DNI AFRYKI

gajasirocco Dzień Jedności Afrykańskiej 25maj- zapamietajcie! 18.05.08, 12:53

Dzień Jedności Afryki 2008
2008-05-24 @ 15:00 - 2008-05-24 @ 22:00

25. maja diaspora afrykańska na całym świecie obchodzi święto
swojego Kontynentu: Dzień Jedności Afrykańskiej. W przeddzień tego
święta, w sobotę 24. maja, w samym centrum Warszawy - na Placu
Defilad - odbędzie się plenerowe wydarzenie, które będzie
afrykańskim wkładem w warszawskie obchody Roku Dialogu
Międzykulturowego. Formuła wydarzenia nawiązuje do podobnych
festiwali promujących wkład Afryki i jej diaspory we współczesną
kulturę, takich jak londyński Black History Month.

Wydarzeniem głównym będą otwarte plenerowe koncerty (godz. 18.00-
22.00), podczas których wystąpią gwiazdy afrokaraibskie (Clive Brown
& The Shekinah Singers) oraz najlepsi muzycy afrykańscy z całej
Polski (m.in. Djolof-Man, Djembe All Stars, De Goldfinger).
Od godziny 15.00 zapraszamy do Miasteczka Afrykańskiego, gdzie
odbywać się będą prezentacje sztuki i kuchni afrykańskiej, warsztaty
(bębny, taniec, warkoczyki), a w Namiocie Filmowym - pokazy filmów.

Clive Brown & The Shekinah Singers (UK) – Clive Brown to jedna z
najbardziej charyzmatycznych postaci współczesnej muzyki gospel.
Łączy on tradycyjny, żywiołowy afrokaraibski gospel ze współczesnymi
aranżacjami - inspirowanymi m.in. muzyką funk. Zespół składa się z
najbardziej utalentowanych muzyków młodej generacji brytyjskiej
diaspory afrykańskiej i afrokaraibskiej.

Djolof-Man (Senegal) czyli: Pako Sarr, Mamadou Diouf, Mohamed M'bow
(bębny, gitara i wokal). Trio powstało w Warszawie latem 2006 roku.
Muzycy są prawdziwymi nomadami: ich życie to Dakar, Paryż, Marsylia,
Warszawa, a ich twórczość można określić jako World Music.
Zespół z dumą mówi o swoich korzeniach nawiązujących do kultury
senegalskiej nie tylko muzyką, ale samą nazwą - słowo 'Djolof' to
określenie historycznej dzielnicy Senegalu. Muzyka jest dla nich
dialogiem kultur, sztuką eksperymentu, połączeniem różnych gatunków.
Dlatego tradycje etniczne senegalskie mocno przeplatają się z
reggae, bluesem i soulem.
Djolof-Man przygotuje się do nagrania debiutanckiego albumu.
Natomiast duet Mamadou-Pako napisał w 2007 roku muzykę dla
programu'Boso przez świat-Afryka' realizowanego przez TVP2.

Skład zespołu:
Mamadou Diouf (Senegal/Polska): djembe, śpiew
Mohamed M’Bow (Senegal): djembe, śpiew
Pako Sarr (Senegal/Francja): gitara, śpiew
Djolof-Man podczas koncertów wspierają: Benjamin Onaszkiewicz na
perkusji i Sławek 'Dźu Dźu' Wróblewski na basie.

Djembe All Stars (Senegal, Gwinea, Kongo, Polska) - zespół powstał
jako projekt muzyczny skupiony wokół zachodnioafrykańskich rytmów z
Gwinei, Mali i Senegalu. To potężna dawka bębniarskich dźwięków,
podróż w krainę tropikalnych brzmień, która wprowadza słuchacza w
atmosferę obrzędowo-rozrywkową takich grup etnicznych jak Fulani,
Serer, Wolof czy Malinke. Zespół gra na oryginalnych bębnach djembe,
a muzycy wykonują utwory w swoich ojczystych językach.

Podczas Dnia Jendości Afrykańskiej zespół zagra w następującym
składzie:
• Ibou Diallo (Gwinea),
• Leon Maaku Ciss (Senegal),
• Mohamed Mbow (Senegal),
• Mamadou Diouf (Senegal/Polska).

Ibou i Leon są założycielami poznańskiej formacji bębniarskiej
Yugus, grającej wyłącznie tradycyjną muzykę afrykańską.
Gościnnie z zespołem wystąpi Kuba Pogorzelski, który uczył się gry
na bębnach w Mali pod opieką solistów z Ballet du District de
Bamako - Makanem Kone i Le Ballet National du Mali, a także w
Gwinei, gdzie jego nauczycielami byli: Lancei (dundunfola), Dialla
Diawara (djembefola) oraz Fadouba Oulare (djembefola). Założył trzy
zespoły grające muzykę afrykańską - Heban, Djembe Jet i Pagota.
Prowadzi szkołę nauki gry na djembie w Warszawie.

De Goldfinger, czyli Charles Ezeude (Kongo, Nigeria, Mali) -
utalentowany artysta młodego pokolenia hip-hopowego w Polsce. Jego
styl to miks alternatywnego hip-hopu, który sam De Golfinger
podsumowuje: 'Feel Free & get it done'.
Twórcą bitów De Goldfingera jest Wookie Fresh z Londynu, Luv Daddy &
Malkolm z Francji, a od strony wokalnej wspomaga go polska
piosenkarka Maja. Nagrywa w studiach WWO i Prosto - pod okiem DJ’a
Deszczu Strugi oraz Wielkie Joł - Tedego, gdzie nad trakami czuwa
Grzesiek.
De Goldfinger współtworzy NBP - Natural Born Playaz z Londynu. To
właśnie De Goldfinger aktywował NBP w Polsce.
warsztaty od 15.00, koncerty: 18.00-22.00
po koncertach - afterparty w Cafe Kulturalna
wstęp wolny

gajasirocco [...] 06.06.08, 15:20

Post został usunięty przez adminów lub założyciela forum .

aisza5 Rytuał zaczyna się w Afryce 4-12-08 Wrocław 29.06.08, 13:37

Rytuał zaczyna się w Afryce
Afryka żyje na granicy świata materialnego i duchowego. Czas tam
płynie inaczej, gesty znaczą coś innego. Teatr afrykański pozostał u
źródeł, nadal jest rytuałem. Ceremonie, tańce, śpiewy ciągle
wynikają bezpośrednio z duchowości wykonawców. To mentalność dla
Europejczyka tajemnicza, obca. Afryka nie jest jednorodna. Kilkaset
plemion, tysiące narzeczy i języków, malowane ciała, skaryfikacje,
dotkliwe obrzezania kobiet, ceremonie i inicjacje, wojny i opętania.
Ciało i jego zdobienia wyrażają tam człowieka, a umieranie bywa –
dojrzewaniem.

Cząstkę tego afrykańskiego bogactwa będzie można w lipcu zobaczyć we
Wrocławiu. Spotkamy się z przedstawicielami plemion Nuna, Mossi czy
Fula. Wszystko, co zobaczymy, stanowi cytat z jakiegoś rytuału. Jest
jednocześnie i widowiskiem, i ceremonią. Będziemy potrzebowali wiele
otwartości i ciekawości, aby dać się ponieść tej surowej, ale
przepięknej odmienności. Z Burkina Faso przyjadą zoomorficzne maski
plemienia Nuna, zobaczymy, jak duch maski wciela się w tancerza,
przemieniając go.

Zobaczymy też Waarba, jeden z najważniejszych tańców rytualnych
Burkina Faso. Rytmiczny, wibracyjny ruch całego ciała rozpoczynający
się od bioder – bardzo silne narzędzie duchowe. Będą z nami także
inni, równie wyjątkowi goście. Tegoroczny Brave Festival nie jest
oczywiście poświęcony wyłącznie Afryce. Będzie mówił o ludziach,
którzy zadedykowali życie kultywowaniu swoich tradycji. Prócz
afrykańskich, pokażemy więc także tradycje europejskie, azjatyckie,
amerykańskie. W dzisiejszym świecie odwaga polega na chronieniu
wrażliwości i tożsamości poprzez sztukę, kulturę i duchowość. To po
to jest Brave.
www.bravefestival.pl/
Zapraszam do Wrocławia, Grzegorz Bral

aisza5 Rytuał zaczyna się w Afryce: PROGRAM 29.06.08, 13:42

Kompletny programWydarzenia główne

04.07.2008 piątek
19.00 Otwarcie Brave Festival Qawwali Akhtar Sharif Arup Vale
(Pakistan), Teatr Muzyczny Capitol

05.07.2008 sobota
17.00 Qawwali Akhtar Sharif Arup Vale (Pakistan), Wrocławski Teatr
Lalek
19.00 Taniec Masek Nuna, Zawara (Burkina Faso), Scena Letnia Teatru
Lalek
20.00 Wyjazd córki Rinio Kyriazi (Grecja), Teatr Pieśń Kozła

06.07.2008 niedziela
13.00 Taniec Masek Nuna Zawara (Burkina Faso), Scena Letnia Teatru
Lalek
17.00 Tradycja Muheme Wagogo Muheme Group (Tanzania), Wrocławski
Teatr Lalek
19.00 Wyjazd córki Rinio Kyriazi (Grecja), Teatr Pieśń Kozła
22.00 Breakdance Uganda/Roma/Polska, Scena Letnia Teatru Lalek

07.07.2008 poniedziałek
19.00 Taniec Masek Nuna Zawara (Burkina Faso); Scena Letnia Teatru
Lalek

08.07.2008 wtorek
19.00 Who I Am – Kyendi Breakdance Uganda (Uganda); Scena Letnia
Teatru Lalek
20.00 Lacrimosa, Teatr Pieśń Kozła (Polska); Teatr Pieśń Kozła

