wasz pierwszy raz

[jonnas]

och jej, az sie rozmarzylam Pierwszy raz to byl Nawiedzony dom, ktory we
wczesnej podstawowce dostalam jak nalezy od rodzicow. Potem, choc nadal we
wczesnej podstawowce pojechalam z Tata na narty, na dwa tygodnie ferii i
pierwsze co zrobilam polecialam do miejscowej biblioteki (zawsze tak robilam an
wszelkich wakacjach, szalone dziecko, az sie sama sobie dziwie) i dostalam
przypadkiem Wiekszy kawalek swiata. Nawet nie skojarzylam ze to ta sama
autorka! A jeszcze potem, wciaz nie kojarzac autorki wygrzebalam w rodzicow
bibliotece Upiorny legat i Studnie przodkow (mocno zaczytane, w czarnej
miekkiej oprawie- do dzis pamietam, ze w srodku brakowalo kilku kartek...) i
wtedy wreszcie skojarzylam, ze to wszystko ta sama genialna wariatka i zaczelam
pochlaniac metodycznie A jak Lesia czytalam, juz na studiach, mieszkajac z
facetem, to czytalam do poznej nocy, staralam sie chichotac cichutko, ale i tak
na mnie wrzeszczal, ze spac nie moze, ze zwariowalam, ale nie moglam
przestac)))

[bzr1]

A ja za lat dziecięcych miałam taką koleżankę która miała w domu "Nawiedzony
dom" i bardzo mi go polecała, a ja za skarby świata nie chciałam od niej tej
książki pożyczyć, wiecie dlaczego? Bo miała czarną brzydką okładkę ) Dziś nie
mogę w to uwierzyć jak sobie przypominam...) Jakiś rok później, a było to
chyba we wczesnej podstawówce zobaczyłam w księgarni "Klin". Autorke znałam ze
słyszenia od tej mojej koleżanki właśnie. Kupiłam "Klin" bo miał na okładce
taką panią blondynę z telefonem ) Podobała mi się okładka więc kupiłam Jak
przeczytałam to szał mnie ogarnął i poleciałam do koleżanki po "Nawiedzony dom"
i po reszte... Tak więc mój pierwszy raz zaczął się od Klina...

[focia]

2 klasa podstawówki, angina i Skarby Szukałam potem tej ksiązki ze 2 lata i
nikt nie miał zielonego pojęcia co dorwałam z księgozbioru

[mariken]

a ja zaczęłam od "Klina". siedząc w autobusie PKS, którym wracałam od kuzynki z
wakacji (miałam jakieś 13 lat) zaśmiewałam się do łez przy "szkorbut, szkorbut"
i "lumbago, lumbago". potem poszszszszło....
a wszystko przez to, że moja starsza o 7 lat siostra nieopatrznie zostawiła
wszystkie swoje książki na pastwę młodszego rodzeństwa. doszło do tego, że ja
zaraziłam młodszą, męża, jego siostrę i teściów ). a na półce stoi i
powiększa się zbiór dzieł JCH.

[amarandyna]

Nie mogłam się oprzeć Mój pierwszy raz z Chmielewską - na zakończenie roku w
szkole podstawowej, chyba to siódma klasa była, dostałam "Zwyczajne życie" w
nagrodę za zasługi i w ogóle. No i potem siedziałam w szatni, czytałam i
ryczałam ze śmiechu, ocierając łzy. Koleżanki patrzyły na mnie mocno
podejrzliwie )) A potem odkryłam u ciotki caaaałą półkę Chmielewskiej - no i
wsiąkłam na amen...

[wybredna]

Nikt nie zacząl od "Nawiedzonego dom"???Czuję się zawiedziona)Bylam w
podstawówce i bylam pod wrażeniem.Jak je chcialam przeżywać takie przygody....
Moja mama jest potworną fanką Chmielewskiej i to ona podsunęla mi tą książkę.

