per "dziecko" do dorosłego

[sandra1301]

jeden z moich dalszych współpracowników ma niezbyt grzeczny nawyk
zwracania się do mnie per "dziecko", chociaż mam 34 lata, on lekko
po 50. Myślę, że wynika to z nieakceptowania faktu iż z wysokiego
stołka w administracji państwowej wylądował na posadzie w mniej
prestożowej instytucji. Mam z nim stały kłopot, bo oprócz tego
lekceważącego odnoszenia się do mnie (a pełnię funkcję wyższą od
jego), muszę tłumaczyć mu oczywiste rzeczy, które inne osoby pojmują
w lot.
Nie pamiętam które słowo określa takie zwracanie się do kogoś "per
dziecko", drażni mnie to. Jak mu dać do zrozumienia, że nie chcę aby
mnie tak nazywał przy moich podwładnych. Do tej pory ignorowałam to
z racji szacunku do jego osoby, ale teraz już nie wytrzymam.

ja bym mu powoedziała zartobliwie, ale wprost

[kora3]

"Miło, ze pan postrzega mnie jako az tak młodą osobe, ale pragne
zaznaczyć,ze pozostajemy w relacji słuzbowej, dlatego prosze się do
mnie zwracać słuzbowo, a nie prer "dziecko", z góry dziekuję"

[alexxa6]

za każdym razem gdy padnie to "dziecko" bez zbędnych tłumaczeń korygować,
wpadając mu w słowo:pani Xinska, lub imię (gdy jesteśnie po imieniu), pani
kierowniczko i dalej jak gdyby nigdy nic kontynuować rozmowę.I tak konsekwentnie
powtarzać, może wreszcie się ocknie i przestanie .

[nsc23]

Odpowiadac per 'tato'.

[nm.buba011]

> Jak mu dać do zrozumienia, że nie chcę aby
> mnie tak nazywał przy moich podwładnych.

- a przy przełożych i pozostałych, to niby może?

spytałbym dlaczego tak się zwraca, że Cię to bardzo ciekawi.

[kol.3]

Prawdopodobnie jegomość ów jest sfrustrowany swoją sytuacją i spadkiem z
wysokiego stołka na niższy, być może młodsza koleżanka na stanowisku nadrzędnym
go irytuje i zwracając się do niej per "dziecko" chce po pierwsze zdezawuować
jej osiągnięcia i podkreślić własne starszeństwo zawodowe, staż, doświadczenie
itp. Takie zwracanie się zastępuje także brak merytorycznych argumentów w
dyskusji. Zachowanie paskudne i należało natychmiast zareagować i je wytępić.
Pan nie zasługuje na żaden szacunek.

[przemek.plywak]

Nie ma wyjścia, musisz mu na to zwrócić uwagę. To z jego strony
bardzo niegrzeczne

[sparxx]

Zwolnić
A poważnie, to brakuje Ci asertywności w kontaktach z ludźmi. Zawsze, kiedy ten
pan zwraca się w tak chamski sposób - grzecznie ale zdecydowanie należy postawić
granicę i zasygnalizować, że nie życzysz sobie takiej poufałości. Nie jest Twoim
krewnym, a już na pewno nie jest Twoim ojcem, żeby mówić do Ciebie per "dziecko".
Są osoby, które uzasadniają takie zachowanie "bo jakby pierwszy raz mi
wyszedł...", "bo mógł(a)bym być Twoją matką/ojcem". Ale nie są i nic nie
usprawiedliwia takiego zachowania, a w przyszłości nie będziesz tego tolerować i
podejmiesz odpowiednie kroki, aby to ukrócić.
A jeżeli chodzi o wiek tego pana, to od osoby tak posuniętej w latach można by
się spodziewać większego taktu i kultury osobistej, zwłaszcza, że pracuje z ludźmi.

[sparxx]

Jeszcze napiszę bo zapomniałam

Słowo, które określa takie zachowanie to protekcjonalność.

[sandra1301]

dziękuję za rady, napewno z którejś skorzystam.

[bas-122]

Napisz jaki był efekt.

[schinella]

Protekcjonalny sposob zwracania sie do ciebie moze miec rozne
powody, ale zadne nie usprawiedliwiaja takiego zachowania.
Jest tylko jedno wyjscie z tej sytuacji a mianowicie zwrocienie temu
Panu uwagi by tak sie do ciebie nie zwracal (bez wzgledu na
okolicznosci - przy wspolpracownikach czy bez nich). Mozesz to
zrobic dyskretnie w cztery oczy, poprosic o chwile rozmowy i
przedstawic jako sytuacje dla ciebie niezreczna lub krepujaca.
Robiac to dyskretnie zaoszczedzisz jemu wstydu, gdyz zwrocenie mu
uwagi przy innych pracownikach byloby dla niego zapewne krepujace,
ale i tobie nie przyniosloby lauru.

[banitka51]

sparxx napisała:
> A jeżeli chodzi o wiek tego pana, to od osoby tak posuniętej w latach można by
> się spodziewać większego taktu i kultury osobistej, zwłaszcza, że pracuje z lud
> źmi.

i nie wiadomo, czy śmiesznie czy straszno... bowiem

1. wg słownika » przymiotnik posunięty w latach
synonimy: leciwy, niemłody, posunięty w latach, przyprószony siwizną, sędziwy,
stary, w jesieni życia, w podeszłym wieku, wiekowy"
nijak nie pasuje do 50-latka, nawet jeśli autor ma ok 30)
2. nawet starzec zdarza się pozbawiony kultury, autorce pewnie chodziło o
obycie, ale zdarzają się ludzie, którzy niczego się nauczyć nie chcą lub nie
potrafią. Takt i kultura osobista to nie majątek, który się gromadzi, to cechy,
które albo się ma, albo nie.
Protekcjonalizm owego pana z pewnością znajdzie ujście w innej formie.

[bas-122]

sandra1301, napisz jak to się skończyło. Ciekawa jestem.

[eridan]

Najpierw warto zwrócić uwagę, czy zwrot "dziecko" stosowany jest
tylko w stosunku do ciebie, czy też dotyczy też innych osób. Jeśli
mówi tak w rozmowie z innymi ludźmi, to należy całą sprawę "olać",
gdyż jest to typowy nawyk, z którym ten człowiek sobie nie poradzi,
bo traktuje to jako "przecinek" w zdaniu. Zupełnie inaczej rzecz
wygląda, gdy zwrotu tego używa tylko w stosunku do ciebie. Warto
wtedy podziękować za pochlebstwo dotyczące tak pięknego okresu
życia, ale było to już tak dawno, że nie sposób spamiętać, kiedy
ktoś by do ciebie się tak zwracał. Jeśli jest dość inteligentny -
zrozumie. Ale i tu nie ma pewności, bo zwrot taki podkreśla
też "przewagę" jego nad tobą (w jego mniemaniu oczywiście). Możesz
mu powiedzieć po chamsku, żeby do swojego dziecka mówił
per "dziecko". Do chamskiego łba to czasem trafia. Trudny wybór, bo
to jednak praca, więc kret może ryć albo nadawać do szefostwa. Dobra
rada: wybadać sprawę pod tym kątem jak na początku mego postu. A
potem działać.
Pozdrawiam,
Jacek