LITERATURA AFRYKANSKA

[Gość: ula]

Jakieś dwa tygodnie temu, swieżo po lekturze doskonałej zresztą ksiązki 'Fama
Dumbuya" pytałam Was o informacje o jej autorze- A. Kouroumie. Odzewu zero,
słownie zero. Mogę zrozumieć, ze literatura Wybrzeża Kości Słoniowej nie jest u
nas znana bardzo szeroko (nie to, co mi, nieprawdaż ;-))?), ale że nikt nic nie
wie, o literaturze Czarnej Afryki, to już mi się nie mieści w głowie. Pomożecie?

[Gość: szcz]

Sorry, ale Wole Soyinka to jedyny pisarz z Czarnej
Afryki, o którym umiem coś powidzieć, a i to niewiele
poza tym, że dostał Nobla, napisał �Interpretatorów�,
a Hanna Krall bardzo go lubi i dość często cytuje.

[Gość: Nu!]

jest kilka antologii literatury afrykańskiej. ja by polecał po prostu sięgnąć po podwójny numer "Literatury na świecie", 1-2/1999 (330-331, 390s.) w całości poświęcony literaturze afrykańskiej (specjalnie - frankofońskiej). Szczególnie zapamiętałem Sone`go Labou Tansi. Prócz tego w numerze:
Massa Makan Diabate
Birago Diop
Emanuel Dongala
Amadou Kone
Ahmadu Kourouma
henri Lopes
Tierno Monenembo

A także szkice różne, wywiady i artykuły tematyczne

p.s.
Z pewnoscią w archiwalnych numerach Lit. na Św. znajdziesz sporo o literaturze i pisarzach afrykańskich.

p.s. 2
Numer 10/1975 (54) Lit. ns Św. poświęcony jest w całości literaturze murzynów amerykańskich

[Gość: ula]

Juhuhuuu! Jesteście cudowni, dziękuję bardzo, mam nadzieję, że to nie koniec,
choć rzetelne sprawdzenie (czyt. przeczytanie powieści) autorów podanych mi
przez Nu (szeroki zamach pióra na kapeluszu w Twoją stronę, drogi /-a- Nu)
zajęłoby mi pewnie kilka miesięcy. W tej chwili wrąbałam się w jakąs
kolosalnych rozmiarów (no, bez przesady- raptem 600 stron, ale-mówiąc językiem
etnologicznym, czyli moim in spe- jest to opis gęsty) powieść iberoamerykańską,
pt. "Świat dla Juliusza", więc moje murzyńskie fascynacje będe sobie na razie
musiała odpuścić. Tak czy siak- dzięki stokrotne.

[Gość: Nu!]

Nie ma sprawy. Aha. Przy okazji znalazłem na półce taka książkę:

"Czarna Afryka. Literatura i język". Vladimir Klima, Karel Frantisek Ruzicka, Peter Zima. Ossolineum, 1980, 452 s.
ISBN 83-04-00563-8
Zapewne do dostania w antykwariatach...
Można tez zobaczyć, co sie ukazało w wyd. DIALOG
Pozdro.

[Gość: ryżymałp]

" Kroniki abisyńskie" Mosesa Isegawy. Dopiero zaczynam ale juz moge
powiedzieć , że jest ekstra. To taka saga rodzinna, dzieje się w Ugandzie lat
50 i 60, porównała bym to nawet do 100 lat samotności Marqueza tylko w
wykonaniu afrykańskim. I bardzo fajnie napisane.

[Gość: Nu!]

"19 współczesnych opowiadań nigeryjskich"
Wyd. ISKRY, W-wa 1980
ISBN 83-207-379-4

[Gość: ula]

Chryste, Nu, czy jesteś afrykanistą? Swego czasu w równym stopniu podobnie
powalił mnie niejaki Wlodek, który we wpisie o literaturze skandynawskiej
zamieścił 100-pozycyjną listę nazwisk ("mało znana autorka z okolic Malmo"
itp), no ale jak się później okazało, chłopak czyta po szwedzku. Czy dla Ciebie
też suahili (w wypadku opowiadań nigeryjskich chyba raczej hausa, ale wszystko
jedno) też nie ma żadnych tajemnic? Naprawdę jestem pod wrażeniem i jeszcze raz
dziękuję.

[Gość: Nu!]

