Kącik "poezji":-)

[fibin]

"Z taką pewną nieśmiałością" (hi,hi) chciałbym Wam zaproponować, kochane mole
książkowe, właśnie kącik poezji, takiej raczej przez małe "p", ale jakze
przecież ważnej i potrzebnej:)
Piszcie, proszę:) O wszystkim. I nie bójcie się kpin i śmieszności.
Pamiętajcie, że w słabości i prostocie drzemie potężna siła.
A ponieważ dziś jest pierwszy dzień wiosny, to na początek wierszyk o wiośnie:)

Jasno wszędzie, cudnie wszędzie,
Wiosna już od dzisiaj będzie!!!
Będą kwiatki, koniczyny,
I uśmiechnięte dziewczyny,
Nóżka, biuścik i kolanko,
I pachnące w słońcu sianko,
Ptaszek także nam zaśpiewa,
I rozkwitną wszystkie drzewa,
Jakże piękna jest ta wiosna,
Jakże słodka i radosna,
Chociaż zła tyle wokoło,
Dziś jest wszystkim nam wesoło,
Dziś jest wszystkim nam radośnie,
Więc pokłońmy się tej wiośnie!
Pzdr:)
Dzięki, Jamelio

[Gość: pp]

nawet Frytka napisala dzisiaj wierszyk, cos musi dzisiaj wisiec w powietrzu,
moze to sprawa wysokiego cisnienia?

[fibin]

PePe, mój dobry człowieku,
Wszak wiadomo jest od wieków,
Że w prostocie tkwi potęga,
Siegaj, gdzie rozum nie sięga,
Łam, czego umysł nie złamie,
Nie siedź w sztywnej myśli ramie,
Otwórz serce, otwórz duszę,
Tego świata niech katusze,
Pozostaną hen, daleko,
Poza lasem, poza rzeką,
Dołącz do nas, napisz wierszyk,
Nie ostatni i nie pierwszy,
Bedziesz, który to zrozumie,
Że nieważne, kto co umie,
Ni, co na blachę wykuje,
Ważne jest to, co się czuje!
Pzdr:)

[Gość: pp]

jakos nie czuje sie w tym temacie najlepiej, pozostane chyba przy literaturze
afrykanskiej- ten watek mi lezy

[fibin]

Nie chcesz pisać? Twoja sprawa,
Chociaż przednia to zabawa,
Wszak nie zmuszam tu nikogo,
Każdy idzie swoją drogą,
Kto ostatni, a kto pierwszy,
Kto napisze więcej wierszy,
To przecież nie ma znaczenia,
Ważne są czucia, wrażenia,
Czujne się wsłuchanie w ciszę,
Moze kiedyś coś napiszesz?
Pzdr:)

[jamelia]

Oh Wiosenka, Wiosna, Wiesna
kwietna, jasna i słoneczna.
I już z głowy kapelusze,
i z powrotem wolne dusze,
i spacerki po Łazienkach,
i na ustach znów piosenka,
i dzwoneczki wszędzie słyszę,
i wierszyki nowe piszę,
białe, długie, rymowane,
wszystkie bardzo roześmiane :-)

Pozdrawiam, jamelia :-)

[martini_]

Na poczatek: zmienilam nicka, bo czesto mi sugerowano, co tez to "69" moglo
znaczyc. Zmeczylo mnie to. Zatem - zmiana, ale to caly czas ja :)
Zaprezentuje Wam cos, co wlasnie splodzilam. Na swoje usprawiedliwienie mam
tylko, ze jest to moje "cos" pierwsze w zyciu.

Drzewa sloncem malowane -
wnet sie zwiesza z nich korale,
liscie sie beda zielenic,
sluzac parasolem cieni.
A my - ludziki i ludki
pojdziemy pod lodziane budki,
bo przeciez dziecmi byc chcemy
i wiosny jak matki pragniemy.

Pozdr. :)
m.

[fibin]

Po co się usprawiedliwiać,
Buźkę w grymasie wykrzywiać,
I skromnie spuszczać oczęta?
Wszak czyś grzeszna, czy też święta,
My i tak Cię będziem kochać,
Będziem z Tobą śmiać się, szlochać,
Pisz nam tylko, pisz kochanie,
A cząstka Ciebie zostanie,
W sercu, pod powieką, w duszy,
Wiersz Twój niejednego wzruszy,
Inny może sie uśmiechnie,
Bowiem piszesz, miła, pięknie!
Pzdr:)

Za oknem

[jamelia]

Dachy, na nich mchy
chodników siwa kostka -
wiosenne moje sny
ukradła chmura mokra.
Lecz gdy sie w niej zanurzę,
okrętem pokieruję
z ciemnych bałwanów w chmurze
nową opowieść wysnuję.
Złotego słonka prześwity
zapłodnią listki młode -
przywrócą światu urodę,
rozbiją kłąb myśli zbity.

