Co mam zrobić ? nie chce mieć dziecka

[elcikf83]

Jesteśmy małżeństwem od ponad roku. zaraz po ślubie zamieszkaliśmy z teściami
i wtedy zaczęło sie wszystko psuć. Mąż wyobrażał sobie że będzie miał "ptaszka
w klatce" a ja niestety nie jestem takim typem człowieka. Teściowa zaczęła się
jeszcze w dodatku wtrącać we wszystko. Nie było ani chwili żeby ona nie brała
udziału w rozmowie. w końcu doszło do tego że mąż chciał mnie wyrzucić z domu.
Minęło jakieś pół roku i zamieszkaliśmy sami.Myślałam że to będzie zbawienne
dla naszego związku. Myliłam się. Zaczęły się awantury, aż któregoś dnia było
tak źle że aż doszło do przepychanek po których spakowałam mojego męża i
kazałam mu sie wyprowadzić. On bez większego protestu odszedł. Po paru dniach
jednak wrócił. Obecnie jest całkiem nieźle tyle że mężowi no i oczywiście
teściom bardzo zależy na tym żebyśmy mieli dziecko. Mąż z tego co zauważyłam
jest pod bardzo dużym wpływem rodziców. Nie chce dziecka bo po ostatniej
historii obawiam się że tak będzie przez cały czas a poza tym ja już sama nie
wiem co czuje do męża. Czasami wydaje mi się że go wręcz nienawidzę po tym
wszystkim co się stało.

[enith]

Pod żadnym pozorem nie decyduj się na dziecko, dopóki sytuacja między tobą i
mężem nie zostanie wyjaśniona. Nie jesteś pewna uczuć do męża, on bez słowa
potrafi się wyprowadzić z domu, teściowie wtrącają się w wasze życie (co odbija
się negatywnie na waszym związku) - sama widzisz, że warunków do wychowywania
dziecka nie ma. Naciski teściów ignoruj - spokojnie wyjaśnij, że nie będziesz
kwestii rozrodu omawiać z nimi. Nie daj się wciągać w pyskówki czy słowne
przepychanki - jeśli do nich dojdzie, powiedz, że nie będziesz rozmawiać w takim
tonie, pożegnaj się i wyjdź, bo szkoda nerwów. Z mężem porozmawiaj i wyjaśnij,
że dopóki wasze małżeństwo wisi na włosku, nie ma sensu decydować się na
dziecko, bo ono nie rozwiąże waszych kłopotów małżeńskich, a może je jeszcze
dodatkowo nasilić. A ty sama siądź i pomyśl, czego chcesz od życia. Jesteście
dopiero rok małżeństwem, a już macie takie kłopoty. Czy dobrze przemyślałaś
decyzję o ślubie? Nie jesteś już pewna uczuć do męża, zapytaj samą siebie czy
chcesz z tym człowiekiem być i czy widzisz perspektywy na wspólną udaną
przyszłość. Takie kryzysy na początku związku się zdarzają i pewnie większość
par wychodzi z ich obronną ręką, ale też bywa, że dopiero po zawarciu małżeństwa
ludzie orientują się, że popełnili błąd. Pomyśl o tym czego chcesz, czy kochasz
męża, czy chcesz z nim być. I trzymam kciuki, by się wam udało wyjść z tej sytuacji.

[magda8887]

