3 płatki kamelii - Lara la Voe

[Gość: Lara la Voe]

Witam,
Nazywam się Lara la Voe, jestem 19 letnią debiutującą pisarką, autorką powieści "3 płatki kamelii".
Chciałabym zaproponować Państwu tę książkę na jeden z dłuższych zimowych wieczorów.

zaczytani.pl/ksiazka/3_platki_kamelii,druk <---Na stronie mojego wydawnictwa jest opis powieści, a także recenzje czytelników, ale postaram się opowiedzieć o książce coś więcej, własnymi słowami :)

Klara Benett była muzą i przyjaciółką wybitnej francuskiej malarki Veronici Angeli, była narzeczoną młodego marynarza Thomas'a Cadavre i zupełnie obcą osobą dla narkomanki Kathy Kalwin. Losy tych trojga obcych dla siebie osób (Veronici, Thomasa i Kathy) łączy ze sobą jedno wydarzenie, które wywołuje istny chaos w ich życiu- śmierć Klary.
Veronica przestaje malować i wpada w głęboką depresję, cudem ocalały z katastrofy promu, Thomas wraca do Paryża, gdzie zaczyna otrzymywać listy od nieżyjącej narzeczonej, natomiast zupełnie obca dla Klary Kathy, poznaje fenomen życia francuskiej muzy, po jej śmierci.
Piękne relacje, które łączyły Klarę z Veronicą i Thomas'em zamieniają się w toksyczną relację wciągając w nią Kathy, która coraz bardziej uzależnia się od Klary.

Wraz z Klarą bohaterowie tracą sens życia i obsesyjnie pragną go odzyskać dokonując bezsensownej zemsty i podejmują tragiczne, a nawet drastyczne w skutkach decyzje.
W międzyczasie na jaw wychodzą nieznane fakty z życia Klary i ich samych, a seria fatalnych zdarzeń coraz bardziej się powiększa.
Bohaterowie oscylują pomiędzy światem żywych i umarłych, sztuki i piękna, a prostoty i brzydoty. W pewnym momencie żaden ze światów nie ma racji bytu, istnieje tylko chaos w który bohaterowie coraz bardziej popadają.

Powieść jest pewnego rodzaju eksperymentem, jest napisana niechronologicznie w stylu retrospekcji. Nie ma czasu teraźniejszego, jest tylko przeszłość i przyszłość. Bohaterowie wypowiadają się w pierwszej osobie i niekiedy są wszechwiedzący.Książka zawiera cechy powieści Romantycznej i Modernistycznej, ponadto jest podzielona na trzy wewnętrzne części. W pierwszej z nich- retrospekcji Veronici pozwoliłam sobie na zastosowanie zabiegu - nazywanego przeze mnie literackim barokiem, a mianowicie przepychem słów i uczuć, opisując je tak dosadnie i dogłębnie, by czytelnik mógł odczuwać to, co bohater. Druga część powieści, retrospekcje Klary są pisane w bardziej przyziemnym, współczesnym i dosadnym stylu, natomiast trzecia i ostatnia część to coś jeszcze innego.
Setki pytań, które pojawią się w retrospekcjach Veronici, niezrozumiałość opisania pewnych wątków dosadnie i niemalże powtarzając je ma sens i cel, który czeka na odkrycie w pozostałych partach książki.


Gorąco polecam :)

[Gość: Artur G. Kamiński]

Powieść, którą uważam za wyjątkowy dobry i interesujący debiut na polskim rynku wydawniczym, szkoda tylko, że wydawca nie zadbał o lepsze redakcyjne opracowanie i dobrą korektę, bo od błędów aż trzeszczy. Nie zmienia to faktu, że po '3 płatki kamelii' nie tylko warto sięgnąć, ale też się z nią zmierzyć... piszę to na niespełna dwadzieścia stron do końca lektury..:)