Kącik "poezji":-)

[egzorcysta]

Ja też, ja też chcę powiedzieć wierszyk.
"Jakich słów
mama użyć
by opisać buty
w których
co dzień chodze
na szóstą
do huty"
fibin, możesz być ze mnie dumny:)

[zagraniczna]

Wiosna tu byla, na stronie jak weszlam,
nim przeczytalam - jesien nadeszla...
Smutny jej zapach wokol sie niesie,
prawie sie skonczyl wilgotny wrzesien...
Ptaki zbieraja sie... Juz odlatuja...
Jeszcze niechetnie z drzew liscie zlatuja,
wiatr korowody z nimi zlote zagrywa...
Znowu tesknota falami naplywa...
Jak ze mi dusza jej ciezar zniesie?!

Popatzr, Fibinie, jesien juz, jesien!

[fibin]

Jesień, jesień już za oknem,
Co wyjdę na dwór to zmoknę!
Ale myślą tą się pieszczę,
Że lato powróci jeszcze.
Jak nie wróci, jego sprawa,
Na nartach będzie zabawa!
Pzdr:)

[fibin]

Jestem z ciebie dumny bardzo!
Choć inni "poezją" gardzą,
Ty nie wstydzisz się swych marzeń,
Uczuć, myśli, przeżyć, wrażeń...
Wiersz Twój przedniej jest jakości,
Lecz mam pewne wątpliwości.
Pytanie stawia się samo:
O co Ci chodzi z tą mamą?
Pzdr:)

[Gość: Iwo3]

Wkurzyłam się dziś straszliwie
I gromami rzucam
No i jesień już przyszła
A to mnie zasmuca
Znów przywlokła ze sobą
Wielkie szare smutki
Ale płakać nie będę
Idę łyknąć wódki...

Cdn.

[fibin]

Piwo, wódka = narkotyki,
Straszne mogą dać wyniki!
Stracisz zdrowie, stracisz życie,
Fatalnie kończy się picie...
Stracisz życie, stracisz zdrowie,
O jesieni kto opowie?
Kto napisze wierszyk śliczny,
Dla swych wielbicieli licznych?
Biegaj, pływaj, poćwicz jogę,
Tyle poradzić Ci mogę.
Pzdr:)

[Gość: Iwo3]

Choć wiadomo, że wódka
Niszczy szare komórki
To gdy człowiek jest w dołku
Znacznie lepsza od lurki...

Cdn.

[fibin]

Wódka nic ci nie pomoże,
Jutro będzie jeszcze gorzej.
W każdej flaszce szatan czyha,
Wychyl no tylko kielicha
I już jesteś w jego władzy,
W królestwie siarki i sadzy.
W krainie wielkiej ciemności,
Zniszczy on Cię bez litości.
Wiec wódki lepiej nie tykaj,
Od szatana szybko zmykaj,
Ciesz się życiem, raduj zdrowiem,
Kto stamtąd wrócił, tak powie.
Pzdr:)

[Gość: Iwo3]

Twoje rady cenię wielce
Lecz dziś jest już po butelce
I nie miałam nawet kaca
I do żywych właśnie wracam
Piję w roku razy osiem
Żeby nie porosnąć włosiem
Żeby mnie nie gryzły muchy
I by dodać se otuchy.
Jesień w nosie mam daleko
Wolę sobie łyknąć deko
A gdy przyjdzie zima biała
Już nie będę wódki chciała.

Ten wierszyk wkleiłam już wczoraj. Był a dziś rano już nie. Co jest grane?

[Gość: Kawka]

Teraz trochę z innej beczki : makabreska od dzieweczki.

Raz w prosektoryjnej sali szklarze okna naprawiali.
Ale cóż się okazało? Szyb do okien brakowało!
Jeden z szklarzy stracił zapał;biedak w kącie siadł i płakał.
Drugi -w szkleniu mistrz nad mistrze- w okno wprawił CIAŁKO SZKLISTE !

