CECHY IDEALNEGO PRACOWNIKA

[mikolajek10]

Jaki powinien być? Czy ma prawo do chwili prywatności w pracy? Czy ma prawo
czuć się rozgoryczony i niedoceniony gdy jego zarobki nie wystarczają na
godne życie? A może powinien milczeć i wypełniać swoje obowiązki zaciskając
zęby? Co o tym sądzicie?

[beata32]

Niech pomyślę jak to może z drugiej strony wyglądać:
- kompetentny, z dużą chęcią i umiejętnościami do ciągłego podnoszenia
kompetencji
- samodzielny w powierzonych mu zadaniach
- uczynny dla współpracowników, chętnie pomagający i umiejący współpracować w
grupie, dbający o atmosferę, nie psujący atmosfery pomiędzy współpracownikami
narzekaniem
- kreatywny - zwracający uwagę na to co można w pracy ulepszyć czy zrobić
lepiej żeby usprawnić pracę swoją i innych
- umiejący zarządzać swoim czasem, realizujący powiweżone zadania na czas,
mówiący szczerze o przewidywanych zagrożeniach lub opóźnienaich w realizacji
wcześniej
- komunikatywny - umiejący doposować swój przekaz do odbiorcy
- żeby go motywowały nie tylko pieniądze, ale również nowe czy ciekawe wyzwania
- żeby potrafił docenić to co oferuje mu pracodawca jeśli oferowane warunki są
naprawdę uczciwe

... hmmm - jak się dobrze i trochęnieskromnie zastanowię, to chyba kiedyś taka
byłam - dlaczego i co się zmieniło - chętnie podyskutuję o tym - jeśli kogoś to
interesuje - i nie uważam, że to tylko moja wina, i też nie jest tak, że
świetnie mi z tym i lubię siebie taką ... jeśli bym miała szansę - chcę tak
znowu pracować

[mikolajek10]

Ja też chyba taka byłam, gdy prowadziłam własną działalność.Mogłam wtedy
przenosić góry! Byłam za wszystko odpowiedzialna i to mi dodawało skrzydeł.
Teraz jest nieco inaczej. Myślę, że wiele zależy od motywacji, atmosfery w
pracy. Na mnie bardzo żle wpływa nadmiar biurokracji, nie lubię robić czegoś co
w moim odczuciu niczego nie buduje, a jest sztuką dla sztuki. Wrócę jeszcze do
tej rozmowy, ale teraz mój mały majstruje coś przy drukarce i muszę kończyć.
Dziś jestem w domu!
Pozdrawiam - Ewa

[i.r]

Och, nie lubię o sobie pisać :))))))))))))))))))))))))

[ageman]

Łatwiej istotnie pisać o szefie niż o sobie ;)

Ale przemyślawszy sprawę doszłam do wniosku, że:
- pracownik musi być kompetentny bo inaczej chyba nie może robić tego co
powinien,
- powinien być otwarty w stosunku do szefa i - jeśli jest niezadowolony lub
czegoś nie rozumie - powinien jasno o tym powiedzieć,
- i za nic na świecie nie może bać się szefa ! Nie może bać się rozmawiać z
nim, zgłaszać swoich uwag czy zastrzeżeń,
- powinien być godny zaufania i dotrzymywać podjętych zobowiązań,
- powinien umieć zadbać nie tylko o interes firmy ale też o własne interesy
(zamiast narzekać na niedocenianie),
- nie powinien sobie pozwolić na POPADNIĘCIE W RUTYNĘ.

