Beethoven w Warszawie

[mathias_sammer]

Ludwig van Beethoven (1770-1827) uważany jest za pierwszego "wyzwolonego"
kompozytora w historii muzyki


W Warszawie rozpoczyna się VIII. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van
Beethovena. Wielka muzyka, blisko 1200 wykonawców, 17 koncertów – oto
wizytówka największego na wschód od Odry festiwalu Beethovenowskiego.

Od 1997 do ubiegłego roku Festiwal odbywał się w Krakowie. Elżbieta
Penderecka, kierownik artystyczny Festiwalu, uznała jednak, że władze starej
stolicy Polski niezbyt szczodrze wychodzą naprzeciw jej życzeniom finansowym.
Pogniewana na Kraków, mecenasa znalazła w osobie prezydenta nowej stolicy,
Lecha Kaczyńskiego. Na Festiwal Beethovenowski wyasygnował prawie 2,5 mln
złotych czyli 5 razy tyle, ile miasto wydaje na Warszawską Jesień. Salonką
PKP zabrała pani Penderecka głównych wykonawców na śniadanie do Krakowa;
niech ci pod Wawelem, wiedzą, co stracili.

Co więc stracili w tym roku? Kolejne edycje festiwalu nawiązują do wybranego
tematu przewodniego. Pierwszym był “Beethoven i poprzednicy”, ostatnim
krakowskim – “Beethoven i muzyka baroku”, a pierwszy, warszawski
to “Beethoven i muzyka narodów”. Twórczość “pierwszego wyzwolonego artysty",
jak o wielkim synu Bonn piszą często krytycy, spotyka się z twórczością
kompozytorów mu współczesnych, a kontrapunkt stanowią utwory epoki
romantyzmu, modernizmu i XX wieku. Wśród nich muzyka zmarłego 10 lat temu
Witolda Lutosławskiego

Program Festiwalu obejmuje koncerty oratoryjne, symfoniczne, kameralne. Na
otwarcie – IX Symfonia Beethovena, warszawscy filharmonicy i amerykański
dyrygent, James Conlon. Na zakończenie wykonanie "Stabat Mater", Antonina
Dworzaka, które poprowadzi szef Opery Narodowej, Jacek Kaspszyk. Spośród
licznych wykonawców niemieckich usłyszymy m. in. renomowany chór symfoników z
Bambergu. TO wielkie muzyczne święto zakończy się 9 kwietnia. Elżbieta
Penderecka nie może narzekać na warszawską publiczność - bilety na te
festiwalowe koncerty są już od dawna wyprzedane.

Michał Jaranowski, Warszawa

[Gość: pollak]

Ponoć Beethoven napisał muzykę do hymnu Unii Europejskiej. Czy ten wielki
kompozytor o tym wiedział? Dlaczego więc tak głupio nazwał to jakąś symfonią?


PS. Jeśli Beethoven, to tylko II część VII symfonii.

Co, nikt więcej Beethovena na FA nie lubi?

[pollak]

To mata chamy ten wontek na gure i óczta się kóltóry.



Dobra, niepodoba się Allegretto z VII symfonii to może druga część III
symfonii? Marcia funebre............ Adagio assai czy jakoś tak

[ada08]

pollak napisał:

> To mata chamy ten wontek na gure i óczta się kóltóry.
>
>
>
> Dobra, niepodoba się Allegretto z VII symfonii to może druga część III
> symfonii? Marcia funebre............ Adagio assai czy jakoś tak

No, dobra.
To ja Ci teraz przyłożę na dobranoc !

''Koncert potrójny'' (Triple concerto, czy jakoś tak, z tym polonezem
oszałamiającym)

Z symfonii to, owszem, Siódma i Następna ale najbardziej Pastoralna
z finałem, jak raz na wiosenny dzień (jutro).
Ale przecież i Druga, jeszcze całkiem klasyczna , tam jest taki fajny
menuecik, nawet go umiem zagwizdać (prawie).

No i jeszcze z sonat: ''Wiosenna'' i ''Kreutzerowska'' (Tołstoja czytał, a ? )

I wszystkie pięć koncertów fortepianowych, a z nich mój ukochany Czwarty,
najmniej lubię Drugi i Trzeci, ale Piąty to mnie zawsze powala. Jednak nie
ma jak Czwarty.

Aha, i jeszcze uwertury do Leonory

No i ta sonata fortepianowa, co to była w powieści Kundery
I tak pięknie zakończyła film według tej powieści, co to grała
w nim Juliette Binoche i ten słynny aktor (nazwiska chwilowo
nie pamiętam), który grał jak stołowa noga , ale sławny jest
nadzwyczaj, w powieści i w filmie miał na imię Tomasz.
Tytuł za to pamiętam: ''Nieznośna lekkość bytu''

No, więc się tak nie popisuj, Pollak, bo ja zawsze mogę wejść
do gogla i wyjdę na erudytkę jeszcze lepszą niz Ty
Dbrnc.
a.

[Gość: pollak]

> No, dobra.
> To ja Ci teraz przyłożę na dobranoc !
>
> ''Koncert potrójny'' (Triple concerto, czy jakoś tak, z tym polonezem
> oszałamiającym)

Witaj Ado.

Jeśli piszesz o tym koncercie, w którym pierwsze skrzypce grają wiolonczela,
fortepian i ............ hm, skrzypce to .... tak tak tak! Polonez może nie
oszałamia (mnie przynajmniej) ale chwyta mocno.

