słowa & dźwięk:)

[braineater]

Pod tym enigmatycznym tytułem, jak z kolejnej badziewnej płyty Jeana M.
Jarre'a, postanowiłem ukryć sobie kilka pytań dla szanownych państwa, mocno
tym razem zakotwiczonych w muzyce. Otóż, do sedna przechodząc, chciałbym się
dowiedzieć, jakie znaczenie ma dla was literacka wartość tekstów piosenek,
słuchanych wykonawców, a także czy jesteście w stanie wskazać twórców w
sposób nader udatny łączący wartości literackie/poetyckie z niebanalnymi
pomysłami dźwiękowymi. Pytania te są oczywiście uprawianiem prywaty, bo
szczerze mówiąc obsłuchałem już wszystkich moich ulubieńców i chciałbym by
ktoś z państwa polecił mi coś nowego.
Teraz czas zaprezentować moje typy, by zachęcić państwa do konfrontacji
tudzież polemik ewntualnych...
Numero uno w kategori soliści, to oczywiście najcudniejszy bard swiata, czyli
Tom Waits, którego tekstom niczego nie potrafiłbym zarzucić i kóry bawi i
uczy, od lat wielu swym charakterystycznym głosem opowiadając na mieszczuchom
historie z samego dna świata...
Numer dwa to demon antypodów, czyli Nick Cave, najlepiej z okresu Birthday
Party i płyt poprzedzających Murder Ballads, który w swoich tekstach
przekazuje taki ładunek depresji, że niejaka Sylvia P. wydaje się być przy
nim rozegzaltowaną poetką dla dorastających dziewic...
No i numer 3, jedyna jak na razie w tym zestawieniu niewiasta, ale za to z
najbardziej niesamowitym głosem świata, czyli papieżyca koscioła szatana,
Diamanda Galas - kilkuoktawowy głos i chyba jedna z najbardziej przejmujących
współczesnych oper - Black Plague, której libretto, jeśli to słowo ma jeszcze
jakieś zastosowanie do tego co owa pani wyrabia, skupione jest na opisywaniu
tragedi osób chorych na Aids, nie szczędząc słuchaczom przy tym co
drastyczniejszych szczegółów opisujących agonię ofier...
Na zakończenie jeszcze napisać chciałbym o odjezdzie zespołowym, czyli trupie
londyńskich degeneratów, ukrywających się pod szyldem The Tiger Lillies i
stanowiącej najwieksze muzyczne przegięcie od czasów Franka Z. i Monthy
Pythona - byli na dwóch koncertach w Polsce więc może ktoś widział? A w
warstwie literackiej the T.L. sięgają do klasyki - od XIX wiecznych bajek dla
dzieci w stylu niezpomnianego Jachowicza, poprzez Brechta, aż po twórczość
jednego z ciekawszych poetów angielskich Edvarda Gorey'a, mieszając to
wszystko z dźwiękami z upiornych kabaretów i wybijaniem rytmu gumowym
kurczakiem oraz własnymi dokonaniami z zakresu poetyki absurdu jak np pieśń
miłosna na organy kościelne o wymownym tytule "I want make sex with flies"...
Po tym pseudoerudycyjnym i nudziarskim akapicie, chciałbym państwa zmotywować
do samodzielnych wypowiedzi - dajcie namiary na jakichs wykonawców, których
da się słuchać bez potępieńczego kiwania głową nad głupotą tekstów...
Pozdrowienia:)

[foxy21]

Tom Waits rzadzi!
Wspanialy glos i teksty, muzyka rowniez.
Nick Cave tez nie ustepuje, pani Gallas nie znam.

[foxy21]

foxy21 napisała:

> Tom Waits rzadzi!
> Wspanialy glos i teksty, muzyka rowniez.
> Nick Cave tez nie ustepuje, pani Gallas nie znam.

Z kobitek to moze Patti Smith?

[staua]

Dolaczam do fanow Cave'a, poza tym bardzo lubie teksty Anne Clark, Herberta
Groenemeyera, Boba Dylana i...U2 :-)

[Gość: bobik]

No, oczywiście Świetliki z charyzmatycznym Marcinem Świetlickim, autorem
niebanalnych tekstów...Tego Pana nie trzeba przedstawiać...Poza tym Lech
Janerka...POLECAM, w końcu Polak też potrafi...

[klymenystra]

sa zespoly ktory sie tylko slucha. bez przykladow. a sa takie, ze odkrycie ich
tekstow wprowadza w zupelnie inny wymiar.
przyklad- loreena mckennitt- spiewa zarowno poezje, jak i piesni tradycyjne-
ale pisze tez sama. najczystsza poezja, proste uczucia, dawne zdarzenia...
podobnie zreszta jest z zespolem clannad- ich jednak mniej rozumiem, jako ze
dzuo spiewaja po irlandzku
dead can dance i cocteau twins- teksty psychodeliczne, zamotane- a jednak mozna
doszukac sie sensu.. pytanie tylk-po co? to tez poezja ale taka bardziej
eluardowska, dzialajca obrazami na podswiadomosc.
waits i cave wymienieni.. to chyba tyle.. choc na pewno jest wiecej.