Ze słonkiem, jamelia :-)))

[martini_]

Pochwala wielce duszy mila,
gorycz serca oslodzila.
W sercu bowiem poskrywane
zle wspominki, niekochane.
Lata mina, wiosen wiele
zanim spokoj sie wysciele.
I dlatego cieszy zawsze
zycie w cieple i laskawsze.
Niepotrzebne nam smutki, rozterki, burze.
Wazny jest ten okret kierowany w chmurze,
by spokojnie na wod bezmiar wplynac,
zycie smakowac, w troskach nie zginac.
Obserwowac slimaka w muszli,
gdy go dziecko serem kusi.
Ogladac pszczolki o mroznej zimie myslace,
spijajace nektar na skapanej w sloncu lace.
Slonca wszyscy lakniemy, ciepla od ludzi i swiata,
chcemy przezyc radosnie i godnie nasze ziemskie lata.
Wiec darujmy sobie wzajem usmiech i uznanie,
zeby pogodniej zyc, panowie, panie!

Pzdr. :)
m.

[Gość: MAT]

Nie mogłem uwierzyć lub wierzyć nie chciałem
W moc ożywczą słońca ponad klęski cienie
I że wiosna wstrząsnąć tak potrafi ciałem
Aż budzi zmrożone chłodami natchnienie
A może

Gdy dotykam wzrokiem bo palce zabiją
Pąków zieleń świerzą co świata smakuje
Chcę uczynić swoją gałązkę niczyją
Ochronę jej stwożyć Za wszystko dziękuję
Ci Boże :)

[fibin]

Głowę pochylam w podzięce...
Piękne! Napisz, proszę, więcej.
Pzdr:)

[Gość: MAT]

Z przyjemnością

DZIĘCIOPYTKI

Wychylając łepek ponad korę drzewa
Dzięciołek jak słowik z radości zaśpiewał
Zawołał do mamy: „Mamo ukochana
Czy tam jest tak zawsze czy tak tylko z rana
I czy jest prawdziwy pierwszy domysł taki
Że w każdej z tych sosen mieszkają robaki
A powiedz mi jeszcze czy inne dzięciołki
Tak jak tatuś w drzewach robią śmieszne dołki
Powiedz bo widziałem latające ptaki
Czy jak będę duży pójdę w wasze szlaki
I też będę latał po lesie po niebie
I rytmy wybijał swym dziobem na drzewie
Ach mamo odpowiedz czy ja jestem ptak”
A mama odrzekła: „Tak mój synku Tak”

:0)

[fibin]

Pięknie piszesz, moja droga,
Chyba talent masz od Boga!
Pzdr:)

[jamelia]

dobrze, że pada
krople słone
na policzkach
wyswietlą tęczę
dla wszystkich
dla nikogo
za nic
dobrze, że pada
niesmiały kiełek
wyprostuje się
w roslinkę -
ucieszy

jamelia

[Gość: hcnik]

Koncentrat pomidorowy
Produkt wyborowy
Na prezydenta pomidora
Na szafot kalafiora
Gdy z wisni mysl sie wylsni
A suche rodzynki kaszlace
Od miety wezmy jej slonce.

Pozdrowienia

[fibin]

Powrót Misia

Piękny wieczór jest tej wiosny,
Tak spokojny, tak radosny.
Na osiedlowym podwórku,
Pranie suszy się na sznurku,
Pod trzepakiem leży Burek,
Co przed chwilą podlał murek,
Kwitnie kwiatek, ptaszek śpiewa,
Dziadek na ławeczce ziewa,
Dzieci bawią się radosne,
W każdym miejscu czuć już wiosnę.

Tylko w domu u Ciemniaków,
Wszyscy kurczą się ze strachu,
Wszyscy z niepokoju bledną,
Dręczy ich pytanie jedno:
Kiedy tatko z pracy wróci ,
Straszną niepewność ukróci,
Będzie trzeźwy czy zalany,
Okrutny czy też kochany?
Czy znów przyniesie słodycze,
Czy razy, których nie zliczę?