Tajemnica mojej (pseudo) erudycji jest banalna.
1. Kupuję i zbieram od wielu lat "Literaturę na Świecie" - mam ok 200 numerów na półkach przed nosem.
2. Chodzę od wielu lat po antykwariatach, i jak coś mnie zainteresuje i jest w cenie atrakcyjnej to kupuję.
3. W księgarni też coś nabędę od czasu do czasu
4. jak mnie ktoś wpuści do biblioteki, nawet szkolnej, to uwielbiam pogrzebać po półkach - zawsze trafią sie jakieś nieczytane nigdy rarytasy, wydane x lat temu
5. czasem coś pożyczę w bibliotekce publicznej ...
Jednak kluczowa rolę w ogólnej orientacji literackiej dotyczacej świata odgrywa u mnie "Lit. na Św.". Przed laty było to po prostu jedyne pismo, które omawiało i publikowało przekłady światowej literatury współczesnej i nie tylko. W zasadzie prawie wszystkie ważniejsze, istotniejsze literacko ksiązki, zanim ukazały się jako osobne tomy np. w serii Wspólczesna Proza Światowa (PIW)miały swoja premierę w Lit. na Św. Były tam omawiane, recenzowane, dyskutowane, zamieszczano wywiady z autorem, zdjęcia, toczyły sie dyskusje panelowe literaturoznawców i tłumaczy. Dużo miejsca poswiecano też jezykowi utworu, jego specyfice, literackiemu kontekstowi, problemom translatoskich itd. Słowem, po takim wstępie człowiek z wywieszony językiem szukał tej ksiązki w księgarniach ... i czasem czekał kilka lat. Czasem kilkanaście. No, ale zamieszczano też pełne książki, opowiadania, wiersze, komiksy, grafiki. Prawie przez wszystkie lata pismo ilustrowane było kolażami i innymi popartowymi obrazkami przez Mirosława Malcharka, co w efekcie przyczyniało się do tego, że pismo (a własciwie książka, bo taką miało objętość i format)uzyskało własną,oryginalną tożsamość, specyfikę. Dodam, że było to jedyne miejsce, gdzie publikowano rzeczy erotyczne. Pomyśl Ula, w całym państwie polskim jedynym miejscem, w który można było spotkac coś erotycznego i pornograficznego było elitarne pisemko literackie. Ale za to w jakim nakładzie - w każdym kiosku!
Dodam jeszcze, że literatura na świecie wypromowała całą masę autorów obcych. Cortazar, Marquez, Barth, .... to by była dłuuuga lista.
A teraz? Jest naprawde nieźle. Zdażają się numery nudnawe, owszem, ale rzeczy rewelacyjnych jest mnóstwo. Nawet nie jestem w stanie wskazać na konkretny numer, tyle tam rzeczy dobrych czy wręcz rewelacyjnych. Jeżeli kogoś rzeczywiście interesuje "co sie pisze za granicą", i chciałby mieć pewność, że czyta to w dobrym przekładzie to nie widzę lepszego miejsca.
Tak na marginesie, to w historii Lit na Św ukazało sie mnóstwo numerów monograficznych poswięconych literaturom egzotycznym: japonskiej, koreańskiej, perskiej, indyjskiej, szwajcarskiej, Qebecu, kanadyjskiej, kubańskiej, ...
Aktualnie leży w empiku ostatni, podójny numer monograficzny z tematem "Berlin". Zaglądałem do środka .... kupię oczywiście :-)
Oto adres strony tego pisma, niestety bardzo słabej (nie ma pełnego spisu tresci numerów archiwalnych, nie ma wyszukiwarki..)
free.art.pl/litnasw/home.html

numer afrykański:
free.art.pl/litnasw/stare/99/01.html

Wydawnictwo specjalizujące sie w publikacji o Oriencie i Afryce:
dialog.edu.com.pl/

p.s.
Słownik Suahili/rosyjski stoi na półce i sie kurzy. Kupiłem na wyprzedaży za 1zł, :)Do sanskrytu też kupiłem :))) I do hindi :)))))))))))

p.s.2
Jeżeli masz parę zet na zbyciu, to być może w redakcji są dostepne numery archiwalne. 5zł za sztukę. może taniej? warto.

