część dotyczącą koordynacji w całości, (bo pytania są niedostosowane do wieku) oraz węchu (tu nie jestem pewna, ale wydaje mi się, że różnicowanie zapachów pojawia się dość późno)

Pytanie o rower dotyczy aktywności wymagającej naprzemiennych ruchów kończyn. Myślę że odpowiednikiem u dwulatka może być wchodzenie po schodach.

Pozdrawiam
Anna Felczerek

[gepardzica_z_mlodymi]

W każdej sferze są pytania dla dzieci co najmniej przedszkolnych, więc możesz je właśnie potraktować jakościowo i nie patrzeć na punktację, czyli np. przesadnie reaguje na dźwięki, nadmiernie lubi huśtanie, karuzelę i z tym udać się do speca od SI.
Dla dzieci w wieku około 2 lat istotne jest (może wskazywać na zaburzenia SI) to, czy są nadmiernie drażliwe, łatwo wybuchające płaczem, trudno je uspokoić, nie potrafią poczekać nawet chwili np. na jedzenie, nie są zdolne do przechodzenia od jednej czynności do innej bez niepokoju, dużo czasu trzeba poświęcać na uspokajanie ich. Problemem jest, gdy dziecko nie umie utrzymać dłużej uwagi na zabawie lub/i nie umie porzucić jednego zajęcia i przejść do innego. Problemy z zasypianiem też mogą być diagnostyczne. Negatywne reakcje na pieszczoty proponowane przez kogoś innego (czyli wtedy, gdy sam po nie nie przychodzi), znaczne niezadowolenie, gdy zostaje unieruchomione np. w krzesełku, czy foteliku, czy niechęć do pewnych pozycji ciała, np. odchylenia głowy do tyłu takoż. Brak rozumienia słownych komunikatów, lęk wobec jakichś codziennych dźwięków, echolalie, wycofanie albo agresja wobec rówieśników, awersja do dużych zgromadzeń, brak reakcji na krytykę, kary, nadruchliwość, lęk przed wspinaniem się i huśtaniem lub odwrotnie ciągłe wdrapywanie się byle wyżej i lubość do huśtania się godzinami - to też może wskazywać na zaburzenia SI u malców m. 2 a 2,5 roku.

[annafelczerek]

Dziękuję za sprostowanie :). Wydaje mi się że u mojego synka już w wieku 2 lat widać było naprawdę sporo z tych rzeczy które opisuje test. Ale może to dlatego, że on jest dość mocno zaburzony.

Pozdrawiam
Anna Felczerek

[iwpal]

>>>halogen75 napisała:
Jak potraktować pytania nieadekwatne dla dwulatka (przykład- pisanie na tablicy
> , uczenie się, pedałowanie na rowerze, cięcie nożyczkami, wiązanie sznurowadeł
> i wiele innych) w rozwiązywaniu tego testu? Ominąć je po prostu? Czy potraktowa
> ć, że test nie powinien dotyczyć w ogóle dwulatka? Jeśli omijam pytania wychodz
> i, że wszystko jest w normie. Wiem jednak na 100%, że nie jest. Podpowiecie coś<<

Ominąć - kwestionariusz sensomotoryczny jest czuły od ok 4 roku życia, u młodszych dzieci pewne objawy mogą nie być tak ewidentne bądź dzieci są za małe na pewne funkcje.
małe dziecko z podejrzeniem deficytow SI ocenia sie nie za pomocą testów, ale prób klinicznych uwzględniających normy rozwojowe. Doswiadczony diagnosta stwoerdzi czy "dziecko ma prawo" czy juz jest pora do niepokoju

[halogen75]

iwpal napisała:

> małe dziecko z podejrzeniem deficytow SI ocenia sie nie za pomocą testów, ale p
> rób klinicznych uwzględniających normy rozwojowe. Doswiadczony diagnosta stwoer
> dzi czy "dziecko ma prawo" czy juz jest pora do niepokoju

Gdzie go znajdę? Ma ten diagnosta jakąś specjalną nazwę? Czy po prostu doświadczony psycholog? I proszę, nie pisz mi, że jest tylko w Warszawie, bo jak zebrałam wszystkie dane to wychodzi na to, że się za chwilę będę musiała tam przeprowadzić, bo tylko tam są wszyscy specjaliści i odpowiednie terapie;)

