Rozpaczliwa prosba o porade....

[angieblue26]

Witam
Dawno nie pisalam na forum,choc codziennie zagladam. Od czasu powrotu z
wakacji bylam wlasciwie ciagle "w biegu", bez szans na dluzsze posiedzenie
przed ekranem
Nie wiem, czy pamietacie, ale Zurek polecial z nami do Polski. Relacje z
podrozy napisze pozniej, grunt, ze dolecielismy cali i zdrowi, .... choc
emocje ( z samolotu ) byly godne najlepszego thrillera....
Zurek cudownie zaaklimatyzowal sie w moim warszawskim mieszkaniu, oswajanie
sie z nowym miejscem trwalo moze kwadrans. Nigdy nie widzialam go takiego
szczesliwego i spokojnego. Mimo iz przed wyjazdem zamykalismy sie przed nim
na noc w sypialni, zdecydowalismy,ze o ile nie sie za bardzo nie rozbryka -
bedzie sypial z nami.
Niestety, ta idylla skoczyl

[umfana]

I co się stało ... hej??? ((

[lidia1001]

Napisz coś więcej, bo na razie problemu nie widać

Ouups...!

[angieblue26]

Ojej, strasznie przepraszam.... Czy moge prosic moderatorke o usuniecie tego
postu ? Nie zauwazylam, ze wyslal sie w polowie pisania ((
Jutro napisze cala historie w calosci, niestety dzisiaj jestem za bardzo
zmeczona, zeby sklecic choc jedno porzadne zdanie.
Powiem tylko, ze od tygodnia spie po godzine, wlasnie przez Zura (
Z gory dziekuje,
Ola

[marta.kunc]

angie, napisz tez o podrozy samolotem plizzzzz
bo ja lece z tigerem 2 grudnia
juz trzese sie na sama mysl

Tym razem - prosba "w jednym kawalku".

[angieblue26]

Witam
Dawno nie pisalam na forum,chociaz codziennie tu zagladam. Od czasu powrotu z
wakacji bylam wlasciwie ciagle "w biegu", bez szans na dluzsze posiedzenie
przed ekranem
Nie wiem, czy pamietacie, ale Zurek polecial z nami do Polski. Relacje z
podrozy napisze pozniej, grunt, ze dolecielismy cali i zdrowi, ... choc emocje
(z samolotu ) byly godne najlepszego thrillera....
Zurek cudownie zaaklimatyzowal sie w moim warszawskim mieszkaniu, oswajanie sie
z nowym miejscem trwalo moze kwadrans. Nigdy nie widzialam go takiego
szczesliwego i spokojnego. Mimo, iz przed wyjazdem zamykalismy sie przed nim
na noc w sypialni, zdecydowalismy, ze o ile nie sie za bardzo nie rozbryka,
bedzie sypial z nami. Przez cale trzy tygodnie kocio niczym aniol ukladal sie
wieczorem na poduszce pomiedzy nami, co rano znajdowalismy go w tej samej
pozycji, rozciagnietego na pleckach, rozmruczanego niczym dieslowski silnik.
Cud, miod, prawdziwy « Zurek na slodko » 
Niestety, ta idylla skoczyla sie wraz z powrotem do domu. Wlasciwie kazdego
dnia Zur robi sie coraz bardziej nieznosny... O ile do tej pory po
kilkugodzinnym "malpieniu sie" nastepywaly blogie chwile snu, teraz na prozno
oczekiwac chociaz paru minut spokoju. Kiedy jestem w domu Zur wlasciwie non
stop "atakuje" – zebiskami i pazurami – moje lydki, rece, kulkakrotnie
zdarzylo mu sie wpic, az do krwi w moj dekolt i szyje. Z natury nerwus, staram
sie, jak moge, zachowac zimna krew i na powyzsze zaczepki reagowac cieplym
tonem, glaskiem, przytuleniem, czesto jednoczesnie opatrujac wlasne "rany". W
najgorszym wypadku fukam, albo leje mu po pupsku woda ze spryskiwacza. I prosby
i grozby odnosza skutek jednakowy – czyli zaden. Conajwyzej kocik rozkreca sie
jeszcze bardziej, tak, ze jedynym rozwiazaniem jest zamkniecie sie przed nim w
pokoju « komputerowym », jedynym, do ktorego kot nie dobija sie z wrzaskiem
rzucajac sie na klamke…
W przerwach pomiedzy kolejnymi zakusami na poszczegolne czesci mojego cialai,
Zur skupia sie na atakach na wszelaki sprzet domowego uzytku, od suszarki
poczawszy, a na panelach podlogowych konczac. Blogoslawione chwile snu (mojego
i kota) sa coraz bardziej sporadyczne, a nawet jesli nadchodza, jest to raczej
krotka drzemka sluzaca regeneracji sil niezbednych kotu do dalszej walki. Nawet
podawanie jedzenia do miski konczy sie skakaniem mi na reke, gryzieniem moich
palcow, lub w najlepszym razie lyzki, ktora nakladam mu puszke….Co jakis czas
daje mi znac, ze papu jest ble – pracowicie i z zacieciem wysypujac je na
podloge z jednej i zalewajac obficie woda z sasiedniej miski.
Jednak wszystkie powyzsze kocie dewiacje sa niczym w porownaniu do rozrywek,
ktore kot prezentuje w godzinach wieczorno-nocnych ( po powrocie meza z biura).
Oszczedze Wam szczegolow tego przedstawienia, bo i tak straszliwie sie dzisiaj
rozpisalam , powiem tylko, ze przesypiam maksymalnie godzine na dobe, a i to z
przerwami.
Bylam za wychowaniem bezstresowym kota. Skutek taki, ze kot ma sie wspaniale,
za to ja jestem klebkiem nerwow. Jeszcze trzymam sie, ostatkiem sil, ale powoli
kapituluje...
Czy macie jakikolwiek sposob na uspokojenie kota ?