[Gość: ula]

Z głębokości wołam do Ciebie, Nu! Przytłoczyłęś mnie kompletnie (choć bardzo
ubawiło mnie Twoje zgrabne wplecenie lit. szwajcarskiej między inne "literatury
egzotyczne". Nie żebym miała wielkie pojęcie o autorach szwajcarskich, ale
jednak egzotykę pojmowałabym nieco inaczej). Na stronę "L. na świecie" swego
czasu zaglądałam, ale miałam jakieś problemy z otwieraniem i dałam sobie
spokój. A numerów archiwalnych sama miałąm pół piwnicy, ale nie wiem, czy nie
ekspirowały przy okazji jakichś porządko-remontów. Ale czy nie przesadzasz z tą
opiniotwórczą rolą? Nie wydaje mi się, żeby akurat Cortazara wypromowało u nas
właśnie to pismo. Tak czy siak dostarczyłes mi pomysłów czytelniczych na, jak
sądzę, najbliższycj kilka lat. Przy okazji gratuluję zainteresowań? fascynacji?
(nawet jeśli to słomiany zapał) lingwistycznych. Sama przejawiam takowe,
aczkolwiek niedoścignionym wzorem jest dla mnie mój znajomy, który kupuje np.
Proppa po włosku (to jeszcze małe piwo) i Levi-Straussa po turecku. Słowniki
suahili i sanskrytu leżą gdzieś bardzo niedaleko...
PS. Bardzo dobrze, ze Twoja słynna (opisywana już po raz drugi)półka (-)z
książkami leży bardzo daleko ode mnie, bo zaczęła budzić we mnie stanowczo
niezdrowe emocje.
PS2. Ide czytać Pratchetta :-)))

[Gość: Nu!]

Literaturka rulez!
Jezeli miałaś jej pół piwnicy, i gdzieś wsiąkła, to błąd. Ja też miałem takie chwile słabości, zwątpienia, że może nie am sensu, że to przegięcie ... Ale wziąłem, i przy okazji oprawiłem wszystkie w folie, dzięki czemu można je normalnie trzymać w ręku i zanikł efekt ohydnego, szorstkiego, zakurzonego papieru... Co do opiniotwórczości, to ręki bym sobie za to uciąć nie dał, ale, o ile mnie pamięć nie myli, były czasy, gdzie w księgarniech nie było po prostu żadnego (ani jednego) tytułu autora anglosaskiego. Jakie inne pismo mogło promowac nowe rzeczy zagraniczne... Życie literackie? Kultura? Poezja?
A tam drukowano całe powieści w ramach pisma.. Pynchon na przykład. Został autorem qultowym dzieki literaturce. Numer o poezji nowojorskiej zdaje się tez nieźle wstrząsnął scenka poetycką. Sęk w tym, że Lit. na Św. ma położoną zupełnie troską o własny image. O tym, jaka rolę odegrało to pismo w kulturze, powinni napisać sami choćby na tej stronce internetowej, a tu nic. Można tylko domniemywać. Mnie się tak po prostu wydaje, ze przy uwczesnym centraliźmie, temu pismu przypadła taka rola i już. W innych demoludach też były jej odpowiedniki, jakieś "innostrannyje literatury".
A co do Cortazara ... jeżeli uznać Z. Chądzyńską za część Literaturki, to tak, bo Cortazar to Chądzyńska.
Aha. I były oczywiście Kontynenty. I tam wydawano takie rzeczy jak lit afrykańską. I stąd się brały te antologie.
Pozdro.
P.S. Znajomy może wszedł w etap kolekcjonerstwa, a tam już hulaj dusza piekła nie ma.

[Gość: ula]

Zupełnie nie ma to związku z tematem, który zaczęłam, ale monograficzne
opracowania rozmaitych pism w ogóle leżą u nas i kwiczą. Akurat "L. na świecie"
nigdy się nie interesowałam, ale pisałam kiedyś pracę (nigdy nieukonczoną) o
obrazie polskiej prowincji w PRL-owskich reportażach. Im więcej czytałam, tym
bardziej nie mogłam się nadziwić, że żadnego opracowania nie odczekała się
Polityka. A przecież to kopalnia dla kulturoznawcy, socjologa, historyka,
pewnie też dla polonisty. Wiem wprawdzie, ze jest Radgowski "Polityka i jej
czasy", ale to bardziej wspominki niz monografia. Cóż, może kiedyś się za to
wezmę, bo rzeczywiście temat jest palący.

[Gość: Nu!]