Jasio w małej drżącej ręce,
Trzyma książkę, ale więcej
Już się czytać biedny boi,
Nic go wcześniej nie ukoi,
Aż ta się wyjaśni sprawa,
Będzie bicie czy zabawa?
Wie już nawet mała Gienia,
Nie ma życia bez cierpienia,
Laleczkę do serca tuli,
Pożyczyła ją od Uli,
Tatko jej nie kupi przecież,
Lepsze rzeczy są na świecie!

Ciemniakowa też się trzęsie,
Coś tam podłubie przy mięsie,
To zupę jeszcze doprawi,
Lecz ta myśl ja straszna dławi,
Czy znów za słona nie będzie,
Gdy Misiu do niej zasiędzie?
Podbite oczy przeciera,
Siniaki z wczoraj rozciera,
W duchu modlitwę powtarza:
Niech to więcej się nie zdarza!

Nagle jakiś hałas słychać,
Wszyscy przestają oddychać,
Piski straszne na podwórku,
I wrzask: Dobrze ci tak, Burku!
I już nie ma wątpliwości,
Dzisiaj nie będzie litości,
Tatko wraca nawalony,
Do swych dzieci, do swej żony.
Niestety, drodzy rodacy,
Misiu Ciemniak wraca z pracy,
Już od progu się rozdziera:
Czemu nikt mi nie otwiera?
Dawać kapcie, dawać piwo,
Obiad na stół, ino żywo!

Jasiu szybko książkę chowa,
Sprawa wszak to nie jest nowa,
Nie będzie już dziś czytania,
Trzeba siąść do oglądania!
Nawet biedna, mała Gienia,
Biegnie wartko, bez wytchnienia,
Lalkę rzuca gdzieś do kąta,
Później się wszystko posprząta.
Ciemniakowa wyćwiczona,
Jak każda porządna żona,
Zupkę szybciutko nalewa,
Bo Misiu zaczyna ziewać.

Lecz już dobrze, już w porządku,
Siedzą wszyscy w równym rządku,
Przed Świętym Telewizorem.
Zebrali się w samą porę,
Bo Misiu pilota chwyta,
Nawet programu nie czyta,
Wszyscy czują, co ich czeka,
Wszak to przyszłość jest człowieka,
To jest program nad programy,
Wiedzą o tym wszystkie chamy.

Misiu sapie: Ha, widzicie,
Jakie to prawdziwe życie?
Patrzcie, uczcie się gówniarze,
Bo was mocno pasem skarzę,
Niech próbuje mi kto czytać,
Zaraz biedy se napyta!
To są fakty, to są ludzie,
I przestańcie żyć w ułudzie,
Że jest jakieś inne życie,
Poza tym co tu widzicie!

Swą przemową zachwycony,
Sięga po łyżkę od żony,
I zaczyna zupkę chłeptać,
Wzrok ostro wlepiając w ekran.
Nagle za gardło się chwyta,
Rusza na żonę z kopyta,
Żona szepcze wystraszona:
Przecież nie była za słona,
Tak bardzo się dziś starałam,
Nawet cukru szczyptę dałam!
Lecz Misiu wali jak leci,
Kopie żonę, bije dzieci,
Wyprowadza cios za ciosem
I wyje nieludzkim głosem:
Ty skretyniała idiotko,
Zrobiłaś zupę ZA SŁODKĄ!

Pzdr:)

[Gość: mysz]

drastyczne

[ada08]

Gość portalu: mysz napisał(a):

> drastyczne

i przydługie nieco :-)

[Gość: MAT]

ada08 napisał(a):


> i przydługie nieco :-)

ale dzięki temu oddaje realizm sytuacji. Daje do myślenia ...

[Gość: martini_]

bardzo prawdziwe. Potwornie smutne. Gratuluje caloksztaltu.
Pozdr. - m.

[Gość: MAT]

Pozwolę sobie zmienić klimat :)

* * *

Nie ma miejsca. Nie ma czasu.
Nie ma gór i nie ma lasów.
Nie ma niebnych podobłoczy,
Tylko jedno jest - Twe oczy.

Nie ma myśli, nie ma tchnienia.
Nie ma łąk skutych zielenią.
Słońca brak, co niebem kroczy,
Tylko jedno jest - Twe oczy.