09.07.2008 środa
17.00 Who I Am – Kyendi Breakdance Uganda (Uganda); Scena Letnia
Teatru Lalek
19.00 Fulanie - taniec męskiej urody Aourinde (Niger); Scena Letnia
Teatru Lalek
20.00 Lacrimosa, Teatr Pieśń Kozła (Polska); Teatr Pieśń Kozła

10.07.2008 czwartek
17.00 Fulanie - taniec męskiej urody Aourinde (Niger); Scena Letnia
Teatru Lalek
19.00 Tradycja Muheme Wagogo Muheme Group (Tanzania); Scena Letnia
Teatru Lalek

11.07.2008 piątek
18.00 Głosy Korsyki - A Filetta (Korsyka); Teatr Muzyczny Capitol
20.00 Fulanie - taniec męskiej urody Aourinde (Niger); Scena Letnia
Teatru Lalek
21.00 Lacrimosa, Teatr Pieśń Kozła (Polska); Teatr Pieśń Kozła

12.07.2008 sobota
17.00 Tradycja Muheme Wagogo Muheme Group (Tanzania); Scena Letnia
Teatru Lalek
19.00 Czarny ogień RomaFest (Rumunia); Scena Letnia Teatru Lalek

Program filmowy

05.07.2008 sobota
12.00 blok filmowy 1 - Contemplation of Days (Belgia), Merchants of
Miracles (Belgia), Kamienna cisza (Polska);
19.30 blok filmowy 1 - jw.

06.07.2008 niedziela
12.00 blok filmowy 2 – Moi, un noir, Chronique d’un été, Les maîtres
fous, (Francja); Wrocławski Teatr Lalek
19.30 blok filmowy 3 - Black Atlantic – On the Orixas Route
(Brazylia), Trilogie: Garba, Mouki, Source d’histoire

07.07.2008 poniedziałek
12.00 blok filmowy 4 - Sworn Virgins (Szwajcaria), Witches in Exile
(USA); Wrocławski Teatr Lalek
19.30 blok filmowy 4 - jw.

08.07.2008 wtorek
12.00 blok filmowy 5 - Invisible (Wlk. Brytania), The Time That
Rests (Chile); Wrocławski Teatr Lalek
19.30 blok filmowy 5 - jw.

09.07.2008 środa
12.00 blok filmowy 6 – Petit a petit, Funérailles a Bongo,
Cimetieres dans la falaise (Francja); Wrocławski Teatr Lalek
19.30 blok filmowy 7 – La chasse au lion a l’arc, Bataille sur le
grand fleuve, Mosso Mosso (Francja); Wrocławski Teatr Lalek

10.07.2008 czwartek
12.00 blok filmowy 8 - Duduk (Rosja), Making Rain
(Estonia/Norwegia), On the Road (Rumunia); Wrocławski Teatr Lalek
19.30 blok filmowy 8 - jw.

11.07.2008 piątek
12.00 blok filmowy 9 - Not Just an Ugly Face (Wlk. Brytania), Civil
Status (Rosja), Prirechnyy – The Town That No Longer Exists
(Norwegia), Śmierć z ludzką twarzą (Polska); Wrocławski Teatr Lalek
19.30 blok filmowy 9 - jw.

12.07.2008 sobota
12.00 blok filmowy 10 - The Center (Niemcy), Candomblé (Brazylia),
52 procent (Polska); Wrocławski Teatr Lalek
19.30 blok filmowy 10 - jw.

Wydarzenia dodatkowe

05.07.2008 sobota
10.00 warsztaty tańca afrykańskiego prowadzone przez Wagogo Muheme
Group, Brave Park
15.00 spotkanie z artystami grupy Akhtar Sharif Arup Vale z
Pakistanu, Brave Park
22.30 dyskusja filmowa; Wrocławski Teatr Lalek

06.07.2008 niedziela
10.00 warsztaty tańca afrykańskiego prowadzone przez Wagogo Muheme
Group, Brave Park
12.00 Brave Urwisek, spotkanie dla dzieci, Brave Park,
15.00 spotkanie z Amadou Bourou i artystami grupy Zawara z Burkina
Faso; Brave Park
22.30 dyskusja filmowa; Wrocławski Teatr Lalek

07.07.2008 poniedziałek
10.00 warsztaty tańca afrykańskiego prowadzone przez Wagogo Muheme
Group; Brave Park
15.00 spotkanie z reżyserem Adama Roamba; Brave Park
22.30 dyskusja filmowa; Wrocławski Teatr Lalek

08.07.2008 wtorek
12.00 warsztaty breakdance prowadzone przez Breakdance Uganda;
Wierzbowa 15
15.00 spotkanie z Abramz Tekya i tancerzami projektu Breakdance
Uganda; Brave Park
22.30 dyskusja filmowa; Wrocławski Teatr Lalek

09.07.2008 środa
10.00 warsztaty breakdance prowadzone przez Breakdance Uganda;
Wierzbowa 15
15.00 spotkanie artystami grupy Aourinde z Nigru; Brave Park
22.30 dyskusja filmowa; Wrocławski Teatr Lalek

10.07.2008 czwartek
10.00 warsztaty gry na bębnach prowadzone przez Nyerere Muheme
Group; Brave Park,
15.00 spotkanie z artystkami grupy Wagogo Muheme Group z Tanzanii;
Brave Park
22.30 dyskusja filmowa; Wrocławski Teatr Lalek

11.07.2008 piątek
10.00 warsztaty gry na bębnach prowadzone przez Wagogo Muheme Group;
Brave Park
15.00 spotkanie z artystami zespołu A Filetta z Korsyki; Brave Park
22.30 dyskusja filmowa; Wrocławski Teatr Lalek

12.07.2008 sobota
10.00 warsztaty gry na bębnach prowadzone przez Wagogo Muheme Group;
Brave Park
12.00 Brave Urwisek, spotkanie dla dzieci; Brave Park
15.00 Brave Forum, Teatr Pieśń Kozła
22.30 dyskusja filmowa; Wrocławski Teatr Lalek
aisza5 Brave, czyli o Afryce we Wrocławiu 10.07.08, 10:57

Brave, czyli o Afryce we Wrocławiu
Magda Podsiadły

We Wrocławiu trwa Brave Festival - Przeciw Wypędzeniom w Kulturze.
To przegląd tradycyjnej sztuki śpiewu, tańca i muzyki z różnych
stron świata
Czwarta edycja festiwalu potrwa do 12 lipca. Pod hasłem "Rytuał
zaczyna się w Afryce" zaproszono m.in. zespoły z Burkina Faso,
Nigru, Tanzanii i Ugandy, ale obecna jest także Azja i Europa.

Z Nigru pochodzą Wodaabe, pasterze krów należący do plemienia Fula.
Nigryjscy pasterze tworzą Grupę Artystyczną "Aourinde" i już
prezentowali się w Hiszpanii, we Francji, Włoszech i w Kanadzie.
Grupa Aourinde pokaże m.in. jeden z najciekawszych elementów ich
tradycji - guerewol, czyli taneczny turniej męskiego piękna, w
języku fulfulde zwany "wojną na piękno"...

wyborcza.pl/1,75475,5440817,Brave__czyli_o_Afryce_we_Wroclawiu.html?skad=rss#more

aisza5 M.KADAFI Został afrykańskim-królem królów,sułtanów 30.08.08, 10:07

fakty.interia.pl/swiat/news/zostal-afrykanskim-krolem-krolow-sultanow,1170511
Został afrykańskim "królem królów, sułtanów..."

"Król królów" /AFPSobota, 30 sierpnia (07:39)

Libijski przywódca pułkownik Muammar Kadafi został uhonorowany
tytułem afrykańskiego "króla królów".

Tytuł przyznali w czwartek monarchowie i wodzowie różnych plemion
Afryki, którzy spotkali się w Bengazi, na wschodzie Libii.
Swoiste "forum" zgromadziło około 200 tradycyjnych afrykańskich
przywódców plemiennych. Inicjatorem przedsięwzięcia był Kadafi.

- Zdecydowaliśmy się uznać naszego brata przywódcę za "króla królów,
sułtanów, książąt, szejków i wodzów Afryki" - napisano w piątek w
wydanym przy tej okazji oświadczeniu.

....

aisza5 Wszyscy pochodzimy z Afryki 18.09.08, 15:53

afryka.org//?showNewsPlus=3160
Wszyscy pochodzimy z Afryki
"Prawda jest taka, że ludzie zawsze wędrowali po świecie. W pewnym
sensie wszyscy pochodzimy z Afryki, gdzie narodził się Homo sapiens,
i to w Afryce rozpoczęła się migracja ludzi do Europy i na inne
kontynenty. Jeśli biały nie może być Afrykańczykiem, to idąc dalej
Żyd nie może być Polakiem, a Afroamerykanin nigdy nie będzie
Amerykaninem" - powiedział Peter Godwin, autor książki "Gdzie
krokodyl zjada słońce", w specjalnym wywiadzie dla Afryka.org.

afryka.org/?showNewsPlus=3076
Paweł: Jesteś Rodezyjczykiem czy Zimbabweańczykiem? Jaka jest twoja
tożsamość? Kim czujesz się naprawdę?

Peter Godwin: Zdecydowanie jestem Zimbabweańczykiem. Zdaję sobie
sprawę, że moja tożsamość jest złożona i składa się wielu różnych
tradycji. Jednak urodziłem się i wychowałem w Afryce, tam spędziłem
najważniejsze lata mojego życia, i myślę, że to do niej zawsze będę
należał.

Twój ojciec ma polsko-żydowskie korzenie? Jaki to miało wpływ na
jego i twoje życie?