No i dla tego tam .... prasoznawcy. Na bibliotekonawstwie zajmują się tak strasznymi pierdołami, że to się w ogóle nadaje "do prasy", a mogliby na przykład zrobić pozyteczną robotę. L.na Św. to jeszcze o tyle kwestia paląca, że niedługo poumierają ci, którzy tam byli od początku, i wszystkie "niuanse", smaczki, ciekawostki które nas interesuja najbardziej pouciekają. Jest też zagadnienie archiwum pisma, które byłoby podstawą dla takiej pracy. Na Zachodzie są specjalne /podobno/ procedury, jak takie archiwu powinno wyglądać i jak powinno być przechowywane -nie wolno tego np. rozpraszać. Czy Lit. na Św. ma takowe? Widziałem kiedys w telewizji reportaż z tworzenia nowego numeru, i to wszystko sie mieściło w jakimś jednym czy dwóch pokojach wynajetych gdzieś kątem... Koszmar.
Ale sprzedam ci za free inną ciekawą informację, o wiele bardziej bulwersująca. Przed wojną ukazywało się mnóstwo gazet, pism wszelkiego rodzaju. Niektóre wychodziły jeszcze grubo przed 1917. I stanowią one podstawowe źródło informacji o epoce pod każdym względem. No i te pisma (a chodzi o rząd tysięcy tytułów) też nie są opracowane,a najczęściej nawet nie są skompletowane gdzieś w jednym miejscu. GW podało, że udało się gdzieś zdigitalizować i udostępnić na internecie całą Chimerę. Ale to zaledwie jeden tytuł. A np. polskojęzyczne pisma żydowskie (dzienniki, tydodniki, nieregularniki) - masa tytułów. Pisma w jidysz. A prasa katolicka, która liczyła też ok 2.5 tys tytułów ...
Ta góra informacji, która powinna być dostępna i jakoś opracowna choćby dla potrzeb historyka jest bardzo trudno dostępna. Przed wojną nawet w małych miastach ukazywało się po kilka dzienników i innych gazet. A Śląsk z niemiecką prasą, która też, na zasadzie spadku, powinna być brana pod uwagę...?
A , dodam, niekoniecznie są to gazety, w których główna treścią były tylko reklamy i kronika kryminalna. Ukazywało sie przecież wiele pism problemowych, z publicystyką społeczną, polityczną, narodowościową ..
Kiedy Miłosz opublikował "Wyprawę w Dwudziestolecie" zrobił sie szum i niemalże skandal wokół tych paru wyimków prasowych. A przeciez nie zrobił on nic innego, tylko wyjął kilka rzeczy z tej góry papieru i to skomentował...
A praca nad produkcją wydawniczą bierzącą?
Mówi się, że dla humanistów nie ma roboty, tymczasem roboty i to pilnej jest ilośc wręcz nieograniczona. Ale kto da na to kasę?

[Gość: ula]

Akurat z prasą sprzed 1917 niewiele miałam do czynienia, właściwie wyłacznie z
tytułami socjalistycznymi, a te akurat były bardziej pieczołowicie od innych
archiwizowane i opracowywane. Ale strasznie mnie ucieszyłeś informacją o
digitalizacji (tfu, co za słowo, język sobie mozna połamać!) "Chimery". Nie,
zeby manifesty Micińskiego frapowały mnie jakoś szczególnie, ale to w końcu
sztandarowy przykład wpływów secesyjnych w polskim drukarstwie, no i od kiedy
widziałam tych kilka stron w rozmaitych albumach chciałam to obejrzeć w dawce
nieco większej.
A co do ogólnego opracowania prasy, oczywiście masz rację (czy też ja miałam, a
Ty się ze mną zgodziłeś ;-)) Pamiętam, jaką furorę zrobiło opracowanie przez
niejaką Sophie Kemmlein z Niemieckeigo Instytutu Historycznego "Małego
Dziennika", właśnie dlatego, że to tak unikalna pozycja na naszym rynku.
PS. Masz gotowy adres do tej Chimery? Gdyby jeżeli, to polecam się łaskawej
pamięci.
PS 2. Nie masz przypadkiem wrazenia, że należałoby przemianować wątek na "NU i
Uli opinie na tematy wszelakie"? To może zreszta nienajgorszy pomysł...

[Gość: Nu!]

Sorka za pusty post powyżej

[Gość: Nu!]

