Aleksytymia

[sibeliuss]

Aleksytymia (łac. a – brak, lexis – słowo, thymos – emocja) - to syndrom
polegający na niezdolności do rozumienia/identyfikowania emocji. Aleksytymicy
nie potrafią odróżniać pobudzenia emocjonalnego od fizjologicznego, skupiają
się na fizjologicznych objawach towarzyszących przeżywaniu emocji i przypisują
im zewnętrzne źródła (np. dreszcz wywołany podnieceniem jako efekt przeciągu).
Nie rozumieją, że odczuwane przez nich doznania fizjologiczne są przejawem
doznawanych przez nich emocji. Często jest to źródłem dla nich troski o ich
zdrowie, gdyż sądzą, że te wrażenia cielesne są objawami choroby somatycznej.
Osoby te nie potrafią ucharakteryzować swoich uczyć i wyrazić ich słowami,
mają ograniczone słownictwo określające emocje.
/wikipedia/

[parachute]

to w takim razie mam wrażenie że sporo osób cierpi na tę przypadłość...

[nikita1001]

Oczywiście również miewam takie sprzeczne emocje, lecz nie czuję się
psychopatką. Uważam, że większość ludzi miewa takie właśnie emocje, tylko
niektórzy albo nie zdają sobie z tego sprawy lub nie przyznają się do tego.
Jak daję sobie z tym radę? Po prostu nie ukrywam pewnych spraw, które mnie
bulwersują i staram się dojść do meritum, które powoduje taki stan.
Przemyślenia moje albo prowadzą do zgodzenia się z całą zaistniałą sytuacją lub
też nie!!
Polecam w takiej chwili całkowite wyciszenie, wzięcie głębokiego oddechu i
przemyślenie na chłodno całej sprawy, która nas do tego stanu doprowadziła. Czy
warto było?

[skiela1]

Wiesz tak czytam co napisalas i przyznam,ze za bardzo nie moge wylapac sensu.

czy Ty nie mylisz aleksytymii ze stresem?zmeczeniem/wyczerpaniem emocjonalnym?

Aleksytymia to powazna przypadlosc czasami paralizujaca zycie.
Te porady,ktore tu sugerujesz,na pewno nie wplyna na zwiekszenie neuronow u
aleksytynika.

To tak jakbys powiedziala autystycznemu dziecku,zeby sobie pooddychal swiezym
powietrzem,przemyslal,wtedy mu sie poprawi.
Ani jemu ani aleksytymikowi to nie pomoze/

I jedno i drugie to cos wiecej,duzo wiecej..

[sibeliuss]

Czasami mam takie wrażenie....

[nikita1001]

Nastrój i emocje mają coś ze sobą wspólnego. Człowiek ma skłonność zarażać się
uczuciami otaczających go ludzi. Nieświadomie naśladując mimikę, ton głosu,
postawę ciała czy ruchy innego człowieka z którym przebywamy, podchwytujemy też
jego emocje. Nie każdy jest jednakowo podatny na przechwytywanie nastroju.
Łatwiej chłoną go osoby wrażliwe na bodźce emocjonalne oraz kobiety częściej
niż mężczyźni. Teraz mi się pewnie dostanie od rodzaju męskiego, ale tak
dostrzegam to, spoglądając na różne historie życiowe.

Jak to się dzieje, że smutek i śmiech się nam udziela??

Gdy oglądam w grupie rozbawionych osób komedię więcej się śmieję, niż widzę ten
sam film oglądając go w samotności.

To samo mogę powiedzieć o smutku, kiedy słucham przykrej wiadomości popadam w
smętny nastrój. Lub gdy przebywam w towarzystwie ponurych osób ich nastrój
wkrótce i mi się udziela.

Nie są to sprzeczne emocje lecz niewątpliwie emocje mają wpływ na nasz nastrój.

[skiela1]

nikita1001 napisała:


> Jak to się dzieje, że smutek i śmiech się nam udziela??

Nam tak,ale nie aleksytymikowi.

[nikita1001]

Ma problem biedaczek...

[sibeliuss]

nikita1001 napisała:

> Jak to się dzieje, że smutek i śmiech się nam udziela??
>
To u mnie nie jest takie oczywiste.

[leez5]

Ze co?
ze duzo ludzi na to choruje?