praca kontra dziecko

[supermama1981]

mam dylemat, czy wracać już do pracy???? Jestem mamą 7 miesięcznej Paulinki,
jak praca w pełnym wymiarze wpłynie na rozwój mojego szkraba?? Nie wracam do
pracy, bo boje się że bez mamy mała nie będzie rozwijała się prawidłowo, macie
na ten temat swoje opinie??? Kocham moje dziecko i chcę żeby była szczęśliwa,
poradźcie co robić, wracać czy nie???Mam obawy, ale mam też teściową do
zajęcia się malutką w domu, a ja do pracy mogę wrucić tylko na pełen etat od
9-17godz.plus dojazd ok 30minut.
Poadżcie, pliz!!!

[malwina18]

Wróciłam bo musiałam (jak Mała miała 6 mies). Nie wiem czy chcesz wracać, ani
czy musisz (czy potem będzie do czego, czy mąż jest w stanie utrzymać rodzinie
na poziomie, na którym Wam zależy itd), decyzja chyba od tego zależy, dzieci na
ogół jakoś bez mamy w domu sie wychowują, a czy tak jest najlepiej to inna
sprawa. Chyba tez ważne ile czasu zajmuje Twoja praca (1/2 etatu, cały, czy
siedzisz tyle ile musisz nieważne ile godzin).

[wmk75]

Musisz sobie odpowiedzieć na kilka pytań:
-czy jeśli teraz nie wrócisz będziesz mogła wrócić np. za pół roku
-czy Twoja pensja jest Wam niezbędna czy mąż jest w stanie utrzymać rodzinę
-jak Ty sama się czujesz w domu (czy chcesz wracać do pracy?
-i co też ważne jeśli pracowałaś do tej pory i sama zarabiałaś pieniądze czy
nie będzie Ci przeszkadzać, że to mąż będzie dawał na wszystko pieniądze.
Ja wróciłam do pracy na cały etat od razu po urlopie macierzyńskim. Moim
dzieckiem opiekują się teściowie. I nie martw się, że dziecko nie będzie się
rozwijać. Wierz mi, że dziadkowie mają na prawdę wielkie pokłady cierpliwości i
miłości do wnuków. Ja myślę, że podświadomie bardziej się boisz tego jak Ty
sobie poradzisz z tą sytuacją.
Ja myślałam podobnie...bałam się, że Tomek nie będzie chciał wracać od dziadków
do domu, że w końcu tak się do nich przyzwyczai, że będzie przy nas płakał itd.
Nic bardziej mylnego...Ok. 18:00 Tomek już czeka pod drzwiami, bo wie, że za
chwilę tata przyjedzie po niego a kiedy wracają do domu i otwieram im drzwi od
razu wskakuje do mnie na ręce, ściska, całuje, przytula się itd. Potem przez
cały wieczór nie odstępuje mnie na krok. A w weekendy rezygnuje nawet z drzemki
w ciagu dnia, żeby tylko móc być z rodzicami (może dlatego, że to są jedyne
wolne dni dla nas, wiec robimy wtedy masę ciekawych rzeczy: ostatnio
jeździliśmy po sklepach z roślinami na balkon (Tomek szalał wśród krzewów i
rododendronów) albo zabieraliśmy go nad Zalew Zegrzyński albo na lotnisko żeby
pooglądać z bliska lądujące samoloty.
Z własnego doświadczenia powiem Ci tak: o rozwój dziecka nie masz się co
martwić, to matce jest trudniej pogodzić się z sytuacją, że przez większą część
dnia jej dziecko jest pod opieką kogoś innego.

Jeśli teraz masz dylemat czy wracać to mogę Ci powiedzieć, że później będzie
jeszcze trudniej...

Pozdrawiam i trzymam kciuki!:)
Wioletta mama Tomka (1,5 roczku)

[beata32]

Napisałaś na Forum Mam Pracujących. Większość z nas, jeśli nie wszystkie
pracujemy i 'zostawiłyśmy' dzieci z opiekunkami, babciami czy w żłobku i chyba
żadna by się nie zdecydowała na to jakby uważała, że się dziecku dzieje z tego
powodu krzywda albo, że przez to dziecko będzie się nieprawidłowo rozwijało.

Decyzja jest Twoja. Jeśli czujesz, że nie potrafisz wrócić do pracy i możesz
sobie na to pozwolić finansowo i zawodowo - nie wracaj. Jeśli świrujesz w domu,
czujesz, że coś Ci w życiu zawodowym umyka czy brak Ci kontaktu z dorosłymi -
wracaj.
Nie wiem jakie są Twoje priorytety życiowe - więc nie wiem jak mam doradzić.

Jedno mogę tylko powiedzieć od siebi. Da się wrócić do pracy i tak to wszystko
poukładać, aby wszysto razem grało.