ksiazka

[lucja7]

Nie otwieram tu kacika czytelniczego, ale pragne opowiedziec wam jedna moja
krotka przygode.
Byla sobie pewnego razu ksiegarnia o tzw charakterze polskim na wyspie
sw.Ludwika w pieknym miescie Paryzu (jestem pewna ze Kran wie o czym mowie).
Czas biegl, historia rowniez, wladze w Polsce rowniez.
Gierka juz nie bylo, ale ktos mi powiedzial ze Gierek napisal i wydal ksiazke
o "swoich" w Polsce latach.
Uwazajac mnie sama za osobe zainteresowana wszystkim co sie dzieje wokol
mnie, poszlam do ksiegarni i pytam pana Krzysia o wspomniana ksiazke.
Po odczekaniu, Krzysio mi mowi ze ma 1 egzemplarz, ale nie wie czy moze mi je
zaproponowac. Dlaczego?
Pani Lucjo, sa to egzemplarze dedykowane i o ile pani sie zgodzi, nie ma
problemu.
No i posiadam ksiazke Gierka z "osobista" jego dedykacja: "Dla was, w imie
prawdy, Edward".

Oczywiscie ksiazka ta nie jest dla mnie zadna ksiazka znaczaca z zadnych
powodow.
Ale czy wy macie "jakas ksiazke", czy oferowana, czy z innych powodow znaczna
w waszych zyciach?

Jutka, ty narazie jestes proszona o spokoj, zrobimy podsumowanie ankiety
pozniej, o ile bedziemy mialy ilosc i jakosc odpowiedzi wystarczajacy.

Pozdrawiam was i caluje z kraju na wakacjach.
lucja.

[jutka1]

Siedze cicho, ok ok ok :))))

Galicyzm wytlumaczylam w biurze. Ide jesc kolacje, potem napisze. Tutaj cicho
sza bede jak mysz pod miotla (chyba ze sie gdzies przekornie wtrace, za co z
gory przepraszam... ;)))))))

J.

[jan.kran]

Bardzo lubie brac do reki Dzielo w oryginale :-)))) Darowczyni dziekuje i
pozostaje w zludnej nadziei , ze kiedys przeczytam...

P.S Lucjo, tak wiem o jakiej ksiegarni mowisz , uzywalam. Takoz inna polska na
Saint Germain des Pres .Akcent se sama domaluj :-))) K.

[lucja7]

Akcent akcentem, ale te dwie ksiegarnie byly rozne.
Mam rowniez ksiazki z dedykacjami roznych innych autorow, autentyczne i nie w
ciemno ktore sobie cenie i mam na polkach.
Proces napisania (ewentualnie z obrazkami, co wole), stworzenia czegos na
papierze, wydanie tego i ofiarowanie przyjacielowi tlumacze jako najpiekniejszy
podarunek jaki moge otrzymac.
W koncu to mialam na mysli rzucajac ten watek.
Jutus, koniec ciszy!!
lucja.

[jutka1]

lucja7 napisała:

> Proces napisania (ewentualnie z obrazkami, co wole), stworzenia czegos na
> papierze, wydanie tego i ofiarowanie przyjacielowi tlumacze jako
najpiekniejszy podarunek jaki moge otrzymac.
> W koncu to mialam na mysli rzucajac ten watek.
> Jutus, koniec ciszy!!
***********
Dostosowuje sie do przykazu narzeczonej. Odcinek 1. Ksiazka, ktora wczoraj
czytalam po raz n-ty i na ktora patrzylam po raz n-ty, bo album malarza-zbior
poezji najlepszego przyjaciela Zoltej Liny. Przyszlo poczta pare miesiecy temu.
Jest pare wierszy chwytajacych za trzewia, ale nie moge na necie zamiescic bez
pisemnej zgody Jima. A ja nawet za album jeszcze nie podziekowalam..... Jutro
wysle podziekowanie.
To wlasnie jeden z tych malarzy, ktory zeby sprzedac obraz robi interview z
kupujacym :)))))) czy ten/ta sie nadaje do adopcji...

