Książki filozoficzne

[Gość: itek]

Jakie czytaliście dziela filozofów i czy je polecacie? Można oprócz ksiażek
stricte filozoficznych podfawac ksiażki z pogranicza filozofii i np.literatury.

proponuję

[clevera]

z literatury pieknej
"Świat Zofii" - Jostein Gaarder
"Podróż Teo" - Clement Katherine (raczej religia)
z filozofii
"Traktat o szczęściu" - Władysław Tatarkiewicz

[Gość: itek]

chodzi mi jednak o dziela filozoficzne, a nie popularyzujace filozofie jak
np.swiat zofii

[exilvia]

to zależy, jaka filozofia Cię interesuje. filozofia filozofii nie równa. jaki dział filozofii Cię interesuje. jakie zagadnienia. jakie do nich podejście.

ja Ci polecę coś napisanego przez wybitnego filozofa, ale coś z pogranicza filozofii i mini-eseju: "Śmiertelnicy i inni" Bertranda Russella; bardzo ciekawe są też inne jego eseje zawarte m.in. w "Szkicach niepopularnych". obie książki wydane przez Książkę i Wiedzę. z tego samego wydawnictwa mogę jeszcze polecić też bardziej luźną pracę - Karl R. Popper "W poszukiwaniu lepszego świata". innym świetnym eseistą jest Isaiah Berlin - spróbuj może się zmierzyć z jego "Zmysłem rzeczywistości".
nie wiem, czego oczekujesz od lektur filozoficznych, dlatego na oślep strzeliłam z tymi pozycjami :) określ się dokładniej :)

[Gość: itek]

Nie chce sie ogranicza do konkretnego dzialu filozofi.Interesuje mnie PRAWDZIWA
filozofia, a nie pseudofilozofie. Jednak nie jestem w stanie czytac ksiazek na
pewno wybitnych, ale napisanych nie-po-ludzku, jak np Bycie i czas Heideggera.
Dziekuje za Twoje propozycje. Russel i Berlin interesuja mnie.Czy cos wiecej
mozesz polecic z krociotkim komentarzem dotyczacym Twoich przemysen/wrazen.
Pozdrawiam

[exilvia]

prawdziwa filozofia to przede wszystkim starożytni. ja np. uwielbiam czytać Senekę... wyciągnie mnie z każdej chandry! poza tym na pewno warto znać Platona i Arystotelesa (b. interesujące są jego Etyki oraz Polityka.. nadal się z nich czerpie w filozofii). Platon też może zachwycić. nieśmiertelną "Obroną Sokratesa" lub "Ucztą", które powien znać każdy szanujący się humanista. pamiętam, że byłam zachwycona "Nowymi rozważaniami dotyczącymi rozumu ludzkiego" Leibniza.. piękny język i przemyślenia na poziomie współczesnej psychologii ( spekulatywne!). ja bardzo lubię filozofię Nietzschego, ale trochę mniej jego pisarstwo... z tego względu mogę bez mrugnięcia okiem polecić tylko "Ecce homo" - to taki zsyntetyzowany Nietzsche, dający poszczególnym rozdziałom tej cieniutkiej książeczki zabawne tytuły np. "Dlaczego jestem taki mądry", "Dlaczego jestem taki światły", "Dlaczego tak dobre piszę książki" :))) świetnie się czyta i dużo przemyśleń własnych powodują "Myśli" Pascala. ja niektóre 'myśli' czytałam z wypiekami na twarzy. to samo dotyczy "Świadomości nadprzyrodzonej" Simone Weil. oj.. dużo jeszcze tego by było! nie bój się klasyków, to jedno, co mogę doradzić. zawsze można sięgnąć po jakieś opracowanie, żeby sobie to i owo z niego doczytać. :)

[Gość: itek]

Dziekuje bardzo. To co polecasz jest interesujace, ale dobrze znane:
Seneka,Platon,Leibniz,Pascal,Weil,Nietzsche. Wszystko to w jakims stopniu znam.
Mozesz poleciec cos wartosciowego, lecz mniej znanego.