Pewnego razu mój ocjciec powiedział mi, że kiedy dorastał czuł się
żydowskim Polakiem, a nie polskim Żydem. Innymi słowy był Polakiem
żydowskiego pochodzenia. Jego rodzina była świecka i bardzo
patriotyczna. Nawet później, gdy zmienił swoje imię, nie sądzę, że
stracił swoją tożsamość. Kiedyś powiedział matce, że do starości
marzył w języku polskim. Myślę, że odczuł wielką ulgę w momencie,
gdy wyjawił mi prawdę o swoim pochodzeniu.

Czy kiedykolwiek odwiedziłeś Polskę?

W latach 80-tych przez krótki czas byłem korespondentem w Europie
Wschodniej dla jednej z brytyjskich gazet i to wtedy odwiedziłem
Polskę. To był czas, kiedy zamordowano księdza Jerzego Popiełuszkę.
Miałem nawet kłopoty z Jerzym Urbanem, który był tak niezadowolny z
mojego tekstu o kardynale Glempie, że zaatakował mnie na antenie
radiowej.

Jak opisalbyś to, co stało się w twojej ojczyźnie?

Pierwsze nadzieje, które wiązały się z powstaniem Zimbabwe, zostały
zaprzepaszczone przez przemoc i autorytaryzm Roberta Mugabe. Po
masakrze w Matabeleland w 1983 roku, gdzie z rąk piątej brygady
zimbabweańskiej armii, wyszkolonej przez Koreę Północną, zginęło
ponad 20 tysięcy cywilów, zrozumiałem, że mamy doczynienia z
niedemokratycznym reżimem, mającym za nic świętość ludzkiego życia,
który każdy opór będzie łamał siłą.

Dlaczego napisałeś "Gdzie krokodyl zjada słońce"? Czy miał być to
reportaż, powieść, czy też biografia? A może połączyłeś je wszystkie
w jednej książce?

Pomimo, że moja książka przypomina powieść nie jest niczym
wymyślonym, i tak naprawdę nie może być nazywana powieścią.
Niektórzy mogliby nazwać ją "reportażem literackim", ale ja traktuję
ją jako pamiętnik. Moim zdaniem istnieje różnica między pamiętnikiem
i autobiografią. Ostatnia jest zazwyczaj poświęcona sławnym ludziom
i to jej autor kieruje na siebie obiektyw kamery. W pamiętniku
kamera spoczywa na ramieniu autora i przedstawia rzeczywistość, w
jakiej żyje ten autor.

Cofnijmy się do przeszłości i książki „Mukiwa". Jaka jest różnica
między „Mukiwa", a „Gdzie krokodyl zjada słońce"?

Rózni je chronologia. W pewnym sensie „Mukiwa" poprzedza
książkę „Gdzie krokodyl zjada słońce", która zaczyna się w miejscu,
gdzie kończy „Mukiwa". „Mukiwa" była pamiętnikiem z okresu
dorastania i kiedy ją pisałem nie znałem jeszcze prawdy o
pochodzeniu mojego ojca. „Gdzie krokodyl zjada słońce" uzupełnia te
niewiedzę i cofa się do dzieciństwa mojego ojca, które występuje na
zmianę z opisem szokującego upadku Zimbabwe pod rządami dyktatora.

Denis Hope w swojej powieści "Kochankowie mojej matki" napisał, że
biali nigdy nie będą Afrykańczykami, nawet jeśli ich przodkowie
przyjechali do Afryki kilka wieków wcześniej, I dlatego zawsze będą
obcymi w Afryce. Czy zgadzasz się z jego opinią?

Nie do końca. Przypuszczam, że Hope nigdy nie czuł się
Afrykańczykiem, chociaż wielu białych tak właśnie się czuje. Prawda
jest taka, że ludzie zawsze wędrowali po świecie. W pewnym sensie
wszyscy pochodzimy z Afryki, gdzie narodził się Homo sapiens, i to w
Afryce rozpoczęła się migracja ludzi do Europy i na inne kontynenty.
Jeśli biały nie może być Afrykańczykiem, to idąc dalej Żyd nie może
być Polakiem, a Afroamerykanin nigdy nie będzie Amerykaninem,
podobnie jak pozostali Amerykanie, który przywędrowali z innych
miejsc na Ziemi do Ameryki. Tożsamość nie jest nauką, ale złożoną
alchemią kultur i poczuciem przynależności, jest płynem, który jest
zmieszany. Moja tożsamość ma wiele twarzy, ale cieszę się z tego, bo
dzięki niej jestem cały czas otwarty na świat.

W książce "Gdzie krokodyl zjada słońce" ukazałeś dobrych i mądrych
białych farmerów. Czytelnik może odnieść wrażenie, że tylko oni są
nadzieją dla Zimbabwe. Jak jest naprawdę?

Większość Zimbabweańczyków, białych i czarnych, zdawała sobie sprawę
z faktu, że redystrybucja ziemi musi być przeprowadzona. Jednak to
co zrobił Mugabe nie było reformą, ale operacją zmierzającą do
trwałego zniszczenia rolnictwa. I cel ten został osiągnięty. Kraj,
który miał kiedyś nadwyżki żywności, teraz głoduje. Mugabe użył
ziemi, aby zapobiec spadkowi swojej popularności. Pod dwudziestu
latach swoich rządów wprowadził rasizm do polityki, podobnie jak Idi
Amin w Ugandzie, który skonfiskował własność Azjatów.

Jaki wpływ miał kolonializm na dzieje Zimbabwe?

Oto jest pytanie! Kolonializm jest odpowiedzialny za sztuczny
podział Afryki, bo granice wytyczone w Afryce są nielogiczne i nie
mają sensu, i zostały z góry narzucone przez europejskie potęgi.
Uważam też, że Północ zamieniła Afrykę w pole bitwy w
czasach "zimnej wojny", gdy Moskwa i Waszyngton wspierały i
korumpowały dyktatorów takich jak Mobutu w Zairze. Dopiero po upadku
berlińskiego muru wspólnota międzynarodowa zaczęła zastanawiać się
nad tym, jak pomagać Afryce w sposób sprzyjąjący rozwojowi
demokracji. Jednak im więcej czasu mija od dekolonizacji Afryki,
coraz rzadziej można obwiniać kolonializm za wszystkie złe rzeczy,
które dzieją się w Afryce. Większa część Azji była również
skolonizowana, a przecież dziś azjatyckie kraje rozwijają się coraz
bardziej.

Co myślisz o obecnej sytuacji w Zimbabwe? Czy opozycja zrobiła błąd
dogadując się z Mugabe?

Cóż, właśnie słyszałem, że obie strony podpisały porozumienie.
Podejrzewam, że bez względu na jego warunki, Mugabe będzie tracił
swoją władzę, zacznie być postrzegany jako postać historyczna i nie
nadająca się do współczesnych realiów, stając się człowiekiem
należącym do przeszłości, a nie przyszłości. Jednak opozycja jest
również podzielona, a czas kiedy dochodzi do liberalizacji polityki
po długiej dyktaturze jest zawsze bardzo trudny. Zresztą macie
podobne doświadczenia w Polsce.

W takim razie jaka jest przyszłość Zimbabwe? Czy widzisz w tym kraju
miejsce dla siebie?

Mam nadzieję, że wraz z odchodzeniem Mugabe od polityki, wspólnota
międzynarodowa pomoże Zimbabwe, powrócą inwestorzy, a kurs
zimbabweańskiej waluty ustablizuje się. Jednak i tak zniszczenia są
bardzo poważne, gospodarka kraju jest zrujnowana, podobnie jak
system szkolnictwa i opieki zdrowotnej, i to wszystko w kraju, który
był kiedyś najlepiej prosperującym państwem Afryki, z najwyższym
wskaźnikiem alfabetyzacji. Tego nikt nie naprawi od razu. Odbudowa
Zimbabwe będzie trwała wiele lat. A jednym z warunków, który
zdecyduje o tym jak szybko Zimbabwe podniesie się z ruin, będzie
liczba przedstawicieli zimbabweańskiej diaspory, zdecydowanych na
powrót do swojej ojczyzny. Większość specjalistów wyjechała i nie
wrócą oni w ciągu jednej doby, bo będą obserwować dalszy bieg
wypadków w kraju, chcąc upewnić się, że Mugabe znów ich nie oszuka.

Dzie

aisza5 "Najbardziej ignorowana tragedia świata" 07.10.08, 10:58

fakty.interia.pl/swiat/news/najbardziej-ignorowana-tragedia-swiata,1190042

"Najbardziej ignorowana tragedia świata"

"To najbardziej ignorowana tragedia współczesnego świata" - tak
organizacja Human Rights Watch opisuje sytuację w stolicy Somalii,
Mogadiszu.

Jak podaje serwis BBC, według HRW miasto stało się polem regularnej
walki między wspieranym przez Stany Zjednoczone rządem a
bojownikami, których Zachód oskarża o kontakty z Al-Kaidą.

"Gdyby taka sytuacja miała miejsce w Gruzji albo w Libanie, byłaby
nie do przyjęcia dla społeczności międzynarodowej. Sytuacja w
Somalii to najbardziej ignorowana tragedia współczesnego świata" -
uważają działacze HRW
...

aisza5 I niby w Polsce nie ma rasizmu.... 07.10.08, 13:42

fakty.interia.pl/swiat/news/najbardziej-ignorowana-tragedia-swiata/komentarze,1190042,,18263351,2,3

aisza5 Etiopia: Są głodne, więc nie mogą się uczyć 21.10.08, 16:43

afryka.org//?showNewsPlus=3278
Etiopia: Są głodne, więc nie mogą się uczyć
W Etiopii na początku października rozpoczął się rok szkolny.
Niestety, zagrożenie głodem powoduje, że w wielu regionach kraju
dzieci nie pójdą do szkoły.
"W ubiegłym roku w tym samym okresie mieliśmy zapisanych 2300
uczniów" - mówi dyrektor szkoły podstawowej w Bona, na południu
Etiopii. „W tym roku mamy tylko 1800. To najgorszy wynik od trzech
lat."

