Artysta

[szczawnicka]

Film zdobył aż 10 nominacji do oscara.
moim zdaniem 9 zasłużonych. A co Wy sądzicie? Urzekła Was ta historia czy zirytowała?...

[kubissimo]

Jako hold dla kina niemego oczywiscie sie sprawdza.
Ale jako propozycja z pretensjami do tytulu "Najlepszy film" juz duzo mniej.

Sam watek dwoch rownoleglych karier, z czego jedna rozkwita, a druga gasnie, byl juz walkowany wielokrotnie i to w duzo ciekawszy sposob (chociazby w znakomitym filmie "Wszystko o Ewie").
Tutaj mamy tak naprawde przyklad slapstickowej komedyjki, a powstawaly duzo ciekawsze czarno-biale, nieme filmy, jak chociazby argentynska "Antena". W Artyscie tak naprawde tylko raz wspinamy sie ponad poziom uroczej ramotki - scena snu glownego bohatera jest znakomita. Reszta jest mila podroza sentymentalna, IMO niczym wiecej.

Jezeli chodzi o worek nominacji to zgodzilbym sie z nominacjami dla operatora, kostiumow, dekoracji i Dujardina - jest do zjedzenia ;)

[szczawnicka]

własnie dlatego 9 -dla najlepszego filmu, bym sobie odpuściła ;)

[kubissimo]

nie no, ta panienka tez byla slaba. Muzyka mnie nie porwala. Ja tam bym sie bardziej czepial ;)

Cameron, do domu?

[sebpl]

Autor, autor! Chciałoby się wołać po skończonej projekcji filmu „Artysta” (produkcja Belgia-Francja).
Hollywoodland lat 20-tych ubiegłego wieku to okres niepodzielnie królującego na ekranach George’a Valentina (przekonywujący Jean Dujardin). Gwiazda kina niemego, spotyka na swojej drodze Peppy Miller (Bérénice Bejo) utalentowaną tancerkę, której radzi jak wybić się w przemyśle filmowym.
Kariera pupila X muzy załamuje się, gdy do kin wchodzi nowa technologia – filmy udźwiękowione. Od tej pory będziemy świadkiem tragicznej wolty w życiu bohatera.
Michel Hazanavicius na nowo odkrył przed nami uroki kina niemego, z całą jego prostotą i naiwnością. Nie oparł się jednocześnie przed możliwością złamania kanonu filmowego, aby podkreślić zmianę zawodowej teraźniejszości w Hollywoodlandzie. Zapadająca w pamięci scena z odgłosem odstawianej szklanki (Woody Allen ze swoją „Purpurową róża z Kairu” może być dumny z ucznia).
Film to parada odwołań do wielkich postaci filmowych z początków ubiegłego wieku (dość wspomnieć Rudolpha Valentino, Charlie Chaplina, Douglasa Fairbanksa, Freda Astrer'a czy też smutne nawiązanie do Howarda Huge’a). Wiernie trzymanie się zasad oświetlenia, charakterystycznego dla tamtego okresu, jak i jasność przekazów w niektórych scenach (spotkanie na schodach – on na dole, ona w górze czy też odejście cienia) pokazuje nam to co najlepsze w kinie prostym, nie przekombinowanym. Siłą tego filmu jest właśnie jego prostota i umiejętność opowiedzenia historii przy pomocy podstawowych technik (muzyka - Ludovic Bource).
Duże brawa dla reżysera, dzięki któremu, nowe pokolenie widzów ma okazję zainteresować się językiem dużego ekranu i może zrozumie, że np. „Sponsoring” to nie film o galeriankach, ale po „kieślowskiemu” sportretowana kobieta samotna w związku.
Czas przypomnieć producentom, którzy prześcigają się w superprodukcjach, że kino to nie tylko efekty 3D (Avatar) czy też nieposkładane głowy Schwarzeneggera, ale przede wszystkim umiejętność opowiadania, miast ciągłego zadziwiania.

[szczawnicka]

Świetna i trafna wypowiedź :)

[Gość: Kinoman]

Bla bla bla....

[zawszelisica]

Według mnie 5 statuetek, które otrzymał całkowicie zasłużonych, zwłaszcza dla Dujardina i za muzykę

[Gość: Lionel]

Film 1920 Bitwa Warszawska (2011) jest super! Polecam!

[Gość: Noelle]

Film 5 dni wojny (2011) jest super! Polecam!

[Gość: mal15]

sądze że film jak najbardziej zasłużył na te nominacje i był bezkonkurencyjny w stosunku do innych, urzekła mnie konwencja

[Gość: Karina]

Mnie bardzo urzekła ta historia oraz oryginalność filmu. Aż tak bardzo, że postanowiłam sobie zafundować "Artystę" na DVD :) Do tej pory oglądałam 3 razy i na pewno jeszcze do niego wrócę.