Tylko jedno, co swym blaskiem
Moje życie przemieniło,
Co wskazało, że na świecie
Zamieszkała kiedyś miłość.
I choć nie wiem, gdzie ty jesteś,
A gdzie życie mnie potoczy.
Jedno wiem. W mojej pamięci
Pozostaną Twoje oczy!

:))))

[fibin]

Piękny wierszyk, proszę Pana,
Ma Pan w sobie coś z Leśmiana!
Pzdr:)

[Gość: MAT]

za słowa miłe dziękuję
ci ich też nie pożałuje
dziś w czekaniu czas mi płynie
na twój wiersz drogi Fibinie
:-)

[fibin]

Do pięt Tobie nie dorastam,
Ty pisz więcej, no i basta!

Wszyscy piszcie, moi mili,
Bo nasz kącik coś się chyli,
I niegługo całkiem zniknie,
A zaczęło się tak piknie.
Wszak wielkie talenty macie,
Sami swoich cnót nie znacie,
Siadać więc do klawiatury,
Niechaj z niej polecą wióry!

Fibin, depresją zmożony,
Wkrótce wróci na te strony:)
Pzdr:)

[ellivia]

jakos tak z braku laku napisalam wierszyk
jako ze to poezja przez male p to go opublikowac chce
poezje przez duze p bym sie nie osmielila pisac

Smutno mi smutno mi smutno miii
za oknem znowu zimowe dni
wiosna byla lecz się zmyla
wraz ze sniegiem sie stopila
w moim miescie smutno jest
chociaz juz nie pada deszcz
jakos smutno i ponuro
buro szaro szaro buro
przylaź wiosno ale juz
bo ja trzymam w ręce nóz
jak cie znajde to cie zlapie
kopa w tylek lub po lapie
i zostaniesz w moim miescie
beda kwitly kwiaty wreszcie
a ja bede sobie chodzic
po slonecznej
Łodzi
w samych szortach i bluzeczce
kazdy facet patrzec bedzie
na moj biust i moje nogi
do samej podlogi
"aha aha aha aha
kobiety sa gorące" ;)

[fibin]

Piękny wierszyk, Boże drogi,
Lecz jeszcze piękniejsze nogi,
O biuściku juz nie wspomnę,
Chociaż myśli mam nieskromne,
Trudno to wyrazić ściśle,
Lecz tak sobie głośno myślę:
Niejeden pod Twą spódnicą,
Chciałby zwykłą być ulicą!
Pzdr:)

[fibin]

Kolorowych Świąt wam życzę,
Uśmiechów, których nie zliczę,
Pięknej wiosny, dużo słońca,
Radości wszelkich bez końca,
Czy to mali, czy to duzi,
Samych roześmianych buzi,
Dużo fantastycznych wrażeń,
I spełnienia wszystkich marzeń,
I zajączka, i baranka,
Szczęścia od samego ranka,
Aż do samego wieczora,
A kiedy przyjdzie snu pora,
Śpijcie słodko z pełnym brzuszkiem,
Na łóżku, a nie pod łóżkiem,
Bowiem bez żadnych warunków,
Trza unikać mocnych trunków!
Pzdr:)

rymowanka

[marlene]

no tak.. temat jest strzałem w dziesiątkę, jest nawet na z plusem piątkę, to
właśnie jest to co lubię i w czym się nigdy (chyba) nie gubię, bo pasją moją
jest rymowanie, takie sobie ot bajanie.. i nie poezja, nie sonety lecz rymy to
są me podniety! Więc dzięki składam Ci Fibinie, że mnie na forum nie ominie
pozostawienie paru słówek.. i niepotrzebny mi ołówek, mam przecież klawiaturę i
rymów w głowie mam też furę i w ogóle mi się tu podoba, nie wiem czy mi starczy
doba by spisać to co mi się w mózgu kłębi jak chmara zwykłych, szarych gołębi.
Zwykłe bo prozaiczne.. lecz czasem bywa magiczne, więc może "zwykłe" to za
mało.. aha, jeszcze "szare" zostało. Szare? Bo takie są Katowice, takie są
tutaj moje ulice. Szarość przebija innych kolorów odcienie, przyćmiewa róże,
brązy, zielenie.. stąd myśli szare, spokojne, stałe.. radości duże, problemy
małe. Lubię prostotę, lubię się śmiać, niekiedy w deszczu też lubię stać, w
ogóle lubię świat i ludzi i mam nadzieję, że mi się nie znudzi:) ech, dość już
tego mego gadania, zmierzam w kierunku wylogowania, wrócę tu jutro, dorzucę
pięć groszy, niech się tu Fibin sam nie panoszy;)

