Wiecie, że piździć w swym znaczeniu to praindoeuro

[kotulina]

Wydawało mi się, że to jakiś wulgarny neologizm, ale wg tego słownika znaczenie "piździć" jako wiać nieprzyjemnym, mokrym, zrywnym wiatrem jest bardzo stare. Taki źródłosłów ma tysiące lat:
www.etymonline.com/word/feisty

[randybvain]

Bliższy jest czasownik bździć.

fiu bździu i melanż-buda

[arana]

randybvain napisał:

> Bliższy jest czasownik bździć.


A oto propozycja z Gdańska: bżdżenie na czerwonym dywanie. Czyżby to był bilet wstępu do Fiu Bździu?

Przy okazji rejestruję nazwę Melanż-Buda, którą to formę Miodek nazwał językowym przewrotem kopernikańskim.

[apersona]

arana napisała:

> randybvain napisał:
>
> > Bliższy jest czasownik bździć.
>
>
> A oto propozycja z Gdańska: bżdżenie na czerwonym dywanie. Czyżby
> to był bilet wstępu do Fiu Bździu?
>
> Przy okazji rejestruję nazwę Melanż-Buda, którą to formę Miodek nazwał [
> url=http://www.sprawynauki.edu.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=
> 2071:polski-jzyk-nie-zaginie&catid=315&Itemid=30]językowym przewrotem kopernika
> ńskim.[/url]

" Francuz musi mieć teksty starofrancuskie przełożone na język nowofrancuski, a Anglik musi mieć średniowieczne teksty staroangielskie przełożone na język nowoangielski – by móc je zrozumieć. My tego nie potrzebujemy – poza niewielkimi preparacjami leksykalnymi. "

My Polacy czy my językoznawcy? Czy Miodek nie ma zbyt niskiego mniemania o umiejętnościach językowych Anglików i Francuzów i pomija brak wczesnośredniowiecznych tekstów dla polszczyzny.

[randybvain]

Jednak teksty starofrancuskie czy staroangielskie są o wiele starsze od najstarszych tekstów staropolskich: Cædmon's Hymn pochodzi z VII, a La Cantilène de Sainte Eulalie z IX wieku.

[stefan4]

randybvain napisał:

> Jednak teksty starofrancuskie czy staroangielskie są o wiele starsze od najstarszych
> tekstów staropolskich

No właśnie. A Miodek porównuje pierwsze teksty francuskie i angielskie z pierwszymi tekstami słowiańskimi i dochodzi do wniosku, że języki słowiańskie – z polszczyzną – zmieniają się szczególnie wolno. Dlatego bez większych kłopotów czytamy teksty staropolskie. Czyli my czytamy teksty z XVI wieku łatwiej niż Francuz czyta teksty z IX wieku. Ustawił więc zawodników tak, żeby jeden miał z górki a drugi pod górkę.

Czy ktoś ma pod ręką teksty francuskie lub angielskie z XVI wieku? Porównamy je z Rejem lub Kochanowskim i wtedy będziemy wiedzieć, czy istotnie polski zmienia się wolniej. Albo lepiej: tłumaczenia tych samych wersetów z Biblii na polski, angielski i francuski z tego samego czasu

[randybvain]

Pod ręką to nie, ale w internecie można znaleźć:
Biblia Gdańska (1632), Biblia Jakuba Wujka (1599), Biblia Brzeska (1563)
King James Version (1611)
Bible de Genève (1669)
Bible dOlivétan (1535)

[suender]

kotulina 06.07.18, 22:41

> ale wg tego słownika znaczenie "piździć" jako

Przepraszam bardzo, ale pisownia tego słowa się obecnie zmieniła i pisze się "piśdzić".

Pozdr.

Bczoła buczała o Beczale wybuczanym

[dar61]

Nawet zabawne, że {Kotulina} wielkim łukiem wraca do słowiańskiego znaczenia słowa, penetrując obce, krewniacze zakamarki słowników.

Mnie to słowo kojarzy się ... z pszczołą primo voto bczołą.
Bo ona tak samo straciła swą dźwięczność pierwotną, jak i bznąć wyciszyło się w piznąć.

Taki źródłosłów ma tysiące lat
Przebijam - sięga do początku powstawania mowy dźwiękonaśladowczej.
Brzdąc bździł, trąb dępy mu echo...
Szkoda gwar, tak szybko odchodzą...

_ _ _
Hmmm, w zakątku nam uAranionym, jaki wieki temu już czytałem, dziś odkrywam kilka błędów zapisu, chyba ręką słuchacza AL ...
Niebywałe.