Policzmy Facetów Kociarzy:)

[hakdil]

A mnie ciekawi jedna sprawa.Otóż chcialabym wiedziec,ilu jest szanownych
Mężczyzn-milosnikow kotow na naszym forum?Uogolniam bardzo,ale tak mi sie
wydaje,ze faceci chyba jednak wolą psy,jak to jest z Wami,meżczyznami?Macie
kota, bo Wasza Kobitka go juz miala,czy tez jest Wam obojetne kto w domu,byle
bylo zwierzatko,czy tez zdecydowanie preferujecie koty i jestescie Kociarzami?
Bo jak czytam niektore posty,to az milo,ile wrazliwosci,delikatnosci,miłosci
drzemie w Waszych Facetach!
Ja napisze za mego Kociarza:on wolal psy(bo lubi jak sie go wszyscy
sluchają),a pies zawsze na gwizdek,kochany,bez humorów.Ale kiedy pojawil sie
w domu kot-szanowny Leosiek-to mąż pokochał go,gada do niego,bawi sie(ale nie
za długo),karmi,woła "masz"-gdy daje mu jedzenie(tak mu kazalam),a mówi
wyraznie i wolno,jakby bal sie,ze kot go nie zrozumie,padam ze smiechu gdy to
slysze!!!;toleruje nocne drapania w drzwi,sikanie nie zawsze do kuwety(choc i
tak ja sprzatam),zabawki na podlodze,karton odwrocony do góry dnem z dziurą
(ulubiony schowek kota),ktory mnie drazni,a co dopiero jego,estetę...
No to jak macie ochote,to wpisujcie sie,za facetow tez mozna,bo oni moze nie
mają czasu na takie tam dyrdymały.
Kumple:Leoś i Konio.

[sliwka1977]

U mnie to mój facet zaproponował żebyśmy sobie sprawili kota, a powiedział to
kiedy bylismy na romantycznym spacerze, stanął przede mną i powiedział patrzac
mi w oczy: Wiesz kochanie, chciałbym mieć z tobą...... kota. Myślałam, że padnę
ze śmiechu, ale i z radości, bo zwierze zawsze było w moich planach, pies
odpada, bo mieszkamy w bloku i nie ma nas w domu ok. 10 godz. dziennie. I tak
zawitał do nas Bilbo, no i te gadki mojego męża do kota: - prosze stąd zejść,
słyszysz? Bilbo, zejdź itd. itp. strasznie mnie to bawiło i nie wiedziałam, mój
facet potrafi aż tak przywiązać się do zwierzęcia. Teraz jesteśmy w czwórkę, bo
zawitał do nas rok temu drugi i jest nam dobrze razem wszystkim (hmmm no jak
się uwalą oba na nas w łóżku to trochę mniej).

[lady68]

mojego pierwszego kota przyniósł do domu mąż, bo ja nie bardzo byłam
zdecydowana i zrobił nam wszystkim niespodziankę. Po tragicznej smierci kotka,
drugiego gryzipiora przyniosłam ja.
Jak on do niej mówi: "Brunieczko kochana nie gryż pana, dlaczego mi to
robisz??"i to takim bolesnym głosem ze paść można ze smiechu.

[arek_cz]

Hmmm
My z zona wspolnie stwierdzilismy ze chcemy kota. A wlasciwie to
kotke.
Nasza mala "zmorka" jest z nami juz jakis czas
i naprawde nie wyobrazamy sobie teraz ze mogloby jej nie byc.
Pixel (tak sie zwie, ale to juz inna historia) jest strasznie
postrzelonym kotem Straszna z niej rozrabiaka, drapacz i wielka
lowczyni

Pozdrawiam serdecznie

zgłaszam się :)

[kocibrzuch]

