Co to może być??

[kontra24]

Witajcie.Zastanawiam się, czy to normalne i czy ktoś z Was też tak
ma..Czasem, najczęściej czuje to jak leżę , odpoczywam, w okolicy nad pępkiem
robi mi się takie małe "wybrzuszenie", które to chowa się to pojwia.
Najczęściej pulsuje w rytm serca. Coś jakby może jelito się uwypuklało..Ale
to nie za wysoko?? Co to może być. Szczerze mówiąc mam czarne myśli, bo mój
ZJD zdiagnozowany był bez kolonoskopii, na podstawie wyników krwi, USG jamy
brzusznej i badania kału na krew utajoną. A moje objawy, czyli bóle brzucha
pojawiają się bez względu na jedzenie i nie ma na nie wpływu wypróżnie tak
jak to można przeczytać w Objawach ZJD.Mam też od wielu lat przwlekłe zaparcia

[stanislawski7]

Co to może być to trudno z opisanych objawów powiedzieć.Natomast zażądaj od
lekarza gastrologa skierowanie na kolo i inne bardziej złożone badania.Po co
masz się martwić i domyślać skoro możesz się dokładniej przebadać. Wydaje mi
się ,że to będzie najwłaściwe rozwiązanie twojego dylematu.Pozdrawiam.

[marecki1975]

Mnie też zdiagnozowali bez kolonoskopii - i dopóki nie będzie takiej
bezwzględnej konieczności, nie dam się wykiszkować - choćby z tego względu, że
badanie jest przykre, nieestetyczne, a kolonoskop podlega zaledwie
quasi-sterylizacji (czytać myciu i naświetlaniu specjalnymi lampami) - sam
lekarz uczciwie przyznaje, że ryzyko złapania "czegoś" zawsze jest (nawet, kiedy
robisz prywatnie - żeby uciąć wszelkiego rodzaju ewentualne spekulacje).
Pierwsza lekarka bez jakichkolwiek badań mądrze powiedziała podczas pierwszej
wizyty "kolonoskopia" - serdecznie podziękowałem i poszedłem do innego
gastroenterologa, który był odmiennego zdania. Oczywiście zawsze należy się
konsultować z lekarzem i szczerze opowiadać o wszelkich spostrzeżeniach i
wątpliwościach, nawet jeśli zdają Ci się być niemądre - ale żeby od razu
"zażądać" kolonoskopii, to mi trąci hipochondirą i ciężka nerwicą lękową, a to w
IBS raczej nie pomaga. Wolę konsultować się z kilkoma lekarzami-specjalistami w
razie potrzeby, niż od razu wypinać tyłek. Pozdrawiam, Marecki.

[enterol250]

marecki, bez urazy, ale wg mnie takie podejscie jest lekkomyslne i ryzykowne.
diagnoza ibs polega na WYKLUCZENIU chorob organicznych. jak mozna wykluczyc
chorobe bez zbadania pacjenta?!! lekarz spoglada mu gleboko w oczy?!? czy moze
wykonuje jakies praktyki magiczne?!? nie ma tu mowy o zadnej hipochondrii, to
kwestia logicznego pojescia do sprawy - jesli wszystkie badania (gastroskopia,
kolonoskopia, posiew na bakterie i grzyby, badania krwi, etc) beda w normie, to
znaczy ze mamy do czynienia z zaburzeniami czynnosciowymi, nie wynikajacymi z
jakiegos procesu chorobowego w organizmie. bez tych badan diagnoza jest tylko
domyslem. oczywiscie, Twoje jelita (Twoj tylek :D) - Twoja sprawa. pozdro.

[marecki1975]