[exilvia]

muszę pomyśleć nad tym... chociaż wiesz - ja raczej znam właśnie klasykę, znam i się z nią cały czas zapoznaję. ostatnio czytałam Hartmanna, "Nowe drogi ontologii"- też klasyka, polecam, jeśli interesujesz się metafizyką. niezłe są książki AYn Rand np. "Cnota egoizmu"... tytuł sam mówi za siebie.. a także króciutki, beletrystyczny "Hymn" ( hymn na rzecz indywidualizmu.. wolności!). "Źródła" tej pani nie czytałam niestety. "Przewodnik po filozofii dla inteligentnych" Rogera Scrutona.. jest takim 'zachęceniem' do filozofii, ale nie jej historią, lecz wymagającym pewnego wysiłku intelektualnego omówieniem kilku kwestii nie zawsze stricte filozoficznych, ale przez filozofów nie pomijanych, jak np. 'sex'. jak coś mi się jeszcze nasunie, to Ci napiszę o tym. ale ja raczej w klasyce, jak już pisałam, siedzę...

[Gość: itek]

Nie chodzi mi o rozroznienie klasyka-nie klasyka, ale o znane- malo znane.
Wlasnie malo znana klasyka badz nie.

[exilvia]

chyba nie za bardzo się orientuję, co jest znane, a co nie... znasz Hartmanna i Ayn Rand? bo Russel i Popper to chyba właśnie tacy bardzo znani, kojarzeni przez wielu nie-filozofów myśliciele.

[Gość: itek]

Hartmanna tak i Ayn Rand nie. A z XX wiecznej filozofii niemickiej co polecasz?

[staua]

Ja polecam Adorno. Tylko ze pewnie go znasz...bo ja nie jestem specem od
filozofii.
Poza tym zawsze polecam Kolakowskiego (ale moze to pseudofilozofia? Np. "Jesli
Boga nie ma").

[Gość: itek]

a co polecasz Adorno (znam, ale na pewno nie wszystko)

[staua]

"Minima Moralia: Recollections from Damaged Life", "The Authoritarian
Personality", oprocz tego czytalam ksiazki dot. teorii muzyki, ale to co innego
troche... Pewnie znasz wiecej niz ja.

[Gość: itek]

Minima Moralia znam, ale dla mnie to przerost formy nad trescia

[staua]

Mnie sie podobalo...
A co Ty polecasz? Nie tylko Adorno.

[Gość: itek]

Ze szkoly frankfurckiej na pewno Waltera Benjamnina.Pisal ksiazki z pogranicza
filozofii oraz literature wlasciwa. Jednak dostepny jest po niemiecku lub
angielsku (musisz dobrze znac jezyk!).

[staua]

Znam oba te jezyki. On pisal o flaneurze, prawda??

[Gość: itek]

dokladnie. ale nie tylko. Filozof, ale bardzo otwarty na sztuke mu wspolczesna.

[exilvia]

nie znam współczesnej filozofii niemieckiej, narzuca mi się tylko Gadamer.. ale ja za nim nie przepadam, więc też polecić nie mogę.

[Gość: itek]

Nie wspolczesnej ale XX wiecznej! :)

[Gość: TOTO]

JA BARDZO LUBIĘ ERICHA FROMMA, ALE CZASAMI ZASTANAWIAM SIĘ CZY TO ABY NAPEWNO
JEST FILOZOFIA.

[Gość: Zdanka]

A czy to ,aby nie jest psychologia? Identycznie mam z Bataillem - trudno
właściwie powiedzieć, co to jest...

[exilvia]

taktak, Fromm jest na pewno na pograniczu wielu dziedzin. ale Ucieczka od wolności na pewno jest filozoficzna :) jego rozważania są za bardzo 'wszechstronne', dotykają wielu argumentów spoza psychiki jednostki...

[m.w.gogol]

Ostatnio kupiłem w Taniej Książce na Hali Koszyki w Warszawie
książkę: Marek Chlebuś, O naturze władz. Najnowsza filozofia
polityczna, wskazująca na nieprzystawanie do rzeczywistości
doktryny państwa oświeceniowego. Kosztuje raptem 12 zł.
Tu znalazłem skrót, choć słabo oddający treść:
www.abcnet.com.pl/pl/artykul.php?art_id=1823&token=

[Gość: Bozena]

John Austin, H. Paul Grice, Willard Quine, John Searle, Peter Strawson, Noam
Chomsky, jeśli interesuje cię filozofia języka, semantyka, pragmatyka.