[fibin]

Ciałko szkliste? Jejku, rety!
Jak okrutne są kobiety
Macie przykład nad przykłady.
Żaden chłop nie dałby rady!
Choćby nie wiem jak się starał,
Flaszkę wypił, marię jarał,
Nie wymyśli coś takiego,
Okrutnego, oślizgłego...
A dzieweczka? Bez problemu!
Nie pytajcie jeno czemu,
Mnie biednego nieboraka
Na tym świecie sprawa taka,
Że faceci jak owieczki,
A kobiety z innej beczki.
Jedno tylko mam pytanie,
Czy mi ktoś odpowie na nie?
(Choć to może oczywiste)
Co to jest to ciałko szkliste?

[jamelia]

dla Zbyszka, który nie wierzy, że jest niesamowity...;-)

Konika mi dajcie...
rozbujam się na nim,
pobujam...
odszukam marzenia dziecięce
błyskiem rozjaśnię spojrzenie
zaśmieję się...
potem wrócę z obłoków
i w podzięce przyklęknę
za to chwilowe,
pełne szczęście...

jamelia ;-)

[fibin]

Ja, gdy do dzieciństwa wracam,
Zawsze mam wielkiego kaca,
Straszne rzeczy zaraz widzę,
To się boję, to się wstydzę,
W poduszkę się wtulam cicho,
Niech nie budzi sie to licho,
Niech koszmar bicia przeminie,
Smród gorzały niech zaginie,
Krzyki, wrzaski, przeklinanie,
Niech to wszystko tam zostanie
I nie wraca nigdy więcej!
Składam dziś ręce w podzięce,
Że pamiętam tak niewiele.
Czy to w górach, czy w kościele,
Czy to radość, czy to trwoga,
Modlę sie do mego Boga,
I oddaję serce, duszę.
Ja już dzisiaj pić nie muszę!!!
Pięć lat trzeźwy jestem, wiecie?
I na całym Bożym świecie,
Cudu nie ma piękniejszego
Od życia w pełni trzeźwego.
Kto był w piekle ten zrozumie,
Kto nie, ten pewnie nie umie
Pojąć o co tutaj chodzi.
Nie ma sprawy, nic nie szkodzi.
Jedno tylko niech przesłanie
W pamięci wam pozostanie:
W każdej flaszce diabeł czyha,
Wychyl no tylko kielicha
I już jesteś w jego władzy,
W królestwie siarki i sadzy.
W krainie wielkiej ciemności,
Zniszczy on Cię bez litości.
Wiec wódki lepiej nie tykaj,
Od szatana szybko zmykaj,
Ciesz się życiem, raduj zdrowiem,
Kto z piekła wrócił, tak powie.

[Gość: Iwo3]

No to teraz mnie zatkało...
Lecz ja piję bardzo mało!
Nie grzech to i nie rozpusta
Raz na kwartał zmoczyć usta
Dla mnie sprawa to niełatwa
Bo w chałupce płacze dziatwa
Więc gdy pójdę na kielicha
To przez miesiąc potem wzdycham
Nie martw się o moje zdrowie
Róg nie rośnie mi na głowie
I ogonkiem ci nie macham
W kąt na długo poszła flacha!

[fibin]

Brawo, brawo moja miła,
Lepiej byś wcale nie piła,
Lepiej by nikt nie pił wcale,
A swe smutki, swoje żale,
W wierszyk włożył tu malutki.
Piękne jest życie bez wódki,
Piekny świat bez zamroczenia,
Bez kacowego cierpienia,
Z trzeźwą głową, bystrym wzrokiem,
Myśli czyste i głębokie,
Czy to w szczęsciu, czy też w znoju,
Prowadzą nas do pokoju,
Wiodą nas wprost do radości
I Bożej czystej miłości.