Całe życie byłem psiarzem, tak wyszło z tradycji rodzinnych, zawsze w domu był
jakiś pies. Z psami dorostałem i nadal je lubię.
Koty darzyłem ostrożną, cichą i daleką sympatią (jak to by wyglądało wobec
kumpli, gdybybyło inaczej).
Zresztą były to czasy piaseczku w kuwetach i można było zawsze "wyczuć", że "tu
mieszka kot", co mnie trochę odstraszało od posiadania własnego.
Minęły lata i zaopiekowałałem się małą bezdomną kotką. Przygarnęłem bidulę.
Przywiązałem się i zakochałem (nie miałem dzieci, które zawsze bardzo chciałem
mieć). Musiałem ją leczyć z wszystkiego, co się dało, za dużo tego do
wymienienia. Gdy już myślałem, że nie wydobrzeje, pogłaskałem ją i
poprosiłem "pożyj jeszcze chociaż rok, jeden rok, proszę". Na drugi dzień
zaczęło się jej poprawiać. Ledwo przeżyła i już stale była malutka. Ostatnią
wizytę u weta zaliczyliśmy 17 marca. Dnia 18 marca następnego roku musiałem z
nią iść, znowu zaczęła chorować. Nerki. nie przyjmowałem do wiadomości, że to
już koniec i trzeba ją uśpić, by jej ulżyć. Jeździłem taksówkami po różnych
lekarzach, dawałem sam kroplówki, liczyłem na kolejny cud.
Uśpiłem na moich rękach. Beczałem jak bóbr. Na imię miała Felka.

Teraz mam Bryzkę. Przygarnięta jak tamta, z tego samego podwórka. Jest zdrowa,
wyciągnięta z chorób, też malutka. Żyje. I jest w domu tylko moja, moja, moja.

[ekobita]

Ech wzruszył mnie ten kocibrzuchowy post. Szkoda tylko, że takich wrażliwych
facetów jakoś malutko na tym świecie. Pozdrowienia i głaski dla Bryzki i innych
kociaków Edyta

[weekend123]

Dołącza Mój Mąż (MMŻ - Mężczyzna Mojego Życia), który nie przepada za
komputerami i vice versa )) dlatego zgłaszam Go ja !

Samo to, że już mamy 3 kociaki ! Śpimy razem, jemy razem itd. Jak Go widzę z
Rudkiem na ramieniu gdy chodzą po mieszkaniu i MMŻ opisuje mu na głos
mieszkanie a mi tłumaczy, że przecież Rudek od czasu do czasu musi zobaczyć czy
coś nie zmieniło te dwa metry wyżej - to padam ze śmiechu )) !!! A Rudek
zadowolony mruczy aż echo niesie i ogląda meble, sufit, ściany z miną Lorda.

Albo jak MMZ tłumaczy Kici, że damie nie przystoi upominać się o plasterek
szyneczki, czy że już przecież jadła i musi dbać o linię itd. Albo jak ją prosi
aby była uprzejma i zeszła z jego klaty bo za chwilę przestanie oddychać ))
A jak Kicia była maleńka i wypadła nam z balkonu (3 piętro!!!), to MMŻ wyleciał
z mieszkania jak z procy i w samych majtkach (bieliźnianych), na bosaka
poleciał na dół po Maleńką ! Dopiero w domku dotarło do niego w czym to
zrobił )) Było lato i wcześnie rano więc wielu świadków nie było )) Kici
na szczęście nic się nie stało ! Oj - mogłabym tak długo !!!

Myślę/wiem, że jest ich wielu ale jakoś im nie przystoi przyznawać się do
takich zachowań i wzruszeń

Pozdrawiam za to Wszystkich !!!

[aniabe13]

Zgłaszam szanownego małżonka. Zakochany w naszej Miśce....sam ją wybrał. Obraża
się na kota gdy ten nie u niego jest na kolanach i śpi nie na jego stronie
łóżka. W razie potrzeby o każdej porze dnia i nocy jest gotów znaleźć pomoc dla
kota, zawieźć ją w dowolne miejsce. I kiedy kot zajmie jego fotel pokornie
siada gdzie indziej.