[Gość: itek]

Dziekuje. Czy moglabys cos onich wiecej napisac?

[Gość: Bozena]

W wielkim skrócie to ludzie którzy piszą o filozofi i logice w inny sposób niż
się wykłada studentom na I roku.

Wszystko zaczęło się od prac niejakiego Gottloba Frege (1848-1925) i jego
rozważań nad nową logiką. Najbardziej znany jego tekst to "Ideografia logiczna,
sformalizowany język czystego myślenia wzorowany na arytmetyce". Inni
podchwycili jego myśli, między innemi także Wittgenstein. Wyszły jego "Pisma
semantyczne", ale dawno bo w '77. Nie wiem czy były wznowienia.

Innym ważnym źródłem natchnienia byli pragmatycy, jak Peirce, James i ich idee
odnośnie myślowych eksperymentów i prawdy. Więc wszystko w jakiś sposób krąży
dookoła lingwistyki i filozofii języka.

Quine - Harvard, bardzo elegamcki i oryginalny styl. Wtszły jego "Z punktu
widzenia logiki", "Różności", "Granice wiedzy i inne eseje filozoficzne", "Na
tropach prawdy", "Filozofia logiki"

Austine (1911-60) - Oxford, genialne podejście do języka, specjalista od mowy
potocznej, krytyk logiki formalnej, wymyślił teorię aktów mowy. Wyszło
jego "Mówienie i poznawanie. Rozprawy i wykłady filozoficzne"

Strawson - "Analiza i metafizyka", "Indywidua".

Grice - Oxford, Harward, Berkeley (zaliczył wszystkie 3 jako wykładowca)
specjalista od logiki i konwersacji. Nie wiem czy był tłumaczony na polski,
wyszły jego "Studies in the way of words", "The conception of value", "Replay
to Richards".

Tytuły które podałam nie są kompletną twórczością tych filozofów, tylko to co w
tej chwili przychodzi mi na myśli. Ale w google pewnie znajdziesz informacje o
nich bez problemów. O Austinie jest chyba nawet strona po polsku, kiedyś ją
przypadkiem widziałam, ale nie pamiętam adresu. Była też świetna strona
Towarzystwa Wittgensteina, niestety któregoś dnia zniknęła.

[Gość: Bozena]

Widze teraz, ze to nie wszyscy o innych napiszę może jutro.

[Gość: Monika]

Acha jeszcze jedno, moze cię zainteresuja taka strona.

kognitywistyka.net/

[Gość: Uszczypnij_muzo]

Generalnie rzecz biorąc polecam Camus'a, Sartre'a ("problem bytu i nicości").
Jeśli lubisz wyzwania "Tako rzecze Zaratustra" Nietzschego. Jeśli chodzi o
lektury obowiązkowe, to przede wszystkim Platon - "Państwo".

[exilvia]

dlaczego Nietzsche jest wyzwaniem?

[Gość: Uszczypnij_muzo]

Chociazby z tego względu, że nie wyraża wprost swoich myśli. Nie raz spotkalem
się z opinią, że trudno czasem odczytać, o co mu naprawdę chodziło. Jednak to
zależy od jednostki. Nietzsche nigdy mnie nie porywał, ale warto znać choć
jedno jego dzieło, tak mi się przynajmniej wydaje.

[Gość: butah]

jeżeli intaresują Cię teksty z zakresu filozofii społecznej/polityki to mogę
polecić Jana Patockę i jego książke eseje heretyckie z filozofii dziejów.
nawiązuje w niej do problemów m.in.poruszanych przez Heideggera i arendt, tzn.
problem postępującej technicyzacji i zwiazane z tym
zagrożenie"bezdomności"człowieka, poza tym rozpatruje problem egzystencji
autentycznej i nieautentycznej.Eseje heretyckie z filozofii dziejów prezentują
bardzo ciekawą koncepcję współczesnej kondycji świata i ludzkości. Ciekawą
m.in. z tego względu, że bardzo aktualną. Jest to książka, po którą warto
sięgnąć właśnie teraz, gdy demokracja w Polsce stała się swoją własną
karykaturą. Wydaje mi się, że Patočka daje pewną receptę na jej naprawienie
(choć tekst powstawał w latach 70 tych, kiedy nota bene autor był objęty
zakazem druku) Zagrożeniu autor przeciwstawia alternatywę w postaci
solidarności zachwianych w wierze w życie. Przypomina, że są większe wartości,
niż samo życie. To w ludziach ducha nadzieja, że zrzucą masom łuski z oczu i
uświadomią, że komunizm i konsumpcyjny styl życia tak samo zniewalają. To oni
powinni podjąć odpowiedzialność za epokę, sprawić, że człowiek nigdy więcej nie
będzie niewolnikiem, ,nie będzie traktowany jak przedmiot manipulacji.

