Pianista *****

[Gość: Ledwig]

Zapraszam wszystkich zainteresowanych pozostalą tworczosica
Romana Polanskiego na nowa strone poswiecona Temu rezyserowi. A
na niej szczegolowe opisy wszystkich filmow (rezyser,
scenarzysta, aktor,producent)zdjecia oraz multimedia.
www.polanski.stopklatka.pl

[Gość: Ata]

Film jest wspaniały pod każdym względem.

NUDA!!!!

[Gość: SimonKrakus]

Dawno sie tak nie wynudzilem w kinie:((

[mad27]

A ja wręcz przeciwnie ... świetny film tylko szkoda, że
niezostały wycietę (albo lepiej zrobione) sceny z płonącej,
nocnej Warszawy ... a poza tym naoprawdę przyzwoity film!

[Gość: arci]

A czego ty sie czlowieku spodziewales, chciales w gettcie
Szklana pulapke 4, inaczej tego przedstawiac nie nalezy, bez
zbednych emocji, tylko takie zycie jak w tym miejscu i tych
czasach było. Uwazam ze kazdy raz na jakis czas taki film
powinien zobaczyc, los czlowieka w okropnosciach wojny. Moze
Brody zagral zbyt powsciagliwie, mala przemiana bohatera, ale
generalnie uwazam ze film bardzo dobrze zrobiony.
Natomiast SimonKrakusowi polecam Raport mniejszosci, film mniej
skomplikowany i nudy nie bedzie.

[kaziak]

Kompletnie sie niezgadzam z ta opinia, film jest wspanialy i
nie wiem jak mozna sie na nim nudzic. Ja siedzialem wpatrzony w
ekran przez caly seans i nie moglem oczu oderwac. Film jest
fantastyczny, robi wrazenie na widzu, pobudza do refleksji,
takie powinno byc kino.

A ludzei siedzieli jeszcze kilka chwil po zapaleniu swiatla
(nie mowiac o napisach), jak wryci.

[Gość: Mela]

Bylam, widzialam. W pelni zgadzam sie z recenzja, ze film jest
zupelnie niehollywodzki i przeczy zasadom pisania scenariuszy.
Podziwiam dekoracje i kostiumy. Widzialam "przerobione" do sceny
wkraczania Niemcow Krakowskie Przedmiescie. Scena widoczna w
filmie tylko przez chwile, a tyle pracy i dopieszczenia
szczegolow. Czegos mi jednak brakuje. Moze to przyzwyczajenie do
bohatera dzialajacego, zmeiniajacego sie, nie wiem jak czlowiek
reaguje na takie przezycia. Ale dla mnie filmowy Szpilman jest
zbyt zimny. Zmienia sie fizycznie, a nie widze w nim zmiany
psychicznej pod wplywem przezyc. Szczegolnie w scenie gdy gra
pierwsza po wojnie audycje w radiu i znowu pieknie sie usmeicha,
czysty, dobrze ubrany, najedzony. Nie rozni sie od Szpilmana
sprzed wojny i przez to nie wydaje mi sie rzeczywisty.
Szczegolnie ze ten brak przemiany nie jest nawet podkreslony
przez inna reakcje pozostalych bohaterow, reszta postaci jest
zbyt epizodyczna w stosunku do glownego bohatera (rewelacyjnie
wizualnie paujacy do roli Adrien Brody), zeby mogli sluzyc do
pokazania, ze nie wszystko po zakonczeniu wojny bylo tak samo.
Jest w filmie kilka przejmujacych scen (wszystkie zwiazane z
gra), ale z calosci wieje chlodem. I zastanawiam sie czy udalo
sie zamierzenie rezysera zeby byl to film dla wszystkich. Bardzo
jestem ciekawa jak zostanie odebrany np. w Ameryce, czy zostanie
zrozumiany. Polacy sa zapewne przyzwyczjeni do innych filmow o
wojnie. Ogolnie polecam, ale nie bezkrytycznie.

[Gość: az]

Gość portalu: Mela napisał(a):

> Bylam, widzialam. W pelni zgadzam sie z recenzja, ze film jest
> zupelnie niehollywodzki i przeczy zasadom pisania scenariuszy.
> Podziwiam dekoracje i kostiumy. Widzialam "przerobione" do sceny
> wkraczania Niemcow Krakowskie Przedmiescie. Scena widoczna w
> filmie tylko przez chwile, a tyle pracy i dopieszczenia
> szczegolow. Czegos mi jednak brakuje. Moze to przyzwyczajenie do
> bohatera dzialajacego, zmeiniajacego sie, nie wiem jak czlowiek
> reaguje na takie przezycia. Ale dla mnie filmowy Szpilman jest
> zbyt zimny. Zmienia sie fizycznie, a nie widze w nim zmiany
> psychicznej pod wplywem przezyc. Szczegolnie w scenie gdy gra
> pierwsza po wojnie audycje w radiu i znowu pieknie sie usmeicha,
> czysty, dobrze ubrany, najedzony. Nie rozni sie od Szpilmana
> sprzed wojny i przez to nie wydaje mi sie rzeczywisty.
> Szczegolnie ze ten brak przemiany nie jest nawet podkreslony
> przez inna reakcje pozostalych bohaterow, reszta postaci jest
> zbyt epizodyczna w stosunku do glownego bohatera (rewelacyjnie
> wizualnie paujacy do roli Adrien Brody), zeby mogli sluzyc do
> pokazania, ze nie wszystko po zakonczeniu wojny bylo tak samo.
> Jest w filmie kilka przejmujacych scen (wszystkie zwiazane z
> gra), ale z calosci wieje chlodem. I zastanawiam sie czy udalo
> sie zamierzenie rezysera zeby byl to film dla wszystkich. Bardzo
> jestem ciekawa jak zostanie odebrany np. w Ameryce, czy zostanie
> zrozumiany. Polacy sa zapewne przyzwyczjeni do innych filmow o
> wojnie. Ogolnie polecam, ale nie bezkrytycznie.
Czy podejrzewasz Jankesów o niedorozwój umysłowy?