[lidia1001]

Moze przechodzi okres buntu związany z dojrzewaniem? Tak jak to jest u dzieci.
Nie wiem, czy koty też coś takiego mają

[angieblue26]

Lidia, niestety nie mamy dziecka, wiec niewiele wiem o buncie dojrzewania, ale
moze faktycznie masz racje ? W kazdym razie mam nadzieje, ze wszystko wroci
wkrotce do (jakiejs) normy, bo doslownie zasypiam na stojaco

[foxie777]

Jaki On sliczny. Czy jego oczki sa niebieskie czy zielone.
Jest bardzo podobny do mojego rudzielca, z tym ze Ona jest
dorosla.
Co do wybrykow, jest to po prostu kocie baby.Gwarantuje, ze z tego
wyrosnie.
Moja syjamska kotka jak byla malutka, to takie cuda wyprawiala, ze
dom sie trzasl w posadach. Teraz ma prawie dwa latka, ale
jak jej przyjdzie ochota to tak rozrabia, ze juz nie wspomne
jakie ma "gadane".
Dzisiaj rano obudzila nas 5:30am.

pozdrawiam

Foxie :-)

[angieblue26]

Zurek ma oczka zielono-zlote, kolor zalezy od oswietlenia.
Wczoraj wieczorem uwiazalam na kiju od miotly (ma z jednej strony taka
plastikowa nakladka, coby miotle mozna bylo zawiesic) sznurek z mysza. Powyzsza
zabawka operowalam przez 2,5 godziny jednoczesnie obdzwaniajac mame, babcie i
siostre (inaczej pewnie padlabym z nudow ). Zurek wyskakal sie i wyhasal,
tak, ze ze okolo pierwszej zaczely mu sie kleic oczka ze zmeczenia
Przespal praktycznie .... cala noc )), az do piatej.
Moze jemu po prostu brakuje towarzystwa do zabawy i stad ta zlosc i zaczepki ?