[Gość: Kawka]

Czas nieubłaganie mija,więc dzieweczka się rozwija...
(...a są to wczesne lata siedemdziesiąte ,kiedy studenci podspiewują na
rajdach "Balladę masochisty",a w eterze królują upiorne piosenki Macieja
Zembatego i jego słuchowisko w odcinkach :"Rodzina POszepszyńskich" .Ach,ten
szarmancki Dziadek Poszepszynski ,jedzący wszystko z dżemem , własne szklane
oko wieszający na choince ,aby tradycji zawieszania szklanych ozdób
na "drzewku" stalo się zadość....)
Miejsce tworzenia poezji -Collegium Biologicum
Czas tworzenia - ćwiczenia z neuroanatomii
A oto utwór :
Nekrofiliada
Jedenasta wieczorem.W prosektorium juz pustki.
Stary wożny Franciszek zmywa szmatą podłogę.
Nagle drzwi się otwarły ; wszedł laborant "spod szóstki "
proponując uprzejmie ;"Pan pozwoli,pomogę".
Cztery ręce -to nie dwie .W mig skończone sprzątanie.
Stary wożny jest wdzięczny,że mu tamten chciał pomóc.
Wcale nie protestował,gdy laborant powiedział;
"Jeszcze zliczę narzędzia.Niech pan idzie do domu."
....................................

Jak myślisz,Fibinie,co było dalej?
.....................................

( A ciałko szkliste ,to : "lepki,galaretowaty płyn wypełniający większą komorę
gałki ocznej,pomiedzy soczewką a siatkówką. Wraz z tzw.cieczą wodną utrzymuje
właściwy kształt oka ).
Pozdrawiam.

[fibin]

Włos mi się jeży na głowie,
Ale co było - dopowiem.
A gdy pomyłka nastanie,
To proszę o sprostowanie:)

I poszedł woźny Franciszek,
Do trupów ani ich kiszek,
Nie tęskniąc wcale a wcale,
Myśląc o piwku, gorzale,
Marząc, by smaczną wódką,
Móc się uraczyć szybciutko,
By piwka obalić kufelek,
A lepiej kufelków wiele.

Natenczas laborant młody,
Bardzo przeciętnej urody,
Samotny niczym pies w budzie,
Bo nie lubili go ludzie,
A zwłaszcza młode panienki.
Więc cierpiał młodzian ów męki,
I nienawidził wzajemnie,
W dni jasne i noce ciemne,
W od deszczu wieczory gęste,
On poprzysięgał im zemstę!
I oto nadszedł czas jego,
Wybiła godzina Złego.
Leży na stole panienka,
Bezbronna i nagusieńka,
Jak ją Pan Bóg kiedyś stworzył.
I oczu już nie otworzy,
I nie popatrzy z pogardą,
I nie odepchnie go twardo,
Ni nie okaże wyższości,
To martwe ciało i kości.
Podszedł więc młodzian powoli,
-Na wszystko ona pozwoli-
Podszedł, popatrzył nań czule,
Wspomniał swe męki i bóle,
Wzdrygnał się i przetarł czoło,
Potem rozejrzał wokoło,
Sięgnął do szafki na ścianie
I westchmął: co tam bzykanie,
Co tam kochanki i żony,
I... wypił spirytus skażony!

Z szuflady noblistki

[fibin]

GW 31.08.-01.09.02 str. 8

Lepiej złamać obie nogi, niż miejscowe jeść pierogi.
Lepiej mieć życiorys brzydki, niż w tej knajpie jadac frytki.
Lepiej w głowę dostać drągiem, niż się tutaj raczyć pstrągiem.
Lepszy ku przepaści marsz niż w tych naleśnikach farsz.
Lepszy jasyr, panie dzieju, niż z gablotki śledź w oleju.
Lepszy kopniak od kaprala, byle od tej knajpy z dala.
Lepszy szwagier wolnomularz niż węgierski tutaj gulasz.
Lepsza w domu świekra z zezem niż tu jajko z majonezem.
Lepszy kuzyn z wodogłowiem niż tu móżdżek, że tak powiem.
Lepszy wuj recydywista niż z tej karty wódka czysta.
Lepiej nie być w żony guście, niż jeść boczek w tej kapuście.
Od wina-wszędzie łysina.
Od samogonu-utrata pionu.
Od whisky-iloraz niski.
Od cherry-nogi cztery.
Od malagi-prosto do zgagi.
Od absyntu-zanik talyntu.