[Gość: Mela]

Nie, nie podejrzewam, ale wydaje mi sie naturalne, ze wiedza Polakow o okupacji
w Warszawie, o geccie, powstaniach jest na innym poziomie niz wiedza
Amerykanow. Po pierwsze dlatego, ze i nasza wiedza o historii Ameryki jest
ubozsza i pozbawiona ladunku emocjanalnego niz wiedza Amerykanow, a po drugie
dletego, ze nie do konca wierze w amerykanskie szkoly. Nadal jestm bardzoe
ciekawa zachodnich recenzji filmu.

[Gość: leszek]

Bardzo trafne!!!
Obejrzalem ten film we Francji gzie mieszkam.Moja ocena jest identyczna.
Sala kinowa byla prawie pusta.Jedna para wyszla.A przeciez to film wlasnie dla dretwego nieuswiadomionego zachodniego widza.film zreobiony 40 lat za pozno!

przerazajaca ignorancja krytykow polskich

[Gość: uho]

Wczoraj miałem okazję obejrzeć Pianistę, uprzednio przeczytawszy
dziesiątki recenzji polskich krytyków. Niezwykła okazuje się ich
ignorancja. Przecież tego filmu nie można rozpatrywać jako
samoistnego "dzieła" - ten film to po prostu doskonały,
fabularyzowany dokument o tamtych, zupełnie nieodległych
czasach. Doskonale rozumiem Polańskiego, iż nie starał się filmu
udramatyczniać, wzbogacać smaczkami, inteligentymi zwrotamim jak
robił to kiedyś. Ten temat jest tak poważny, że po prostu nie
wypada, nie można. Doskonała gra Brodyego - anemicznego,
bezbarwnego, bezwolnego (besztanego za to przez naszych
krytyków) - idealnie wpasuje się w klimat filmu.

Jeszcze raz podkreślę iż jestem zszokowany całkowitym brakiem
zrozumienia Polańskiego przez krytków Polityki, Filmu, Gazety.

[oyey]

A ja krytyków rozumiem. Temat jest poważny, a co dostaliśmy ? Skrzyżowanie
Listy Schindlera z Mcdonaldem. Ludzkich postaw wobec wojny jest masa, niezły to
portret społeczny tego wojennego okresu, ale to były nie dramaty narodów, a
dramaty jednostek. Mamy Pieczynśkiego w roli pomagajacego i ratującego Żydów
Polaka, i co ? 2-3 minuty, i po epizodzie, nie ma jego jakichś przeżyć, obaw,
strachów, idei ? Wypaplał co ma powiedzieć i kropka ? Pieczyński zagrał jak
mógł, nie miał okazji sie wykazać. Niemniej film warto obejrzeć ze względu na
wiernie ukazane realia getta

[Gość: paula]

ojej,nie ma to jak jasne i logiczne wyrazanie sie:)

[Gość: eter]

oyey napisał:

> A ja krytyków rozumiem. Temat jest poważny, a co dostaliśmy ? Skrzyżowanie
> Listy Schindlera z Mcdonaldem. Ludzkich postaw wobec wojny jest masa, niezły
to
>
> portret społeczny tego wojennego okresu, ale to były nie dramaty narodów, a
> dramaty jednostek. Mamy Pieczynśkiego w roli pomagajacego i ratującego Żydów
> Polaka, i co ? 2-3 minuty, i po epizodzie, nie ma jego jakichś przeżyć, obaw,
> strachów, idei ? Wypaplał co ma powiedzieć i kropka ? Pieczyński zagrał jak
> mógł, nie miał okazji sie wykazać. Niemniej film warto obejrzeć ze względu na
> wiernie ukazane realia getta

Jaki McDonalnd jaka Lista... Nie przesadzasz?????

[Gość: Ginny]

Czytając wiele rozmaitych recenzji "Pianisty" kilkakrotnie spotkałam się z
zarzucami, iż jest zbyt tradycyjny. Dla mnie to nie wada. Polański pokazuje
obrazy w sposób niezwykle oszczędny, dzięki czemu mówią same za siebie,
podkreślając dramatyzm. Brody nawet nie tak sztywny i bezbarwny, jak to piszą w
prasie. Ogółem- bardzo dobre kino, choć może nie genialne.

[Gość: K&K]

Film jest naprawdę bardzo dobry, taki "Cast Away" w drógiej
wojnie światowej i z większą dawką emocji, gdyż tu mamy
przedstawione prawdziwe losy człowieka, jeżeli ktoś oczekuje
czegoś więcej to się zawiedzie. Jest jeszcze jedna różnica, tu
żadna scena nie jest zabawna. Chociaż, jak się przekonałem
podczas seansu, zależy to wyłącznie od indywidualnego poczucia
chumoru i podejścia do filmu, albo poziomu inelektualnego (do
wyboru), gdyż największą salwą śmiechu wzbudziła scena w której
niemcy wyżucają człowieka na wuzku inwalidzkim z balkonu na
ulicę a reszta rodziny zostaje rozstrzelana. Piękne jest w tym
filmie że obok historii człowieka jest przedstawiona historja
miasta, chyba piękniejszej nie ma żadne inne. Od wkroczenia
okupanta, przez wyznaczenie getta, dwa powstania (kiedy ludzie
zaczną odróżniać powstanie w getcie od powstania warszawskiego?
(zasłyszane podczas seansu "to nie było to same powstanie?)), do
wkroczenia rosjan. Polecam obejrzenie tego filmu, szczególnie w
kinie w jakiejś małej miejscowości i przy dużym udziale
młodzieży szkolnej, można dokonać bardzo ciekawych obserwacji
poglądów w tej grupie społecznej.