[marrtawu]

Ja zaczęłam. Lat 10. Do dziś to moja ukochana, najklasyczniejsza pozycja

[lila1974]

na pogrzebie ... a dokładnie tuż przed.
Pachole jeszcze w podstawówce byłam, jak mi przyszywany wujek kojfnął i na
pogrzeb kazano iść. Odbywała się ta smutna uroczystość poza moim stałym
miejscem zamieszkania, w związku z powyższym zakwaterowano mnie noc wcześniej w
domu owego wujka. Jako że dorośli mieli inne zmartwienia, wyjątkowo wykazałam
się taktem i rodzinie z oczu zlazłam. Zaszyłam się w małym pokoiku i na chybił
trafił wyciągnęłam książkę z półki. Traf chciał, że padło na "Studnie przodków".
Okładka mię przyciągła, bo już po obrazku było widac, że kryminał - znaczy się
pasuje do nastroju - no i w sumie, że kryminał to się prawie zgadzało, tylko z
tym nastrojem nie bardzo. Dobrze, że mnie tam w tym pokoiku nikt nie odwiedzał,
bo bym się chyba musiała gęsto tłumaczyć ze swego braku empatii i szacunku dla
zmarłego - uchachana byłam po samiusieńkie pachy i tak mi zostało do dziś.

[anchan]

Pierwsze było „Wszystko czerwone” w wieku podstawowym. Następny „Nawiedzony
dom”, którym zainfekowałam pół klasy. Biblioteczny egzemplarz był czytany na
lekcjach po jednej kartce przekazywanej następnemu chętnemu. Później już poszło
z górki.

A teraz pochwalę się wrodzoną słodyczą charakteru. Dawno temu, kolega z pracy
powiedział, że jego znajoma pisze coś w Wordzie i ma problemy z tabelami. On
nie pamięta, o co chodzi, ale ona ma zadzwonić, więc czy mogłabym z nią
porozmawiać. Zadzwoniła jakaś pani, której nazwisko nic mi nie mówiło,
ustaliłyśmy w czym problem, wyjaśniłam, że autorom polskiej wersji przestawiły
się operacje dotyczące całej tabeli i komórek, pani podziękowała grzecznie i
zakończyłyśmy rozmowę w przyjaznej atmosferze. Później kolega powiedział mi, że
to była Gurua i NIE udusiłam go. O!

[g0p0s]

anchan napisała:
> to była Gurua i NIE udusiłam go. O!
A jak zginął

[kasia_piet]

Ducha wypozyczylam z biblioteki, jako maloletnie dzieciatko, byl w dziale IV
czyli dla starszych ode mnie potem Tereska i Okretka... Do konca podstawowki
bylam Okretka, najblizsza owczesna przyjaciolka - Tereska... Jeszcze w
pierwszej klasie szkoly sredniej jezdzilysmy straszliwie zatloczonym autobusem
i czytalysmy sobie fragmenty - pol autobusu rzalo w kolnierz i wycieralo lzy
plynace po twarzy...
Czasami chodzilysmy na wagary do baru Gruba Kaska, tak na godzinke - bralysmy
zawsze budyn, i wstyd nam bylo, bo nie moglysmy powstrzymac prychniec tym
budyniem

[lila1974]

zeżarła mi KEA, czyli dog mojego wujka, który przyjechał do nas pochwalić się
nią.
Myślałam, że zamorduję to bydle, bo Duch był pożyczony od koleżanki, która to
pożyczyła go od swojej cioci. To było jakieś gazetowe wydanie. Uwierzcie, że
nie udało mi się natknąć na inny egzemplarz i mam kaca moralnego po dziś dzień.

[anmanika]

Pamiętam pierwszy był "Lesio",kiedy to było nie pamiętam, tak dawno to było.
Pamiętam za to polowanie na książki Chmielewskiej które to za komuny nabyć
można było w antykwariatach gdzie osiągały astronomiczne ceny.

[zalika]

Moja pierwsza książka to była "Krowa niebiańska", siostera ją miała i kiedyś nie
miałam co czytać i tak sobie wzięłam, wciągnęło mnie i przeczytałam już
wszystkie książki Chmielewskiej, niektóre po kilka razy.