[Gość: wiosenka]

jeśli wolno tu rymować
to i ja muszę spróbować
bo mnie bardzo świerzbi rączka
żeby złapać tu zajączka
który uciekł mi za krzaczek
co on robi nieboraczek
może wiosny z wami szuka
o, jest napis: wielka Sztuka

na tym kończę moje słowa
bo mnie rozbolała głowa
wrócę tu za kilka dni
a tymczasem wierzcie mi:

"nawet mi się u Was podoba"

[Gość: rokets]

chce coś polecić od siebie choć nudne ale dogłębne;\

Biegżycie

Zaczynasz powoli
Gdy coś kogoś boli
Nie pragniesz nic więcej
Jak świeże powietrze

Przyśpieszasz bo leci
Zagapiasz się i tracisz
Na ludzi co szkodzą
Próbujesz zrozumieć
Lecz się nie rozumiesz

Zaczynasz truchcikiem
Próbujesz przypomnieć
Chwile co szedłeś
Co pieszo przeszedłeś
Chcesz do nich powrócić
Lecz musisz się śpieszyć
Na ciebie nie czeka

Poznajesz osobę
Co żyć pragnie z tobą
Ty pragniesz żyć pięknie
Nic nie chcesz jest pięknie
Jak zechcesz to zboczysz
Jak zechcesz to skoczysz
Nie znajdziesz już więcej
Tego co odkryłeś
Bo będziesz w niewoli wolny
Jak zechcesz to wrócisz
Nieufny wśród ludzi

Lecz masz już pociechy
Podobne do ciebie
Co pieszo sobie idą
Jak ty przed chwilą
Znalazłeś już drogę
Z nadzieją żyć mogę

Lecz jest już za późno
Bo biegniesz za szybko
Nadążyć nie mogąc
Choć sił ci już brak
Gdy patrzysz jak pociech
Pociechy sobie idą
Zaczynasz żyć z nimi
Już jest trochę lepiej
Masz to co miałeś
Nic nie chcesz już więcej
Lecz nudzi ci się
A może już dobiegłeś…

prosze to rozumiec jako wędrówke przez życie:|}

[fibin]

Fibin już się nie panoszy,
Lecz dorzuci kilka groszy.
Duch poezji znów w zaniku?
Nikt nie pisze już wierszyków?
Słonko świeci, wietrzyk wieje,
Kącik całkiem nam zmarnieje.
Piszcie, proszę, czyż nie wiecie,
Że bardzo ładnie piszecie?
Pzdr:)

[Gość: jamelia]

To był dzień
pełen magii
słonca
rumieńców -
łąka zielona
na wodzie kaczki,
kaczuszki,
nad wodą
ludzi czerwone brzuszki
to był dzień
na wielkim drzewie
nimfy zielone
oczy zdumione
psy pokulone
niedowierzenie
głową kręcenie
ciche szczypnięcie
szybkie odejście

I wszystko naprawdę,
jamelia ;-)

[fibin]

Słonko świeci, wietrzyk wieje,
Co się z wami, drodzy dzieje?
Nikt nie pisze już wierszyków?
Wrażliwość serca w zaniku?
Nic nikogo już nie boli?
Nikt nie chce ulżyć swej doli
Lub podzielić się radością
Niemalże z całą ludzkością?
Choc problemów mam bez liku,
Brak mi jest Waszych wierszyków.
I wyznanie to najszczersze:
Lubię czytać Wasze wiersze!
Nisko się kłaniam w pokorze,
Kto wierszykiem mnie wspomoże?
PS
Dzięki, Jamelio, aniele!
Dałaś i dajesz tak wiele:)
Pzdr:)

[Gość: jamelia]

Oh Fibinie, ładnie piszesz
cieszę się, gdy Ciebie słyszę
cieszę się, ze powróciłeś
i na wierszyk się zdobyłeś

Urządzałam wczoraj pogrzeb
mnóstwo świeczek zapaliłam
wybraną melodię pusciłam
potem głowę ułożyłam
jedna chwila - już nie żyłam
potem siebie pożegnałam
z wonnym dymem poleciałam
do krainy wiecznie żywych
niewidzialnych lecz prawdziwych
trochę tam porozmawiałam
i z oddechem z martwych wstałam...
Dziś na forum zobaczyłam,
że wróżbiarstwo też odżyło,
ładne buźki - mądre wróżki???