[Gość: ewa]

film dobry ale nie rewelacyjny, ma kilka wspanialych
momentow ,na mnie największe wrażenie zrobila gra Szpilmana w
wyobrażni nad fotrepianem i gra dla niemieckiego oficera,swoją
drogą ciekawe czy ten Niemiec pomógłby gdyby Szpilman byl
np.hydraulikiem. Nie rozumiem natomiast dlaczego utwory byly w
wykonaniu Olejniczaka (zresztą wspaniałym ) a nie Szpilmana są
przecież jakieś nagrania oryginalne.

[mirabilis]

Film zrobił na mnie duże wrażenie. Wracałam do domu piechotą i wciąż słyszałam
muzykę. Z jednej strony był taki moment, że chciałam uciec, bo ładunek
emocjonalny zdawał się być zbyt ciężki, ale nie mogłam oderwać oczu...

[Gość: KASJAN]

UWAŻAM ŻE FILM ZOSTAŁ ZA BARDZO WYEKSPONOWANY. DLA MNIE BYŁ
BARDZO NUDNY. !!!!!!!!!!!

[eela]

Widziałam „Pianistę”. Podoba mi się, nie jest jednak nadzwyczajną rewelacją.
Oczekiwałam więcej. Największe wrażenie zrobiła na mnie scena, gdy Szpilman,
musząc zachowywać się bezszelestnie, gra na niby na fortepianie, uderzając
palcami nad klawiszami. Aktor, grający pianistę potraktował postać zbyt
chłodno. Brakuje mi tzw. podtekstu psychologicznego. Szpilman jest zawsze
powściągliwy, właściwie zimny. Nie ulega żadnym emocjom. Trudno mi uwierzyć,
aby tak się zachowywał człowiek ścigany.
Bardzo wiernie jest odtworzony obraz getta. To chyba najokrutniejsze sceny w
filmie. Pierwszy raz pokazano policje żydowską.
Za mało jest Warszawy w filmie, zaś ruiny w momencie wkraczania Rosjan
wyglądają dziwnie, sztucznie. Jakiś księżycowy krajobraz. A może to
rzeczywiście tak wyglądało?
Doskonałe są stroje z epoki i oczywiście piękna muzyka.

[Gość: Kaga]

A mnie sie ten film bardzo podobal. Siedzialam, jak urzeczona. I do tego
wlasnie rewelacyjna muzyka ilustracyjna Kilara, dyskretna i przejmujaca. Nie
rozumiem zarzutow wobec chlodu emocjonalnego bohatera. To przeciez
psychologicznie uzasadnione. Nie przetrwalby, gdyby sie emocjonalnie wypalal.
No i ta decyzja o wydostaniu sie z getta. Podjeta, kiedy wlasciwie wydawaloby
sie, ze S. jest pogodzony ze swoim losem i bezwolny. W ogole polecam.

[Gość: zuzica]

przykro mi, ale mnie film rozczarowal. spodziewalam sie czegos wiecej zarowno
po Polanskim jak i po zdobywcy zlotej palmy. a z przykroscia musze stwierdzic
ze tym razem palma sie nie nalezala. palme dostal niestety nie film, a temat. a
szkoda...

[Gość: Monika]

Zgadzam się z Tobą w 100%! Palmę dostała poprawność polityczna, czyli jak
piszesz - temat. A tak w ogóle Polański jako reżyser jest b. nierówny - obok
super arcydzieł ma w swoim dorobku i gnioty. Nie twierdzę, że "Pianista" to aż
gniot - ale żadna rewelacja.

Pianista *****

[Gość: mateus4]

Jest to jeden z filmów, który trzeba zobaczyć, a krytykę na jego
temat przemilczeń. Powinno być BRAK słów. Dla mnie arcydzieło.
Uważam, że jak ktoś twierdzi że ten film to była nuda, to
poprostu go nie rozumie. Dla mnie film super.

Pianista to film źle zrobiony

[Gość: Leonhart]