[laferme]

moja pierwsza ksiazka to "Całe zdanie nieboszczyka" pozyczyl mi ja kumpel z
komentarzem "musisz przeczytac koniecznie"
no i mnie wciagnelo...

wszystko czerwone

[aste]

jakos tak połowa podstawówki, nudziłam mamie, że nie mam co czytać, mama jako
doradca książkowy spisywała się na medal dała mi "wszystko czerwone" zabrałam
się do czytania w pokoju przed telewizorem z myślą, że jak będzie nudne, to będę
oglądała film- nic z tego z pokoju wygonili mnie w trakcie kolejnego wycia ze
smiechu bo im zagłuszałam filmidłoze starszych książek wszystko przeczytałam
po kilka razy z nowszych kilku jeszcze nie bo z kasą krucho a w bibliotece
jeszcze nie ma, ale do "wszystko czerwone" pozostał mi sentyment uwielbiam tą
książkę nieodmiennie płaczę przy niej ze śmiechu.

[ida14]

jaki masz ładny podpis

[edeka5]

lila1974 napisała:

> To było jakieś gazetowe wydanie. Uwierzcie, że
> nie udało mi się natknąć na inny egzemplarz i mam kaca moralnego po dziś dzień.

To gazetowe wydanie Ducha bywa na licytacji na Allegro. Trzeba tam zaglądać. Narazie jest inne wydanie:
www.allegro.pl/show_item.php?item=76643955

[ida14]

ten Duch różni się od Ślepego szczęścia tylko tytułem, a pierwszy rozdział
posiada, także nie jest to ten sam Duch z tego co wiem

[edeka5]

Na allegro jest też Duch poszukiwany przez Ciebie:
allegro.pl/show_item.php?item=80873972

[ida14]

o kurcze strasznie tani i w dobrym stanie. moze sobie zakupie takiego bo mój
sie rozlatuje...

[bakali]

"Całe zdanie nieboszczyka". Miałam 12 lat

[patrycja2222]

"Większy kawałek świata". Miałam jakieś 12 lat, zbliżała się Wielkanoc i
ambitnie postanowiłam umyć samodzielnie okno w swoim pokoju. Zaczęłam i na to
wpadła moja mama, zaryczana i opuchnięta od tego płaczu, klapnęła na próg i
zaczęła czytać kawałkami. Denerwowało mnie, że połowy nie słyszę, bo trudno
usłyszeć wszystko, gdy ktoś, kto czyta, jednocześnie chichocze, bulgocze nosem
i ogólnie dławi się łzami i śmiechem. Zabrałam mamie książkę, zamknęłam drzwi
do pokoju i ... przepadłam. A okno umyłam na drugi dzień.

[silna_pokusa]

"lesio" wczasy, dawne NRD, lozko pietrowe. ja oczywiscie na gorze. na dole
kolezanka, ktora sie wsciekala najpierw ze za glosno sie smieje, a pozniej jak
wytlumiony smiech przeszedl w jakies "drgawki" ze jej trociny z materaca sypia
sie na glowe. co za brak zrozumienia....

[nula8]

Byłam mniej więcej w czwartej klasie podstawówki. Razem z tatą wysłali mnie na
daczę mojej ciotki na głęboką wieś pod Krakowem - musiałam zmienić klimat.
Tata - mól ksiązkowy i ja mól książkowy, zawieźliśmy tam ze sobą góóóóry
książek. Siedzieliśmy tam miesiąc, był straszny upał i nic do roboty. Jak
skończyłam książki ze swojej działki, zaczęłam czytać książki taty. I tam
właśnie było "Wszystko czerwone" i "Lesio".
"Wszystko czerwone" to do dzisiaj moja ukochana książka. Znam ją na pamięć
niemalże. I nigdy nie zapomnę tego uczucia zdziwienia, że rozumiem "dorosłe"
książki! I tego uczucia, jak siedziałam pod jakimiś gruszami w sadzie,
zajadałam czereśnie i pochłaniałam kartkę za kartką.

[arana]

Rzekłam wcześniej, że mój pierwszy raz był natury śmiechowo-językowo-medycznej, bo to ... szkorbut i lumbago. Ale do rzeczy, znaczy otwieram szafę.

Droga do szkoły prowadziła obok księgarni, której szefowała mama mojej bliźniaczki jednoławkowej i pozwalała nam na zapleczu przeglądać nowości. Do dziś pamiętam dzień, gdy przybyłyśmy, zobaczyłyśmy ... et Chmielewska vicit! Wciąż słyszę, jak się wtedy śmiałam ze szkorbutu i lumbaga.

