Amerykańska broń biologiczna w Iraku

[Gość: V.C.]

piątek, 18. 10. 2002, 3:46

Stowarzyszenie Amerykańskich Weteranów Wojny w Zatoce domaga się ustąpienia
sekretarza obrony Donalda Rumsfelda za publiczne kłamstwo.
Rumsfeld utrzymuje, że USA nigdy nie dostraczało Irakowi broni biologicznej,
choć dochodzenie Senatu USA z 1994 roku pokazało, że Stany Zjednoczone
dostarczały Saddamowi bakterie i wirusy chorobotwórcze.

Donald Rumsfeld miał w 1984 roku okazję spotkać Saddama Husajna osobiście,
gdy przebywał w Iraku wysłany przez Ronalda Reagana ze specjalną misją mającą
na celu ulepszenie stosunków z reżimem z Bagdadu, który ONZ oskarżało o
stosowanie broni chemicznej w wojnie z Iranem.


źródło : www.poprostu.pl

To pewnie ta sama stonka co w Polsce. nt

[Gość: doku]

Niusłik z Częstochowy donosi...

[karlin]

"Saddam H. był - przez jakiś czas - najbliższym przyjacielem
Ronalda R. (wspólnie polowali na nietoperze w Montanie). To Ronald zdołał
przekonać Saddama, ze najłatwiej rządzi się krajem, który ma Wielkiego Wroga.
Nie chciał również słuchać roztropnych uwag Saddama na temat kosztowności i
niezgodności z duchem Koranu programu Gwiezdnych Wojen. I to właśnie za jego
poduszczeniem (może i nieświadomym, może...), ale przecież skojarzenia nasuwały
się same - ZSRR, "gwiezdne" wojny - Saddam nabrał przekonania, ze w godle
Wielkiego Wroga musi być gwiazda. Uporczywe poczęstunki, składające się z
hamburgerów i coca-coli ostatecznie zohydziły Saddamowi zachodnia cywilizację,
a wpychane do bagażu kanapki na drogę powrotną zawlokły do Iraku jad
kiełbasiany i wąglik."

Amerykańskie opryski w Kolumbii

[Gość: V.C.]

Spotkałem się też z amerykańską kampanią walki chemicznej ("opryski"), która
naprawdę jest tylko nikczemnym okrucieństwem. Opowieści chłopów były bardzo
obrazowe i wręcz rozdzierały serce, nawet moja krótka wizyta wystarczyła, aby
obejrzeć efekty bezpośrednio. Większość tych, których spotkałem zajmowała się
uprawą kawy. Udało im się przezwyciężyć wyraźny spadek cen kawy (światowi
dystrybutorzy świetnie się spisują w rujnowaniu chłopów) poprzez wykorzystanie
niszy w eksporcie, głównie do Europy, wysokiej jakości organicznie wyhodowanej
kawy. Jest to jednak już zniszczone na zawsze przez opryski. Nie tylko rośliny
są zniszczone, ale też gleba jest zatruwana i nie będzie już nigdy zdatna do
niczego, nawet jeśli ktoś zdoła jakoś przetrwać lata potrzebne do odbudowy
zniszczeń. Ich farmy są zrujnowane, ich zwierzęta zabite, ich dzieci często
chore i umierające. Pozostawieni są sami sobie, z niewielkimi nadziejami na
przyszłość. Przynajmniej na terenach, o których słyszałem opowieści,
zniszczenie upraw nie miało nic wspólnego z obecnością guerrilli, czy produkcją
narkotyków - po prostu groteska. Nie spróbowano nawet zbadać terenów
przeznaczonych do oprysków. Programy te wydają się być kolejnym etapem
historycznego procesu rugowania ubogich chłopów z ich ziemi, udostępnianiu
bogatych w surowce terenów dla eksploatacji zagranicznemu kapitałowi oraz
prawdopodobnie położenia podwalin pod agro-eksport kontrolowany przez
międzynarodowe kompanie używające wyhodowane w laboratoriach nasiona, gdy
zniszczono naturalną różnorodność wraz z bogatą lecz kruchą tradycją
chłopskiego rolnictwa. Wraz z gubernatorami sąsiednich prowincji Tunubala
prosił o zaprzestanie oprysków i niszczenia socjalnych oraz ekonomicznych
osiągnięć. Lecz nie pasuje to do celów kolumbijskich elit oraz
waszyngtońskiego "Planu Kolumbia", więc nie ma odzewu.

źródło : www.lewica.pl