samotna mężatka

[czarnapanna]

czy są tu samotne mężatki, które czekają aż ich mąż wróci z tygodniowej
delegacji? co robicie całymi tygodniami? jak mija wam czas na czekaniu? jak
potraficie żyć w takim związku? bo przyznam się że mnie bardzo
trudno... a może to tylko ja tak mam?

[axy23]

a masz dzieciaka? - to by ci pomogło ;)

poświęć ten czas sobie - na drobne przyjemności dla ciała i ducha
pozdrawiam :)

p.s. mój od pół roku pracuje za granicą i widujemy sie średnio raz na miesiąc
na 2 dni - oprócz braku seksu same plusy: czysta łazienka, niezadymiony pokój
komputerowy, brak skarpetek w przeróżnych częściach mieszkania... ;))

[anula36]

dzieciak moze nei tyle pomaga co zabiera czas.
Ale z drugiej strony samotne wychowywanie tego dziaciaka?

przeoczyłaś znaczek ;)

[axy23]

[asiarol]

mój mąż regularnie wyjeżdża na conajmniej 3-miesięczną "delegację", tzn. jest
marynarzem,w domu jest najwyżej 4 tygodnie; a były i dłuższe rozłąki, co
powiesz na 7-miesięczną jeszcze przed ślubem?
takze pamietaj zawsze mozesz pomysleć,że inni mają jeszcze gorzej niż Ty,jeśli
Cie to oczywiście pociesza:)
pozdrawiam

[abi28]

Witaj, chociaż mój mąż nie wyjeżdża na tygodniowe delegacje to czuję się jakby
tak było. Pracuje codziennie od 7:00 do 21:00-22:00-giej, a ja jestem sama z
dzieckiem (5 letnim, już) w domu. Gdy wraca synek często już śpi. Jest mi też
bardzo smutno z tego powodu, ale chyba tak juz musu być.Pozdrawiam i życzę
cierpliwości.

[czarnapanna]

dziękuję Wam za słowa pocieszenia, dziecka jeszcze niet-choć bardzo byśmy
chcieli... przepraszam za moje marudzenie, od dziś cieszę się że nie mam męża
marynarza :-)))

[asiarol]

czarnapanna napisała:

> dziękuję Wam za słowa pocieszenia, dziecka jeszcze niet-choć bardzo byśmy
> chcieli... przepraszam za moje marudzenie, od dziś cieszę się że nie mam męża
> marynarza :-)))

ciesz się, ciesz, bo to nie jest łatwy żywot, szczególnie jak ma się dziecko
(dzieci)
pozdrawiam cieplutko i życzę optymizmu:-)

[adamusia]

cześć! ja też jestem żoną marynarza.W tej chwili jestem w 30tc. Termin mam na
luty a mój mąż wypływa prawdopodobnie od razu po świętach. Więc nasze pierwsze
dziecko bede musiała przywitać sama. Ale troche się do tego przyzwyczaiłam.Więc
cieszmy się tymi chwilami kiedy oni są z nami.

[czarnapanna]

żony marynarzy wnioskuję, że mieszkacie gdzieś na północy kraju.... szkoda
chętnie założyłabym Klub samotnych mężatek, mogłybyśmy spotykać się w wolnych,
samotnych chwilach, czekając na swych mężów...ale trochę mi do was daleko,
niestety, Ale pomysł nie jest zły, co?

[adamusia]

bardzo dobry pomysł z założeniem klubu samotnych żon. ja mieszkam prawie w
centrum więc niekoniecznie zony marynarzy muszą mieszkać na półnopcy!!

[asiarol]

no, ja rzeczywiscie jestem z samego serca północy i bycie żoną marynarza nie
jest tu rzeczą odosobnioną:)
pozdrawiam

[czarnapanna]

adamusiu, ja tez mieszkam prawie w centrum, więc jak twój mąż wyjedzie i będzie
ci smutno to daj znać... :-)))

[czarnapanna]

Rany, jak wy dajecie sobie radę? Ja bym chyba padła... co robicie przez te pół
roku samotności? Przecież to kawał czasu!~!! A jak mąż wraca to się
poznajecie? :-))) Czy te z zastanawiacie się- Rany, ten facet to kto? Może
rzeczywiście na północy to normalne i z czegoś przecież trzeba żyć, ale chyba
jest bardzo cięzko, co? A jak wasze kontakty z teściami? dopiero wtedy gdy
przyjeżdża mąż? o, to akurat bym wolała- spotkać się z teściami raz na pół
roku...