Rodzice dzieci, które nie zostały posłane w tym roku do szkoły
tłumaczą, że w domach jest bardzo niewiele, lub wręcz nie ma nic do
jedzenia. Taka sytuacja, kiedy brak żywności i wody uniemożliwia
dzieciom naukę ma miejsce w wielu okręgach, szczególnie na południu
i południowym wschodzie. W regionach Oromiya, Tigray, Amhara i
Somali notuje się najwięcej przypadków skrajnego niedożywienia i tam
najpotrzebniejsza jest również pomoc humanitarna.

„Dla biednych rodzin, które cierpią z niedożywienia, wydatki
związane z zakupem najprostszych pomocy szkolnych i ubrania dla
uczniów są zbyt wysokie. Wszystkie pieniądze są przeznaczane na
zakup jedzenia, a i tak to często to nie wystarcza, aby przeżyć.
Dodatkowo, niedożywione dzieci nie mają siły, aby dotrzeć do szkoły,
a nawet jak tam się znajdą, nie mogą skupić się na nauce, ponieważ
są głodne." - twierdzą przedstawiciele organizacji Save the Children.

aisza5 Tanzania: Albinosi demonstrują 21.10.08, 16:48

afryka.org/?showNewsPlus=3287
Tanzania: Albinosi demonstrują
Tanzański prezydent Jakaya Kikwete spotkał się z albinosami,
protestującymi przeciwko zabójstwom Tanzańczyków o jasnej karnacji
skóry.

Uczestnicy demonstracji, która odbyła się w stolicy Tanzanii, Dar es
Salaam, wezwali tanzański rząd do zapewnienia skutecznej ochrony
albinosom. Niepokój demonstrantów potwierdzają liczby. Tylko w ciągu
ostatnich 12 miesięcy zginęło około 30 albinosów, w tym dzieci. Ich
ciała są poszukiwanym towarem przez tradycyjnych uzdrowicieli i
czarowników. W Tanzanii wciąż wiele osób wierzy w to, że fragment
ciała albinosa przynosi bogactwo.

Póki co władze Tanzanii są bezradne. Nie potrafią zapobiec kolejnym
zabójstwom albinotycznych obywateli. Policja przyjeżdża na ogół do
martwych ofiar. Co więcej Tanzańczycy zaczęli szukać albinosów także
w Burundi, gdzie w ostatnich tygodniach dochodzi do podobnych jak w
Tanzanii morderstw.

Albinizm w Tanzanii staje się przekleństwem. Albinosi żyją w stanie
zagrożenia. Obecnie, w obawie przed atakami, poruszają się często
tylko w grupie. Policja próbuje zatrzymać falę zbrodni, której
ofiarami stają się albinosi.

aisza5 "Cholera zabija Zimbabwe" GW 25.11.08, 08:44

wyborcza.pl/1,75248,5984126,Cholera_zabija_Zimbabwe.html?nltxx=2015058&nltdt=2008-11-25-05-14
Cholera zabija Zimbabwe
Wojciech Jagielski

W jednym z najbogatszych do niedawna krajów Afryki wybuchła
epidemia. 84-letni prezydent Robert Mugabe, który doprowadził
kwitnący kraj do ruiny, zabiega tylko o to, by wieści o zarazie i
nędzy jego poddanych nie przedostały się za granicę
Jeszcze kilka lat temu cała Afryka zazdrościła Zimbabwe wspaniałych
szpitali, znakomicie wykształconych lekarzy i systemu lecznictwa,
jakim nie mógł się pochwalić żaden z afrykańskich krajów z zamożną
RPA na czele.

Tak wysoki poziom opieki medycznej był możliwy dzięki bogactwu
odziedziczonemu po rządzonej przez białych Rodezji, ale także dzięki
polityce prezydenta Mugabego. Po przejęciu władzy w 1980 r. Mugabe
zamierzał zdobywać pieniądze w sposób kapitalistyczny, ale
rozdzielać je chciał, kierując się już zasadami europejskiej
socjaldemokracji.

...

aisza5 W Zimbabwe panuje epidemia cholery 04.12.08, 16:16

www.tur-info.pl/zewnetrzne2/aktualnosc_druk.php?druk_ak_id=3746

Niebezpieczne podróże do Afryki. W Zimbabwe panuje epidemia cholery

Turyści powinni wstrzymać się od podróży do państw południowej
Afryki, zwłaszcza do Zimbabwe. Panuje tam bowiem epidemia cholery,
która pochłonęła już 500 ofiar.

"Wielka epidemia cholery dotknęła większość regionów kraju. Od
sierpnia do 30 listopada zanotowano ponad 11 700 przypadków
zachorowań i 473 zgony" - podała Światowa Organizacja Zdrowia.

Szef opozycji zimbabweńskiej Morgan Tsvangirai oświadczył, że
epidemia pociągnęła już za sobą 500 ofiar śmiertelnych i
osiągnęła "katastrofalny poziom".

aisza5 Na ratunek dzieciom w Kongu! 27.11.08, 16:44

www.unicef.pl/3137_3146.htm
W październiku tego roku w Demokratycznej Republice Konga na nowo
rozgorzała wojna domowa. 250 000 ludzi musiało uciekać ze swoich
domów, aby ratować życie. Dziesiątki tysięcy dzieci od wielu dni nic
nie jadły, grozi im wybuch epidemii cholery i odry. Potrzebują
natychmiastowej pomocy.

UNICEF jest na miejscu. Dostarczamy jedzenie terapeutyczne dla
niedożywionych dzieci, czystą wodę oraz lekarstwa, które wcześniej
zgromadziliśmy na wypadek pogorszenia sytuacji. Potrzeby są jednak
ogromne, a zapasy szybka się kończą.

Kongo jest miejscem najbardziej tragicznej klęski humanitarnej
ostatnich dziesięcioleci. Każdego roku umiera tam ponad pół miliona
dzieci - co minutę jedno dziecko! Teraz może być jeszcze gorzej. Nie
dopuśćmy do tego!

Pomóż już dziś!

aisza5 Starcia chrześcijan z muzułmanami - 380 ofiar 30.11.08, 09:27

wiadomosci.onet.pl/1871732,12,item.html
Starcia chrześcijan z muzułmanami - 380 ofiar

Liczba ofiar śmiertelnych zamieszek między chrześcijanami i
muzułmanami w nigeryjskim mieście Jos wzrosła do ponad 380. Tłum
podpalał domy, meczety i kościoły.
Imam w głównym meczecie miasta Szejk Kalid Abubakar poinformował, że
tylko w sobotę dostarczono do jego świątyni ponad 300 ciał.
Prawdopodobnie zabitych chrześcijan nie przyniesiono do meczetu, co
oznacza że liczba ofiar może być znacznie wyższa.

Według korespondenta Radio France Internationale (RFI) w meczecie
znajduje się około 380 ciał wystawionych tak, aby bliscy mogli je
zidentyfikować. Nigeryjski Czerwony Krzyż nie potrafił podać
dokładnej liczby zabitych, ale według jego dyrektora Dana Toma "na
ulicach wciąż leżą ciała". Obawia się on, że jeśli nie zostaną
zebrane może wybuchnąć epidemia.

- Ponad 10 tysięcy osób uciekło ze swoich domów i szuka schronienia
w kościołach, meczetach i koszarach wojska i policji - powiedział
Tom dodając, że nie mają ani wody ani żywności.

Jos leży w nigeryjskim "pasie środkowym", oddzielającym muzułmańską
północ kraju od w większości chrześcijańskiego południa.

Zamieszki rozpoczęły się od starć między zwolennikami dwóch głównych
ugrupowań politycznych startujących w pierwszych od ponad 10 lat
wyborach lokalnych i szybko rozprzestrzeniły się na grupy etniczne i
religijne.

Mieszkańcy twierdzą, że starcia zaczęły się od protestów grupy
etnicznej Hausa, gdy rozeszła się plotka, że jej kandydat z Partii
Wszystkich Ludzi w Nigerii (ANPP) przegrał w wyborach lokalnych w
stanie Plateau z kandydatem rządzącej Ludowej Partii Demokratycznej
(PDP).

Oficjalne wyniki czwartkowych wyborów nie zostały jeszcze podane,
lecz ANPP już uważa się za zwycięzcę.

Rozwścieczony tłum zebrał się w czwartek w Jos - brak wyników
wyborów uznano za próbę przeprowadzenia oszustwa wyborczego. Walki
wybuchły w piątek, a w sobotę przywódcy religijni nawoływali przez
radio do zachowania spokoju. Wojsko dostało rozkaz strzelania do
osób biorących udział w zamieszkach - wprowadzono godzinę policyjną.

Za udział w zamieszkach policja zatrzymała ponad 350 osób zarówno
chrześcijan jak i muzułmanów.

W Jos przed siedmiu laty w walkach na tle etniczno-religijnym
zginęło kilkaset osób. Trzy lata później do zamieszek doszło w
mieście Yelwa, a ówczesny prezydent Olusegun Obasanjo ogłosił stan
wyjątkowy.

aisza5 Setki dziewcząt uciekają przed okrutnym rytuałem 04.12.08, 16:13

fakty.interia.pl/swiat/news/setki-dziewczat-uciekaja-przed-okrutnym-rytualem,1222478

Setki dziewcząt uciekają przed okrutnym rytuałem
Czwartek, 4 grudnia (10:51)

Ponad 300 kenijskich dziewcząt w wieku od 10 do 15 lat schroniło się
w szpitalach i kościołach, żeby uniknąć rytualnego okaleczenia
genitaliów, czyli klitoridektomii, polegającej na wycięciu
łechtaczki, a czasem także warg sromowych - doniosła dziś
gazeta "The Standard".