[lucja7]

Bardzo to ladne, Jutus.
Tez takich znam, co daja kawalek siebie tylko tym z ktorymi osmoza moze
zaistniec. Ladne i pocieszajace,
mru, lucja.

Dzielo --- do Krana.....

[jutka1]

jan.kran napisała:

> Bardzo lubie brac do reki Dzielo w oryginale :-)))) Darowczyni dziekuje i
> pozostaje w zludnej nadziei , ze kiedys przeczytam...
*******
Darowczyni, z racji tego rowniez ze widnieje na okladce ;)))), ma dla Krana
Jana Henryka itepe zadanie domowe. Prosze na urlopie w Heimacie przeczytac 77
stron. Ni mniej, ni wiecej.
OK?
:)))

Moje....

[maja92]

Mam jedna ksiazke, a raczej zbior wierszy, z dedykacja.

Bedac w liceum co miesiac robilismy spotkanie w Palacu Mlodziezy i
recytowalismy rozne kawalki poezji i prozy. Kiedys u znajomej mojej Babci
znalazlam na polce zbior wierszy jednego z bydgoskich poczatkujacych poetow.
Jeden z wierszy "przedstawilam" na naszych spotkaniach.
Zdazylo sie, ze autor byl i mnie slyszal. Nastepnego tygodnia przyszedl na
nasze "warsztaty" i przynios mi swoj albumik z dedykacja dla MNIE.
To jedyna "moja" ksiazka.

Inna wazna dla mnie to "Na zachodzie bez zmian" Helmuta Kirsta. Otworzyla mi
swiat na literature wspolczesna.

[jutka1]

Czy jest jeszcze jedno "Na zachodzie bez zmian", bo ja jedynie Remarque'a
kojarze?

[maja92]

10 punktow dla Jutki za spostrzegawczosc!!!
Stara sie robie, wszystko mnie sie w glowie pier....:-))))Blagam o wybaczenie.

[jutka1]

maja92 napisała:

> Stara sie robie, wszystko mnie sie w glowie pier....:-))))Blagam o wybaczenie.
***********
eeeee tam, nie ma o co blagac o wybaczenie. :))))))
slip of the toungue, pardon, fingers :)))

[maja92]

Ale "Fabryka Oficerow" Kirsta tez mi sie podobala:-)))

[lucja7]

Ja zrobilam sie malutka i nie smialam...
Ale wiedzialam tez ze cos powiesz:))
lucja.

[jan.kran]

jutka1 napisała:

> jan.kran napisała:
>
> > Bardzo lubie brac do reki Dzielo w oryginale :-)))) Darowczyni dziekuje i
>
> > pozostaje w zludnej nadziei , ze kiedys przeczytam...
> *******
> Darowczyni, z racji tego rowniez ze widnieje na okladce ;)))), ma dla Krana
> Jana Henryka itepe zadanie domowe. Prosze na urlopie w Heimacie przeczytac 77
> stron. Ni mniej, ni wiecej.
> OK?
> :)))

Jutka , ja bede w Hejmacie piec dni... Ale od dzis zaczynam strone dziennie.
Pierwsza jest krotka :-pppp a potem jakos pojdzie. K :-))))

[jutka1]

jan.kran napisała:

> Jutka , ja bede w Hejmacie piec dni... Ale od dzis zaczynam strone dziennie.
> Pierwsza jest krotka :-pppp a potem jakos pojdzie. K :-))))
**********
OK, ok. Ze wzgledu na krotki urlop, zamiast 77 stron, zadanie domowe bedzie...
11 ;))))))

Jedenascie ni mniej ni wiecej, moze byc?

cmok. J.:)

Lucja, masz racje

[xurek]

Otrzymanie ksiazki „napisanej dla mnie“ byloby pieknym prezentem, ale jak dotad
otrzymalam jedynie kalendarz, ale bardzo sympatyczny, bo w kazdym miesiacu
przedstawiajacy ze zdjeciami jakies moje „wazne wydarzenia“ z roznych lat. Poza
tym maz namalowal dla mnie trzy obrazy.