Wisława Szymborska

Ponieważ pani Wisława miała problem z sensownym rymem do campari, skromnie
podpowiadam:

Zrzyga się po campari nawet Kasparow Garri.
(lubię szachy)

I jeszcze wierszyk reklamowy Michała Rusinka, sekretarza naszej wspaniałej
noblistki, za który zresztą wygrał samochód:

Polak,będac w Europie,
Żyć chce na wysokiej stopie.
I ta stopa, bądźmy szczerzy,
Polakowi się należy.
A na razie cierpi męki,
Bo znów wsiada do syrenki.
Na te męki panaceum
Ma Brytyjskie Petroleum,
Które gdy da nam po aucie,
Zapomnimy zdrade w Jałcie.

Pzdr:)

[jeremy.white]

Witam
Co wy na to ??

"""""""""""""""""""""""""""""'
Kosmaty uśmiech
Na twarzy martego obłoku
Horyzont pośród krwistych promieni
Koszmar minionej nocy

Zło uśpione, za kotarą gnewnej konstrukcji
Mosty spalone, na morzu czerwonych łez
Kogo winić, kogo wielbić
Za kim jasna poświata sprawiedliwości

By żyć wolności obłok krwawi
A łzy na mą twarz
Zakuty w kajdany
Na wieki zaklęty.

Umieram pośród jasnych aniołów
Umieram w słonych zakolach niewiedzy
By narodzić się na twarzy martwego obłoku
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

[suu]

jeremy.white napisał:

> Witam
> Co wy na to ??
>
> """""""""""""""""""""""""""""'
> Kosmaty uśmiech
> Na twarzy martego obłoku
> Horyzont pośród krwistych promieni
> Koszmar minionej nocy
>
> Zło uśpione, za kotarą gnewnej konstrukcji
> Mosty spalone, na morzu czerwonych łez
> Kogo winić, kogo wielbić
> Za kim jasna poświata sprawiedliwości
>
> By żyć wolności obłok krwawi
> A łzy na mą twarz
> Zakuty w kajdany
> Na wieki zaklęty.
>
> Umieram pośród jasnych aniołów
> Umieram w słonych zakolach niewiedzy
> By narodzić się na twarzy martwego obłoku
> """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""


..a ja na to :mogę być oczarowana?-podoba się bardzo:-)

z pozdrowieniami

[fibin]

Kącik, moja wielka duma,
Jak widać jeszcze nie umarł!
Szkoda tylko, mili, wiecie,
Że tak rzadko w nim piszecie:)

[suu]

Kącik poezji, tej małej i prostej
wciąż to nas cieszy,to zdumiewa czasem
ale jest przykładem ,dobrym ,na to właśnie,
że ludzie i piszą i myślą,
miast prowadzić waśnie.

pozdrawiam:-)

[Gość: Woj.]

Szroniony już każdy ranek
krzak bzu i dachy,opłotki
do resztek słońca się tulą
małe stokrotki

(ze zbiorku "Okruszki")

[Gość: jamelia]

spotkałaś boginie...
wysmukła stała
patrząc przed siebie
oczami, które tylko głebię mają
czy czułaś
ziemia drżała
powietrze białe
kłamliwe obrazy
słyszałaś
powiedziano, że
martwa bogini
ziemia wciąż drży...
>

[Gość: vito]

o czyżby nam się nowy Wojaczek narodził??? Byłoby w sumie miło...

[fibin]

Pisz Jamelio, pisz kochanie!
Moze Wojaczkiem zostaniesz?
Choc wolę byś soba była,
Zawsze dobra, zawsze miła,
Czy to w piątek, czy też święta,
Wciąż szeroko usmiechnięta.
Jesteś prawdziwym aniołem
Na tym strasznym łez padole.
Czy na ziemi, czy też w niebie,
Smutno będzie mi bez Ciebie.