Pozdrawiam serdecznie,
jamelia

[fibin]

Serce boli, dusza płacze,
Nic na tym świecie nie znaczę.
Chyba chciałbym cicho zasnąć,
Wszystkie drzwi mocno zatrzasnąć,
Okna wszystkie pozamykać,
Przestać płakać, przestać wzdychać,
Nigdy się już nie obudzić,
Nie widzieć niedobrych ludzi,
Nie patrzeć na straszne rzeczy,
Zapaść w nicość, która leczy
Wszystkie bóle, wszystkie lęki,
Daje spokój, skraca męki.
Lecz mi trochę żal jest jeszcze
Burzy, co nadchodzi z deszczem,
Kwiatów pięknych, kolorowych,
Drzew zielonych, tęczy nowych,
Ptaka, co tak pięknie śpiewa,
Syna, który mi dojrzewa,
Chciałbym patrzeć tak radośnie,
Co z niego kiedyś wyrośnie.
Bóg mi każe żyć, więc żyję,
Choć nigdy grzechów nie zmyję...
Pzdr:)

[Gość: jamelia]

Nie trzeba życia żałować
lecz sobie siebie wychować
poskładać swe doświadczenia
nowe napisać marzenia
bogato Ci zycie dawało -
dużo brałeś, dużo dawałeś-
nie możesz cofnąć wydarzeń
więc nie ma po co się smucić
lepiej piosenkę zanucić
od nowa siebie polubić
by życie w sobie pobudzić...

Uśmiechy,
jamelia

Poranek

[Gość: jamelia]

Trochę deszczu popadało
jeszcze zanim słonko wstało
Ptak za oknem dźwięcznie spiewa
zielenią szumią drzewa
Maciejka na mojej grządce
wyciąga swe listki drżące
Ja czekam na kwiatki wonne,
na letnie noce, dni hojne...

jamelia ;-)

[fibin]

Straszna burza z piorunami
Poszalała za oknami,
Wyrządziła wielkie szkody,
Potopiła samochody,
Pozalewała piwnice,
Nawet całe kamienice.
Ale w końcu lać przestało,
Słonko zza chmury wyjrzało,
Znowu ptaszek wdzięcznie śpiewa,
Pięknie szumią stare drzewa,
Tęcza na niebie zalśniła...
Czy ta burza mi się śniła?
Pzdr;)

[Gość: Alb]

Powiał wiatr za oknami,
ruszyły się chmury na niebie,
i w jednej chwili zaczęły strzelać gromami do siebie,
zalane i opustoszałe nagle ulice niemym świadkiem tego były,
a ja siedząc wygodnie za oknem,
zachwycałem się potęgi przyrodą i cieszyłem że nie moknę :)

[fibin]

Przyroda potęgi - jakże piękne słowa!
Cudownie odkrywać z Wami świat od nowa.
Pzdr:)

[Gość: Alb]

fibin napisał(a):

> Przyroda potęgi - jakże piękne słowa!
> Cudownie odkrywać z Wami świat od nowa.

On tak wiele tajemnic przed nami chowa,
jakże wspaniale jest je odkrywać,
i wciąż, nieustannie w zachwycie,
cieszyć się z tego tworząc coś co było w niebycie :)

Dla Braciszka

[Gość: jamelia]

Zamknij oczko, proszę
marzenie przynoszę
w śnie odnalezione
rankiem przebudzone.
Zamknij oczko, proszę
by serce słyszało
znaczeń nie zmieniało
by drogę znalazło
szmaragdem rozbłysło
i jaśniało czysto.

[fibin]

Choć oczka zamknąłem
I tak nie zasnąłem,
Koszmarów się bałem,
Więc szybciutko wstałem
I prosiłem Boga:
Wskaż, którędy droga!
Pzdr:)

[Gość: jamelia]

A Braciszek
oczka przymknął,
ziewnął,
odwrócił się
i zasnął.
A w śnie
smoki,
potwory,
dziwy inne..
A płomyk
spokojny,
a iskry toną
w wodnym świeczniku...

jamelia

Eh, Fbinie, mój mały brat jak Kubuś Puchatek
drogę znajdzie, poradzi, podrzuci do słonka, bo wyrósł, ale o nowe bajki
prosi...;-)

Z innej beczki

[Gość: Pneuma]

O wiośnie:

O, wiosna,
urosła mi krosta ...