To był "Klin" i prawdziwy pierwszy raz.

Ale najgłębszym uczuciem darzę pana Muldgaarda, i już!

[papuga_ara]

Moim pierwszym razem było "Ślepe szczęście" (gdzieś tu o tym pisałam, mam nadzieję), na pana Muldgaarda kolej przyszła sporo później, ale również u mnie miłość silna zapłonęła do onego.

[kocio_pierzaczek]

A ja zaczęłam od CZN. Szósta klasa, sama w domu, mamunia wypożyczyła sobie z biblioteki. Tego dnia na podwórko nie wyszłam.

[minerwamcg]

Zaczęłam późno, bo już jako dobrze dorosła osoba, kiedy na fali raczkującej niepodległości i szalejącego wolnego rynku zaczęto wydawać książki naprawdę poczytne, w tym Guruę. No i kupiłam gdzieś za niewielkie pieniądze "Wszyscy jesteśmy podejrzani" - i wsiąkłam. Rzuciłam się potem na "Krokodyla", bo już wtedy zachwyciła mnie postać Alicji, a potem przyszło objawienie. "Wszystko czerwone". To było szaleństwo, maciupcia księgarnia w blaszaku w bardzo małym miasteczku w obecnym woj. podkarpackim (wtedy tarnowskie), potem ogródek przy domu babci, ja na leżaku z książką, nieopodal wuj obcinający gałązki z jabłoni.
I jak owąż babcię kocham: biedny wujek (niemłody już wówczas) chyba z pięć razy złaził z drabiny i przylatywał do mnie z pytaniem, co mi się stało. Bo wyłam, kwiczałam, parskałam, krztusiłam się śliną i powietrzem, usiłowałam przeczytać wujowi, co mnie tak ubawiło - ale nie byłam w stanie. Przestał przylatywać dopiero jak wydukałam, że do wieczora skończę i dam mu przeczytać.

[sowca]

Ja miałam może z 9 lat, kiedy podebrałam siostrze "Wszyscy jesteśmy podejrzani" (seria z jamnikiem). Nie wszystko zrozumiałam, ale co się uchachałam, to moje, pamiętam, że omal nie umarłam przy scenach z wazonem. Później był "Krokodyl...", "Całe zdanie...", a potem to już poszło z górki

[duzapolka]

Po skończeniu podstawówki niemal na całe wakacje wybyłam z domu. Po powrocie okazało się, że nie mam o czym gadać z moimi koleżankami - cały czas mówiły o jakiejś książce, opowiadały sobie fragmenty, chichotały jak głupie. W końcu mi powiedziały, że to Całe zdanie nieboszczyka Chmielewskiej. Świetna książka, ale na razie nie dostanę jej do przeczytania, bo gdzieś tam krąży po ludziach. W końcu dotarła do mnie. Umarłam ze śmiechu Strasznie chciałam ją mieć, ale nie można było nigdzie kupić. Wpadłam więc na pomysł, żeby książkę przepisać. Przepisałam kawałek i poddałam się, za dużo roboty. Ale zaczęłam szukać innych Jej książek. Okazały się niemal równie dobre Dzisiaj mam wszystkie - niektóre nawet po dwa czy trzy różne wydania, kilka mam z autografami. Niektóre znam prawie na pamięć (Lesio, Wszystko czerwone, Całe zdanie), innych nie mogłam zmęczyć (Gwałt, Florencj, Wyścigi). Ale mam, stoją na półce, może mnie kiedyś najdzie...

[robeenek]

Też "Romans wszech czasów", wypożyczony z biblioteki miejskiej, w piątej klasie podstawówki. Dopiero po "Romansie" zapoznawałam się z pozycjami przeznaczonymi dla "dzieciątek" w moim przedziale wiekowym, takimi jak "Nawiedzony dom" czy "Zwyczajne życie"....

[l-cassei]

Pierwsze dziecięce pozycje podrzuciła mi przyjaciółka, wcześniej oczywiście czytała mi na głos co fajniejsze fragmenty "Nawiedzonego domu". Piąta lub szósta klasa podstawówki to była. Zaraz potem zaczęłam czytać wszystko jak leci chronologicznie, począwszy od "Klinu".