W moim skromnym mniemaniu film tan został zwyczajnie źle
zrobiony. Czy zawinił brak pomysłu, czy obskórne, żenujące
wykonanie techniczne? Myślę, że oba te czynniki plus kilka
innych. Przede wszystkim film traktujący o tak poważnych
wydarzeniach, opowiadający tragedię wielu z perspektywy tragedii
jednostki powinien widza dogłębnie poruszać, wzruszać, dotykać
głęboko skrywanych pokładów wrażliwości. Nie brakuje mi
takowych, a obraz ani razu mnie nie poruszył. W dużej mierze
spowodowane jest to ciężką, ołowianą reżyserią i scenariuszem,
które usiłują oddziaływać na widza oczywistymi obrazami
okrucieństwa (strzelanie w głowy Żydom, wyrzucenie przez okno
kalekiego starca, etc.), które owszem, są poruszające i
dotykają, ale jakże banalny i prymitywny to chwyt, by coś tak
złożonego pokazywać epatując fotografiami zła! Takich wad film
ma wiele - bardzo często widzimy np. ciało na ulicy w Getcie,
obok którego obojętie przechodzą dziesiątki osób, ale widza to
nie dotyka, bo sposób w jaki ukazana jest ta tragedia przypomina
fikcyjne wyławianie zwłok w programie '997' - straszne, ale
wiemy, że lipa bo pokazane jest bez krzty nastroju. I tu kolejny
babol - nastroju w tym filmie brak całkowicie. Klimat, może i
owszem budują całkiem udane i z sercem przyrządzone przez
Starskiego steropianowe ścianki przedwojennych kamienic, szyldy,
automobile, itd. Natomiast najważniejsze cechy nastroju filmu,
gubią się gdzieś po drodze wśród rzesz maszerujących Nowym
Światem statystów - aktorstwo stoi tu na absurdalnie (jak na
taką produkcję!) niskim poziomie. Aktorzy z panem Brodim na
czele dają istny pokaz braku kompetencji. Przewijają się
Pieczyński, Figura i kilku innych znanych polskich twarzy, lecz
nic nie ratuje dennej obsady zachodniej. Brody jest bez wyrazu,
jest, a go nie ma - gra sztywno i ciężko mu to przychodzi; scena
rozdzierającego żalu wygląda w wykonaniu tego pana jak facjata
płaczącego ze śmiechu konesera maryśki. Nie ma dramatu - po
prostu nie ma. Kiedy mamy scenę, w której cała rodzina bohatera
wywożona jest wagonem towarowym do obozu, nie ma żadnych emocji,
zarówno w ukazaniu sceny (zdjęcia), jak i w grze aktorów. Jeśli
już mowa o zdjęciach, to tu naprawdę setnie się zawiodłem. Nawet
te są mierne. Brak jakiejkolwiek konwencji kolorystycznej,
zbliżeń, ciekawych kątów, dynamiki - to było ok w kameralnych
filmach Zanussiego 20 lat temu, ale nie teraz i nie w tego
kalibru produkcji. Technicznie film budzi również zastrzeżenia -
dekoracje wnętrz ratują nieco sytuacje, ale plenery i ulice to
pełna porażka - prosze zwrócić uwagę na fakt, że ani razu w
filmie nie widzimy pleneru Warszawy (ani wojennej ani
powojennej) większego niż do poziomu wzrostu bohaterów, gdzie
łatwo 'zalepić' współczesne bloki dekoracjami starych domów.
Jedyne takie - obraz zniszczonej Warszawy to wszawo sklonowane
na komputerze trzy aniszczone kamienice zapętlone i powtórzone
wiele razy - od pierwszego planu po horyzont. Efekty specjalne
(wiem - to nie Gwiezdne Wojny 204, ale jeśli ukazuje się już
sekwencje starć wojennych, to należy to zrobić z należytym
pietyzmem i odddaniem detali) żenują. Starcia powstańców z
hitlerowcami wyglądają jak przepychańce gówniarzy sąsiada przy
śmietniku pod blokiem - zero opracowania jakichkolwiek układów,
eksplozje granatów wyglądające jak petardy na Sylwka, jedynie
strzał z wyrzutni pocisków przeciwczołgowych wygląda jako tako.
Plener płonącej Warszawy nocą to istna komedia - lepiej palił
się gród w Wiedźminie. Teraz pozwolę sobie na słów kilka o
realizmie i oddaniu realiów historycznych. O historii coś nie
coś wiem i wiem jak wyglądały powstania zarówno w Getcie jak i
Warszawskie - z retrospekcji świadków i relacji historyków.
Powstanie w Getcie to wedle Polańskiego walki czterech gości z
dwunastoma Niemcami w jednym budynku, a Powstanie Warszawskie,
wielki zryw bodaj ostatniego pokolenia tak odważnych i
wspaniałych ludzi Pan Reżyser ukazuje jako jakieś nieudaczne
potyczki i kilka marnych wybuchów. Ja rozumiem, że widzimy to
oczami Spielmana, ale na litość boską, należy się tym ludzim,
którzy tam polegli jakiś szacunek - a taki film jest okazją do
wyrażenia takowego - a miast tego otrzymujemy blade popisy kilku
chłystków. Jeśli już przy chołdzie jestem. Polański mówił, że
filmem chciał oddać szacunek Żydom. Moim zdaniem stanowczo mu
się nie udało. Zaserwowano ludziom kampanię reklamową, wspieraną
niesłusznie przyznaną Złotą Palmą zwyczajnego gniota, filmu bez
wyrazu z postaciami z kartonu i nastrojem ze skansenu w Łowiczu.
Ktoś gdzieś porównywał Pianistę z Listą Shindlera. Na Liście
płakałem, wzruszałem się, wściekałem na Niemców. Tu - patrzyłem
na zegarek, całe 2,5 godziny projekcji.

A Pan jest zwykłym małym, śmiesznym ludzikiem !

[Gość: Michał]

Nie czytałem nigdy wcześniej równie pretensjonalnej i absurdalnej recenzji.
Trzeba mieć serce z kamienia, a mózg od komara, żeby tak ocenić ten film.
Obawiam się, że jest Pan jednym z niedorobionych polskich
reżyserów-nieudaczników, którzy sami nic nie umiejąc plują na mistrzów.

[Gość: Kolumban]

Oto moje wnioski po przeczytaniu tego, co napisal Leonheart:

1. Oceniajac jakies dzielo, bardzo latwo pomylic ironie i sarkazm z monotonna
zlosliwoscia. Tutaj tak sie wlasnie stalo.

2. Moim zdaniem recenzja wskazuje na to, ze film moze nie trafic do ludzi,
ktorych kino hollywoodzkie przyzwyczailo do "mocnych wrazen" tzn. pokazywania
scen dramatycznych w przerysie, gruba kreska, z bogactwem efektownych
szczegolow. Skutek taki, ze dopoki czolg nie przypieprzy az w uszach dzwoni a
ludzkie flaki (maksymalnie realistyczne) nie zaleja ekranu, to nie czuc, ze
jest jakies powstanie. Ludzie w geccie tez powinni stroic miny rodem z teatru
coby wszyscy widzieli ze sie denerwuja.
Moim zdaniem oszczednosc srodkow wyrazu w tym filmie ma swoj gleboki sens i
pozwala skupic sie na tym co jest naprawde istotne, a co decyduje o jego wadze.
Bardzo sie ciesze, ze do ksiazki Szpilmana nie dorwal sie zaden nasladowca
Spielberga.

Chyba nie jest aż tak źle !

[Gość: Michał]

O filmie rozmawiałem z nastolatkami. Bardzo im się podobał.
Owi młodzi ludzie nie są entuzjastami klasyki typu Wajda, lubią filmy akcji,
ale "Pianista" do nich trafił. Mówili, że na końcu seansu wielu klaskało.
Recenzja leonharta nie jest opinią laika. Ten gość zna się na kinie
i SPECJALNIE napisał w tak wredny sposób. Przypuszczam więc, że chodzi w tym
wypadku o zwykłe odreagowanie kompleksu niższości wobec Polańskiego.

Pozdrowienia

PANOWIE! Proszę o chwilę uwagi!

