patronimiki

[wind-eye]

bardzo ciekawy temat w każdym języku inaczej choć czasem podobnie,
tworzone były i są nazwy osobowe urobione od imienia ojca lub przodka rodu

znalazlam pare w Atlasie języków, moze Wy jeszcze coś macie? ktoś tu miał
pisac prace licencjacka z lingwistyki dot. pokrewienstwa?

*syn/potomek X-a*
mac- np. MacAllister / syn Alasdaira / j.szkocki
o- np. O'Hara / wnuk Eaghry / irlandzki
ben- np. Ben-Gurion / syn Guriona / hebrajski

*X-owy potomek*
-yan np. Petrosyan / potomek Piotra / ormiański
-szwili np. Basilaszwili / potomek Bazylego (przepraszam że nie "s" z
daszkiem)
-owicz np. Iwanowicz / potomek Iwana / rosyjski i bałkańskie
-dottir np. Sigurdsdottir / córka Sigurda / islandzki
-son np. Andersson / syn Andrzeja / norweski

podobno w angielskim nazwiska typu Johnsson to wpływy duńskie

[lira_korbowa]

wind-eye napisała:
> -son np. Andersson / syn Andrzeja / norweski

to raczej szwedzki

> podobno w angielskim nazwiska typu Johnsson to wpływy duńskie

Wpływy Wikingów, to i owszem. Ale duńskie (i norweskie) to są -sen: Hansen,
Andersen, Jacobsen.
Jeszcze w holenderskim: Pieterszoon (syn Piotra, rzecz jasna).

[dziubak3]

-owicz to przyrostek chrakterystyczny też dla ukraińskiego (-owycz)
-w polskim kiedyś istniała forma na -owic wyparta przez wschodniosłowiańskie -
owicz \\ tu też wariant -ic, -icz, -ycz (Kmicic, Zimorowic)
W ukraińskim bardzo powszechny jest też sufiks -enko (np. Wasylenko - syn
Wasyla)
Jeśli chodzi o córki też mamy tego trochę na gruncie słowiańskim - choćby
polskie -ówna i -anka (formy jeszcze do niedawna dość powszechnie stosowane).
Rzeczywiście ciekawy temat. Gdyby sie jeszcze chwilę zastanowić to i w polskim
znaleźlibyśmy jeszcze sporo przykładów!

[harfiarka]

wind-eye napisała:

> *X-owy potomek*
> -yan np. Petrosyan / potomek Piotra / ormiański
> -szwili np. Basilaszwili / potomek Bazylego (przepraszam że nie "s" z
> daszkiem)

Hmmm... po pierwsze, Bazyli to po gruzińsku Wasili a nie Basil(a), po drugie,
nie ma co mówić o "s" z daszkiem, bo z gruzińskiego stosujemy bezpośrednią
transkrypcję, przynajmniej w tekstach nienaukowych. Gruziński ma bowiem
niełaciński alfabet. Po drugie, końcówka nazwiska "dze" (tak jak Szewardnadze
czy Czawczawadze) również oznacza to samo, co "szwili", czyli nie
tyle "potomek", co "dziecko", "syn".