Elzbieta Cherezinska

[solaris_1971]

Co o niej sadzicie ?

Ja przeczytalam tylko trylogie " Polnocna droga ". Nie bylam w za dobrym nastroju, chcialam czytac cos lekkiego. Fajne, ale nic wielkiego. Podoba mi sie ukazanie tych samych wydarzen za kazdym razem z punktu widzenia innej osoby, zwlaszcza zwiazku miedzy kobieta i mezczyzna. Ale nie umywa sie do powiesci Sigrid >Undset czy Very Henriksen z podobnego okresu.
Mam juz w domu " Korone ze sniegu i krwi " i " Gre w kosci", to przynajmniej zaczne czytac.

A co Wy o niej sadzicie ?

[nighthrill]

"Północna Droga " podobała mi się bardziej, niż książki o początkach państwa polskiego. Ale kobieta i tak świetnie pisze, i wyróżnia się na tle papki.

[onion68]

Przeczytałam "Sagę Sigrun", moim zdaniem harlequin, tylko stosunkowo długi. Nie brałam się za następne tomy.

[hania_jk]

Ja tam Sagę Sigrun strawiłam tylko do połowy, dopóki mi się zrobiło niedobrze. Idealna bohaterka, oczywiście piękna, wychodzi za mężnego wojownika, oczywiście przystojnego i zamożnego, i uprawia z nim wspaniały seks, bo czym ma wspaniałe idealne dzieci, co do których przepowiednia głosi, że będą wielkimi wojownikami (a jakże). Gdzieś w tym momencie odpadłam.

Mogłam coś przekręcić, ale mniej więcej tak tę książkę zapamiętałam :)

[onion68]

Dokładnie tak było :)

[Gość: opty2]

hania_jk napisała:
> Ja tam Sagę Sigrun strawiłam tylko do połowy, dopóki mi się zrobiło niedobrze.
> Idealna bohaterka, oczywiście piękna, wychodzi za mężnego wojownika, oczywiście
> przystojnego i zamożnego, i uprawia z nim wspaniały seks, bo czym ma wspaniałe
> idealne dzieci, co do których przepowiednia głosi, że będą wielkimi wojownikam
> i (a jakże). Gdzieś w tym momencie odpadłam.

to przeczytałaś tylko połowę z pierwszej części:)
ta rzeczywiście jest przesłodzona (zgodnie z zamysłem autorki),
w drugiej "Ja jestem Halderd" jest całkiem odwrotnie

Cherezińska wyróżnia się na tle polskich pisarek, odważyła się napisać o czymś innym niż cała reszta. Napisać skomplikowaną historię politycznych uwarunkowań z czasów Chrobrego to jest coś.

[onion68]

> Cherezińska wyróżnia się na tle polskich pisarek, odważyła się napisać o czymś
> innym niż cała reszta.

Że cooo? Nie każdy musi być Sigrid Undset, ale tutaj to już przesada.
Naprawdę, da się opisać dowolną rzeczywistość z kobiecej perspektywy, nie posługując się tonami różowego lukru.
Po tej pierwszej części straciłam ochotę na dalszy kontakt z kunsztem pani Cherezińskiej.

[solaris_1971]

Co do tego, ze " saga Sigrun " to harlequin, calkowicie sie zgadzam. Czytajac opisy seksu miedzy Sigrun a jej mezem nie wiedzialam czy smiac sie czy plakac. Maz Sigrun jest jak kazdy owczesny Norweg Vikingiem, ale takim dobrym Vikingiem, cos takiego jak dobry Niemiec w czasie II wojny swiatowej.
Natomiast tomy o Halderd ( tu troche przeholowala z tym sredniowiecznym feminizmem ) i o Einarze mi sie podobaly.Podobalo mi sie ujecie tego jak ludzie podchodzili do nowej wiary, opisy podrozy Einara po chrzescijanskiej Europie.No i zwiazek widziany raz oczami kobiety , raz mezczyzny.

[maniaczytania]

ale to nie jest trylogia z tego, co wiem, tylko tetralogia, ostatnia czesc to "Trzy mlode piesni".

No i z tego, co wiem (bo ksiazek nie czytalam) caly zamysl autorki widac w pelni dopiero po przeczytaniu ostatniej czesci, czy raczej wszystkich czesci. Ta "Saga Sigrun" celowo jest przeslodzona, ale dlaczego i po co - widac na koncu.

Ja specjalnie sie jakos na nia nie "napalam", ale jak gdzies natrafie to chetnie przeczytam.

[hania_jk]

W takim razie być może dam Cherezińskiej jeszcze jedną szansę.

Może nie załapałam konwencji "sagi", ale dla mnie zbyt wiele było w Sadze Sigrun idealnych żon, idealnych mężów, idealnych dzieci, idealnych koszul. Generalnie nuda jak diabli.

Da się przeczytać kolejne części bez znajomości do końca tej pierwszej?

[timek33]

Tu masz recenzję Gry w kości. Mnie zachęciła i faktycznie mi się podobało:
annajszepielak.blogspot.com/2013/01/trzymajac-w-garsci-swietego.html