[Gość: Leonhart]

PANOWIE!
Szanuję Was za ciekawe opinię, jak i za entuzjazm pod adresem
nowego, kolejnego po 9tych Wrotach kiczu Pana Romana. Doprawdy
potrafię Was zrozumieć - w świetle 'podciągania' kina Wajdy,
Polanskiego i Zanussiego pod "Dziedzistwo Narodowe", którego
mamy tak śmiesznie mało, jest to dla mnie zrozumiałe. Ponadto
ufam, że Pianista może się spodobać (nie pojmę tylko 20to
minutowych oklasków w Cannes). Ale apeluję o pewien poziom
dyskusji i inteligentną polemikę nie z gustami, a z opiniami.
Dziękuję serdecznie. Kilka innych moich recenzji możecie znaleźć
na www.kinoman.pl/kinoman.asp?id=1770. Nie jestem żadneym
zdziwaczałym tetrykiem, który nienawidzi Polanskiego - NIE! -
dla mnie Dziecko Rosemary, czy Nóż w Wodzie to KLASYKA! Ale jak
śpiewał Grześ Markowski 'trzeba wiedzieć kiedy ze sceny zejść
niepokonannym', a Wajda i Polański już dawno poniini to uczynić.
Teraz tylko się ośmieszają. Pozdrawiam!

Panie Leonhart ! Bądźmy szczerzy !

[Gość: Michał]

Sam Pan się przyznał do BARDZO DOBREJ znajomości filmów.
Jest Pan inteligentnym facetem.
Nas Pan nie oszuka !
To całe udawanie obiektywnego krytyka jest śmiechu warte.
Nie cierpię takiego perfidii. Absolutnie wszystko jest złe i do wszystkiego się
Pan u Polańskiego doczepia. To stara propagandowa metoda : "rzucajcie błotem !
Napewno coś się przyklei."

Nie lubię obłudy i "przyładowałem" Panu ostro, ale IRONICZNIE.
Jeżeli przestuduiował Pan z tej okazji książki o komarach, to już jest duży
plus !

A Pan marnym gnomem....

[Gość: Leonhart]

... i tak możemy się wyzywać latami. Po co? Tak trudno uszanować
czyjąś opinię, tak trudno przyznać komuś prawo do odmiennej
percepcji sztuki?!

I jeszcze jedno - nie mogę mieć mózgu komara, chłopczyku, bo
komar nie ma mózgu, a zwój nerwowy. Więc jeśli już obrażamy to
kompetentnie. Ale to... takie polskie nawrzucać komuś na
forum... Ech... gnojki. Ilu Was jeszcze?!

[Gość: stah]

To forum dyskusyjne, a nie zbiorowa "mordoplastyka" - ale poważnie... Nie będę
wnikał w ocenę gry aktorów, scenografię, reżyserię i.t.d. wiem jedno - film nie
porywa, nie siedziałem długo po zapaleniu świateł w kinie, jednakże, dla mnie
osobiście, film pośród morza produkcji o holocauście idzie w dobrym kierunku.
Być może to zasługa reżysera, który pochodzi z tego Kraju, być może nie - to
kwestia na oddzielną dyskusję. Czemu idzie w dobrym kierunku? Gdyż nie jesteśmy
w nim pokazani jako szowiniści, a z drugiej strony nasi starsi bracia w wierze
nie są pokazani jako jedynie Żydzi - są Polakami. Tak było przed wojną i
dobrze, że tak to pokazano. Dla oponentów jeden argument - na ostatniej
barykadzie powstańczej (getta) powiewała flaga biało - czerwona, a nie z
gwiazdą Dawida. Wracając do pozytywów filmu - próba, choć jeszcze nieśmiała
oskarżenia o współodpowiedzialność (moralną) Żydów amerykańskich, a także
Aliantów za trwanie holocaustu przez tyle lat wojny (znana sprawa Karskiego).
Kolejny - to ukazanie wyraźne rozdarcia między bogatymi a biednymi w gettcie.
Jak się później okazało każdy jest równy wobec śmierci. Także nie pominięcie
roli policji żydowskiej w tworzeniu transportów do Treblinki zaliczyłbym do
pozytywów tego filmu. Polacy ukazani przez pryzmat życiorysu Szpilmana - czy
tak rzeczywiście było? Warto by spytać osób, które żyły w tych nieludzkich
czasach. Dobrze, iż nie sprowadzono pomocy Żydom do oczekiwania na gratyfikacje
finansową (co często zdarzało się w filmach innych twórców). Zabrakło mi choćby
wzmianki o Żegocie - organizacji pomocy Żydom powstałej w AK. To nie Majorek
wyrabiał "lewe papiery", a właśnie ludzie powiązani z AK (nie wiem jak było to
w przypadku Szpilmana - być może nie był świadomy tego faktu i w swojej
biografii nie zamieścił tego faktu, być może w rzeczywistości w której żył po
wojnie takich informacji nie wolno mu było zamieścić - a film jest robiony na
podst. owej biografii). Zgodzę się z opinią jaka padła tu na forum, że marnie
pokazano oba powstania - prawdziwa to wada tego filmu. Mnie dodatkowo brakuje
jednej ważnej informacji, iż to nie Polacy zza muru poszli za przykładem
Polaków umieszczonych w gettcie, lecz My wspólnie sobie pomagaliśmy i w
sytuacji ostatecznego rozwiązywania kwestii getta przez okupanta Armia Krajowa
przekupstwem, bezpośrednimi akcjami zbrojnymi dostarczała do wewnątrz broń, a w
czasie powstania starała się wspierać działania powstańców. Bo cóż można było
zrobić bronią krótką - pistoletami? Czy można było miesiąc niemal bronić się? W
filmie widzimy przemyt jedynie owej broni krótkiej, ale skąd ją Majorek wziął
tego już nie wiemy... sam na targu rybnym chyba jej nie kupił??! Mankamentów
filmu jest na pewno mniej niż zalet i nawet pomimo pokazania braku godziny
policyjnej za murem oraz sielskiego niemal życia bez terroru po tak zwanej
stronie aryjskiej, uważam, że film może i na Złotą Palmę nie zasłużył, ale
obejrzeć go warto.