to mi się tak patetycznie napisało ;) ale faktycznie bardzo go lubię.
Benjamina jest po polsku Anioł historii
z takich na wysokim poziomie, ale dających się cztać(bycie i czas czytałam z
prędkością 7 stron na godzinę) to thomas Nagel Pytania ostateczne i tam eseje
poruszające najprzerózniejsza problematykę od epistemologicznej do etycznej.
Klasyka mniej znana to na pewno Hannah Arendt, Michel Foucault Historia
szaleństwa i Paul Ricoeur

Ja z kolei nienawidzę czytac prac filozofów o innych filozofach:
Althusser,Balibar Czytanie kapitału-strukturalistyczne odczytanie
Marksa.Masakra!!!!!!

miłego czytania, pozdrawiam

[Gość: itek]

Bardzo dziekuje za ciekawe spostrzezenia. Jana Patocke eseje heretyckie mam, ale
nie przeczytalem dotychczas (zniechecilem sie 1 esejem :(- moze podasz najlepsza
kolejnosc ich czytania?). Pozdrawiam

[Gość: Butah]

Ja czytałam po bożemu, czyli od pierwszej strony do ostatniej :), ale ten
pierwszy może być najbardziej nużący, później się rozkręca.Polecam szczególnie
ostatni esej:Człowiek duchowy a intelektualista-przydatne rozróżnienie w
czasach gdy za intelektualistę czy też inteligenta uważa się np."dziennikarzy"
z tvn-Miecugowa swego czasu prowadzącego Big brothera czy też inne badziewie.a
może Ty napiszesz, co z klasyki mniej znanej masz już przeczytane i polecasz?
wzajemna inspiracja bardzo pożądana.Pozdrawiam

[Gość: itek]

Z klasyki mniej znanej (moim zdaniem) przeczytalem i polecam:
Walter Benjamin- Ulica jednokierunkowa (wyszla po polsku pare lat temu, zbior
krociotkich spostrzezen, ale b.ciekawy,rozne tematy,dla mnie ciut podobny w
formie do Lapidariow Kapuscinskiego);
Martin Buber-Ja i Ty (tez wyszedl po polsku,fundamentalne jego dzielo, dla mnie
jeden z bardziej inspirujacych textow w ogole, ciekawe sa paralele z niektorymi
fragmentami z Dziennika Gombrowicza);
Michel de Montaigne- Proby (strasznie dlugie,tlumaczenie straszne i strasznie
stare (Boy) ale samo dzielo "swieze").

Wszystkie 3 ksiazki sa wg mnie rewelacyjne, mimo ze skrajnie od siebie rozne.
A poza Patocka co znasz i mozesz polecic??

[Gość: Butah]