[adamusia]

moje kontakty z teściami są w porządku. pierwszy rejs na pół roku był jeszcze
przed naszym ślubem.Niby wiedziałam z czym to się wiąże ale mimo wszystko to
chyba nigdy sie do końca nie przyzwyczaje do tej sytuacji.Teraz na świat
przyjdzie dziecko i będe sama to mnie troche przeraża ale myślę sobie że w
Polsce jest pełno kobiet które są same i są w gorszej sytuacji i jakoś sobie
radzą to ja nie dam rady?!Mam rodzinę i znajomych na których zawsze moge
liczyć. Ale to nie to samo co mąż!!!!Pozdrawiam serdecznie odzywajcie się jak
najczęściej!!!

[janitka]

wY TO MACIE DOBRZE, MÓJ MĄŻ JEDZIE SOBIE W LUTYM NA DELEGACJE NA ROK DO
BRAZYLII, I PRZYJEDZIE DOPIERO NA 13 SIERPNIA 2005R NA ROCZEK DZIECKA I CO JA
BEDE ROBIĆ???ALE BEDE TĘSKNIĆ

[czarnapanna]

o rany, pobiłaś nas wszystkie... a chociaż dużo kasy przywiezie? :-))) trzymaj
się bidulko, jakby co to pamiętaj, że tu też są takie samotnice jak ty, no...
może trochę mniej...

[solerac]

To ja także bywam samotna mężatką. Mój mąż wyjeżdża co kilka miesięcy na
kontrakty zagraniczne na parę miesięcy. Ostatnio na pół roku z możliwością
przedłużenia. Najgorsze jest to, że jeździ do kraju "dzikiego", gdzie jest
problem z internetem, jakimkolwiek telefonem, na pocztę nie można liczyć a
prawa są regulowane na bieżąco potrzebą najbogatszych klanów. Ostatnio sytuacja
na tyle się zaogniła, że pracownicy żyją w stałym "zagrożeniu" nalotu lokalnej
UB i np aresztowaniem (bezpodstawnym ale kto będzie ich słuchal....). Jak
kobiety mające swoich mężów, braci i ojców w Iraku drżę co dzień o jego życie a
w każdym razie bezpieczeństwo. I dostaję powoli świra :-) Mam na szczęscie
wsparcie rodziny i znajomych. Ale z lękiem muszę radzić sobie sama. I tylko
wkurzają mnie kobiety, które kłócą sie z mężem o to kto pozmywa gary.... albo
coś równie trywialnego. Nie doceniacie tego, że w ogole możecie sie z nim
pokłócić.....

[denay]

OJ jak to dobrze, ze trafilam na ten watek ;-)))
Mnie sie akurat tak zlozlylo, ze moj maz jest zolnierzem. Przed slubem
odbylismy kilka dlugich i powaznych rozmow w temacie "jak moze wygladac nasze
zycie". wiem, ze moze to zabrzmiec nieco dziwnie :)) ale dla niego bycie
zolnierzem to powolanie. I mam swiadomosc tego, jakkolwiek to brzmi, ze nie
moge nigdy go postawic przed wyborem: armia albo ja.
I tez bylo tak, ze ja w Polsce, a on na kontrakcie. Dobrze, ze mogl
przyjezdzac - srednio raz na miesiac. Oj tesknilo sie i tesknilo i czekalo.
Dobrze, ze z telefonem ni bylo problemow tylko rachunki kosmiczne przychodzily.
Teraz jestesmy razem - drugi rok za granica. W przyszlym roku wracamy.
I tez nie wiadomo jak bedzie - czy dostanie taki przydzial, ze bedziemy mogli
mieszkac u niego, czy nie. Razem czy znowu na dojazdy?? A jesli znowu bedzie
musial jechac tam, gdzie go wysla? beze mnie...
Dzieci jeszcze nie mamy, chociaz juz sie szykujemy ;-)) Tez nie wiem, czy nie
zdarzy sie tak jak w poscie wyzej. Poza tym co ze mna - mam skonczone studia
(prawie 2lata). W zawodzie jeszzcze nie pracowalam, bo postanowilam byc z nim
tutaj. A w Polsce wiadomo jak jest. Zmieniac prace co kilka lat??
Czasami sie cholernie boje. Irak, Afganistan, inne kraje.. Chociaz jego "zawod"
nie stawia go w pierwszej linii, to jednak sie boje i bac bede, jak go tam
wysla.
mozecie, oczywiscie, mi powiedziec, ze na wlasne zyczenie mam taka sytuacje.
Tak, to prawda - wybralam go z calym dobrodziejstwem inwentarza :)) Tylko
czasami te "strachy" sa takie, ze trzeba sie wyzalic, poplakac i zyc dalej.

alez sie rozpisalam :))
Trzymajcie sie cieplo mezatki czasowo bez mezow :))
Buziaki
denay

[asiarol]

tęskniące i nie tylko "marynarki" polecam forum stworzone jak dla nas:)))
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=23611
pozdrawiam