[Gość: pola]

Jezeli za standart i punkt odniesienia przyjmuje sie w ocenie sztuki filmowej dokonania Spielberga to coz, ma sie dosc ograniczony
zestaw filmow, ktore mozna zaakceptowac jako "dobrze zrobione". Szczere wspolczuje braku wrazliwosci na styl , takiego mistrza jak
Polansk

nudny i wtórny !

[Gość: ceram2]

Film jest nudny i wtórny - na oskara nie ma co liczyc równiez dla tego ze jest
zabardzo pro polski a to sie nie bedzie Żydom w Stanach podobac.
2,5 g. nic nie wnoszących nudów - odradzam !

Faktycznie nie jest to "Terminator 3" !

[Gość: Michał]

Jeżeli ktoś tobie powiedział, że to klasyczny film akcji, to cię nabrał.
Podrośniesz, zmądrzejesz, a na razie nie czytaj "Mein Kampf" lub innej tego
typu literatury, bo ci szkodzi !

[Gość: ceram]

tobie to nie grozi - widziałes nastolatków klaszczacych na koniec seansu - to
tobie cos w głowie klaskało !
Ignorant dowiedział sie z Pianisty o zagładzie Żydów!
i teraz jesli komus film sie nie podoba to znaczy ze jest esesmanem !

[Gość: paula]

buhahaha...wiecej ludzi o takim 'skromnym mniemaniu' o sobie prrrosze!

[Gość: magiczny]

Mamy wiec dokładnie odwrotne odczucia - dla mnie Lista Schindlera była typowym
wytworem hollywood (nazywam to w skrócie filmem słodko-pierdzącym) który lubuje
się w powiewających sztandarach, nadekspresji aktorów i w ogóle "łopatologią" w
przekazywaniu co autor (bądź postać) ma na myśli. Pianista jest dużo lepszy -
oszczędny, prosty - a i tak wszystko jasne.
Sorry ale chyba to kino nie dla Ciebie - jesteś dzieckiem Spielberga...

[Gość: abc]

Leonhart muszę Ci powiedzieć, że nie czytałem równie trafnej
recenzji „Pianisty”, a czytałem ich wiele. Myślę, że za kilka lat takich opinii
będzie więcej, ale póki obowiązuje atmosfera permanentnego zachwytu nad
arycdziełem. Nakręcają ją wszelkiej maści media. Ochy i achy to jedyna
dopuszczalna reakcja na film Polańskiego. Wszelkie głosy krytyki są odbierana
jak zdrada narodowa, o czym sam się na tym forum przekonałeś. Gdyby „Pianista”
Złotej Palmy nie otrzymał głosy krytyczne wobec omawianego filmu brzmiałyby
znacznie dosadniej. Zam na to jedno określenie: hipokryzja.

Nie wmawiaj innym bzdur !

[Gość: Michał]

Może ci się nie podobać "Pianista", ale nie wmawiaj tym, którym się podoba
hipokryzji.
Nie znasz cudzych myśli.

[Gość: misiek]

Gość portalu: Leonhart napisał(a):
patrzyłem
> na zegarek, całe 2,5 godziny projekcji.

Szanowny Panie Leonhart - jak moze Pan oceniac ten film skoro w kinie ciagle
patrzyl Pan na zegarek

Hi hi hi

[kaspera]