Ja pisze od czasu ciazy „kasiazke dla Piranhii“ – mam zamiar pisac az do jego
doroslosci i potem mu dac.

Pomijajac brak „wlasnej ksiazki“ najwieksze wrazenie wywarl na mnie zbior
opowiadan Cortazara ale pewnie dlatego, iz przeczytalam go w dla siebie
odpowiednim momencie.

Xurek

W sprawie dedykacji

[jutka1]

Odcinek 2. Dedykacja.
Lezy u mnie zbior swietnych - aczkolwiek niewydanych - opowiadan zotlej liny.
Oprawione w jeden tom, z dedykacja "To my Jutka with all the love and
gratitude". Pod spodem data - 4 miesiace przed rozejsciem sie.
Zycie jest dziwne, nieprawdaz? Bo wierze, ze dedykacja byla napisana szczerze.

Do opowiadan wracam czasem. Czytajac je, z czasem, wiele rzeczy zaczynam
rozumiec.
Szkoda, ze nie wydane, bo majstersztyki, moim skromnym i osobistym zdaniem.

J.

[wkrasnicki]

Mam CD, T. Nalepy z dedykacja specjalnie dla mnie.
Liczy sie? Tak? Oj, dzieki wielkie.

[clairejoanna]

Ja zawsze dedykuje ksiązki, które daje w prezencie. Daje to taki... osobisty
"Tatsch".
Mam "Das Kapital" Marxa z autografem Majora. Mam nadzieję, że kiedyś będę w
stanie dokończyć tę książkę, bo na razie się na to nie zabiera.
Mam książkę z cytatami Einsteina; dedykacja brzmi "Dla kosmologini in spe
Claire"; ta dedykacja przypomina mi o pięknych czasach, kiedy jeszcze
wiedziałam, co chcę studiować ;-)
Jeszcze mam "Listy z Fiołkiem", które dostałam w bardzo dziwny sposób.
"Mastier i Margarita" też uzyskana w podobnie dziwny sposób.

Więcej grzechów na razie nie pamiętam,

Kłaniam się,

CJ

przygody z trescia

[pani-i-toto]

nie posiadam absolutnie nic z niczyja osobista tylko dla mnie dedykacja, a juz
specjalnie nie posiadam nic z dedykacja autora, muzyka, malarza no dokumentnie
nikogo waznego, znanego, cenionego i na parapety wyniesionego.
To co mam to sobie sama kupilam kierujac sie kaprysem wlasnym lub oceniajac
okladke dokladnie tak jak oceniacze mord oceniaja mordy, a mordy sie same do
tej oceny nadstawiaja przy okazji pokazujac bielizne osobista i inne intymne
rzeczy w ktorych sa posiadaniu ie. listy, wspomnienia, osobiste dedykacje. Ups.
tofik sie znowu zwymiotowal. Biedna psina. Przepraszam, ide posprzatac.

stokrotka

"Dziewieciu z nieba"

[dokt0r]

To nie jest ksiazka dedykowana dla mnie, ale jest dla mnie bardzo wazna bo
opowiada historie o oddziale mojego dziadka (teraz podpulkownika) w Borach
Tucholskich w 1944. Wiekszosc jest oparta na faktach ale zeby bylo ciekawiej to
dodane sa jeszcze watki z zycia w Gdansku.

Opowiesc zaczyna sie jak oddzial partyzantow laduje na spadochronach i nawiazuje
kontakt z ludnoscia cywilna w pobliskich wsiach. Jest sporo wzruszajacych
watkow, np. jak po raz pierwszy od 5 lat Polacy widza Polskie mundury, spotkania
z rodzinami, itp. Jest tez duzo akcji - zasadzki, potyczki w lesie, itp. Ksiazka
jest wspaniala ale niestety chyba juz nie mozna jej kupic. Predzej czy pozniej
cala zeskanuje i opublikuje gdzies w internecie.