A teraz z innej beczki

"Ludzka
Istoto
Biologiczna
Infantylna
Dotknij
Osamotnienia..."

Ten wierszyk pt"Libidi" niechcący sprzedałem już komuś, gdzieś na forum. Co za
strata!

[fibin]

Choć u mnie sporo libida,
Tak na nic to się nie przyda.
Bo gdy u żony brak chęci,
Nie pomogą wszyscy święci.
Pzdr:)

[Gość: Alb]

fibin napisał(a):

> Choć u mnie sporo libida,
> Tak na nic to się nie przyda.
> Bo gdy u żony brak chęci,
> Nie pomogą wszyscy święci.
> Pzdr:)

A może blask świec i smakowitej kolacji zapach,
małżonkę jednak zwabi i znęci? :)

[fibin]

Tu masz rację przyjacielu.
Ty,jak innych mężczyzn wielu,
Wiesz, co kochają kobiety.
Moja inna jest, niestety.
Zje kolację, zdmuchnie świece
I co zrobi? Czy zgadniecie?
Bo w tym cały problem właśnie!
Ziewnie, wtuli się i... zaśnie.
Pzdr:)

[hohlik2]

A czyliż przez sen mruczy, jak to robią koty,
domagając się pieszczoty?

[fibin]

Czasami zamruczy, przeciągnie się ślicznie,
Lecz pieścić się lubi... jedynie statycznie!
Pzdr:)

[hohlik2]

Żona własna nierówna żonie cudzej,
lecz to przy własnej się budzę
gdy mruczy

[fibin]

Lepsza żona własna, czy też żony cudze?
Nie mam wątpliwości, gdy swoją się znudzę!

A nieodżałowany Jan Sztaudynger pisał:

Gdy cudzą żonę w swoje łoże złożę,
To jestem pewien, że nie cudzołożę.

Pzdr:)

[albrecht1]

A może o innej dnia porze
przygotować łoże
może to co pomoże ?

[fibin]

Dzięki za radę kolego,
Lecz próbowałem już tego
I innych metod tysiące!
Próżne starania gorące!
Bo wszelkich zabiegów szkoda,
Kiedy krew zimna jak woda...
Pzdr:)

Takie tam

[Gość: jamelia]

Wstał smutek
rano,
kota pogłaskał,
kot zamiałczał,
odwagi dodał.
Była rozmowa
bardzo ważna
trudna.
Ja przeciw ty -
groźnie
wyrzucasz swoje żale
rosną winy moje
przerastają smutek.
Buntuję się
ośmielam
prawdę wypowiadam.
Aniele Boży
stój przy mnie
abym nie uciekła
bym pozostała sobą
zawsze
teraz
kiedy mówię
ku pomocy cię wzywam
stój przy mnie.
Kot poszedł.

[fibin]

Wspaniały Jan Sztaudynger napisał kiedyś:

Szuka szczęścia w pornografii
Kto inaczej nie potrafi.

Ja to widzę inaczej:

Szuka szczęścia w pornografii
Kto na zimną żonę trafi.

Pzdr:)

[suu]

fibin napisał:

> Wspaniały Jan Sztaudynger napisał kiedyś:
>
> Szuka szczęścia w pornografii
> Kto inaczej nie potrafi.
>
> Ja to widzę inaczej:
>
> Szuka szczęścia w pornografii
> Kto na zimną żonę trafi.
>
> Pzdr:)


Cóż mąż drogi...ponarzeka,
a żoneczka dalej czeka.

ja to widzę własnie tak:-)

bywajcie:-)

[fibin]

Czeka? Nie zaprzeczę wcale...
Na jakieś głupie seriale!
Pzdr:)

O aniołach:)

[fibin]

Czy wy wiecie, czy nie wiecie,
Że anioły sa na świecie?
Mama mi opowiadała,
Kiedy uśpić bardzo chciała:
Są aniołki, są bielutkie,
Są i duże, są malutkie,
A wszystkie bardzo kochane
I mieszkają w niebie z Panem.
Ale ja jej nie wierzyłem,
Przecież dużym chłopcem byłem,
I wiedziałem wszystko lepiej,
Co mi mama bajki klepie!
cdn
Pzdr:)

[jamelia]

O aniołach też słyszałam
nawet z nimi rozmawiałam.
Bardzo różne one wszystkie
jedne wyższe, drugie niższe,
jedne smieją się wciąż głośno,
inne myślą bardzo mroczno,
czasem brudne skrzydła mają
albo wcale nie latają...
czasem chętnie mi pomogą,
często patrzą jednak srogo -
wtedy sobie przypominam,
że anioły są nie po to
aby ciągnąć nas wysoko
ale byśmy tu na ziemi,
kochać chcieli,
żyć umieli...