>Dorota Gut (17-02-02 21:43)

Archiwalne numery dwóch wybitnych czasopism -"Chimery" oraz "Tygodnika
Ilustrowanego" - można strona po stronie oglądać w internecie. To efekt
pilotażowego projektu sfinansowanego przez Komitet Badań Naukowych

(...)
Pilotażowy projekt, dzięki któremu oba pisma znalazły się w sieci, miał dwa
założenia. Pierwsze to
przetestowanie narzędzi niezbędnych do tworzenia cyfrowych reprodukcji, drugie -
sprawdzenie sposobów i możliwości ich późniejszej prezentacji w internecie
(zwłaszcza pisma wielkoformatowego, jakim jest "Tygodnik"). Cały projekt
zrealizowała jedna osoba - Jerzy Franke, opiekun uniwersyteckiego serwera,
współautor wydanej w 2000 roku książki "W labiryncie Internetu" poświęconej
zasobom bibliotecznym w sieci. Sam za pomocą aparatu cyfrowego sfotografował
pisma strona po stronie - łącznie z okładką (w wypadku "Chimery" zdobioną
ciekawymi litografiami) i wkładkami. Ten sposób tworzenia cyfrowych reprodukcji
uznał za bezpieczniejszy dla archiwalnych zbiorów - nie wymagał on bowiem, jak
w wypadku skanera, naświetlania i łamania bloku dokumentów.

Adres artykułu: www.gazeta.pl/alfa/artykul.jsp?xx=702286&dzial=02110203

Zaskoczyłaś mnie informacja o tej Sophie Kemmlein jej książce (jaki tytuł?).
Kiedy to sie ukazało? Znam osoby, którym się ta ksiązka bardzo przyda....
Nawiasem mówiąc, nam, Polakom śmierdzi tyle elementów naszej historii, że może
zaprosić w jakiejś wiekszej liczbie cudzoziemskich historyków, co by za nas te
białe plamy wypełnili ...

p.s.
Rzeczywiscie, jak posty maja płynąc dalej, to tytuł topiku jest mylący. Lepszy
będzie może LITERATURA (NIE TYLKO) AFRYKAŃSKA?

[Gość: Ula]

Dziękuję bardzo, sprawdzę przy najbliższej okazji, dziś nie mam sily, bo chyba
własnie rozkłada mnie jakieś przeziębienie na dobry początek wiosny. A o tę
Literaturę z 1999 już przymówiłam się do jakiegoś znajomego, jak przejrze,
zamieszcze opinię (nie możesz się doczekać, co? ;-))A co do pani Kemmlein-
jeśli jesteś z Warszawy, polecam przejście się do wspomnianego Niemieckiego
Instytutu Hist. (X piętro Pałacu Kultury), jeśli nie- może przez jakieś
katalogi w bibliotekach uda Ci się ją znaleźć, bo ja tytułu niestety nie
pamiętam.
hej

Kupiłem ostatnią literaturkę ...

[Gość: Nu!]

Kupiłem ostatnią literaturkę ... o Berlinie.
No i jest świetna. Numer o spacerowaniu, opisywaniu miast, turystyce, Berlinie. I Walter Benjamin (3 eseje).
p.s.
czy przypadkiem nie wiesz, gdzie można kupić pierwszy tom serii niemieckiej krytyki społecznej (ukazało sie chyba z 12 tomów), W. Benjamin, "Anioł historii. Eseje, szkice, fragmenty.". W księgarniach stoją na półkach wszytkie poza tym pierwszym :/

p.s.
Strona z Chimerą istnieje, ale źle sie otwiera. Jeszcze nie zobaczyem żadnego numeru.
p.s.2
jeżeli masz mozliwośc kupienia numerów archiwalnych, to pomyśl o paru innych jeszcze. Kilka to naprawde rewelacje.

[Gość: ula]

Nad tymi archiwalnymi numerami pomyślę, dzięki. A Chimery jeszcze nie
próbowałam (łączę się z domu przez modem, więc siłłą rzeczy usiłuje ograniczać
czas spędzany w internecie...)A co do Benjamina- daruj, ale cały mój z nim
kontakt odbywał się albo poprzez kserówki albo w bibliotekach. A jakoś nic z
tego, co przeczytałąm (różne eseje z "Aniołą historii" właśnie) nie natchnęło
mnie do tego, żeby kupic to na włąsność (jakoś zupełnie nam razem nie po
drodze, pewnie jestem za głupia na jego teksty).
A, jeszcze jedno: udało mi się wydobyć od znajomego ten afrykański numer, jak
tylko skończę to, co właśnie czytam, zabieram się do roboty. Szkoda tylko, że
nie jest mi dostępny żaden oryginał, jako że moja francuszczyzna = zero,
słownie zero. Inna sprawa, że trochę uprościli sobie zadanie: na pewno pisza
tam też (jeśli w językach europ.)po angielsku i portugalsku, a tu cały wybór
ograniczony jest do Afryki frankofońskiej. No ale na bezrybiu i rak ryba...
A czy któryś z tych archiwalnych numerów polecasz szczególnie? Mnie
interesowałby zwlaszcza jeden wątek, tj. literatura portugalska, przy czym nie
wyłącznie nowe prądy, ale raczej taki "krótki kurs" od Camoensa do Saramago.
Błągam tylko- jesli zechcesz mi odpowiedzieć na to kolejną sztormową falą
rzeczowych wywodów :-)))- załóż nowy wątek! Możemy się też wymienic prywatnymi
mejlami, jesli wolisz.
hej

[Gość: Nu!]