[beali]

Bardzo możliwe,że się nudzi i szuka sobie rozrywek,a że odkrył pazurki
i całą fajową zabawę nimi,wkurzanie Ciebie,to ich używa.Po moich milusich zauważyłam,że czasem koty maja takie napady złośliwości,a im bardziej ja się wkurzam,tym mocniej dokuczają.Moja siedmio,ośmiomiesięczna diablica dla nas przekochana,milutka,przytulna i nigdy nawet jednego pazura nie wyciągnie, wyżywa się na starszych kotach,atakuje,wskakuje zninacka na plecy niczego nie spodziewającej się,wygodnie ułożonej koty,urządza niby bójki,gonitwy,no szał choć bez rozlewu krwi.Efekt-my mamy spokój,żadna kota nie lubi Majuśki,a Majuśka wpada w dół,kiedy 'siostry' znikają jej z pola widzenia
Nie pozwól się mu atakować,bo się jeszcze przyzwyczai.Spróbuj metody dźwiękowego odstraszania-jakaś puszka z czymś tam pod reką/w ręce/i kazdy atak nagradzaj nieprzyjemnym dźwiękiem.Czytałam takze o struminiu sprężonego powietrza w pysio-ponoć działa na wszystkie koty odstraszająco.W momencie próby ataku,aplikuje się kotu niespodziankę w pysio,czyli ubiega się atak,a kotek z czasem pojmuje,że nie warto atakować,bo pani jest i tak pierwsza.Napisali w "Moim kocie i ja",że śierściuchy rezygnują z ataku.

[annskr]

A może faktycznie brakuje mu towarzystwa? W jakim wieku jest kocio? Może się
dokoćcie kocurkiem równolatkiem - zajmą się sobą i Wam dadzą trochę spokoju?
Tylko najpierw sprawdźcie, jaki charakterek ma ew.nowe kocio ?))

[angieblue26]

Kocio ma 6 m-cy (konczy w niedziele).
Mysle, bardzo powaznie, nad towarzyszem (-szka). Moj pomysl zostal juz
przedstawiony drugiej polowie, jest w fazie oczekiwania na akceptacje

[groha]

Angie, trafił Ci się facecik z ikrą, tak ja nam Ta pozorna agresja, to nic
innego, jak nadmiar zmagazynowanej energii, która u niektórych młodych samców
przybiera postać wulkanu. Piszesz, że w końcu udało Ci się go zmęczyć, czyli to
jest chyba to - potrzeba uwolnienia tego nadmiaru. Przepraszam, chyba mi
umknęło, więc zapytam - czy on jest już wysterylizowany? Bo w przypadku takich
żywotnych samców, to paląca potrzeba. Nasz Frycek, w wieku 4 miesięcy stał się
kompletnie nie do wytrzymania; latał po mieszkaniu niemal rozbijając się o
ściany, rzucał się na wszystko z zębiskami i nakręcał się tak strasznie, że
padał z wywieszonym jęzorem, "robiąc bokami", a oczy wciąż szukały nowego
obiektu do ataku. Zdecydowaliśmy się na natychmiastowy zabieg, przed którym ja
trzymałam go, niemal na nim leżąc, a w nim była siła lwa oraz zęby i pazury
wszędzie, nawet na ogonie Wet usiłował go uśpić trzema kolejnymi zastrzykami,
mamrocząc pod nosem, że takiej bestii, to już dawno nie widział A na pierwszy
rzut oka, to było chodzące niewiniątko, jak każdy malutki, 4 miesięczny
kociaczek.
Wraz z usunięciem hormonu walki, agresja minęła niemal natychmiast. Ale energia
została. Na tyle jej dużo, że mieszkanie jest dla niego ewidentnie zbyt ciasne.
To ponoć cecha wielu żywotnych i silnych samców-europejczyków, więc przy
adopcji drugiego kota trzeba ją uwzględnić. Bo może być tak, jak u nas: Frycek
tak straszliwie i bezpardonowo zdominował biedną, starszą kocicę, że mam
wrażenie, jakby czasem żyć jej się odechciewało... Wet powiedział krótko: nie
ma wyjścia, trzeba czekać, aż się postarzeje i trochę uspokoi. No wiec czekamy
już 2 lata i mam wrażenie, że faktycznie - jakby trochę więcej teraz śpi, czyli
może wreszcie robi się z niego normalny, stateczny kot?