[Gość: jamelia]

Ech...kochany
w nici czasu zaplątana
chodzę jak zaczarowana
delikatnie stąpam, lekko
nie chcę zerwać nici prędko -
nimfa bowiem obiecała,
(która kiedyś raz spotkałam)
tajemnicę mi wyjawić
jak człowieka obłaskawić,
jak zakręcic go, omamić,
ale przy tym go nie zranić
aby znów serce otworzył
i zobaczył to co stworzył...

Z uśmiechem i prośbą o wyrozumiałość,
jamelia :-)))

[Gość: vito]

JEŚLI SŁUCHASZ ...


Nawet jeśli nie dożyję jutra
To jest przecież jeszcze dziś
Jeśli przyjdzie dosiąść śmierci kutra
Przyjdzie cisza najdłuższa z cisz

Jednak cisza wkrótce minie
Grymas śmieszny się pojawi
Na czesc moją głowę skinie
Wielka ulga boleść strawi

Mam nadzieję za lat kilka
Wstąpi promyk w mą egzystę
A niszczącej schizy szpilka
spłonie jak jesienny listek

Dobry Boże jeśli słuchasz
Żeby słowo ciałem było
Łukasz

[Gość: jamelia]

wszystko co kocham
mam za oknem
drzewo, które cień daje
a jesienią soczyste owoce
choć kwaśne trochę
ziemię pachnącą wilgocią
widoczną w kolorze traw
słońce - ku niemu ręce wyciagam
dziękując za kolejny dzień
miłość szalejącą w zarośniętych grządkach
i wiatr na policzkach
w czasie wieczornego spaceru...
czujesz
usmiecham się

[givenchy]

Stoi samotnie drzewo przy drodze

Choć niewzruszone – to w wielkiej trwodze

Czas bezlitośnie odbił swe piętno

W czarnej od krwi zastygłej – korze.

Tuż nieopodal drewniany krzyż wyrósł

W zniczu dogasa żałobny płomień

A drzewo samotne, choć w wielkiej trwodze

Wciąż niewzruszone stoi przy drodze.

[Gość: jameli]

odlecieli -
pożyczyłam im oczy
ręka w górze
szept serca
potem
cisza
drganie powietrza
sto osiemdziesiąt stopni
i niepewny krok
a niedawno tańczyłam...

Stówa:)

[fibin]

Jakże to wiadomość miła:
Setka postów nam wybiła:)

ZMIANA BOCIANA

[Gość: plutonka]

jESTEM W ZACHŁYŚCIE NAD WAMI, KOCHANI. a TERAZ FIBINIE OBIECANE WEJŚCIE;

połknęłam kontrabas
na wieki
zaklęta w dźwięk

teraz mamy tę samą powierzchnię
dotyku

odczuwam w brzuchu wibracje
w środku
zrodził się wąż o jednym oku
pokrytym bielmem

złoto
tłoczy się do ust
dotykam palcem
lewego ucha

[jeremy.white]

Jestem pod wrażeniem

[Gość: plutonka]

Miło mi...:) To moze jeszcze cos/ specjalnie for you:)
*
dotykam czołem
rozpalonej miedzi

tysiące bębnów
pod moimi stopami

*
cały mój sen ciała
karmi się blaskiem księżyca
zielonością spowolnienia
podtykam mu
najlepsze kąski
by na wiosne
dało kwiat
nie uciekaj
mówię
drżąc nad jego niebytem
moje ciało
całe zwinęło się w kłębek
spod kołdry
wystaje tylko pięta
ciekawa
mej reakcji
moje ciało
zaciska mocniej powieki
leży tu już
tysiąc lat
daremnie czekając
na zrzucenie skóry
i midląc się
by choć jednym
tchnieniem
musnął je
porządek chaosu

[Gość: Woj]

Nutka nostalgii jesienna
żółtość mgły nitką przetyka
srebra ze złotem mieszanie
zmysłów muzyka

(też ze zbiorku "Okruszki")

[Gość: Woj.]

Okruszek wiersza
strofka
rym przewrotny,miły
jak jedna chwilka
co z myślą ulata
tęsknota
pragnienie
drobniutka pociecha
promyczek słońca
w dni deszczowe lata ...

(ze zbiorku "Okruszki")