Noo, z Bubera jakiś czas temu miałam referat :)
A benjamina ulica jednokierunkowa to o czym jest? Czytałam część Anioła
historii i tam dominowały teksty nt historii, dziejów i antropologii
filozoficznej. b. fajne, muszę do tego jeszcze wrócić. w pierwszym poście
pisałam, co bym polecała, teraz sprawę lepiej przemyślałam i proszę:
Rorty Prywatna ironia i liberalna nadzieja. Próba nowego opisu rzeczywistości,
innegi podejścia też do filozofii. Rorty tworzy postać liberalnej ironistki,
która odczuwa silne i nieustanne wątpliwosci co do języka, którym opowiadamy
historię naszego języka. Krytykuje to, ze pewne słowniki finalne(wyrazy w nim
zawarte są ostatnią instancją językową dla człowieka)dominują nad innymi. to
samo co w życiu jest obecne w filozofii,nauce-obowiązuje jeden słownik,został
on niejako odgórnie narzucony, co nie znaczy, że jest najlepszy.Rorty podnosi
wartość dyskusji, punktem wyjścia do niej jest równość słowników-stąd
liberalizm właśnie.Dla mnie ciekawe, bo jestem już zmęczona klasycznymi
tekstami, które w większości zaczynają się stwierdzeniem, ze wszyscy
poprzednicy się mylili i dopiero "ja"pokażę prawdziwa filozofię
2.Girard Kozioł ofiarny ciekawe odczytanie Biblii, zwłaszcza przypowieści o
Hiobie. Girard przedstawia go jako tego, który poznał prawdziwą, okrutna naturę
Boga.
3Z tej samej tematyki-Jung Psychologia a religia, zwłascza właśnie rozdział
Odpowiedź Hiobowi.
4.Ortega Y Gasset Bunt mas (ale to ju,ż chyba nie jest klasyka mniej znana?)-
wizja XX wieku jako powszechnego i niespotykanego dotąd na taką skalę buntu mas
5.Havel Siła bezsilnych, podobne trochę do Patocki, z tym ze bardziej
skupiające się na fenomenie totaltaryzmu(nie wiem, w jakim zbiorze jest po
polsku. Ja czytałam w oryginale:)
Pozdrawiam ciepło

[Gość: itek]

Najkrocej rzecz ujmujac Ulica jednokierunkowa jest mozaika fragmentow o
charakterze w duzej mierze aforystycznym (srednia dlugosc fragmenciku- ok.0.5
strony, calosc ok.70 str.) poswieconym przewaznie banalnym sytuacja wzietym
wprost z zycia codziennego jednakze ujetym w bardzo szerokiej i wielostronnej
perspektywie poznawczej. Opis z reguly bazuje na jakims szczegole (detalu), a
nastepnie jest on orginalnie interpretowany. Sa tu obecne glowne motywy
Benjamina, krytyka kultury, nowoczesnosci, wspolczesnosci etc., lecz srodki
wyrazu sa inne niz w esejach (ja nie znam Aniola historii- czytalem orginalne
texty). Poza tym jest tu duzo ironii. Np.Kapitalne wg mnie:Pryncypia tomisk
czyli sztuka pisania ksiag opaslych. W pkt.1: Caly wywod musi byc przetykany
permanentnym, wieloslownym opisem planu. (skad my to znamy?!) Nastepnie rownie
mocne: Technika pisarza w 13 tezach, albo: 13 tez przeciw snobowi, czy: Technika
krytyka w 13 tezach. Ale to sa dla mnie takie bonusy, bo zdecydowana wiekszosc
to szczegol + interpretacja, j.w. podalem.

Wielkie dzieki za Twoja liste. Rorty mnie szczegolnie zainteresowal-musze cos
Jego przeczytac! Bunt mas znam, Havla tak samo- dla mnie 1 klasa (podobala mi
sie precyzja wywodu), czytalem go po polsku w czasopismie jakims byl przedruk
calosci (chyba w Aneksie).

Czy ten referat nt. Bubera to przypadek czy tez interesujesz sie nim bardziej??
Chetnie bym z Toba o Nim (ale nie tylko!) podyskutowal :)
Mnie intersuje glownie XX wieczna filozofia niemieckojezyczna.
Masz tez jakies podobne preferencje??

Pozdrawiam serdecznie

[butah]

A to w takim razie muszę do tego zajrzeć,b. ciekawie to opisałeś. A jest
dostępne po polsku?niemieckiego akurat nie znam. Do bubera doszłam okręzną
drogą, bo przez jego ucznia Heschla czy tez Heschela, bo podobno są dwa sposoby
odmiany ?!? A do Heschla przez Kierkegaarda, bo interesował mnie motyw wspólny
dla całej 3, tzn. ujęcie doświadczenia absolutu jako takiej niewyrażalnej
obecności, czegoś, czego nie da się opisac, da się tylko odczuć, po buberowsku
mówiąc jest to spotkanie Ja i Ty. nie da się ując obiektywnie, bo jest
doswiadczane tylko indywidualnie. Ja to sobie zresztą łącze z filmami Bergmana,
bo wydaje mi się, ze one "ocieraja" się o absolut, chociaż wydaje się,że boga
tam nie ma, tylko śmierć. (yyy,nie wiem, czy nie jest to bełkot..)Z filozofii
interesuje mnie najbardziej antropologia filozoficzna, tylko taka mówiąca o
człowieku, a nie o podmiocie, czy zbitku swiadomości i nieświadomości, bo mam
już trochę dosc tej redukcji człowieka. Wychodzi na to, że jestem ostatno w
bardzo wojowniczym nastroju i wszystko krytykuję ;)
Pozdrawiam i czekam niecierpiwie na odzew