[kocianna]

Zgłaszam Przyjaciela (no chyba nie pana?) naszych Futrzaków. Historia naszej
Figuni była bardzo podobna do historii kotki Kocibrzucha - była z nami tylko
przez rok...Niektórzy uznają to za niestosowne, ale mąż zawsze z naciskiem
dopytuje się, czy na pewno drzewko, które jej posadziliśmy, jest zadbane, a
ostatnio prosił o posadzenie kwiatków (choć z drugiej strony ta część ogrodu
rzeczywiście nadaje się na rabatkę).
Leon został przyniesiony z podwórka trzy miesiące po odejściu Figi. Kiedy
wyjeżdżaliśmy na wakacje i po raz pierwszy Leoś miał zostać z opiekunem mój mąż
przytulił do do siebie z całej siły i prosił "uważaj na siebie, nie siedź na
parapecie, nie poluj na osy" - miał łzy w oczach. Co drugi dzień dzwonił pytać,
czy wszystko w porządku. Kiedyś jednocześnie wyjechaliśmy w delegacje - dzwonił
najpierw do opiekuna naszych kotów, a dopiero potem do mnie.

Teraz zastanawiamy się nad przygarnięciem trzeciego Futrzaka - mąż twierdzi, że
kiedy pojawi się nasze dziecko, to większa ilość kotów będzie wskazana, żeby
nie zdołało ich zamęczyć

[marta_i_koty]

Mój mąż zawsze chciał mieć kota, ale jakoś nie podchwytywałam tematu, zupełnie
mnie to nie kręciło. Aż któregoś dnia ( to było w Dzień Matki 1999... ) ktoś
podrzucił pod nasz blok 6-tygodniowa koteczkę. Ponieważ dzieci z podwórka
ochoczo ruszyły na nią, chcąc nie chcąc ( raczej chyba nie chcąc ) wzięłam to
maleństwo na ręce... i jest u nas dotej pory, a razem z nią 7 innych futrzaków.
Myślę, że gdyby mój mąż przewidział, jakie rozmiary przyjmie choroba,
zwana "Marty kręćkiem na punkcie kotów" tak bardzo by mnie nie namawiał...

[hakdil]

Marta...7 innych futrzaków????Zazdroszcze!Juz widze te ogony postawione na
bacznosc,gdy czekaja rano na jedzonkoZdaje mi sie,ze jestes potentatem kocim
na tym forum(wykluczam hodowców)!
A swoja droga fajnie,ze w naszych poczciwych chlopach biją ogromne serducha
przyspieszające nie tylko na widok zgrabnych nóżek

[iwapaw]

Mój mąż był mocno przeciwny pojawieniu się pierwszej kotki w domu. Bał się
kotów - bo to dzikie i zgryza (!!!) dzieci w nocy. Podwórkowa kotka okociła się
i pozostało jedno, przez nikogo nie przygarnięte maleństwo. Dzieci prosiły,
błagały a on nic - nie wzruszony kocim losem wyszedł do pracy. Po południu
pojawił się z kuwetą, miszeczką, żwirkiem pod pachą i zapytał krótko "Gdzie ten
kot?". Kot jest już 5 lat. Drugą kocię mąż przygarnął już sam - "no bo taka
biedna była", stawiając nas wszystkich przed faktem dokonanym. Między nim a
kotkami jest jakiś układ pt. zaczepiamy się wzjemnie ale i tak się lubimy. Jak
koteczki mają potrzebę pogryzienia się z kimś - mąż zawsze słuzy swoją ręką,
jak mają potrzebę pomruczenia na czyichś kolananch - również pan jest
najodpowiedniejszy.Ostatnio zaczął coś wspominać o trzecim kotku - no bo jak
są dwa to czemu nie trzy???

[amra1]

