Wołoduchu!

[groha]

Wołam do Ciebie przez ocean: Wołoduchu! Czy Ty widzisz, co tu się robi?
Kryminał znów się pisze! A Ty gdzie? Na koń nie siadasz, za szablę nie
chwytasz, swojego ostrza, za przeproszeniem, nigdzie nie wtykasz i pióro swoje
już masz za nic? O krojc donnerwetter noch ajnmal, o sztumbanfirer naser mater
hausbezecung... Wołoduchu! Powiadam Ci: pisze się! Więc nie bądź Wołowym
Duchem i wracaj.
(najmocniej przepraszam wszystkich zdziwionych tym wołaniem, ale Wołoduch
kiedyś powiedział, że na pewno wróci, gdy będzie się coś fajnego pisało, więc
chcę tylko zwrócić Jego uwagę na dzieło powstające pod nieco niepozornym
tytułem, a wołać ciszej przez Atlantyk się przecież nie da

[woloduch1]

Tum ci jest!
I iscie, jako rzeklas, zachwycon ascki Edyty imaginacja i ja jalem
przerzucac kartusze papieru, pioro krogulcze (bo gasich zabraklo)
ostrzyc i inkaustu szukac. Alisci jam ci nie zniknal byl, jeno
alteracje wielkie mnie z dla od pisania trzymaly, a, o czem z duma
donosze, wszelkie epistoly na biezaco znam. Nie moge jeno rzec,
kiedy owa opowiesc ukoncze...

Podnozkiem sie scielac

Woloduch

[groha]

Aahaaa...! To pisz, Waćpan, pisz owo dzieło, nie przeszkadzam. Grunt, że wiemy,
iż żywyś, opłakiwać Cię jeszcze nie musimy i w apelu poległych Twym szanownym
imieniem szastać bez potrzeby nie trzeba. Kłaniając się, zdrowia życzym i więcej
szczęścia, niż miał Miszka Wołodyjowski (co spokojnie mógłby być hetmanem, bo
miewał buławę nad ranem, ale mu nie wyszło) i prosiemy wpadać tu we wszystkich
trudnych momentach, kiedy abo zwariować, abo się upić i zrerak... zlerakso...
no, wiesz Pan co.

[asia.sthm]

czekajcie czekajcie, niech no mi cholera przejdzie...

siedzial, patrzyl i milczal, milczek jeden krotochwilny, krotocholernik.
A ja juz w trumy pogrzebne lecialam bic.
Rachuj sie Wacpan zes tu przejmujace niewiasty ostawil.

[lylika]

Krotochwilny jak najbardziej. Przecież przyznał się na spotkaniu wołoduchowym, że wszystko czyta, tylko nie chce pisać, bo nie ma wątków merytorycznych. Zaproponowałam wtedy, że może codziennie zakładać całkiem nowy wątek merytoryczny, ale jakoś na to nie przystał.Zupełnie nie rozumiem dlaczego.

[groha]

Przecież pisze, że opowieść pisze. Oraz nie wie, kiedy ją ukończy. Znaczy - ręce
ma zajęte palcyma i głowę zawróconą inkszą merytorycyją. Ale to tylko moje wolne
tłumaczenie i być może powód jest o wiele prostszy: kamedułą został i milczenie
ślubował. Tak, czy siak, grunt, że żywy.

[asia.sthm]

I do kameduly Zagloba trafi i zwymysla... na czym slub stoi.
Slubow sie zachcialo... a tu Towarzystwo o znak wola!

[asia.sthm]

Czyli merytorycznie Woloduch ma kreche? Ma!
I ma szczescie, ze nie udusimy na odleglosc.

[groha]

Ale zawsze możemy przez umyślnego, ha ha. Taką robotę najlepiej robić cudzymi
rękami. Jakby co, to mam tu takiego jednego, co wkrótce tam leci, a rączki ma
takie, że ho ho! Więc ja, będąc na miejscu Wołoducha, nie byłabym tego szczęścia
taka pewna...