[Gość: itek]

Jam mam Ulice jednokierunkowa po polsku.Wydawnictwo Sic, 1997. Ukazala sie w
b.ciekawej serii:stanowiska/interpretacje. Swietne tlumaczenie!Znalazlem link z
ta ksiazka w ksiegarni internetowej (nigdy z niej nie korzystalem):
www.vivid.pl/php/ksiazki/detale.php3?id=512675
Z Benjaminem laczy mi sie sie inny berlinczyk i jego przyjaciel Gershom Scholem
(moze znasz??), super znawca mistyki i kabalistyki zydowskiej. Po polsku ukazalo
sie jego glowne dzielo: Mistycyzm żydowski i jego główne kierunki (ale tego to
nie czytalem (cegla) :( -czytalem o tym, ze to jest najbardziej kompetentna
ksiazka w tym temacie). Wydaje mi sie, ze on pasuje do tego o czym pisalas.
Jesli dobrze Ciebie rozumiem to "ujęcie doświadczenia absolutu jako takiej
niewyrażalnej obecności" Scholem porusza w eseju: Stworzenie z niczego i
autoredukcja Boga, w wydanej po polsku ksiazeczce (Judaizm.Pare glownych pojec).
Ale nie jestem pewien czy sie rozumiemy :) Co do Bergmana to zawsze mi sie on
kojarzyl z Gombrowiczem- ze wzgledu na obecnosc takiego podskornego okrucienstwa.
Pozdrawiam i czekam necierpiwie na Twoje reakcje.
Co jeszcze kojarzy Ci sie z Buberem i jego kategoria "pomiedzy"??

[Gość: butah]

Dziękuję za informację. Oczywiście słyszałam o Scholemie, ale nic nie czytałam.
Mistycyzm żydowski i jego główne kierunki chciałam wypożyczyć, ale miałabym
problemy z dotachaniem do domu :) I znów podałeś mi książkę, do której
koniecznie muszę zajrzeć. A kiedy ja na to znajdę czas? Chlip.. ;) Z Bergmanem
masz rację- u niego o tym, co ważne się nie mówi, nie dyskutuje (świadczy o tym
choćby tytuł Szepty i krzyki), ale się "czuje" To jest trudne do wyrażenia, ale
jako czytelnicy Bubera chyba się rozumiemy :) Buberowi zresztą zarzucano, że ma
zbyt poetycki i niejasny styl pisania, lae o takich dosiwadczeniach nie da się
chyba jasno i zwięźle opowiadać.
Zawstydzasz mnie odniesieniami do Gombrowicza, bo czytałam trochę -Ferdydurke,
ślub i 1 część dziennika, i to dawno.W Tym Roku to nie wypada...a Gombrowicz i
tak przwraca się na te obchody w grobie :)
Pozdrawiam

[Gość: itek]

Ja z Gombrowiczem wyskakuje, nie ze wzgledu na jubileusze, ale z uwagi na to, ze
to wlasnie od niego rozpoczela sie moja fascynacja filozofia (znasz moze jego
Przewodnik po filozofii w 6 godzin i kwadrans??).

Pozdrawiam goraco

[Gość: butah]

a ja wcale nie twierdzę, że piszesz o nim z okazji jubileuszu, tylko dlatego,
ze znasz i cenisz. Ja znam tylko te książki, które wymieniłam i dlatego mi
wstyd, ze tak mało.Chyba za bardzo skupiłam sie na literaturze obcej i czuję,
że mam poważne braki, jeśli chodzi o rodzimą. z drugiej strony człowiek nigdy
nie może powiedzieć, że przeczytał wszystko..Mój czytelniczy plan na wakacje to
właśnie m.in. Gombrowicz i duuuuuuuużo innych
Miłego dnia

Leszek Kołakowski (n/t)

[pax_tibi]

Leszek Kołakowski

+++

[europa_2004]