szach0
10.11.07, 21:09
Komisja Śledcza ustaliła, że w tym czasie licznych wpłat na rzecz
CASE dokonywały zarówno NBP( 168 559zł!), jak i banki komercyjne, co
do których Komisja Nadzoru Bankowego wydawała decyzje. Na przykład:
18.01 2001 r KNB wydała zezwolenie na objęcie przez BRE Bank akcji
Banku Częstochowa, uprawniających do wykonania 75% głosów podczas
Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy Banku. Cztery dni później BRE
Bank wpłacił na rzecz CASE – 40750 zł!.
7 .03. 2001 roku KNB wydała zezwolenie na nabycie przez ING Bank
akcji Banku Śląskiego, uprawniających do wykonywania ponad 75%
głosów podczas Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy Banku.
Dziewiętnaście dni później ING Bank Śląski wpłacił na rzecz CASE- 60
tys zł!
12.12.2001 roku KNB wydała zezwolenie na nabycie przez Commerzbank
praw z akcji BRE Banku, uprawniających do wykonywania ponad 33%
głosów podczas Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy Banku. 21.09.2001
r BRE Bank wpłacił na rzecz CASE 40 750 zł!
5.06.2002 r .KNB wyraziła zgodę na powołanie Andrzeja Podsiadły na
stanowisko prezesa Zarządu PKO BP. Ponadto 8 października 2002 r.
KNB wyraziła zgodę na nabycie przez PKO BP zorganizowanej części
przedsiębiorstwa bankowego Bankgesellschaft Berlin przeznaczonej do
prowadzenia detalicznej bankowości elektronicznej, działającą pod
nazwą Centrum Obsługi Bankowości Detalicznej. 18.02 2002r PKO BP
wpłacił na rzecz CASE – 30 tys. zł!
18.11.2002r KNB wyraziła zgodę na połączenie BRE Banku i Banku
Częstochowa przez przeniesienie majątku Banku Częstochowa na BRE
Bank w zamian za akcje. Dziewiętnaście dni wcześniej BRE Bank
wpłacił na rzecz CASE -43 750 zł!
11.11.2003 roku Komisja Nadzoru Bankowego wydała zezwolenie na
wykonanie przez UniCredito Italiano, za pośrednictwem Pekso, prawa
ponad 10 % głosów na WZA Wschodniego Banku Cukrownictwa. 19 dni
później Pekso SA wpłacił na rzecz CASE 20 tys. złotych!
12.11.2003 roku KNB rozpatrzyła informację przedstawiona przez ING
Bank na temat wywiązywania się z zobowiązań złozonych KNB w 2001
roku dotyczących notowania akcji ING Banku Śląskiego na Giełdzie
Papierów Wartościowych w Warszawie i obniżenia udziału w
akcjonariacie banku do 75%. 28 marca ING Bank Śląski wpłacił na
rzecz CASE 30 tys. złotych!
7 lipca 2004 roku KNB wydała zezwolenie na wykonywanie przez
Commerzbank, za pośrednictwem spółki zależnej – BRE Banku – prawa
ponad 75% głosów na WZA Rheinhyp-BRE Banku Hipotecznego. Pięć dni
wcześniej BRE Bank wpłacił na rzecz CASE 25 tysięcy złotych!
Po tym wszystkim nie doszło do przesłuchania profesora Leszka
Balcerowicza, gdyż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 21 września
2006 roku przesądził, iż sejmowa komisja nie jest uprawniona do
badania działalności podmiotów prywatnych oraz kontroli NBP i
działalności jego organów(???).
Raport niczego więc nie rozstrzygnął
Druga część dokumentu zajmuje się sprawą prywatyzacji Banku
Śląskiego w latach 1993-1994… Komisja stwierdziła, iż w toku tej
prywatyzacji doszło do nieprawidłowości…
Zbycie 2 400 000 akcji BŚ na rzecz ING Banku umową z 15 grudnia 1993
roku i 13 stycznia 1994 roku miało miejsce z naruszeniem art. 23
ust.1 i 2 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.
Nastąpiło ono po unieważnieniu przetargu, który to akt był jak
najbardziej uprawniony(???).
Jednakże z momentem unieważnienia przetargu zbywanie akcji dla
dużych inwestorów przestało jakkolwiek podlegać postanowieniom
prospektu emisyjnego. Pismem z 28 października 1993 roku
wiceminister Stefan Kawalec w imieniu ministra finansów dokonał
zmiany prospektu poprzez wskazanie nowej podstawy ustalenia ceny dla
oferty publicznej.
Z ustaleń komisji wynika, ze brak jest potwierdzenia prezentowanej
przez Stefana Kawalca, Sławomira Sikorę i Marka Borowskiego tezy, że
nastąpiło wówczas nowe zaproszenie do rokowań.