[gepardzica_z_mlodymi]

Terapeuci SI w zasadzie (najczęściej pedagodzy, psychologowie, fizjoterapeuci, czasem lekarze) są w wielu większych miastach, a czasem w zupełnie małych. U małych dzieci może wystarczyć konsultacja raz na jakiś czas i praca w domu według zaleceń, więc się nie zniechęcaj:)

[halogen75]

Dzięki gepardzica;) To znaczy, że nie muszę się przenosić;)

[kasia123m]

moj syn majac 1rok i 10miesiecy byl w jednym z najwiekszych centrow rehabilitacji w krakowie gdzie maja najlepsza sale do si w tym miescie....pamietam na tej sali byl 3razy...i uwierz mi orpocz opoznionego rozowoju ruchowego...chyba r62 albo 64 nic nie stwierdzili.Chodzil na szeroko rozstawionych nogach i moim skromnym zdaniem sie garbil...i byl mniej sprawy ruchowo niz rowiesnicy....niezalecono nawet rehabilitacjim niewykryto wiotkosci .Co do SI to mamy ogromne zaburzenia...wykryte w wieku 3,5 lat bo ja sie uparlam.jest podwrazliwy, ma klopoty z rownowaga, z planowaniem ruchu, z koncentracja, z funkcjonowaniem w duzej grupie,zaburzenia priopercepcji( wpadal na przedmioty), problemy z ruchami naprzemiennymi...itd...ogolnie jest tego sporo.zaden psyholog a widywalo go dwoch regularnie + wszyscy CI co byli w roznych centrach diagnozstycznych niezasugerowali SI.Malo tego..wypierali moje przypuszcznia.Ja o SI dowiedzialam sie dzieki dzieczyna z forum Inny swiat za co bardzo im dziekuje.terpaia dala nam bardzo duzo...w tym roku w marcu minal rok.Teraz moj 4,5 latek idzie od wrzesnia do zerowki( niestety) i zobaczymy jak sobie da rade.Zalatwilam mu od wrzesnia spotkania w ppp z neurologopeda i pedagogiem i mam nadzieje ze mi pomoga i bedzie dobrze.BO do tej pory mial tylko SI.Bo niby nic wiecej nam sie nienalezy...wiec bardzo sie ciesze ze bedzie mial te zajecia.Takie wspierajace rozowj..jakby sie okazalo ze jednak beda problemy.
Ja CI powiem ze jak on mial 2 latka to oprocz mniejszej sprawnosci fizycznej ja innych problemow niewidzialm.SI bylo widoczne jak zaczal chodzil do przedszkola.wychodzil jak sniety na poczatku...z godzine dochodzil do siebie.Panie opowiadaly ze nie maja z nim kontaktu..ze na nie niepatrzy, ze nie slyszy jak go wolaja.Wylaczal sie w grupie jakby zamyslal.Nie radzil sobie z nadmiarem bodzcow i to bylo widac tylko tam.
Wiec jesli czujesz ze jest cos na rzeczy to doprowadz do diagnozy.Ja tez wiedzialam ze nie jest ok...Pamietam wizyte u psyhologa jak mial 3 latak..jaki mily madry..testy mu wyszly na 3.8.super dziecko, ekstra wspolpracujace itd...a w przedszkolu bylo halo....ze chyba cos mu jest.Teraz sie boje szkoly...co bedzie..widze jak jest zmeczony ze jeszcze nie nad wszystkim panuje.to rozkojarzenie jak jest duzo dzieci w grupie...taka dekoncentracja...to tarzanie sie po lozku czy narozniku wdomu...czytam doksztalcam sie..jak uczyc to go rozladowywac jak widze ze go roznosi...mam nadzieje ze z czasem on tez znajdzie na to jakies sposoby...i jakos to musi byc...

[halogen75]

Kasiu, na diagnozę to my już oczywiście jesteśmy zapisani. U nas nie wchodzą w grę tylko zaburzenia sensoryczne. U nas jest cała gama różnych innych zachowań, która jest tak złożona i tak widoczna, że nie wyobrażam sobie nie zdiagnozować syna całościowo.