Na obszarach zamieszkanych przez Masajów w grudniu dziewczęta
poddaje się temu okrutnemu zabiegowi, który ma być oznaką wejścia w
wiek dojrzały.

Także w Kenii obrońcy praw dzieci i kobiet od lat protestują
przeciwko tej tradycji. Różne organizacje próbują organizować
alternatywne rytuały inicjacyjne, podczas których dziewczęta są
przyjmowane do społeczności kobiet
...

aisza5 Szokujący raport ONZ - rośnie liczba głodujących!! 12.12.08, 09:42

wiadomosci.onet.pl/1879569,12,item.html
Szokujący raport ONZ - rośnie liczba głodujących
Co pięć sekund na świecie z głodu umiera jedno dziecko. 20 tysięcy
dziennie. A liczba głodujących na świecie wzrosła 0 40 milionów w
ciągu ostatniego roku - głosi najnowszy raport ONZ, który
omawia "Rzeczpospolita".
Głodujących dzieci jest więcej nawet w Stanach Zjednoczonych - ich
liczba wzrosła w ciągu pięciu ostatnich lat o 43 procent. Punkty
wydające darmowe posiłki przeżywają oblężenie - w niektórych
chętnych jest o 200 procent więcej niż przed rokiem.

Na całym świecie, wg ONZ, głodują 963 miliony ludzi, czyli co szósty
mieszkaniec naszej planety. Najgorzej jest w Afryce na południe od
Sahary oraz w Indiach i Chinach - pisze "Rz".

Jedną z głównych przyczyn strasznego zjawiska jest wzrost cen
żywności na całym świecie - od 2006 roku za ziarno, nawozy i maszyny
rolnicze są zdrożały dwukrotnie.

aisza5 "Nowe niewolnictwo jest jeszcze gorsze" 18.01.09, 21:24

afryka.org/?showNewsPlus=3578
"Nowe niewolnictwo jest jeszcze gorsze"
W Mauretanii niewolnictwo jest już oficjalnie zakazane. Jednak dla
wielu byłych niewolników, którzy opuścili swoich panów i stworzyli
komunę na pustyni, wolność istnieje tylko w teorii. 50-letni Mbareck
Ould Mahmoude, opowiada, że zniesienie niewolnictwa nie rozwiązało
problemów ludzi, którzy są jego ofiarami.

"Urodziłem się w rodzinie niewolników w 1959 roku i zostałem
sprzedany na służbę do plemienia na północy Mauretanii. Od dziecka
ciężko pracowałem - opiekowałem się bydłem mojego pana, wstawałem
pierwszy i kładłem się ostatni. W nocy doiłem wielbłądy i roznosiłem
mleko do członków rodziny. Nie pozwolono mi chodzić do szkoły.
Zresztą i tak nie miałbym na to czasu.

Bydło, którym się zajmowałem zdechło podczas suszy w 1973 roku.
Wtedy zabrano mnie na południe Mauretanii, gdzie pracowałem w zamian
za jedzenie, głównie przy uprawie pól. Z reguły spałem pod gołym
niebem, pracując od rana do nocy. Mój pan powiedział, że jestem
wolny w 1979 roku. Wtedy też zaczął mi płacić za pracę - 19 dolarów
miesięcznie, a mojej matce i siostrze, które pracowały jako pomoce
domowe, po 11 dolarów. One do dzisiaj pracują - dostają obecnie 27
dolarów miesięcznie, ale to oczywiście nie wystarczy, żeby przeżyć.

Teraz ludzie nie nazywają mnie niewolnikiem, bo zabrania tego prawo.
Ale rzeczywistość jest taka, że nadal jestem niewolnikiem i
pozostanę nim, tak długo, dopóki jestem biedny i niewykształcony.
Czuję, że nie jestem w pełni człowiekiem i obywatelem. Nikt nie
słucha mojego głosu, nikt nie liczy się z moim zdaniem.

Teraz niewolnictwo jest jeszcze gorsze niż przed laty - teraz za
niewyobrażalną ilość ciężkiej pracy płacą grosze. A przecież trzeba
samemu zatroszczyć się o siebie i rodzinę. Kiedyś, było się
niewolnikiem, ale chociaż jedzenie i mieszkanie było zapewnione."

maru, IRIN

aisza5 Koza aresztowana za napad z bronią 25.01.09, 10:03

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80269,6199100,Koza_aresztowana_za_napad_z_bronia.html

Koza aresztowana za napad z bronią

Policja w Nigerii zatrzymała kozę pod zarzutem napadu z bronią w
ręku i prób dokonania kradzieży.
Wiadomość o aresztowaniu zwierzęcia znalazła się w sobotę na
pierwszych stronach nigeryjskich gazet.

Rzecznik policji w mieście Ilorin (na północ od Lagos) Tunde
Mohammed powiedział, że grupa ludzi zaczęła ścigać kilku opryszków,
którzy usiłowali ukraść samochód, "jednak jednemu udało się uciec, a
drugi zamienił się w kozę".

Biało-czarną kozę przyprowadzili więc na posterunek policji i
twierdząc, że jest to złodziej, który za pomocą czarnej magii
zamienił się w kozę, oskarżyli zwierzę o próbę kradzieży Mazdy 323.
Zwierzę w areszcie jest od piątku.

- Nie możemy potwierdzić tej historii, ale koza jest w naszym
areszcie. Nie możemy opierać naszych informacji na czymś mistycznym;
to, że człowiek może się zamienić w kozę musi zostać potwierdzone
naukowo6199097 - mówił Mohammed.

Wiara w czarną magię jest bardzo powszechna w wielu regionach Nigerii

aisza5 Zamach na siły pokojowe, żołnierze wpadli w szał 24.02.09, 06:59

wiadomosci.onet.pl/1921737,441,item.html
Zamach na siły pokojowe, żołnierze wpadli w szał
Unia Afrykańska nie kryje wściekłości i oburzenia po wczorajszym
samobójczym zamachu w stolicy Somalii, Mogadiszu, w którym zginęło
co najmniej jedenastu żołnierzy z Burundi. Wchodzili oni w skład sił
pokojowych Unii Afrykańskiej.
W zamachu ciężko rannych zostało też piętnaście innych osób. Do
zamachu przyznało się ugrupowanie radykalnych islamistów al-Shabab,
powiązane z al Kaidą. Rzecznik ugrupowania poinformował na
konferencji prasowej, że zamach został przeprowadzony przez "dwóch
męczenników"

Zamachowcy "nie mają za grosz poszanowania dla kraju, nie dbają o to
co stanie się z Somalią. Ich jedynym celem jest niszczenie i
pogrążenie kraju w chaosie i przemocy" -podkreślił rzecznik Unii
Afrykańskiej El-Ghassim Wane, wypowiadając się w kwaterze głównej
organizacji w Addis Abebie w Etiopii. W wydanym komunikacie Unia
Afrykańska podkreśla, że "w żadnym razie zamach nie będzie miał
wpływu na dalsze działania mające na celu pomoc i wsparcie Somalii".

W Somalii stacjonuje obecnie liczący niemal trzy i pół tysiąca
żołnierzy kontyngent sił pokojowych Unii Afrykańskiej. Składa się
wyłącznie z żołnierzy z Burundi i Ugandy. Unia cały czas czeka na
wsparcie ze strony innych państw członkowskich, docelowo bowiem siły
pokojowe w Somalii mają liczyć osiem tysięcy żołnierzy. Wczorajszy
zamach był najbardziej krwawym atakiem do tej pory dla
międzynarodowych sił stacjonujących w ogarniętym walkami Mogadiszu.

Na początku miesiąca, zaledwie kilka godzin po przyjeździe do
stolicy nowo wybranego prezydenta Somalii Szeika Szarifa Ahmeda,
pałac prezydencki został ostrzelany z moździerzy. Ahmed został
wybrany na stanowisko przez parlament. Wspierany przez ONZ
tymczasowy rząd Somalii wciąż jeszcze nie zaczął w pełni
funkcjonować. Wczoraj wieczorem w Dżibuti odbyło się pierwsze
posiedzenie nowo stworzonego rządu.Czytaj dalej REKLAMA

Islamskie bojówki sprawują kontrolę nad większością terytorium
Somalii już niemal od dwudziestu lat. Al Shabab, uznane przez Stany
Zjednoczone za organizację terrorystyczną, to islamskie bojówki,
odłam Unii Trybunałów Islamskich która doprowadziła do obalenia
rządu tymczasowego w Somalii w 2006 roku. Unia została pozbawiona
władzy w grudniu tego samego roku w wyniku zbrojnej interwencji
wojsk etiopskich.

Interwencja ta miała poparcie ze strony Stanów Zjednoczonych, które
oskarżały somalijskich islamistów o pomoc i ukrywanie terrorystów z
al Kaidy. Jednak etiopskie wojska bardzo szybko zostały wciągnięte w
walkę z rebeliantami. Setki tysięcy Somalijczyków zostało zmuszonych
ucieczki i opuszczenia domów, co pogorszyło kryzys humanitarny
panujący w kraju od czasu upadku ostatniego rządu w 1991 roku.

Tłumaczenie: Onet.pl

aisza5 AfroParty- 6marca 09 a 8-03 w Poznaniu! 04.03.09, 10:37

"6 marca organizujemy kolejne AfroParty. To już tradycja na
imprezowej mapy Warszawy. Zapraszamy wszystkich sympatyków,
czytelników, blogerów i afro entuzjastów wraz z rodzinami i
znajomymi.

