mama_arabella
11.02.19, 13:51
Witam, jestem mamą dwóch chłopców - 2,3 lata i 3 miesiące. Problem rozchodzi się o 2,3 latka. Ma opozniony rozwoj mowy. Mając 2 lata i miesiąc dopiero coś tam zaczął mówić. Wcześniej było to TYLKO swoje mówienie - kompletnie nie mające znaczenia, nie było ani jednego słowa, które by coś znaczyło. Dopiero wlasnie jakieś 2 miesiące temu coś "puściło" i zaczął cokolwiek nazywać. Dziś ma ponad 30 słów które mają znaczenia, potrafi wymienić liczby 1-12 , nawet jak są niepokolei, wiadomo wszystko jest niezbyt wyraźne, ale widać ogromną różnicę. Słowa systematycznie przybywają. Wykonuje polecenia proste, ale widać, że ma nas czasem w dupie. Niepokoi mnie strasznie to , że on nie mówi do mnie mama. Ani tata. Powiedziałabym nawet , że on żadnej żywej osoby nie nazywa. Potrafi nazwać zwierzęta, rzeczy . Czy to jest normalne , że on nie mówi tak prostej rzeczy jak mama do mnie ? Jak cis chce to ciągnie mnie, albo męża i posługując się naszą ręka coś pokazuje. Jeszcze niedawno jak mowilam "daj tacie buzi" to dawał mi, albo na odwrót, jakby nie rozróżniał. Słuch ma w porządku, bo byliśmy u laryngologa. Czasem się dziwnie zachowuje patrząc na skos, albo też patrzy np na prawo i głowę powoli obraca w lewo. Teraz już robi to troszkę rzadziej. Patrzy się często na obraz i jakby do niego gada. Wykrzykuje co chwilę coś, jeczy, setka, czasem nie to tak denerwuje , ale wiem też że on sprawdza moja cierpliwość Tym. To normalne u dwulatkow? Nie mam za bardzo możliwości konsultowania go z lekarzami , bo mieszkamy za granicą. Ale nie jesteśmy dwujezyczni, bo chcemy wracać jeszcze w tym roku do pl. A z językiem srednìo. Prawie w ogóle nie ma kontaktu z innymi dziećmi. Poza tym jest wesoły, wszędzie to pełno.
