Alicja w Krainie Czarów

[decayro]

...” i po drugiej stronie lustra” Lewisa Carrolla ... żeby wszystko było
jasne. Niesamowicie polecam, krótki sen małego dziewczęcia wirujący w
nieskończonym czasie, po za czasem i wszystkimi razem wziętymi kawałkami
innych wymiarów. Psychoza niemal jak u Dicka. Proza opływająca w wielkie
pytania o egzystencje człowieka, sposoby postrzegania czy przeniesienie w
czasie (choć „czas nie lubi, żeby go zabijać!) , a onegdaj jakoby w pewnym
wieku nie wypadało tego czytać.

Bardzo piękna rzecz i inspiracyjna (chociażby „Złote popołudnie”
Sapkowskiego )

Trzeba jednak mieć się na baczności, bo lekkie zachwiania emocjonalne mogą
łatwo przerodzić się w lęki schizofreniczne przed iluzorycznym światem z
Gryfonami, Hojdami Bojdami, Jednorożcami i niewiadomo jakim jeszcze innym
dziadostwem (w tekście który właśnie zapożyczyłam ktoś po kilku stronach
napisał: na tym już skończyłem, ta książka jest chora, boje się czytać ją
dalej! )

Aha ... jeszcze na ten temat ...miałam wczoraj lekkie zachwianie
świadomości ;) i pono rozmawiałam z Kotem z Cheshire (skąd indąd moją
ulubioną postacią), w każdym razie natchnęło mnie by „Alicje...” polecić
fantastą ...

[mika_p]

Ja właśnie świeżo po lekturze - nabyłam w antykwariacie, coby dziecku czytać,
ale chyba nie poczytam, to nie jest baśn, to jest surrealizm i psychodelia, jak
dla mnie. Na pewno nie jest to książka lekka, łatwa i przyjemna. Warto poczytać
na spokojnie i z nastawieniem, że to nie jest książka dla dzieci. Dla siebie.

[Gość: nn]

to chyab jedna z tych książek, co podoba się i dzieciom i dosrosłym. Każdy
widzi w niej coś innego i na czym innym się skupia. Mimo wszystko może warto
poczytać dzieciom, dla nich to bajka. To marne porównanie (bo jak to można
porównywac z taką ksiązką ... ) ale obejrzyj pare filmów dla dzieci (takie
kinowe z klasą) i się zastanów ile te filmy mają jeszcze w sobie poza
tą "bajeczką dla dzieci".
pozdrawiam

[Gość: Lola]

Ja czytalam "Alicję po drugiej stronie lustra" jak bylam dzieciakiem, miałam
może 11 lat, i byłam zachwycona. Wtedy wcale nie dostrzegałam tam nic
psychodelicznego, książka była dla mnie prosta, jasna, lekka i wesoła, pewnie
że ciut zwariowana, ale jaka bajka nie jest ciut zwariowana? Dopiero kilka lat
później odebralam tę lekturę zupełnie inaczej. Myślę, że sposób odbioru zależy
od stopnia "skomplikowania umysłu", wiadomo, że umysł dziecka nie dostrzeże
pewnych poziomów znaczeniowych. Z cała pewnością będę swoim dzieciom
czytać "Alicję", zamiast sadzać je przed telewizorem z kreskówkami ;)

[Gość: BlueBerry]

jesli ktos wlada na tyle dobrze angielskim by przeczytac Alicje w oryginale to
wielce polecam. napisana jest w niesamowity sposob, pieknym angielskim.
polecam wydanie z serii Penguin Popular Classics. dodatkowa zaleta sa piekne
ilustracje.