Rozpoczynamy o 21 w Salsa Libre. Zagra DJ Mamadou. Pozytywna
atmosfera gwarantowana.

afryka.org//?showNewsPlus=3715
Tydzień później, również w Warszawie, wystąpi niezwykły muzyczny
duet, czyli Amadou i Mariam. Już wkrótce ogłosimy konkurs, w którym
do wygrania będą dwa bilety na ich występ.

A co nowego w serwisie Afryka.org? Codziennie nowe wiadomości!
Przypominamy też o forum, które jest do Waszej dyspozycji.

Serdeczności,

Paweł"
- to cytat z Afryka.org

W niedzielę 8 marca poznaniacy będą mieli podwójną okazję do
świętowania. Wszystkie panie, które tego dnia obchodzą swoje święto,
będą mogły uczcić ten dzień w sposób nietuzinkowy - iście
afrykański, uczestnicząc w wydarzeniach Dnia Afrykańskiego,
zorganizowanego pzez Fundację Wspierania Twórczości, Kultury i
Sztuki ARS oraz przyjaciół. A atrakcji z pewnością nie zabraknie!
Wstęp wolny!!!

Dzień Afryki to całodniowy event, poświęcony Afryce, mający na celu
ukazanie jej piękna, ale i problemów. Całość zogniskowana jest wokół
wystawy zdjęć z Sudanu, których autorzy – studenci i pracownicy
Instytutu Prahistorii UAM, pod pieczą prof. Włodzimierza
Rączkowskiego – przybliżą w fotograficznym skrócie nie tylko swoją
pracę, ale także obraz społeczeństwa i kulturę Sudanu.

Event rozpocznie happening na Starym Rynku.

W ciągu dnia w Klubie ZAK odbywać się będą wykłady, w których udział
wezmą pracownicy naukowi Instytutu Prahistorii, Instytutu
Kulturoznawstwa oraz Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej
UAM. Dodatkowo głos zabiorą osoby, które swoją działalność skupiają
właśnie wokół Afryki, wielokrotnie wyprawiając się na Czarny Ląd.

aisza5 harmonogram Dnia Afryki w Poznaniu- 8marca! 04.03.09, 10:38

Szczegółowy harmonogram Dnia Afryki:

godz. 14 – Stary Rynek – happening zorganizowany przez Poznańskie
Stowarzyszenie Studentów i Absolwentów Kulturoznawstwa, Fundację ARS
i przyjaciół.

godz. ok. 15:00 do 18:00 – Klub ZAK – seria wykładów:

dr Maciej Kijko (Instytut Kulturoznawstwa UAM) – wprowadzenie o
problemie ścierania się kultur

mgr Paweł Polkowski (Instytut Prahistorii UAM) – o działaniach
archeologicznych w Sudanie/ kulturze tego państwa/ panującej tam
obecnie sytuacji.

pani Anna Łożyńska – o działaniach Amnesty International w Sudanie
oraz o Misjach edukacyjnych w Ghanie

prof. Ryszard Vorbrich (Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej
UAM) – o problemach edukacji w Afryce.

Całość odbędzie się z afrykańską muzyką i filmami w tle.

W trakcie trwania wykładów grupa studentów archeologii w Fundacji
ARS przeprowadzi warsztaty dla dzieci.

godz. 18:00 – wernisaż wystawy w Galerii ARS (ul. Szyperska 2). Na
wystawie pokazane zostaną zdjęcia zrobione przez pracowników i
studentów Instytutu Prahistorii UAM w Sudanie.

od ok. 19 – klub ZAK – impreza taneczna w afrykańskich rytmach.

Partnerami projektu są: Poznańskie Stowarzyszenie Studentów i
Absolwentów Kulturoznawstwa (PSSiAK) oraz Instytut Prahistorii
Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.Patronat honorowy objęli: Dziekan
Wydziału Historycznego prof. dr hab. Hanna Kocka-Krenz, Dyrektor
Instytutu Prahistorii prof. dr hab. Danuta Minta-Tworzowska,
Dyrektor Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej prof. dr hab.
Michał Buchowski.Fundacja ARS oraz Klub ZAK mieszczą się na ul.
Szyperskiej 2.

GORĄCO ZAPRASZAMY - WSTĘP WOLNY!!!

Źródło: Fundacja Wspierania Twórczości, Kultury i Sztuki ARS/himba17

aisza5 Watykański dygnitarz: Afrykę trzeba pokochać 04.03.09, 11:18

Watykański dygnitarz: Afrykę trzeba pokochać
Afrykę trzeba przede wszystkim pokochać - uważa szef protokołu w
watykańskim Sekretariacie Stanu, prał. Fortunatus Nwachukwu. Ten
nigeryjski kapłan, od 1994 pracujący w watykańskiej dyplomacji,
przemawiał 24 lutego na zorganizowanym w Rzymie sympozjum nt.
sytuacji Kościoła na Czarnym Lądzie.

W swym wystąpieniu mówca wskazał na konieczność przezwyciężenia
negatywnych stereotypów - postrzegania Afryki jako kontynentu
nieuleczalnie chorego, niezdolnego, umierającego. Pokusie poddania
się czy lenistwa trzeba, jego zdaniem, przeciwstawiać determinację
tych ludzi, którzy - podobnie jak czyni to Kościół katolicki -
dostrzegają znaki nadziei.

Szef protokołu Stolicy Apostolskiej podkreślił znaczenie pracy
misjonarzy dla miejscowych społeczeństw. Jej przejawem są m.in.
szpitale, placówki światowe czy sanitarne a także pomoc żywnościowa.
Przy tej okazji dygnitarz przypomniał o ofierze życia złożonej przez
wielu misjonarzy i misjonarki.

Źródło: szukaj.gazeta.pl/portalSearch.do?
&s.sm.query=afryka&s.si
(navigation).navigationEnabled=true&search_r=serwis&dxx=91794&VE_szuk
aj=afryka&szuk=gazeta&ile=10

aisza5 Somalia: 100 wielbłądów zamiast kary śmierci 26.03.09, 18:59

afryka.org/?showNewsPlus=3852
Somalia: 100 wielbłądów zamiast kary śmierci
100 wielbłądów w ramach odszkodowania za zabicie pracownika ONZ.
Taki jest werdykt sądu szariackiego w południowej Somalii.

Rozprawa dotyczyła zabójstwa pracownika Światowego Programu
Żywnościowego, Ibrahima Husseina Duale. Po pięciu dniach zapadł
wyrok. Oskarżony mógł zostać pozbawiony życia bądź zapłacić
odszkodowanie rodzinie zamordowanego. Rodzina wybrała tę drugą opcję.

Morderca musi teraz wypłacić odszkodowanie w postaci 100
wielbłądzich samic, których wartość szacuje się na 45 tysięcy
dolarów amerykańskich.

Pracownicy organizacji międzynarodowych i pomocowych są częstym
celem w Somalii. W rejonie, gdzie zapadł wyrok sądu szariackiego,
kontrolę sprawuje islamistyczne ugrupowanie Shebab, które dąży do
przejęcia władzy.

Somalijscy islamiści stosują jednak nie do końca zrozumiały system
wymierzenia kary. W ubiegłym roku głośno było o skazaniu 13-letniej
dziewczynki na śmierć. Chociaż została zgwałcona, to islamscy
radykałowie oskarżyli ją cudzołóstwo i ukamienowali.

aisza5 Czarnoskóry kandydat SLD do PE 27.03.09, 10:16

Czarnoskóry kandydat SLD do PE

Piątek, 27 marca (06:21)

Patrick Kibangou, z pochodzenia Kongijczyk, będzie prawdopodobnie
jedynym czarnoskórym kandydatem na polskich listach do Parlamentu
Europejskiego. Wystawi go SLD na Dolnym Śląsku - informuje "Polska".

Kibangou jest wykształconym we Wrocławiu inżynierem, a dziś
mieszkającym pod Oławą lokalnym działaczem SLD. W Polsce mieszka od
ponad ćwierć wieku.

Pochodzi z konserwatywnej kongijskiej rodziny polityków. Jego ojciec
nie dość, że był prawicowcem, to do tego politykiem związanym z
kolonialną administracją francuską.

Ale Kibangou to zadeklarowany lewicowiec, i to niekiedy w bardzo
polskim wydaniu. W jednym z wywiadów wychwalał generała
Jaruzelskiego. Z drugiej strony deklaruje, że jest chrześcijaninem. -
Oczywistą oczywistością jest, że także wierzący może zapisać się do
tej partii. Wbrew sugestiom niektórych nasz statut tego nie
zabrania - broni w "Polsce" Sojuszu.

Patrick Kibangou, który zna siedem języków, trzy europejskie i
cztery afrykańskie, w europarlamencie chciałby pracować na rzecz
tego, by stworzyć naszej gospodarce możliwości rozwoju także przez
współpracę gospodarczą z Afryką - m.in. w oparciu o instytucje UE,
choćby poprzez udział naszych firm w realizacji projektów
finansowanych przez różne fundusze unijne związane z pomocą dla
krajów ACP, tj. Afryki, Karaibów i Pacyfiku.

Gdyby Kibangou dostał się do PE, to byłby pierwszym polskim
czarnoskórym europosłem. Do tej pory żaden pochodzący z Afryki Polak
nie odegrał istotniejszej roli w naszym życiu politycznym.