Napisałam to ostatnie dużymi literami, bo uważam, że to tak nparawdę jest
najważniejsze - nie popaść w rytynę - rutyna zabija wszystko a przede wszystkim
naszą chęć do dalszego rozwoju, powoduje, że ograniczamy się do robienia spraw
dobrze nam znanych.
Ilekroć mam ochotę odpowiedzieć komuś: "Takimi sprawami nasz dział się nie
zajmuje", "Nie wiem, jak to można zrobić, bo nigdy nie zajmowałam się podobną
sprawą" czy "Sorry, ale robię coś pilnego dla szefa, porozmawiaj z X, może on
Ci pomoże" i chcę to powiedzieć tylko dlatego, że sprawa, z którą mam do
czynienia nie należy do typowych ale wymaga intelektualnego wysiłku i
dokładnego rozpoznania, zapala mi się czerowne światło w mózgu. Gryzę się w
język i zabieram za myślenie nawet, jeśli sprawa istotnie niezupełnie podpada
pod mój zakres obowiązków.
A empatia - zarówno u szefa jak i pracownika - jest niezbędnie mile widziana.
pozdrawiam
Aga

[margonik]

Przypomniała mi się pewna "teoria" na temat różnych rodzajów pracowników.

Otóż wszystkich można podzielić wg dwóch kryteriów:
- wg pracowitości: pracowici <-> leniwi
- oraz wg inteligencji/kompetencji etc: mądrzy <-> głupi.

Jak myślicie, którzy są najgorsi?

Otóż leniwi, acz inteligentni okazują się świetnymi pracownikami - pod
warunkiem, że umieści się ich na gorącym froncie, gdzie nie będą mieli za wiele
wytchnienia, co będzie ich angażowało do pracy. Świetnie się spisują na linii
kontaktów z klientem.

Pracowici i inteligentni są w sposób oczywisty wspaniali. Najlepiej nadają się
do zadań długofalowych i odpowiedzialnych, na mniej eksponowanych stanowiskach.

Leniwi i głupi, o dziwo, też mają swoje miejsce! Wystarczy ich zaangażować do
mniej odpowiedzialnej pracy i wymagać efektów.

A prawdziwe przekleństwo to... pracowici i głupi! Tych należy się pozbywać od
razu! Zanim sie obejrzymy, taki pracuś coś zmajstruje. Nadgorliwość w
połączeniu z głupotą to mieszanka zabójcza.

[emilkaq]

No tak jak Beata i Aga coś napiszą to wysycą temat do dna, nic dodać nic ująć.
Ja jednak podejmę wyzwanie. Myslę, że idealny pracownik musi byc uczciwy,
szczery, otwarty i pełen entuzjazmu. Oczywiscie cechy te muszą być oparte na
kompetencjach i wiedzy.

Ja miałam najlepsze wyniki i najlepiej mi się pracowało, jak po długiej
przerwie od zawodowych wyzwań, pełna entuzjazmu podjęłam nową pracę i nowe
obowiązki.

Pozdrawiam

[bogda.0909]

1. Pilnuj, żeby szef szefa nie dobierał się szefowi do tyłka;
2. Nie bądz nie zastąpiona, ludzie niezastąpieni nie awansują;
3. Każdy może odwalić dowolny kawał roboty, jeśli tylko to nie należy do jego
obowiązków;
4. Ludzie, którzy pracują siedząc, zarabiają więcej od tych którzy pracują
stojąc;
5. Jeżeli wykonujesz robotę zbyt dobrze, to już się od niej nie odczepisz;
6. Żaden szef nie będzie trzymał pracownika, który ma zawsze rację;
7. Jeśli zrobisz wyjątek, to następnym razem będzie już uważany za Twój
obowiązek;
8. Dokonaj czegoś niemożliwego, a szef zaliczy to do Twoich obowiązków;
9. Jeżeli jesteś dobra to cała robota zwali się na Ciebie;
10.Jeżeli jesteś naprawdę dobra - to nie dopuścisz do tego.

A tak na marginesie, czy w naszych firmach nie obowiązuje nadal zarządzenie
cara Rosji Piotra I z 9 grudnia 1708 r. które mówiło "Podwładny powinien przed
obliczem przełożonego mieć wygląd lichy i durnowaty, tak by swoim pojmowniem
istoty sprawy nie peszyć przełożonego" ?
Całuski. Bogda