enterlko kochana, ja po prostu wychodzę z założenia, że lekarz-specjalista wie
lepiej, niż ja i (bez obrazy) - niż Ty też ;) Co do logicznego podejścia, skoro
jeden gastrolog nie patrząc w wyniki badań rutynowo i bezmyślnie kieruje mnie na
kolonoskopię (bo nie jego rzyć, więc co tam - można wepchać w nią rurę;)), a
drugi zleca dodatkowe badania, przeprowadza wywiad i uważa, że przy tych
objawach kolonoskopia jest (póki co!) w jego opinii zbędna, i że zawsze zdążymy
się przebadać, gdyby działo się dalej niedobrze, to jestem przekonany, że coś w
tym podejściu musi być. Inaczej po prostu kolonoskopia byłaby najpopularniejszym
badaniem w tym kraju;) Nikt nie robiłby badań - zaswędziało Cię za uchem? No to
kolonoskopia! A jednak tak nie jest. Tym bardziej, że (odpukać!) po zastosowanej
przez tego drugiego lekarza krótkiej farmakoterapii, i przy utrzymaniu
podstawowych określonych nawyków żywieniowych od jakiegoś czasu względnie dobrze
się czuję, choć resztki lęku pozostały i wciąż boję się jedzenia na mieście (co
nie znaczy, że czasem tego nie robię;)), ale i z nimi się uporam, jak Pan
pozwoli. Wiem tylko, że dopóki siedziałem w domu i czytałem o ewentualnych
chorobach, które mogą trapić moje jelita (a trwało to kilka dobrych miesięcy),
to czułem się tylko gorzej, nie mogłem spać, flaczki ciągle mnie bolały, miałem
biegunki i stany lękowe przed wyjściem z domu, stawiałem różne diagnozy i
generalnie nachodziły mnie czarne myśli. Czułem się naprawdę fatalnie, schudłem
10kg i na widok jedzenia zwyczajnie uciekałem. Oczywiście, być może to czysty
przypadek i choroba (zakładając, że obydwaj lekarze rozpoznali poprawnie i że
jest to IBS) akurat jest w okresie remisji, ale zgodnie z radą lekarza wyłączam
myślenice nt. chorób i choróbek, sukcesywnie rozszerzam dietę, funduję sobie
aktywność fizyczną i staram się po prostu... żyć normalnie. Co ma być, to będzie
- jak mam mieć kolonoskopię, to prędzej czy później mnie ona nie minie, o ile
faktycznie będzie niezbędna. Póki co wierzę, że właściwe nastawienie potrafi
zdziałać cuda, czego i Wam życzę. Pierwszy raz od września staram się być dobrej
myśli i chcę być w końcu zdrowy. Pozdro, Marecki.

[kontra24]

Marecki, napewno coś jest w tym co mówisz. Jednak dlaczego nadal w Polsce jest
taka mała wyleczalność raka jelit?Bo rzadko jest wykrywany we wczesnym stadium
i to wcale nie dlatego, że pacjent zbyt późno się zgłasza, bo jak widać zgłasza
się wcześnie(???) tylko lekarz za często chce polegać na własnej intuicji(bo
pacjent młody, coś se pewnie ubzdurał). Tak naprawdę to ten lekarz u którego
byłam nawet dokładnego wywiadu nie przeprowadził. A co do twojej sugestii o
lekarzach przeprowadzających kolonoskopię z powodów błachych, to tylko wspomnę,
że jest to badanie dość drogie, więc choćby z tego powodu nie przepisują go
każdemu.Pozdrawiam

[marecki1975]

Faktycznie, badanie pewnie nie jest tanie, ale przecież nie płaci za nie lekarz,
tylko my regularnie co miesiąc opłacając składkę na ubezpieczenie zdrowotne.
Dlatego ten argument do mnie nie przemawia - dla uproszczenia zakładam, że i tak
większość osób leczy się na IBS prywatnie, i pomimo opłacania ZUS koszt
kolonoskopii pokrywa z własnej kieszeni. Co do wykrywalności i wyleczalności
nowotworów jelita grubego, statystyki są porażające, ale głównie dlatego, że
świadomość w grupach podwyższonego ryzyka jest zbyt mała (uwarunkowania
genetyczne, występowanie WZJG oraz bariera wieku, powyżej której powinno się
robić regularne badania) - analogicznie jak ze schorzeniami prostaty, niestety -
to po prostu tematy tabu,a zaniedbane - kończą się najczęściej dramatem.
Generalizując, nowotwór jelita grubego to nie jest schorzenie (z reguły), które
powstaje z dnia na dzień. Rak powstaje z polipa, a rozrost polipa jest
oszacowany na 1cm na 10 lat. To proces długotrwały, wielofazowy i dlatego myślę,
że lekarz nie popełnia błędu nie kierując od razu z pierwszej wizyty prosto na
kolonoskopię. Poza tym poważnym schorzeniom organicznym najczęściej towarzyszą
inne objawy, które z kolei dają obraz w badaniach ogólnych. Pozdrawiam, Marecki.

[kontra24]

No tak. Ale co z tego, rak powstaje z polipa, któremu rozrost zajmuje ok. 10
lat, skoro przez te 10 lat nikt tego polipa nie znajduje, bo nie robi
kolonoskopii. A co do tych innych objawów , które wychodzą w badaniach
ogólnych, to dobrze wiemy, że bardzo często w tych badaniach nic nie wychodzi a
rak się i tak rozwija.Pozdr.