[fibin]

Napisałem sobie wierszyk,
Nie ostatni i nie pierwszy.
Dłuuugi wierszyk napisałem
I... niemal się rozpłakałem!
Nie chce mi się o tym gadać
I nowych wierszy układać.
Wstrętne to forum, cholera,
Co moje wiersze pożera!
Pzdr:)

[suu]

zagłębiam się w poezję
tak..tę pisaną wierszem
jeszcze chwila ..chwileczka
oddycham jej powietrzem
spokój rymów już czuję...uszczęsliwiona
nagle
Dzień dobry-pani tutaj pracuje?


bywajcie:-)

[Gość: Iwo3]

Po całkowitej klęsce mojej prozy, której nikt nie chce ocenić, postanowiłam
zostać poetką.

Próba twórczości:


Przyszła burza,
Piorun trzasnął
I przewrócił drzewo
A pod drzewem
Stał se Józek.
Stał pod rękę z Ewą
Kiedy prąd poraził Józka
Zrobił rzecz straszliwą
Utkwił oczy gdzieś w oddali
I poszedł na piwo.
Ewa, z włosów iskry sypiąc
Szłaby w jego ślady
Lecz nie poszła
Bo nie mogła i nie dała rady
Tkwi pod drzewem
Drugą dobę
I za Józkiem szlocha
Ale Józek ma amnezję
I już jej nie kocha
Ta historia ma też morał
Choć głupi straszliwie
W czasie burzy nie stój w polu
Lepiej siedź na piwie!

[fibin]

Fajny wierszyk moja miła,
Chociaż straszną rzecz zrobiłaś!
Błagam wszystkich rozpaczliwie:
Siedźcie wszędzie, nie na PIWIE!
Pzdr:)
PS
Jakiś miesiąc temu w Szczyrku facet popijał sobie piwko w ogródku i... trafił
go piorun zabijając na miejscu. Sic!

[Gość: Iwo3]

Siedzenie na piwie
fakt - jest trochę głupie
Bo się kształt butelki
odciska na pupie....

[fibin]

Niech to jasny dunder świśnie!
Jeśli tylko się odciśnie,
To pół biedy moja miła!
Lecz co wówczas byś zrobiła,
Gdyby (nie patrz, biedne oko),
W pupę weszła Ci głęboko?
Pzdr:)

[Gość: Iwo3]

Czemuś zamilkł Fibinie
I nie piszesz wcale
Ja bym chciała pogadać,
powylewać żale
A wszystko w pięknych rymach
Rodem z częstochowy...
Więc się pojaw, znów silny
Zwarty i gotowy!

[fibin]

Chociaż "nie chcem, ale muszem",
(I wkładam w to całą duszę),
Zaprotestować gorąco,
Sprostować Twą myśl mylącą
O moich wierszykach skromnych,
Jakże prostych i ułomnych,
Lecz rodem nie z Częstochowy,
(przyprawiasz mnie o ból głowy!)
Ale z miasta co nad Białą
Roztacza urodę całą,
Wyjątkową i jedyną.
Chociaż miasta inne słyną
Może i na całym swiecie,
Lecz drugiego nie znajdziecie,
Tak sercu memu bliskiego,
Jedynego, kochanego.
Jakie to miasto? Czy wiecie?
Odgadnijcie jeśli chcecie!
Pzdr:)

[Gość: wsciekla]

Okno w okno
Marzenia
Drzwi w drzwi
Pragnienia
Mieszkasz tak blisko
Daleko
A przecież została tylko
Śmierć
(Kolego?)

[fibin]

Smutek przeniknął mą duszę,
Ale pozbierać się muszę,
Stawić temu światu czoła!
Choć smierć też mnie czasem woła,
Jeszcze nie przyszła jej pora.
Niechaj wiara i pokora,
Miłość,nadzieja i... joga
Poprowadzą mnie do Boga.
Głowa do góry, kochanie,
Wszystko, co zechcesz, się stanie!
Pzdr:)