ksiazki podroznicze

[solaris_1971]

W innym watku Jeep polecil mi ksiazki Marleny de Blasi zaznaczajac, ze pewnie ja juz znam bo wie, ze jestem italianofilka. Otoz nie znam. Tak samo jak nie znam innych ksiazek podrozniczych mimo, iz wiele podrozuje.

Poleccie mi prosze ksiazki podroznicze, ktore Was zachecily do wyjazdu do jakiegos kraju, ktore Wam powiedzialy o danym kraju cos, czego sami byscie odkryli ( mimo znajomosci jezyka ).

nie sposób zrobić nawet krótkiej listy...

[jeepwdyzlu]

Za rzekę w cień drzew - po lekturze - 30 lat temu(?) - wiedziałem, że muszę zobaczyć Wenecję...
Ale.. kto z nas nie ogląda Nowego Jorku oczami Holly Golightly, nie chodzi uliczkami Paryża razem z Ravikiem, nie pisze powieści w Wiedniu razem z Garpem, nie zbiega po hiszpańskich schodach z Tomem Ripleyem...?

jeep

[solaris_1971]

Jeep, mowisz o powiesciach z jakims miastem w tle.
Ja tez gdy przyjechalam po raz pierwszy do Paryza, to pomimo ograniczonego wtedy budzetu poszlam do dobrej kawiarni i zamowilam calvados ........

Chodzi mi o ksiazki, w ktorych autor zdaje relacje z podrozy lub z dluzszego pobytu w danym kraju.

[jeepwdyzlu]

Rozumiem że chodzi Ci o rzeczy typu Wilk, Hugo-Bader, Szczygieł czy Stasiuk...
A wcześniej Muratow czy Iwaszkiewicz.
Jeśli tak - to doceniam, ale się nie zachwycam....
jeep

[brasilka2]

Mogę podać przykład książki, która mnie baaaaardzo wciągnęła, ale absolutnie zniechęciła do wyjazdu, w tym przypadku do Afryki:
"Sen pod baobabem" Tadeusza Biedzkiego.

A ostatnio przeczytałam też "Byle dalej" Marty Owczarek i tutaj już nie mogę powiedzieć, żeby podziałała odstraszająco, a czytało sie super.

[solaris_1971]

Szczygiel i Hugo-Bader to moi ulubiency. Jutro zaczynam jedna z 2 ostatnich ksiazek Hugo -Badera. Ale mnie chodzi o ksiazki, ktore Was do czegos zainspirowaly.
Szczygiel glownie portretuje Czechow, pisze o ich skomplikowanej historii.
A Hugo- Bader ? No coz, nie pojde jego sladami i nie bede podrozowac zima austostopem po Syberii. Na Czukotke tez sie nie wybieram ............... Hugo - Badera czytam zeby dowiedziec sie czegos o miejscach, do ktorych sama nigdy nie dotre.

Chodzi mi o cos takiego jak Frances Mayes, tylko inteligentnie napisane.

Co roku latem czytam w Polityce felietony o tym gdzie znani ludzie spedzaja swoje urlopy. Tacy ludzie, ktorzy co roku jezdza w to samo miejsce i je znaja na wylot. bardzo mi sie podobalo to co w tamtym roku o Toskanii pisala K.Janda.

[gosiownik]

Polecam Daniela Kaldera i jego dwie ksiazki o Rosji i bylych radzieckich republikach "Zagubiony kosmonauta" i "Dziwne teleskopy". To troche inna niz zwykle literatura podroznicza, bo Kalder okresla sie jako anty-turysta czyli osoba, ktora jezdzi w miejsca zapomniane, z definicji nieciekawe, gdzie "prawdziwy" turysta nigdy by sie nie wybral. Nie wiem czy brzmi to zachecajaco, ale ja uwazam jego ksiazki za fascynujace. Moze Ci sie spodobaja.

[stella25b]

Mam taka ksiazke, mam! To sa "Wyzej niz kondory" autorstwa Wiktora Ostrowskiego. Kupilam ja w czasach przedpotopowych, kiedy to istnialy jeszcze w Polsce egzaminy wstepne na wyzsze uczelnie. Ja wlasnie po takim pisemnym z historii bylam i idac do domu wstapilam do ksiegarni. Akurat "cos" rzucili i ja sie to "cos" zalapalam. To wlasnie ta ksiazka. Peru, lata 30-te, wspinaczka, ekspedycja naukowa i cale mnostwo informacji, anegdot i historyjek. Poprostu perelka.

[brasilka2]

OK, to jak ma być inspirująco, to ja też mam taką książkę - tez Wiktora Ostrowskiego :)
Tytuł: "Życie wielkiej rzeki"

Przeczytałam ją jeszcze w podstawówce i chociaż do kajaka nie wsiadłam, to wcale niewykluczone, że także dzięki niej zainteresowałam się Ameryką Południową, w której obecnie dość często bywam.

[Gość: Karolina]

Marek Tomalik - "Australia. Gdzie kwiaty rodzą się z ognia". Bardzo inspirująca. Polecam. Zjeździłam ten kraj tak jak autor, tylko nie "na raty" a "za jednym zamachem" - książka doskonale oddaje tamtejszą rzeczywistość i klimat.

[lipka02]

Ja polecam ''Przez dziki Wschód. 8000 km śladami słynnej ucieczki z gułagu''- Tomasz Grzywaczewski.

Tomasz Grzywaczewski wraz z dwoma kolegami wyruszył w podróż swego życia trwającą ponad 6 miesięcy.Jej inspiracją były wspomnienia Witolda Gliwińskiego,który wraz z grupką innych więźniów uciekł z rosyjskiego gułagu.Zbiegowie przemierzyli niebezpieczne syberyjskie tereny,przeszli przez góry,wąwozy i doliny oraz przeprawili się przez rwące rzeki.Dotarli do Indii skąd z pomocą brytyjskich żołnierzy przedostali się do Wielkiej Brytanii.Wielu z nich nie przeżyło tej morderczej trasy,a Witold był jedynym polakiem,który przeżył.