[bobofruit99]

Jeśli nie przeszkadza Ci stylistyka, to polecam poważne potraktowanie Marilyn
Manson z płyt "Antichrist Superstar" i "Mechanical Animals" - nie tylko dla
badania wewnętrznej dialektyki kultury masowej. Dla mnie MM jest jednym z jej
najbardziej przenikliwych analityków.

[klymenystra]

zgadzam sie bobofruit- do mechanicial, bo po mechanical to juz masowka dla
zbuntowanych 13-latkow, choc dobre sa odniesienia do rzeczywistosci- troche
tendencyjne co prawda...

[emka_1]

braineater napisał:


> Numero uno w kategori soliści, to oczywiście najcudniejszy bard swiata, czyli
> Tom Waits, którego tekstom niczego nie potrafiłbym zarzucić i kóry bawi i
> uczy, od lat wielu swym charakterystycznym głosem opowiadając na mieszczuchom
> historie z samego dna świata...

na ten przykład :

Well I hope that I don't fall in love with you
'Cause falling in love just makes me blue,
Well the music plays and you display
your heart for me to see,
I had a beer and now I hear you
calling out for me
And I hope that I don't fall in love with you.

Well the room is crowded, people everywhere
And I wonder, should I offer you a chair?
Well if you sit down with this old clown,
take that frown and break it,
Before the evening's gone away,
I think that we could make it,
And I hope that I don't fall in love with you.

Well the night does funny things inside a man
These old tom-cat feelings you don't understand,
Well I turn around to look at you,
you light a cigarette,
I wish I had the guts to bum one,
but we've never met,
And I hope that I don't fall in love with you.


I can see that you are lonesome just like me,
and it being late, you'd like some some company,
Well I turn around to look at you,
and you look back at me,
The guy you're with has up and split,
the chair next to you's free,
And I hope that you don't fall in love with me.

Now it's closing time, the music's fading out
Last call for drinks, I'll have another stout.
Well I turn around to look at you,
you're nowhere to be found,
I search the place for your lost face,
guess I'll have another round
And I think that I just fell in love with you.

:)))

i nie mów, ze to dlatego, że pierwsza płyta :)

Raczej dlatego:

[braineater]

On the Nickel

sticks and stones will break my bones, but i always will be true, and when
your mama is dead and gone, i'll sing this lullabye just for you, and what
becomes of all the little boys, who never comb their hair, well they're lined
up all around the block, on the nickel over there.

so you better bring a bucket, there is a hole in the pail, and if you don't
get my letter, then you'll know that i'm in jail, and what becomes of all the
little boys, who never say their prayers, well they're sleepin' like a baby,
on the nickel over there.

and if you chew tobacco, and wish upon a star, well you'll find out where
the scarecrows sit, just like punchlines between the cars, and i know a place
where a royal flush, can never beat a pair, and even thomas jefferson, is on
the nickel over there.

so ring around the rosie, you're sleepin' in the rain, and you're always
late for supper, and man you let me down again, i thought i heard a
mockingbird, roosevelt knows where, you can skip the light, with grady tuck,
on the nickel over there.

so what becomes of all the little boys, who run away from home, well the
world just keeps gettin' bigger, once you get out on your own, so here's to
all the little boys, the sandman takes you where, you'll be sleepin' with a
pillowman, on the nickel over there.

so let's climb up through that button hole, and we'll fall right up the
stairs, and i'll show you where the short dogs grow, on the nickel over there.

Oraz dlatego:
Frank Wild Years


Well Frank settled down in the Valley
and hung his wild years
on a nail that he drove through
his wife's forehead
he sold used office furniture
out there on San Fernando Road
and assumed a $30,000 loan
at 15 1/4 % and put down payment
on a little two bedroom place
his wife was a spent piece of used jet trash
made good bloody marys
kept her mouth shut most of the time
had a little Chihuahua named Carlos
that had some kind of skin disease
and was totally blind. They had a
thoroughly modern kitchen
self-cleaning oven (the whole bit)
Frank drove a little sedan
they were so happy

One night Frank was on his way home
from work, stopped at the liquor store,
picked up a couple Mickey's Big Mouths
drank 'em in the car on his way
to the Shell station, he got a gallon of
gas in a can, drove home, doused
everything in the house, torched it,
parked across the street, laughing,
watching it burn, all Halloween
orange and chimney red then
Frank put on a top forty station
got on the Hollywood Freeway
headed north

Never could stand that dog

Oraz z powodu jakiejś setki innych rewelacyjnych textów...
Pozdrowienia:)

[emka_1]

:) zważ, że jednak nie wyciągnęłam marthy - goły tekst zabija ckliwością :)
z tekstów zaangażowanych polecam lou reeda. taki new york na przykład bardzo
miły (cały album). w sumie to bardziej publicystyka śpiewana, ale niezłe.