"PIANISTA" POLAŃSKIEGO

[Gość: KINOMAN]

Nazwisko Polański, to dla mnie najczystsza kwintesencja kina.
Kazdy jego film, nawet ten słabszy to prawdziwa filmowa uczta.
Nie inaczej jest w przypadku "Pianisty", choć tym razem,Roman P.,
świadomie rezygnuje ze swojej wirtuozerii stylistycznej, na rzecz,
rzeczowego przedstawienia faktów. Co nie oznacza wcale , że brak
w "Pianiście" ręki mistrza. Bynajmniej. Jest tu pełna konsekwencja,
prawdziwie mistrzowska wizja okupowanej Warszawy,poparta genialną
scenografią i bardzo subtelnym , wręcz niewidocznym użyciem komputerów.
Sama postać Szpilmana jest świadomie odszczegółowiona, niby bezbarwna,
lecz wystarczy poczekać kiedy w jednej z końcowych scen bohater-artysta, na
prośbę "dobrego niemca" siada przy klawiaturze fortepianu i oddaje w
muzyce wszystkie emocje, które nawarstwiły się w nim podczas okupacji.
Poczułem wtedy prawdziwy dreszcz. I za to jestem wdzięczny Polańskiemu.

[Gość: ulalka]

dzieki za rekomendacje :-)))))) teraz juz wiem, ze warto isc :-)))))
pzdr

[pszczolowski]

takich scen jak ta jest w tym filmie wiecej,
jakze prawdziwe i ludzkie sa sceny gdy Szpilman sie po prostu boi,
zauwazcie, ze jest biernym obserwatorem powstania w getcie
i warszawskiego, obwinia sie za ta biernosc ale jednoczesnie kieruje nim
ogromna sila checi przezycia.
To pytanie, ktore nie pada, ale przeciez realnie istnieje pomiedzy wierszami
ksiazki Szpilmana i obrazami filmu Polanskiego, o to kto ma prawo przezyc.
Czyje zycie jest wiecej warte ? Artysty czy anonimowego mieszkanca getta, ktory
jedzie na zaglade ? Zydowski policjant wyciagajac Szpilmana z wagonu do
Treblinki nie staje przed dylematem moralnym, dziala odruchowo i jest w tym
rownie prawdziwy jak kapitan Wilm Hosenfeld.
Dlatego wlasnie "Pianista" jest filmem tak waznym.

[oyey]

po co tworzyć 5 wątków o pianiście panie kinoman ?

[oyey]

Dreszcze ? Nie przesadzajmy. Od strony wymowy filmu, kto ma prawo przeżyć, kto
nie - to nie jest to zaletą filmu, tylko książki. Pytanie, co film wnosi do
relacji o wojennej tragedii Szpilmana. Dreszcze wywołane są nadmiernym moim
zdaniem realiźmie w tym filmie. Świetnie pokazane realia getta i życia w nim.
Ja jednak mam zarzut do reżysera - czy te okrucieństwa trzeba było tak
dokładnie pokazywać, kosztem nieukazania relacji międzyludzkich, które wtedy
miały tak wielkie znaczenie ?
Zachwycamy się tym filmem, i stwierdzamy - Szpilmana ratowali ludzie, którzy -
tak jak i on sam - nie opowiadali się zdecydowanie po jednej ze stron
konfliktu. Ale to on przeżył, zachowywał się biernie. I zaletą tego filmu jest
to, że nie oceniamy Szpilmana negatywnie, widzimy w nim człowieka z sumieniem,
który po latach zdobył się na opisanie swoich wspomnień.

[Gość: serco]

W pełni popieram. Polański w najwyższej formie.

[Gość: piotr]

Polański jest the best. Choć ja wolę "Lokatora"