t_ete
23.05.19, 00:49
Nie oddaje sie ...
Nie porzuca ...
Nie zostawia ...
W swiecie idealnym - tak.
Kocham moje koty i na szczescie nigdy nie znalazlam sie w sytuacji, w ktorej
musialabym rozwazac by je ... oddac. Oddac komus - kto by zechcial stworzyc im
dom. Oddac do schroniska.
Pierwsza moja kotka (zmarla 6 lat temu) - byla szczesliwym kotem mieszkajacym kiedys w
domu z ogrodkiem. Trafila do mnie poniewaz zalergizowalo sie dziecko. To byl przypadek, ze
'padlo na mnie'. Jak sie okazalo - szczesliwy. Dla mnie.
Felusia nauczyla mnie kochac koty.
Ani przez moment nie myslalam zle o ludziach, ktorzy ja oddali.
Haslo : dziecko+alergia - dziala na wyobraznie. Pech.
Gdyby nie znalezli dla swojej kotki innego domu - przeciez by jej nie utlukli.
I niestety - schronisko byloby jedynym wyjsciem. Na szczescie - dla mnie -
los dal mi Felusie.
......................... Opowiesc Joanny Scheuring Wielgus o tym, ze oddala
swoje psy do schroniska - poniewaz musiala sie wyprowadzic z domu z ogrodem - do
mieszkania w kamienicy i wtedy problemem okazala sie jej wieloletnia alergia
(rozumiem to tak, ze poki psy bardziej mieszkaly w ogrodzie niz w domu - bylo OK)
- stala sie przedmiotem drwin.
Mogla poszukac im domu - pietnuja poslanke.
Ba, gdyby to bylo takie proste ... znalezc dom z ogrodem dla psow.
Gdyby tak bylo ... klatki w schroniskach bylyby puste.
W swiecie idealnym - matki nie porzucalyby dzieci w 'oknach zycia',
ludzie nie oddawaliby schorowanych rodzicow do domow opieki
a psy i koty - nie trafialyby do schroniska.
.......................... Opowiesc Joanny - to nie jest sympatyczna historia z
milym zakonczeniem. To zwykla historia, w ktorej czlowiek przyznaje, ze
nie potrafi znalezc najlepszego wyjscia.
tete