źródło informacji: INTERIA.PL/PAP

aisza5 Fragment książki Afrykańska odyseja K.Brinkbaumera 02.04.09, 18:29

afryka.org//?showNewsPlus=3875
Ojczyzna I
Fragment książki „Afrykańska odyseja" Klausa Brinkbaumera, wydanej
przez Czarne. Książka będzie w sprzedaży od 1 kwietnia

"Są drogi, które zmieniają podróżnika w innego człowieka. Być może
wolałby on nawet, żeby po podróży było jak niegdyś, ale to
niemożliwe. Coś zniknęło i tamtego człowieka już nie ma, podróż
zmieniła jego świat. Na tym polega urok podróżowania i ryzyko, które
podejmuje Afrykanin przybywający do Europy."

God made Africa first, while He still
had imagination and courage.

Są drogi, które zmieniają podróżnika w innego człowieka. Być może
wolałby on nawet, żeby po podróży było jak niegdyś, ale to
niemożliwe. Coś zniknęło i tamtego człowieka już nie ma, podróż
zmieniła jego świat. Na tym polega urok podróżowania i ryzyko, które
podejmuje Afrykanin przybywający do Europy.

Przez lata spędzone w podróży John Ekow Ampan nazywał Afrykę swoją
ojczyzną. Potem stracił poczucie bezpieczeństwa. Stracił przyjaciół.
Stracił swoje zwyczaje, język, klimat. Znikły pieśni i śmiech.
Stanął w jednym szeregu z Europejczykami, tam, gdzie doprowadziła go
podróż, nauczył się żyć jak oni. Ubiera się jak Europejczycy i
pracuje jak oni. Kupuje telewizory Europejczyków i ich pralki, a
nawet ich warzywa, choć tak długo mu nie smakowały, bo pracował w
ich szklarniach. Ma przyjaciółkę, ona jest u siebie w domu tam, w
Europie, ale to nie jest jego dom.

Przez te wszystkie lata chciał być jak oni. Chciał stać się
Europejczykiem.
„Nigdy nim nie będę."
A gdzie jest jego dom dzisiaj?
Jeżeli uda się w drogę powrotną, jeżeli podejmie podróż w przeciwnym
kierunku, podróż do Afryki - podróż, na którą na początku nie mógł
sobie pozwolić, na którą jego ciało było za słabe, podróż, której
się bał, bo upłynęło już za dużo czasu - to zrozumie, że także w
Afryce nie ma już domu.

John Ekow Ampan, 46 lat, ma krótko ogolone włosy i bliznę w
kształcie półksiężyca na lewym policzku. To rodzaj stygmatu, Fanti
znaczą w ten sposób swoje dzieci. Szary podkoszulek zakrywa bliznę
na brzuchu. John nosi szare levis'y, niebieską bejsbolówkę i ma na
uszach słuchawki. Wiezie prezenty, odtwarzacz DVD i mnóstwo
plastikowych reklamówek.

W jesienny poniedziałek John rozpoczyna swoją drugą podróż.
Spotykamy się na lotnisku Rhein-Main, Gate A 55: Markus Matzel,
fotograf z Witten w Zagłębiu Ruhry, John Ampan i ja. Będziemy
podróżować we trzech. Najpierw do Ghany, John ma zobaczyć się tam z
rodziną, potem przez Togo i Benin do Nigerii, dalej na północ,
śladami Johna, przez Niger, Saharę, Algierię i Maroko aż do
Andaluzji.

Będziemy podróżować śladami tych, którzy rzucają wszystko, byle
dotrzeć do Europy. Wierzą, że znajdą raj, bezpieczeństwo i dobrobyt -
gdy tylko opuszczą ojczyznę, w której doświadczają piekła, biedy i
wojen. Odtworzymy pierwszą podróż Johna i zobaczymy jak podróżują
współcześni uchodźcy, dowiemy się co przeżywają, wysłuchamy ich
historii: co zostawili za sobą, dlaczego wyruszyli w drogę, dokąd
idą i o czym marzą. Zobaczymy jak podróżują i choć w części
doświadczymy tego co oni.

„Don't ever do this to me again" - mówi John na dzień dobry. John
przyjechał z Malagi, nocował we Frankfurcie, w
lotniskowym „Sheratonie". Pojechał S-Bahn do miasta, szukał
afrykańskiej restauracji i znalazł „Mc Donald's", szukał rozrywki w
niemieckiej telewizji i trafił na wojnę domową na Wybrzeżu Kości
Słoniowej, spojrzał dzisiaj rano przy odprawie na bilet i zobaczył
cenę, grubo ponad 1 000 euro, Business-Class. Tyle płaci się w
Lufthansie nie wykupując biletu powrotnego. „Oszalałeś? Wiesz, co
mógłbym zrobić z takimi pieniędzmi! Mogłeś je zaoszczędzić".

Ale potem szczerzy zęby w uśmiechu i mówi: „W przeciwnym kierunku
zajęło mi to cztery lata, szedłem na piechotę, nie miałem żadnych
praw. A dzisiaj lecę do domu Business-Class, jak jakiś prezydent, i
trwa to 8 godzin."

John, jak będziesz się czuł w Akrze? Jak to jest zobaczyć po tylu
latach żonę, dzieci?
„Znasz przecież nas Afrykanów", mówi, „będziemy tańczyć, padniemy
sobie w ramiona. Będzie wrzask, łzy, prezenty. Nie mam pojęcia, ilu
ludzi przyjdzie na lotnisko, ale paru na pewno będzie. Będzie
święto, wielkie, wspaniałe święto."

W samolocie do Afryki siedzi mężczyzna. Wraca do domu. Droga do celu
zajęła mu ponad cztery lata.

Cztery lata spędzone w podróży do Europy, na kontynent, który tak
jak wszyscy znani mu Afrykanie uważał za raj.

Europa miała być kontynentem ludzi uśmiechniętych i sytych, ludzi
mających marzenia, pracujących i kochających, ludzi mądrych i
szczęśliwych.

John siedzi w środkowym rzędzie na miejscu 10D i przegląda
niemieckie gazety.
W „Bildzie" Franz Josef Wagner pisze list do Joschki Fischera, który
piąty raz się żeni. "A potem przyjdzie szósta, a potem siódma i
mężczyzna umrze szukając miłości."

Niemieckie sprawy wysokiej wagi, po raz ostatni na wiele tygodni.
Z tyłu, w 46 rzędzie między trzema niemieckimi pogranicznikami
siedzi Nigeryjczyk. Nic szczególnego, zwykła deportacja, w
samolotach do Afryki to normalny widok. Złapany i właśnie
deportowany człowiek słucha przez słuchawki muzyki, nie wolno go o
nic zapytać, za to pogranicznicy odpowiadają: „Bez komentarza".

Dziwaczne muszą zdawać się te kontrasty mężczyźnie z miejsca 10D,
który niegdyś leżał w kurzu na polu przed Ceutą i czekał na dogodny
moment, żeby przeskoczyć przez płot. Jego problem z władzami polegał
wtedy na tym, że władzom wolno było wszystko, a jemu nic. Władze
mogły odesłać go z powrotem na południe, odstawić na Saharę, zamknąć
w więzieniu, a nawet zabić. Mężczyzna ten wsiadł dzisiaj do samolotu
z pieczątką w paszporcie i kartą pokładową, popija szampana i
czerwone wino, a jedyny problem, jaki ma z władzami to „nie"
kapitana i po odwołaniu ponowne „nie" centrum prasowego Lufthansy,
które zabrania mężczyźnie z Afryki opowiedzieć przed włączoną
kamerą, co wtedy czuł. Mężczyzna z Afryki pyta: „Tak się to załatwia
w Niemczech? Nie mogę sam zdecydować, czy chcę odpowiedzieć na
pytanie?" Dawno już minęliśmy Bazyleę i Korsykę, lecimy nad
Tamanrassetem, metropolią przemytników ludzi pośrodku wielkiej
pustyni. To tam utknął przed 14 laty.

John, czego oczekujesz?
„Jestem podekscytowany. Cieszę się. Moja najmłodsza córka ma 14 lat,
nigdy jej nie widziałem, ostatnio wzbraniała się wysyłać mi zdjęcia.
Daddy, jeżeli chcesz mnie zobaczyć, to musisz przyjechać. Oni nie
wierzyli, że naprawdę przyjadę. Pierwszy raz. Po 14 latach. Za parę
godzin moje życie się zmieni". Mężczyzna z Afryki mówi, a brzmi to
jak jedno zdanie, bez przerw na nabranie powietrza i bez przecinków.

W przyszłym roku syn pójdzie na uniwersytet. Za pieniądze z Europy.
Hiszpańscy przyjaciele prosili, żeby John wrócił do Europy, żeby nie
zostawał w Afryce.
Oczywiście wróci, ale w przyszłości chętnie kursowałby co parę
miesięcy tam i z powrotem, o ile starczy pieniędzy.

Prosi o jeszcze jeden jeszcze kieliszek czerwonego wina, tego
hiszpańskiego. I o gęś z knedlami.
Pyta: „Jak się mówi ‘Thank you' po niemiecku". „Danke".

Oficjalnie Niemcy przyjmują co roku około 60 000
imigrantów. „Uskarżająca się na niski wskaźnik urodzeń Europa
potrzebuje ich pracy", mówi Brunson McKinley, dyrektor generalny
International Organisation for Migration w Genewie. Jonathan
Stevenson z Międzynarodowego Instytutu Studiów Strategicznych w
Londynie stwierdza: „Wyjściem byłoby stworzenie legalnych ścieżek i
ułatwienie integracji". Jeżeli Republika Federalna chce w dłuższej
perspektywie utrzymać na stałym poziomie stosunek liczby ludności w
wieku poprodukcyjnym do liczby ludności w wieku produkcyjnym, czyli
tzw. wskaźnik obciążenia ekonomicznego, to

aisza5 Program Dnia Afryki 2009 - W-wa 24 maj 19.05.09, 14:34

Wszyscy pochodzimy z Afryki!