Hej!
Ja również mam podobny problem co Ty - problem odnośnie dziecka. Otóż
małżeństwem jesteśmy ponad 2 lata. Po ślubie zamieszkaliśmy u jego
rodziców,powoli zaczęło się między nami psuć, dość częste kłótnie po których mąż
zabierał się z domu i szedł do kumpli, wracał pijany a wtedy mi ubliżał mówił że
już mnie nie chce, żebym się wynosiła itd. po wytrzeźwieniu żałował swojego
zachowania i swoich słów za które przepraszał. I tak było kilka razy, raz mój M.
chce być mężem a wtedy jest ok, daje mi odczuć że mnie kocha, że jestem dla
niego najważniejszą osobą, jest między nami dobrze itd. a raz ma dosyć roli męża
wtedy nie liczy się z moim zdaniem i moimi uczuciami, mówi jaka to ja nie dobra
itd. To taka jego fala nastrojów ... ale wracając do sprawy, ja bardzo kocham
dzieci i bardzo chciałabym zostać Mamą, mąż o tym doskonale wie i on również
chciałby, ale ... powiedziałam mu, że póki co nie mogę zajść w ciążę bo się
obawiam jego,ponieważ między nami bywa różnie, a na dziecko zdecyduję się wtedy
kiedy między
nami wreszcie zacznie się układać. A powiem szczerze, że czasem (gdy mąż ma
jakieś "ale" i fochy) miewam wątpliwości czy te małżeństwo ma sens. Dużo razy
mnie okłamał, co spowodowało że nie ufam mu do końca. Mężowi jasno powiedziałam,
że marzę o dziecku ale w obecnej sytuacji to jest nie możliwe, ponieważ parę
razy mnie zawiódł jako mąż i boję się że jak zdecyduję się na dziecko to
zawiedzie mnie a przede wszystkim dziecko jako ojciec. Zwłaszcza, że mam
wątpliwości co do naszego małżeństwa. Mąż przyznał mi rację, że z decyzją o
dziecku należy poczekać aż między nami się ułoży. Wielokrotnie rozmawialiśmy o
dziecku i za każdym razem przyznawał mi rację. A ostatnio znów męża przyłapałam
na kłamstwie oszustwie, otóż mąż prowadzi własną działalność i nie ma stałej
pensji, tak więc dniówki ma różne. A od jakiegoś czasu zaczęłam go podejrzewać o
chowanie kasy. Powiedziałam mu o tym, a on zaczął się wypierać że wszystko
wydawane jest na bieżąco, ale ... zakupy robię ja i wiem że nie robię dużych
zakupów, same najpotrzebniejsze rzeczy, nie jestem rozrzutna, więc jego
wyjaśnienia stały się dla mnie podejrzane. Któregoś dnia od tak weszłam do
pokoju i co widziałam, jak mąż trzyma w ręku sporą kupkę kasy, na mój widok
speszył się i pospiesznie schował ją do kieszeni. Chciałam z nim o tym
porozmawiać, wtedy wpadł w furię i zaczął mówić że ma mnie dosyć, że że coraz
mniej mu zależy na małżeństwie, że go wkurzam itd. po czym wyszedł z domu i
wrócił w nocy pijany, rzucał się do mnie z pyskowaniem, grożeniem mi że jak będę
sie stawiać to pożałuję, że nie mam prawa wiedzieć ile zarabia bo to jego kasa
itd. Zszedł na dół te teściowej aby z nią porozmawiać (a było już bardzo późno w
nocy) i słyszałam jak się jej żalił że chce mieć dzieci a ja mu odmawiam. Kiedyś
teściowa tak mi dawała do odczucia że chciałaby zostać babcią i wtedy
powiedziałam je że ja bardzo chciałabym mieć dziecko ale nie mogę na to pozwolić
bo między mną a jej synem bywa różnie, czasem jest nie do zniesienia (ona
doskonale o tym wie bo przecież mieszkamy razem i widzi co się dzieje) ... no i
tak mój mąż w nocy po pijaku żalił się na mnie, jaka to ja podła bo dziecka nie
chcę, wtedy teściowa powiedziała mu że ja jej mówiłam co innego, ze chcę ale nie
wstrzymuję się do momentu kiedy między nami się wyjaśni. Na to mój mąż z
zaskoczeniem i powiedział jej że to nie prawda, dodał takie słowa "ta franca coś
kombinuje". Nie muszę pisać jak się poczułam słysząc to. Na dzień następny mąż
wytrzeźwiał, spotulniał, przeprosił, od tej feralnej nocy minęło 2 dni i jak na
razie spokój, mąż potulny jak baranek. Tak więc widzisz sama że mam rację mówiąc
że w obecnej sytuacji nie mogę sobie pozwolić na dziecko. Teściowa mi radzi abym
zaszła w ciąże to może to wpłynie na
mojego męża i wtedy stanie się nie tylko przykładnym ojcem ale i mężem. A ja jej
odpowiedziałam, że nie mam zamiaru eksperymentować, i zachodzić w ciąże z myślą
że mój mąż się poprawi. Mam kilka koleżanek które mają już dzieci albo są w
ciąży patrzę na nich i serce mi ściska, bo też bym chciała mieć taką małą
kruszynkę no ale niestety jak na razie mogę o tym tylko pomarzyć.