> Z symfonii to, owszem, Siódma i Następna ale najbardziej Pastoralna
> z finałem, jak raz na wiosenny dzień (jutro).

Dlaczego Pastoralna?

> Ale przecież i Druga, jeszcze całkiem klasyczna , tam jest taki fajny
> menuecik, nawet go umiem zagwizdać (prawie).

Raz słyszałem. W życiu bym nie poznał. Hm, ...... myślisz że to wstyd?

> No i jeszcze z sonat: ''Wiosenna''

To ta co ją tak zbeszcześcili w reklamie czekoladek (na skrzypce i fortepian)?

> i ''Kreutzerowska'' (Tołstoja
> czytał, a ? )>

Kogo co?

> I wszystkie pięć koncertów fortepianowych, a z nich mój ukochany
> Czwarty,
> najmniej lubię Drugi i Trzeci,

Ja trzeci bardzo lubię, C,Es,G...F,Es,D,C..G,C..G,C.. Tak, wiem.... ale mam
jeszcze czas aby przestać to lubić, i zacząć interesować się czymś bardziej
wartościowym

> ale Piąty to mnie zawsze powala.

Piąty, piąty.... hm, jak sobie przypominam to jedyne co może powalać, to pasaże
na wstępie. A i ten spokojny motyw, który przewija się czasem (zwykle zaczyna
sie w tonacji molowej, po chwili jest jakby mniej smutny) - pod koniec występuje
w kadencji. Wiesz, wycisza sie do minimum i powoli fortepian zaczyna swoje.
Można rzec, że ciąży on nad całą pierwszą częścią. A Rondo coś jakby za
bardzo skoczne (chyba że nie słuchałem tego co trzeba, a nie mam teraz niestety
żadnego nagrania) To się może podobać za pierwszym, drugim czy trzydziestym
razem. Po setnym, jest jakby nudnawe, hihihi

> Jednak nie ma jak Czwarty.

Tak.. tak... tak.

> Aha, i jeszcze uwertury do Leonory

nuuuuuuuda....... ..... jeszcze nie dorosłem chyba. Poważnie, to tak,
ale jest jeszcze, jak to piszą 'Coriolan overture'. Leonora to dla
wytrawnych, a ja jestem gość z FA.

> No i ta sonata fortepianowa, co to była w powieści Kundery
> I tak pięknie zakończyła film według tej powieści, co to grała
> w nim Juliette Binoche i ten słynny aktor (nazwiska chwilowo
> nie pamiętam), który grał jak stołowa noga , ale sławny jest
> nadzwyczaj, w powieści i w filmie miał na imię Tomasz.
> Tytuł za to pamiętam: ''Nieznośna lekkość bytu''
>
> No, więc się tak nie popisuj, Pollak, bo ja zawsze mogę wejść
> do gogla i wyjdę na erudytkę jeszcze lepszą niz Ty

A żebym ja był choć w połowie tak obeznany z tematem jak Ty....


PS. Odpowiadam z opóźnieniem, ale nie miałem za wiele czasu. Co wszedłem na F.
to musiałem znikać. Jeszcze nie góglałem, ale zadasz kilka dodatkowych
pytań, to ..... będę zmuszony.

PS

[Gość: pollak]

> Aha, i jeszcze uwertury do Leonory

Suchałem już namietnie, kilka razy (ostatnio). Muszę jeszcze trochę....

[ada08]

Cześć, Pollaku !!! )

Z tym beethovenowskim motywem w ''Nieznośnej lekkosci bytu''
to ja się pomyliłam. Bo tam nie było sonaty, tylko fragment
ostatniego kwartetu, piękny, piękny...

Za karę wklepuję odnośny fragment powieści

(...)

Dyrektor był naprawdę dotknięty.
Tomasz wzruszył ramionami i powiedział: ''Es muss sein.
Es muss sein''. Była to aluzja. Ostatnie zdanie z
ostatniego kwartetu Beethovena jest napisane ne te
dwa motywy:

Grave
(tu w tekście motyw na pięciolinii)
Muss es sein ? (Czy tak być musi ?)

Allegro
(tu znowu nuty)
Es muss sein ! Es muss sein ! (Tak być musi !)

Ażeby uczynić sens tych słów całkowicie jasnym, Beethoven
zatytułował całą ostatnią frazę ''der schwer gefasste Entschluss''
(ciężko powzięta decyzja).
Poprzez tę aluzję do Beethovena Tomasz już jak gdyby powracał
do Teresy, bo to ona właśnie go przymusiła do kupowania płyt z
kwartetami i sonatami Beethovena.

Aluzja okazała się bardziej na miejscu, niż mógł przypuszczać,
ponieważ dyrektor był wielkim miłośnikiem muzyki. Uśmiechnął się
łagodnie i powiedział cicho, naśladując głosem melodię Beethovena:
''Muss es sein ?''
Tomasz odpowiedział jeszcze raz:''Ja, es muss sein''
(...)




I jeszcze zapomniałam poprzednio wspomnieć o koncercie skrzypcowym
(chyba D-dur ?), znam go również w transkrypcji na fortepian.
Bardzo warto, bardzo

Pozdrawiam i Wesołych Świąt
a.

PS Gdzie są tacy muzykalni dyrektorzy, jak ten z powieści ?
Chyba tylko w powieściach )
a.