Leonahart, całkowicie się z Tobą nie zgadzam i podpisuję się przeciw twojej
opinii dwoma rękami. Po pierwsze Twoja krytyka jest beznadziejna, a to dlatego,
że jednostronna, a tym samym nieobiektywna. Nie potrafisz dostrzec żadnych
zalet tego filmu, a ma on ich mnóstwo. Wytykasz same błedy temu obrazowi.
Niewątpliwie takowe występują, ale nie zmienia to faktu, że film jest dziełem
udanym, by nie powiedzieć wybitnym. Wady, które wymieniasz są dla mnie co
najmniej problematyczne. Bo jak mam rozumieć stwierdzenie, że autorzy
"usiłują oddziaływać na widza oczywistymi obrazami
okrucieństwa (strzelanie w głowy Żydom, wyrzucenie przez okno
kalekiego starca, etc.)".
W takim razie czym są dla Ciebie "nieoczywiste obrazy okrucieństwa"? Samo to
stwierdzenie sformuowane przez Ciebie jest absurdem. Chciałbyś oglądać flaki w
kamerze, tryskające strumienie krwi, stosy trupów, których i tak w filmie nie
brakowało. Co w takim razie jest w stanie Ciebie zaszokować? Dla mnie jest
to "oczywistość" wojny, z którą widz nie styka się na codzień. Jest zatem dla
niego nieoczywistością. I nie próbuj wmawiać, że te obrazy można zobaczyć
w '997". Na mnie osobiście sceny okrucieństwa wywarły piorunujące wrażenie, tym
bardziej, że oglądając je musiałem sobie uświadamiać, że działo się to naprawdę
i że reżyser nie wykreował tych sytuacji dla taniej sensacji, ale by uświadomić
widzowi do czego prowadzi totalitaryzm i na czym polega absurd wojny, a przede
wszystkim aby oddać realia getta, co zresztą ekipie filmowej udało się
znakomicie.
Dalej twoje zarzuty dotyczą "braku nastroju" i słabej gry - "niekompetenji
aktorów". Rzeczywiście masz tu w pewnym sensie rację, zwłaszcza jeśli chodzi o
Brody`ego. Faktycznie grał sztywno i jako tytułowy "Pianista" był nieco z boku
tego wszystkiego co się wokół niego działo. Jednak w swoim braku empatii do
otaczającej rzeczywistości jest konsekwentny do końca filmu. Poznajemy zatem
silnie scharakteryzowaną postać. Filmowy Władysław Szpilman jawi się nam jako
prawdziwy artysta, żyjący jak gdyby w swoim prywatnym muzycznym świecie,
bujający nieco w obłokach i może nie do końca pojmujący sytuację w jakiej się
znalazł. Nie jest człowiekiem wylewnym uczuciowo. Szpilman to opanowany
flegmatyk, na dodatek chłodny i dystansujący się od wszystkiego. Nawet w swoim
sposobie gry na instrumencie jest bardzo "stoicki". Jego muzykalności nie da
się zobaczyć: emfaza nigdy się nie uwidacznia; nie wprowadza do swoich występów
niepotrzebnego teatru; gra prawie zawsze nieruchomo. Prawdziwa wrażliwość i
tkliwość artystyczna ujawnia się wyłacznie w sferze muzycznej, a zwłaszcza w
tym co najistotniejsze w muzyce klasycznej - mianowicie w niuansach. Jako
artysta jest po trochu życiowym nieudacznikiem i fajtłapą. W chwilach próby nie
ma w nim odwagi i męstwa. Raczej jawi się nam jako godna politowania, żałosna
ofiara pełna goryczy, bezradności i zrezygnowania. W warunkach ekstremalnych
jak zwierz próbuje za wszelką cenę przetrwać. Nie jest kolejnym terminatorem,
ani rambo VIII. SZPILMAN TO ANTYBOHATER. W jego postawie nie ma za grosz
patosu. Jest tu tylko obraz poniżenia człowieka i unicestwienia jego godności.
Pianista miota się w swoim beznadziejnym położeniu jak trawa na wietrze. Sam
okazuje bierność wobec losu i nie podejmuje konkretnych działań. Ratuje go
szczęcie i dobrzy ludzie. Do końca filmu pozostaje tym samym beznamiętnym
melancholiko-flegmatykiem, jakim był na początku. Jest tym samym zimnym
szarakiem co przed wojną, a nie sztampowo wyjaskrawionym i sztucznie
egzaltownym romantykiem w szerokim tego słowa znaczeniu.
Moim zdaniem w taki właśnie sposób został scharakteryzowany przez Brody`ego
Polańskowski pianista. Jego chłód i bezradność wobec otaczającej go
rzeczywistości, a zwłaszcza jego ANTYBOHATERSKOŚĆ sprawiają, że widz dystansuje
się od głównej postaci i trudno mu się z nią identyfikować. Stąd zapewne tak
wiele zarzutów o "niekompetencje aktorów". Po prostu oponentom trudno pogodzić
się z myślą, że przeciętność, zwyczajność i niewyrazistość filmowego Szpilmana
to zasadnicza cecha jego osobowości i zarazem (uwaga, może to zabrzmieć dziwnie)
jego psychologiczna głębia.

...Ciąg dalszy wkrótce nastąpi...

[Gość: jarek]

ten film jest zrobiony w duchu polanskiego ( prawie vszystkie jego filmy sa tak zrobione, moze jedyny co jest inny " Noc vampirow ) i mnie vydaje sie doskonaly(mojej zonie i tesciovej tez) i chyba jedynej zeczy co mu brakuje by byl glos komentarzu bo w 150 minutach trudno opowiedziec 6 lat zycia w tych ciezkich latach i wszytko zrozumiec.

[Gość: lew]

jak zauważyłam czytając opinie innych osób , które widziały film, głównymi
zarzutami pod adresem filmu jest brak emocjonalnego tonu zarówno reżysera jak i
odtwórcy głównej roli oraz brak rozmachu w inscenizacji. Nie zamierzałam
oglądać tego filmu , gdyż spodziewałam się typowego hollywodzkiego podejścia,
przed czym ostrzegali mnie już liczni krytykujący, a to nie jest to co wybieram
jako przedmiot wydatku na bilet. jednak zostałam zaproszona i obejrzałam.
okazuje się że te zarzuty są dla mnie osobiście zaletą filmu. przecież film
został pisany na podstawie pamietnika. nie ma rozmachu gdzyż jest ujęty z
perspektywy wewnetrznych przeżyć, a to tak czesto w pdejsciu do tematu
Holokaustu się nie zdarza ( przynajmniej w kinie). brak emocjonalaności
brody'ego-kto nie ma wiele dni nic w ustach niestety nie ma niestety podkladu
energetycznego, a poza tym zauważmy że na początku filmu Szpilmann też nie był
przedstawiony jako osoba zbyt energiczna, raczej mozna było by go uznać za
spokojną osobę. Podoba mi sie ujęcie głównej postaci i nie zgadzam się ze nie
było przemian- była - zauważmy czego sie nauczył ten facet- co nie bylo chlubą
ale koniecznością - poczatkowo emocjonalnie reagowal na nieszczescia ludzi ,
byl ofiarny- potem nauczyl sie skupic wylacznie na wlasnym przetrwaniu:nauczyl
sie prosic o pomoc, nauczyl sie wymagac pomocy i nawet odejsc od innych z getta
tuz przed powstaniem . Nie żyliśmy w tym okresie i naprawde wiele razy
zastanawialam sie jak ja bym zareagowala. Polański wypowiedział sie w tym
filmie na zarzut bezczynności i biernej postawy Żydów podczas drugiej wojny
światowej. Nie możemy tego oceniać- patrzymy z perspektywy "normalności"-a
wtedy wszystko wokół wydawało się absurdalne, co częśto powtarza jeden z
bohaterów. Polański dobrze moim zdaniem pokazał nierealność tych wydarzeń a w
takich sytuacjach nawet trudno planować podjęcie jakiegoś działania, gdyz nic
nie można przewidzieć.Sytuacja Szpilmana jest ciągle zawieszona- mieszka w
mieszkaniu, po kilku minutach w szpitalu, który zostaje spalony itd- taka
sytuacja jest tematem filmu, a nie matrylogia. Owszem jest mnośtwo innyc osób
przedstawionych w obrazie jednak zauważmy że wiekszość z nich umiera- co na tle
głównego bohatera podkreślało wręcz moje przerażenie- ale ja byłam na
filmie...
osobiście nie uważam tego filmu za przykład standardowego podejścia do tematu-
wiem że spilberg wcześneij pokazał że są wszedzie dobrzy i zli ludzie, ale
lista byla ikona i filmem o wspolnocie, a ten film jest dla mnie przykladem
filmu o sytuacji czlowieka z ujęcia behawioralnego-po prostu-życie- przeżycie -
ale wydaje mi się że to wtedy było dla tych ludzi najważniejsze- przynajmnie
to wyniosłam z filmu

[Gość: m_l_o_d_y]

Film jest SWIETNY i jezeli ktos uwaza go za beznadziejny to
tylko ze nie potrafi zrozumiec co Polański chce nam przedstawic.

