Czas na odcinanie kuponów

[mamaemilii]

Tak sobie czytam nasze wypowiedzi. To takie smutne, że niektóre z nas nie
mogą znaleźć pracy już długo, inne męczą się w pracy za małe pieniądze.
Czy nie wydaje Wam się, że mając dzieci, kilkuletnie doświadczenie w pracy,
powinnyśmy teraz mieć taką pracę, takie stanowiska i taką płacę, by móc
już "odcinać kupony"?

Czy któraś z nas może powiedzieć o sobie, że doszła do takiego punktu w
życiu? A ile z nas jest na dobrej drodze? Jak myślicie, jak długo jeszcze
musimy pracować, by nasze wykształcenie i doświadczenie zaprocentowały?

Ja o sobie mogę powiedzieć, że czeka mnie jeszcze dobrych kilka lat, z
konieczną zmianą pracy po drodze. Może jakąś szansą byłoby założenie własnego
biznesu, ale wciąż nie mogę zacząć, z różnych powodów... A tak mi się marzy
ostatnio dyrektorski gabinet mojego własnego przedsiębiorstwa :)

[edytafg1]

Ja mam w sumei prace z kt jestem zadowolona, szefa- cudmiod, kasa ok= liczne
bonusy. czas pracy super 9- 17 a czesto pzryjezdzma pozniej i wychodze
wczesniej. Mzona powiedziec ze odcinam kupony- raczek korzystam z dobrodziejstw
tej pracy nie zamartwiajc sie zanadto jak cos sie nei uda. jak cos sie zawal iz
mojej winy tez (choc b.rzadko) nie jestem zbyt surowo oceniana. Wiec mzoe
odcinam kupony??? :-))

[kaja3004]

Jeśli o mnie chodzi, to ostatnio wyraźnie sobie uświadomiłam, że jestem
zawodowym zerem. Po 19-miesięcznej przerwie (trudna ciąża + rok z synkiem w
domu) wróciłam do firmy, ale niestety nie na dawne stanowisko (specjalista ds.
reklamy i współpracy z zagranicą), ale na stanowisko asystentki w dziale R&D,
gdzie z racji mojego wykształcenia nie mam żadnych szans na awans:( Wykonuję
pracę, która na pewno nie wymaga wyższego wykształcenia, a jedynie prostych
kwalifikacji. Nie spełniam się zawodowo i właśnie zastanawiam się, czy nie
powinnam szukać zatrudnienia w innej firmie. O odcinaniu kuponów mogę więc
jedynie pomarzyć.

To smutne, że w Polsce większość kobiet, które decydują się na urodzenie
dziecka, musi wybierać między karierą a macierzyństwem. Dla mnie ważniejsze
jest to drugie, ale chciałabym również mieć satysfakcjonującą pracę i będę jej
szukać.

Kasia

[joakal]

odcinam kupony już od jakiegoś czasu, mam w miarę dobrą pracę, zarobki na
poziomie w którym mam jeszcze marzenia, ale na wiele mnie stać, w razie czego
pracę jestem w stanie dostać prawie od ręki (zarówno w kraju jak i za granicą)
i dopiero po osiągnięciu tego etapu zdecydowałam się na dziecko (mam już 30 lat)
jak obserwuję znajome mamy to dochodzę do wniosku, że za wcześnie decydują się
na macierzyństwo, może to i dobry pomysł zostać rodzicami zaraz po szkole, ja
wolałam najpierw nacieszyć się życiem a dopiero jak będę wiedzieć czego
właściwie chcę od życia zająć się wychowaniem dzieci

[kaja3004]

Z tym wiekiem to tak nie do końca prawda, przynajmniej w moim przypadku.
Urodziłam rok temu, miałam wtedy 33 lata, 8-letni staż pracy po studiach, a
mimo to zawodowo jestem w punkcie wyjścia. Straciłam dawne, dobre stanowisko i
teraz robię coś, co mnie zupełnie nie interesuje. Na razie nie mam jendak
lepszych perspektyw...