[kamelia04.08.2007]

bedziecie mieli dziecko, jak mąż sie poprawi i:
1. przestnie cię wyzywać i traktować jak scierke do podłogi,
2. przestnie się upijać,
3. przestanie mieć fochy i się obrażać
4. przestanie chowac WSPÓLNE pieniadze przed toba
5. przestanie cię okłamywać
6. itd, itp

Wnioski:
1. oj naiwna, naiwna...
2. lubisz ten sport, bycie taka meczennicą moze byc podniecajace,
doczekacie żrąc się całe zycie jak pies z kotem 50
rocznicy "szczęśliwego" pozycia w związku małżenskim

[caysee]

Nic nie robic. Nie chcesz miec dziecka, to nie miej. Nie zyjemy w jakims
zacofanym spoleczenstwie, gdzie tesciowie czy maz maja decydowac o twoim zyciu.
Jak sie miedzy wami nie uklada do tego stopnia, ze dochodzi do przepychanek,
glupota bylo sprowadzac sobie na swiat dziecko z nadzieja, ze jakos to bedzie.

[yadrall]

Dziecko to super sprawa,ale zeby bylo ok to musi pojawic sie w
zwiaku gdzie sa dobre relacje partnerskie i obie strony tego chca.
Inaczej wraz z pojawieniem sie malucha bedzie coraz gorzej w
malzenstwie. Ciaza i porod,a potem opieka nad malenstwem jest bardzo
stresujacym i wyczerpukacym zajeciem,a co za tym idzie czesto
powoduje kryzys w malzenstwie. Jezeli juz wczesniej bylo cos nie tak
miedzy malzonkami to pojawienie sie dziecka tylko to pogorszy.
Dlatego najpierw dogadaj sie z mezem (lub podejmijcie decyzje o
rozwodzie),a dopiero decydujcie sie na dziecko.

PS. jedna z kwestji,ktora koniecznie musisz ustalic z mezem to
wtracanie sie tesciow. Oni nie maja prawa ingerowac czy naciskac tak
w sprawie dziecka jak i zadnej innej. Z takimi tesciami powinno sie
gadac o pogodzie ew. polityce (wykluczam tu tesciow,ktorzy sa ok i
mozna z nimi o wszystkim pogadac,bez naciskow i krzywdy-i tacy sie
zdarzaja).

[papryczka.chili]

lepiej nie strzelaj sobie bejbika z kimś kto jest maminym-synalkiem .. bo
zmarnujesz sobie zycie

[mrs.solis]

Cos czuje,ze twoj maz chce cie uziemnic tym dzieckiem. Bedzie czul
sie pewniejszy,ze wtedy nie odejdziesz. Radze nie spieszyc sie z
taka decycja kiedy macie takie problemy. Nie zapomnij rowniez o
zabezpieczaniu sie.

[kamelia04.08.2007]

twoje obawy sa jak najbardziej słuszne i uzasadnione, bo dziecko
może tylko pogorszyc miedzy wami i tak juz napietą sytuację. Do tego
moga dojsć jeszcze teście, a zwłaszcza teściowa, która przecież
bedzie wiedziała co jest dla dziecka dobre, a co dla ciebie jest
potrzebne.

najpierw miedzy wami musi sie dobrze ulożyć, dopiero potem mozna
myslec o powiekszeniu rodziny (jeśli oboje bedziecie tego chcieli).

Mam wrażenie, ze mąż cie chce tym dzickiem uwiązać, mam takie
przeczucie...

[cytrynka123]

zacytuje tu swojego dalekiego kuzyna, ktory strzelil rade swojemu
synalkowi. synalek taki z tych klopotliwych dla kobiet, a i rodzinka
dosc mocno burzliwa. wujo ten rzekl mu: strzel jej dzieciaka, to sie
uspokoi. uspokoi znaczy bedzie zalezna i zniesie wszystko...