[Gość: abc]

A co Polański chce nam przedstawić? Oświeć mnie proszę.

[Gość: krwawa mary]

Uważam, że Adrien Brody zagrał świetnie, ta cała powściągliwość była
zamierzona. Czy osoby mówiące o jego chłodzie czytały książkę? Szpilman opisuje
to tak samo chłodno i z dystansem, jakby w tym nie uczestniczył. Czy człowiek
stłamszony, odarty z godności, ma siły, by krzyczeć, wyć i płakać? On chce
tylko przeżyć. Nie wiem, czy ktoś widział zdjęcia Szpilmana z czasu wojny-
przystojny, uśmiechnięty, jakby jej nie było, jest takie zdjęcie. A co do
przemiany- kiedy gra w PR po wojnie, uśmiecha się. To nie jest taki zwyczajny
uśmiech. Kiedy w filmie mówi siostrze, że żałuje, że nie poznał jej lepiej, to
płacz ściska gardło. Tutaj jest cierpienia zbyt wiele, aby Brody mógł grać,
rzucając się po planie z bólu.

[Gość: wesoly]

<SCRIPT LANGUAGE="JavaScript">
<!

[Gość: martucha]

Na mnie film wywarl piorunujace wrazenie. Dekoracje,
muzyka i gra aktorska dostarczyly przyjemnosci na cale
2.5 godz. Nie sposob bylo sie nudzic.

[jedynataka]

wlasnie wrocilam z kina
oszczednosc=niehollywoodzkosc, uwazam to za zalete
Podobnie nie wyobrazam sobie Brody'ego z przerysowanym cierpieniem, z cala to
przesada tak charakterystyczna dla wielkich amerykanskich produkcji. To czego
nie widac bardziej sklania do refleksji
Wracalam z kina i jakies kleby uczuc, emocji odebraly mi mowe, a muzyka wciaz
grala.
Kanon, do obejrzenia koniecznie dla kazdego

ps: a klaszczacej mlodziezy nie widzialam, choc slyszalam o niej z pierwszej,
bardzo wiarygodnej reki. Wbrew pozorom nie kazdy siedemnastolatek smieje sie na
widok kalekiego trarca zabijanego przez hitlerowcow

[Gość: widz]

nuda i zenada
co ci wszyscy krytycy w tym widzą

[Gość: Pawel]

uwazam ze film jest doskonalym odwzorowaniem pamietnika
W.Szpilmana...swietna muzyka i nienaganne efekty specjalne
podnosza wartosc artystyczna filmu. obsada dobra aczkolwiek
Adrien Brody w najmniejszym stopniu nie przypomina z wygladu gl.
bohatera. film w genialny wrecz sposob ukazuje lata Getta w
warszawie i losy niewinnych ludzi placacych ogromna cene za chec
dominacji "rasy nadludzi" reprezentowanej przez Hitlera. polecam
ten film kazdemu czlowiekowi ktory chcialby zobaczyc jak okrotni
moga byc ludzie wobec innych.polecam rowniez ksiazke ktora warto
przeczytac po obejrzeniu filmu.

[hania_76]

Gorąco polecam. Bardzo dawno nie widziałam filmu równie poruszającego i
zrobionego z równym wyczuciem. Spodziewałam się czegoś dobrego - w końcu
Polański to sprawdzona "firma", ale "Pianista" przerósł wszelkie moje
oczekiwania. Polański wyszedł zwycięsko z tematu, w którym łatwo było o patos i
tani sentymentalizm. Tak jak zachwyciła mnie książka - napisana w bardzo prosty
i osobisty sposób historia niezwykłych losów Szpilmana, tak zachwycił mnie film.

[kaplanka]

film wstrzasajacy... ale zrobiony troche jak dokument...
jednak bardzo mi sie podobal, na dlugo zapada w pamiec. Swietna
muzyka. Polecam ksiazke.

[Gość: KANGOOR]

Film mi sie nie podobał. To juz wszystko przeciez było w innych filmach, także
w polskich serialach np. Polskie drogi. Moze od kina oczekuje moąe czegoś
nowego a nie kolejnego filmu dokumentalnego. Na filmie tym wynudziłem sie
śmiertelnie, jestewm ciekaw za co ta nagroda w Cannes??? Za to, ze pokazano
kolejny i kolejny raz holokaust?? Ile razy mozna w kółko wałkowac ten sam
temat, a żeby film był wstrzasajacy to wystarczyło wstawić kilka brutalnych
scen z bezsensownymi śmierciami i juz jest dramat. Powtarzam jeszcze raz : to
juz wszystko było. Panie Polański niech Pan spróbuje czegoś naprawde twórczego
a nie idzie Pan na łatwiznę. Filmu pt. Pianista nie polecam nikomu, bardzo
nudny film dokumentalny.

[sydbarrett]

rewelacyjny film. byc moze najlepszy Polanskiego w ogole.

pianista to najleprzy film wszech caszów!!!!!!

[Gość: katun]

kto pisze ze pianista bylnudny lub nie ciekawy. najwyrazniej nie
zrozumial tego fimu lub nie ma uczuc!! ogladajc ten film
przezywa sie to samo co bohaterowie. ukazuje oblicze wojny. jest
dumny z tego ze wyreżyserował go POLAK!!! polecam ten film z
całego serca warto.