Kasia

[mamaemilii]

Hmmm... jedna z moich koleżanek urodziła dziecko zaraz po liceum. Dzięki temu
po studiach miała odchowane dziecko i niezły start do kariery :) I ona akurat
może powiedzieć, że teraz to procentuje.

[monia145]

Ostatnio też zastanawiałam się nad podobnym problemem. Mieszkam na tzw. młodym
osiedlu, w moim bloku, korytarzu pełno młodych małżeństw( lub nie ),z małymi
dziećmi, większość w moim wieku( ok 30 lat). Zauważyłam, że wiele z nich
wyprowadza się stąd- kupili nowe, większe mieszkania, wybudowali domy, rodzą im
się drugie dzieci. W taki sposób " pozbyłam się" już dwóch zaprzyjaźnionych
sąsiadek, następne są w kolejce do lepszego życia. A ja? Właśnie kończę kolejne
podyplomowe studia, za które płacę z nauczycielskiej pensji, od września
zmieniam stanowisko pracy w mojej placówce, czekają mnie przynajmniej 2,3 lata,
aby dyrektorka uznała, że dobrze, że to mnie dała szansę. O drugim dziecku
nawet nie myślę, teraz robię wszystko, aby to pierwsze miało matkę w domu, przy
sobie, częściej niż dotychczas.
Nie odcinam na razie kuponów i jeszcze długo nie będę ale wierzę, że to co
robię ma wielki sens i kiedyś będę miała ten wymarzony dom z ogródkiem. Ale
jeszcze nie teraz.......

[mikolajek10]

Cóż, ja też pracuję w szkole, a tu o odcinaniu kuponów można zapomnieć. Studia
podyplomowe mam już za sobą i może następne przed sobą. Szukam miejsca, w
którym praca da mi więcej satysfakcji niż obecnie, ale na zadowolenie finansowe
w tym zawodzie szanse są niewielkie. Trzeba szukać dodatkowych możliwości.

[monia145]

A znasz jakieś? Naturalnie jesli to nie są autorskie pomysły, bo wtedy
rozumiem, że chcesz mieć prawo wyłaczności.

[zuzanna56]

Monia
Też jestem nauczycielką. Pracuję już 13 lat i za rok będę dyplomowana.
Mam półtora etatu i korepetycje. Jestem zmęczona ale pieniądze nie są aż tak
złe. Za to wakacje i ferie z dziećmi...
A, pracuję w bardzo fajnym liceum.

[taaga]

Własnie ostatnio dużo się nad tym zastanawiałam. Nim urodziłam dziecko - byłam
zadowolona z pracy, mocno zaangażowana, nawet doceniana. Po 8 latach pracy w 1
firmie urodziłam dziecko i po powrocie nagle okazało się, że "matka" to gorszy
gatunek. Niby wróciłam na to samo stanowisko, ale w rzeczywistości robię tzw.
ogony i przede wszystkim zmienił się stosunek szefa do mnie.
W związku z tym, ja też zmieniłam stosunek do pracy (na mniej zaangażowany;-)).
Szansy na zmianę pracy na lepszą nie mam - brak pewnych kwalifikacji i
papierków, ale zaczynam myśleć, żeby coś zrobić dla siebie. Może w końcu zrobię
specjalistyczne studia podyplomowe, o których już dawno marzyłam? Będzie
ciężko, pracy lepiej płatnej po tym nie znajdę, ale może będę robić to co
naprawde lubię i mieć jakąś alternatywę??? Tak sobie po prostu marzę !!! A.

[kaja3004]

Jestem w podobnej sytuacji. Zresztą piszę o tym powyżej. Mijają tygodnie i
właściwie nic się nie zmienia. Coraz częściej zastanawiam się, czy nie powinnam
coś zrobić zamiast tkwić w tym marazmie. Czekać biernie na korzystne zmiany w
firmie? To nie dla mnie. Nie jestem wystarczająco cierpliwa. Z drugiej strony
na razie nie mam szans, żeby podjąć studia podyplomowe. Mam malutkie dziecko,
któremu poświęcam cały wolny czas.
Pozdrawiam i życzę powodzenia w realizacji planów:)