Mój mąż z domu był absolutnym psiarzem i kotów nie znosił. Wprowadzając się do
mnie musiał zaakceptować fakt, że w domu jest kot Faust, o charakterze
pasującym do imienia, który jest na dodatek panem i władcą świata i okolic...
Nie było łatwo... Sama nie wiem kiedy to się stało, ale nagle zapałali do
siebie taką miłością, że ja przestałam się dla kota liczyć... A nie,
przepraszam, ja chwilami byłam najważniejsza, szczególnie gdy kroiłam surowe
mięso Kot spał z Panem, u Pana na kolanach było mu najwygodniej, Pana budził
na śniadanie, z Panem rozmawiał, a Pan ustępował kotu miejsca na swoim fotelu,
spał w pozycji wykręconego znaku zapytania, byle nie przeszkodzić wyciągniętemu
na całą długość kotu... W zeszłym roku kot zaczął bardzo chorować (miał 12
lat, a dodam, że przyniosłam go do domu jako 3 miesięcznego kociaka), najpierw
nerki, potem glejak niestety... I w marcu tego roku przyszła taka noc, że
musiałam podjąć tę decyzję w lecznicy... Ja, bo mój mąż do ostatniej chwili się
jeszcze nie zgadzał, pomimo opinii weta. Jeszcze wierzył, że może coś da się
zrobić. Ale się nie dało. I wiecie co? Jak jestem z tym człowiekiem 8 lat,
pierwszy i ostatni raz właśnie wtedy widziałam jak płakał, kompletnie nie
wstydząc się swoich łez, pomimo obecności kilku osób dookoła. To on był z
Faustem do samego końca, ja nie dałam rady, wyłam na korytarzu, pod gabinetem.
Traf chciał, że dosłownie dwa miesiące przed początkiem chorób Fausta
przygarnęłam małego kociaka, którego znalazłam pod klatką, wracając z pracy
(notabene też chorego strasznie, ale na szczęście udało się go uratować). Jest
oczywiście cały czas z nami, a mój mąż, pomimo tego że za półtora miesiąca
urodzi nam się pierwsze dziecko, poważnie zastanawia się na wzięciem drugiego
kota do domu... O psie jakoś nie myśli i nie wspomina...

[akirah]

Koty... koty są... koty są miłe
Pewnego dnia, kiedy jeszcze byłem z pewną Panią, która zresztą czyta to forum
u niej w domu pojawił się On. On jest rudy, ma piękne białe łapy i brzuch. A! I
szyję. Jest piękny. Bywa miły Ale raczej bywa zmęczony, kiedy pytam Go, co
jest? On odpowiada - zmęczony jestem. Zdrzemnę się. Albo - nudzi mi się. Pozwól,
że cię ugryzę i poganiamy się po mieszkaniu
Rzadko co prawda Go widuję ostatnimi czasy, bo ciężkie czasy nadeszły, ale On
mnie nie zapomina. A On wygląda tak:

www.count-zero.net/images/toff-naukowiec.jpg
Widać, że mądry to Kot.

[quba]

no cos TY ! to przeciez moj Figlaszek !!!!

[josei]

Mam w domku dwa koty i to wcale nie sa moje koty bo one u mnie mieszkaja tylko
przez mojego faceta który je uwielbia.

[miss_dronio]

Zgłaszam swojego męża To najprawdziwsza kocia mama

[wave32]

Świadomy obowiazków (praw żadnych) wynikających z kociarstwa, dopisuję się sam, trochę zdopingowany przez Hakdil.Pozdr.

[hakdil]

MERCI ))
Bóg Ci wynagrodzi w kotach))

"dokładam" dwóch

[aankaa]

chłopów
wymiętolą, utulą, potrafią się pokłóócić w czyim łóżku ma zasnąć

[verdana]

Mam syna - kociarza. Najpierw, gdy miał 8 lat przygarnął nas kot z podwórka.
Kot uznał syna za swojego jedynego pana. Do tego stopnia, ze gdy sym juz
dorosły się wyprowadził, kot olał nas i nasz dom i wyprowadził się wraz z nim.
Niestety, kot odszedł w zaswiaty. Teraz syn ma czarną kotkę - odmówił
mieszkania sam, bez kota.

[quba]

moj maz po prostu opiekuje sie naszym kotkiem tak jak opiekowal sie synem kiedy
ten byl maly - chodzi z nim na spacery, bawi sie, wieczorami nosi po mieszkaniu
na plecach albo w ramionach
- o tu sie gasi swiatelko
o tu jest lustro
zobacz, a kto to jet w lustrze?
kotek jest w lustrze? a jaki piekny kotek !
no to idziemy do mamusi
super
jest kociarz z niego nie lada
kot spi z nim na jego polowie lozka
kot u niego siedzi na kolanach
ja jestem laskawie tolerowana

ale coz trudno
nie zzera mnie zazdrosc
ciesze sie ze moj maz kocha naszego kotka

pozdrowka