Dobra. Pisz na [e-mail]
Co do tych wszystki pp, to widzę, że za często chyba nie zaglądasz na fora
takie jak to. To normalka i nie warto nawet reagować.Ani tym bardziej się
denerwować.

[Gość: pp]

murzynek bambo w afryce mieszka czarna ma skore ten nasz kolezka

[Gość: ula]

Po tym wpisie pomyślałam: palant. Po kilku innych, które wypatrzyłąm później:
inteligentny prowokator. Ale teraz zaczynam wracać do opinii pierwotnej. Długo
jeszcze zamierzasz żyłować ten, nienajgorszy zresztą, dowcip?

[Gość: pp]

to nie jest dowcip i przykro mi ze tak to traktujesz"Pewien mężczyzna wyszedł
na brzeg morza i zobaczył, że przypływ wyrzucił na
piasek tysiące meduz. W oddali dostrzegł starego człowieka, który podnosił
meduzy i wrzucał je do wody. Podszedł do niego i zapytał:

- Po co marnujesz czas? Jest ich tak wiele, że nawet jeśli uratujesz kilka,
Twój wysiłek nie ma żadnego znaczenia.

Stary człowiek wziął trzy meduzy i wrzucił je, jedną po drugiej, z powrotem do
morza.

- No cóż - powiedział - te trzy dzisiaj nie umrą. Dla nich to ma znaczenie..."

to fibin mnie natchnal,pewnie go znasz z tego forum, teraz obydwoje jestesmy
misjonarzami on na moim forum a ja na jego. bede was nawracac
WASZ REPORTER PP
3MKA ALL

[Gość: ula]

A więc jednak miałam rację: inteligentny prowokator ("obydwoje" to pomyłka czy
też jesteś płci żeńskiej?). Pozostaję jednak przy swoim zdaniu, że to niezbyt
udany na dłuższą metę dowcip, a nie bardzo wiem w imię czego. Ja, kiedy
znalazłam to forum, ucieszyłąm się bardzo, a radość moja rosła, w miarę
czytania kolejnych postów. Nie tylko Harry Potter (którego nota bene bardzo
lubię) czy Coelho są w tej chwili czytani. Są gdzieś wokól mnie ludzie, którzy
potrafią długo i namiętnie dyskutować o Choromańskim czy literaturze
szwedzkiej. Można mówić, że to taka trochę nierealistyczna oaza i w ogóle
eskapizm, ale nie rozumiem, co daje Ci prawo do wdzierania się i niszczenia tej
iluzji, nawet jeśli to iluzja. Że co: istnieje wokół świat, gdzie nie czyta się
nic, słucha sie sieczki i bezmyślnie gapi się w telewizor (celowo nie odwołuję
się bezpośrednio do BB, bo- bardziej z przypadku niż ze świadomego wyboru- nie
oglądałąm go nigdy, więc trudno mi się wypowiadać)? Wiem o tym i od tego staram
się uciec. Więc co chcesz osiągnąć swoją misją?
PS. Skąd ten cytat o meduzach?

[Gość: pp]

widzisz juz jeden dzien mojej obecnosci na tym forum wzbudza tak negatywne
emocje, wyobraz sobie zatem ze my na naszym ulubionym forum BB musimy znosic
niejakiego pana Fibina o wiele dluzej niz ty nzosisz mnie. Kiedy wyczerpalaby
sie twoja cierpliwosc za tydzien, 2 tygodnie? My bylismy bardzo cierpliwi
prosilismy,grozilismy,nie zwracalismy na niego uwagi i nic.Ta akcja skierowana
jest tylko na pana Fibina, ale jednoczesnie chce abyscie wszyscy odczuli na
wlasnej skorze jego destrukcyjna dzialalnosc.Zgadzam sie z tym co mowisz, ze
kazdy ma prawo do swojej oazy i dotyczy to takze forum BB, czego pan fibin nie
rozumie. Pozdrawiam