Śmierć

[raf.1]

Śmierć jest czymś niezwykłym.
Nie umiemy na Nią patrzeć, nie umiemy w Niej uczestniczyć, nie umiemy z Nią być, a już na pewno nie chcemy by spotkała nas samych.
Jednak pojawia sie nagle w najmniej spodziewanym momencie, jak nagły uskok, przepaść, moment..
Czyżby była jakimś tajemnym korytarzem, prowadzącym do krainy rządzącej się jakimiś innymi prawami? Oby tak było..
Trzymaj się Tam Krzychu, trzymaj się dzielnie.. I nie zapomnij..
Na pewno się jeszcze kiedyś spotkamy..
slayer1991.wrzuta.pl/audio/9yhzvuW3bbO/eluveitie_-_samon_acoustic_version

[wichrowe_wzgorza]

Śmierć jest tajemnica, do której dorastamy. Nie można żyć bez świadomości, że
Ona jest - drugą stroną Życia.

[laverne]

Raf - współczuję.

Śmierć jest trudna. Może nawet bardziej dla tych, którzy zostają niż
dla tych, którzy odchodzą. Nie ma w niej romantyzmu i wzniosłych
uczuć. Odziera z poczucia bezpieczeństwa, z ufności wobec życia,
oducza robienia planów. Zadaje ranę, która przez długi czas sprawia,
że życie jest bolesnym wysiłkiem. Aby ta rana zamieniła się w bliznę
trzeba się mocno namęczyć.

[mortis74]

a moze popatrzec na to tak jak niektore nacje nazego globu
wreszcie wolny
wreszcie bez problemow
wreszcie nic go nie boli
moze wreszcie jest szczesliwy

[robert.83]

Port wielu statków

Jest kotwicowisko słoneczne zwane Królestwo Twoje.
Tam wciąż na rufę łażą po głębszy rum opoje
I ciągle się tam tańczy i rzępoli rozmaicie
To fajne miejsce dla zejmanów - to dopiero życie!
- I chciałbym, chciałbym już tam być.

Najgorszy wicher to morka co ją się ledwo czuje
I nikt nikogo nie beszta, nikogo nikt nie nagluje
Kto chce to z fają w zębach obija się, pałęta,
Na forkasztelu się opala, gapi na okręta...
- I chciałbym, chciałbym już tam być.

Bo tam z całego świata stoją żaglowce i jachty
Na jednej kotwicy, zwinąwszy wszystkie płachty
I zatopione łajby i ich pomarłe załogi
Unosi na swych pływach port słoneczny i błogi
- I chciałbym, chciałbym już tam być.

Zbutwiałe pudła w wodoroślach ociekłych, zielone
Co portu nie ujrzały, w morzu zaginione
Rytmicznym pływem kołysane, w przyboju ryjące
A załogi biją w dzwon, śpiewają, patrzą w słońce...
- I chciałbym, chciałbym już tam być.

Autor - John Masefield Tłumaczenie - Robert Stiller

[petea1]

Robert, czytam Twoje posty i za kazdym razem jestem pod wrażeniem

[robert.83]

To piękny wiersz. Usłuszałem go recytowanego przez Marka
Szurawskiego na jakiejś jego płycie.

PS. Miło mi. Ja Twoich postów również nie omijam wzrokiem.

[petea1]

piękny wiersz, ale chodzi rownież o to że natychmiast potrafisz
zareagować ...i to w taki sposób,

[kawamija]

Niech siła będzie z tymi co zostali...

A Tobie Raf.....
Trzymaj się.