Ogólnopolskie obchody Dnia Afryki w Warszawie - 24 maja 2009

„Wszyscy pochodzimy z Afryki!" Pod tym hasłem Fundacja „Afryka
Inaczej" organizuje tegoroczne ogólnopolskie obchody Dnia Afryki w
Warszawie. 24 maja w samym centrum polskiej stolicy każdy z nas
będzie mógł się przekonać, że Afryka jest bliżej niż myślimy.
Koncerty, warsztaty, happening, wspólne zdjęcie i wiele innych
atrakcji - to wszystko w Pasażu Wiecha obok Galerii Centrum.

Inspiracją do zorganizowania tegorocznego Dnia Afryki były słowa
Petera Godwina z Zimbabwe, autora książki „Gdzie krokodyl zjada
słońce", którego ojciec pochodził z przedwojennej Warszawy: „Prawda
jest taka, że ludzie zawsze wędrowali po świecie. W pewnym sensie
wszyscy pochodzimy z Afryki, gdzie narodził się Homo sapiens, i to w
Afryce rozpoczęła się migracja ludzi do Europy i na inne kontynenty."

Afrykanie w Polsce, podobnie jak Polacy na świecie, są wędrowcami.
Wędrujemy w poszukiwaniu pracy, wiedzy, miejsca, gdzie możemy
znaleźć lepsze warunki do życia. Warszawa jest właśnie takim
miejscem, gdzie krzyżują się szlaki przybyszów z całej Polski i
całego świata.

Wędrówka jest zatem wpisana w dzieje ludzkości, wyrastającej z
jednego wspólnego pnia, w Afryce. To właśnie na to co łączy
Afrykanki i Afrykanów z Polkami i Polakami, ma zwrócić uwagę Dzień
Afryki w Warszawie, który odbędzie się w Pasażu Wiecha, obok Domów
Towarowych Centrum. Tegoroczny Dzień Afryki jest kontynuacją
imprezy, zainicjowanej przez Mamadou Dioufa z Fundacji „Afryka
Inaczej" i DJ Sama (Yaya Samake) z Mali.

W czasie Dnia Afryki w Warszawie, organizowanego 24 maja przez
Fundację „Afryka Inaczej" nikt nie będzie się nudził. W programie
imprezy planowane są koncerty afrykańskich i polskich zespołów.
Wystąpią między innymi: Djolof Man, Goldfinger, Konoba i Soulkiss.
Będzie afrykański taniec, warsztaty gry na bębnach,
zachodnioafrykański hip-hop i współczesna muzyka Afryki. W Pasażu
Wiecha staną namioty, z afrykańską kuchnią i sztuką. Zaprezentują
się również organizacje pozarządowe zajmujące się tematyką
afrykańską. Nie zabraknie też afrykańskich ambasad. Z kolei o 16.30
planowane jest wspólne zdjęcie w wielkim konturze Afryki,
wszystkich, którzy przyjdą na Pasaż Wiecha, aby wziąć udział w Dniu
Afryki. Zostanie ono później zaprezentowane na wystawie „My
Warszawianki! My Warszawiacy!", którą będzie można obejrzeć już w
czerwcu. Na scenie odbędzie się też ciekawy konkurs - do wygrania
udział w warsztatach kulinarnych w restauracji senegalskiej „Baobab".

Fundacja „Afryka Inaczej" zaprasza wszystkich mieszkańców Warszawy i
Polski, którzy chcą spędzić czas przy dobrej muzyce i poznać Afrykę
oraz jej mieszkańców, spotykając ich bezpośrednio i bawiąc się razem
z nimi. 24 maja w Pasażu Wiecha pozytywna integracja i dialog między
kulturą polską a afrykańską gwarantowany!

„Przyjdźcie z całymi rodzinami. Zaprasza Was afrykańska społeczność,
która mieszka razem z Wami nad Wisłą. Jeżeli macie afrykańskie bębny
i chcecie na nich grać, przynieście je" - zaprasza na Dzień Afryki
Mamadou Diouf, fundator Fundacji „Afryka Inaczej" - „i zagrajcie
razem z nami. Zobaczycie, że Afryka jest tu i teraz!"

Partnerami Dnia Afryki są Kontynent Warszawa i Domy Towarowe Centrum
(DTC Real Estate S.A.). Zadanie zostanie zrealizowane dzięki
wsparciu finansowemu Urzędu Miasta Stołecznego Warszawa.

Program Dnia Afryki 2009 - „Wszyscy pochodzimy z Afryki":

14.00: Oficjalne rozpoczęcie Dnia Afryki w Pasażu Wiecha
Zespół KONOBA
Warsztaty bębniarskie
Warsztaty tańca, poprowadzi Wiola Wojciechowska
Warsztaty tańca, poprowadzi Benoit le Gros
16.30: Happening „Wszyscy pochodzimy z Afryki" (Pasaż Wiecha)
17.00: Koncerty (Pasaż Wiecha)
SOULKISS
DJOLOF-MAN oraz goście: Kuba Pogorzelski (Strefa Rytmu) i
Mohamed „Gaspard" Conde z Gwinei
GOLDFINGER i DJ Sam
20.00: Afterparty (Klub Harenda, ul. Krakowskie Przedmieście 4/6)

aisza5 Ogólnopolskie obchody Dnia Afryki w W-wie - 24maj 24.05.09, 13:06

kontynent-warszawa.pl/content-1-wydarzenia-3236-wszyscy_pochodzimy_z_afryki____ogolnopolskie_obchody_dnia_afryki_w_wa
rszawie_.htm

JUŻ dziś!!!!

aisza5 Wieczór pisania listów i spotkanie z Afryką 21.05.09, 09:26

Podróżuj z Amnesty International – Afryka
2009-05-26 @ 18:00
Wieczór pisania listów i spotkanie z kulturą Afryki to wyjątkowe
wydarzenie, które odbędzie się 26 maja w Casa Corsica. Amnesty
International zaprasza wszystkich do napisania listów dla osób,
których prawa człowieka zostały złamane.

Pilna Akcja Amnesty International dotyczyć będzie przypadków łamania
praw człowieka w krajach Afryki. Należy do nich między innymi sprawa
Justine Masika Bihamba – matki sześciorga dzieci i obrończyni praw
kobiet z Demokratycznej Republiki Kongo. Justine Masiki i jej
rodzinie grozi niebezpieczeństwo ze strony żołnierzy wojska
kongijskiego, którzy już raz wtargnęli do jej domu, pobili jej
dzieci i usiłowali zgwałcić jej córki. Sprawcy tego czynu pozostają
bezkarni, a Justine Masiki i jej rodzinie nadal grozi
niebezpieczeństwo z powodu pokojowej działalności, którą wykonuje
dla praw człowieka.

Podczas wieczoru goście będą mogli poznać kulturę Afryki przez
pryzmat muzyki i fotografii. Około g. 19.00 wystąpi One Sound Choir,
aby zaśpiewać muzykę gospel. O 20.30 fotografowie Anna i Jakub
Urbańscy zaprezentują pokaz swoich zdjęć z „Długiego weekendu w
Ghanie”. O g. 21.30 będzie można wziąć udział w jamie
bębniarskim „Poprzeszkadzaj trochę” przygotowanego przez agencję
muzyczną niezla-agentka.pl.

Będzie to drugie z cyklu trzech podróży z Amnesty International.
Pierwsze spotkanie – 26 kwietnia dotyczyło Ameryki Łacińskiej,
kolejne spotkanie w czerwcu zostanie poświęcone Europie Wschodniej.

Program godzinowy:
g. 18.00 - rozpoczęcie wieczoru,
g. 19.00 - występ chóru – One Sound Choir,
ok. g. 20.30 - pokaz slajdów - „Długi weekend w Ghanie” - fotografie
Anny i Jakuba Urbańskich
g. 21.30 – jam bębniarski – „Poprzeszkadzaj trochę”.

Przez cały czas trwania wieczoru goście klubu będą mieli okazję
napisać listy na sześć przygotowanych przez Amnesty pilnych akcji,
które dotyczą krajów Afryki. Pilnych akcji będzie sześć.

Amnesty International jest ogólnoświatowym ruchem ludzi działających
na rzecz praw człowieka.
Członkowie organizacji dobrowolnie poświęcają swój czas i energię,
solidaryzując się z ofiarami przypadków naruszeń praw człowieka.

Dodatkowe informacje:
Grzegorz Żukowski, tel.: 606 180 104, grz.zukowski@gmail.com
Roman Grąziewicz, tel.: 507 706 444, roman.graziewicz@gmail.com

Casa Corsica
ul. Chłodna 39/9

www.amnesty.org.pl

Patronem tego wydarzenia jest Kontynent Warszawa - Warszawa Wielu
Kultur.

aisza5 Afryce grozi destabilizacja. Apel o wysłanie wojsk 21.06.09, 12:54

fakty.interia.pl/swiat/news/afryce-grozi-destabilizacja-apel-o-wyslanie-wojsk,1326537

Afryce grozi destabilizacja. Apel o wysłanie wojsk

W związku z intensyfikacją walk z muzułmańskimi rebeliantami,
somalijski rząd ogłosił w sobotę stan wyjątkowy a tamtejszy
parlament zaapelował do sąsiednich państw oraz społeczności
międzynarodowej o natychmiastową pomoc militarną.

"Zwracamy się do państw ościennych, takich jak Kenia, Dżibuti,
Etiopia i Jemen, a także do społeczności międzynarodowej, o wysłanie
do Somalii wojsk w ciągu 24 godzin" - zaapelował Szejk Aden Mohamed
Madobe, przewodniczący tymczasowego parlamentu Somalii. "Rząd jest
osłabiony przez siły rebeliantów" - dodał

Najnowsze z forum &#9829 Kraje arabskie &#9829

Zaloguj się