Komisja również stwierdziła, że do zawarcia umowy sprzedaży akcji na
rzecz ING Banku doszło wskutek prowadzonych indywidualnie rokowań
zapoczątkowanych- jak wynika z preambuły umowy przedwstępnej z 15
grudnia 1993 roku –ofertą Skarbu Państwa złożoną ING Bankowi.(???).
Taki tryb sprzedaży nie był przewidziany w ustawie i żeby go
zrealizować, konieczna była zgoda Rady Ministrów. Ponieważ zgody
takiej nie udzielono, sprzedaż akcji dokonana umową z 13 stycznia
1994 roku jest nieważna(!!!!).
Komisja stwierdziła jeszcze, że została naruszony art.23 ust.1 i 2
ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, w związku z
zawartym Porozumieniem Akcjonariuszy pomiędzy Skarbem Państwa i ING
Bankiem z 13 stycznia 1994 roku. Co prawda porozumienie to
automatycznie nie dawało ING Bankowi prawa do jednostronnego nabycia
akcji Banku Śląskiego, ale postanowienia tej umowy powodowały, że
wykluczone było przeprowadzenie zbycia 2 400 000 akcji Banku
Śląskiego należących do Skarbu Państwa według ogólnych reguł
zapisanych w art.23 ust.1 wspomnianej ustawy. Nawet bowiem po
upływie trzyletniego zakazu zbycia tej ilości akcji, Skarb Państwa
został zobowiązany prawem pierwokupu, co oznacza, że zbywanie tych
akcji musiałoby odbywać się w szczególny sposób tzn. umową warunkową
z zastrzeżeniem.
W ocenie komisji , naruszenie prawa nastąpiło również przy zbywaniu
369970 akcji Banku Śląskiego przez bezpośrednie zlecenia maklerskie
składane w imieniu ministra finansów w okresie styczeń-kwiecień 1994
r. Zbywanie to było udostępnieniem akcji osobom trzecim; zabieg
rozdrabniania zleceń powodował zatajenie operacji nawet przed
instytucjami nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych, co
wskazuje, że akcje zbywane były jakby potajemnie, co było
sprzeczne z prawem. Nie było wątpliwości, ze przedstawiciele
Ministerstwa Finansów nie mieli zgody Rady Ministrów na te
operacje.!!!
Naruszeniem prawa było zbycie 1 937 000 akcji Banku Śląskiego ING
Bankowi ( 28,2 %), ponieważ mógł być zbyty jedynie pakiet 671 184
akcji, jako zaproszenie do rokowań.
W ocenie Komisji Śledczej za zaistnienie powyższych nieprawidłowości
odpowiadają: ówczesny minister finansów pan Marek Borowski (Lid),
wiceminister Stefan Kawalec( do niedawna doradca Platformy
Obywatelskiej) oraz ówczesny dyrektor Departamentu Systemu Bankowego
i Instytucji Finansowych Ministerstwa Finansów pan Sławomir Sikora(
obecnie prezes Banku Handlowego). A także Henryk Chmielak kierownik
Ministerstwa Finansów po dymisji pana Marka Borowskiego, którzy z
racji sprawowanych funkcji oraz powierzonych im obowiązków opuścili
do sprzedaży w okresie styczeń- kwiecień 1994 roku 369970 akcji
Banku Śląskiego w oparciu o zlecenia maklerskie sprzedaży w obrocie
giełdowym, partiami poniżej 1000 akcji, która to sprzedaż nie była
poparta ofertą ogłoszoną publicznie, bez uzyskania uprzedniej zgody
Rady Ministrów na dokonanie tej sprzedaży…
I to tyle na temat pracy Komisji Śledczej ds., banków, która
dotknęła tylko dwóch spraw… pozostały, na przykład sprawy Banku
Turystki i udziału w niej Aleksandra Kwaśniewskiego i Juventuru czy
BIG Banku…
Stawiam tezę, że w obecnym Sejmie nie będzie już kontynuacji
Komisji ds .banków, ale będzie komisja dotycząca afery w
Ministerstwie Rolnictwa, pani Barbary Blidy czy Beaty Sawickiej..
A wczoraj jak usłyszałem ględzenie posłanki Platformy Obywatelskiej
pani Katarasińskiej o nowym „liberalnym” pomyśle finansowania
telewizji państwowej z budżetu państwa, zamiast abonamentu, za
ustaloną wcześniej sumę- to ostatecznie przekonałem się, że
socjalizm w Platformie Obywatelskiej zapuścił głębokie korzenie, i
nie ma co liczyć na jakąkolwiek zmianę…
waldemar-rajca.blog.onet.pl/
