"Gra w klasy"

[Gość: Człowiek]

Magia, prawda? Czy część "paryska" jest bardziej magiczna niż "argentyńska"?
Czy są tu może starsi czytelnicy - no wiecie, zatłuszczone okładki, książka
krążąca z rąk do rąk, lata siedemdziesiąte? Jak było?

[ydorius]

Nie jestem starszym czytelnikiem i odpowiadać mogę tylko na pierwsze zdanie. :-
)))
Magia - jak dla mnie. Ale część paryska jest nie tyle bardziej magiczna ile
przegadana. Cała przedstawiona tam bohema wyraźnie strasznie się męczy byciem
wolnymi. Takie są moje odczucia.
A w Argentynie Oliveira żyje. Siłą rzeczy musi to być mniej kombinowane.

Bardzo lubię tę książkę.

p,
.y.

[just-in]

Magia... Takie ksiazki, jak ta sprawiaja, ze mam nadzieje-nadzieje, ze magia
moze istniec w nawet najbardziej realnym swiecie... Czesc argentynska jest
bardziej przejmujaca, mimo ze z paryska mailam klopoty w zaakceptowaniu, to
jego sposob pisania sprawia, ze wciaz wracam do tej ksiazki...
Poprostu go lubie
J.

[spacja]

Ja niestety nie dalam rady... poddalam sie po kilku stronach, choc czytelnikiem
jestem dosyc zawzietym. Moze to byl zly dzien, nieodpowiedni nastroj? Za jakis
czas sprobuje jeszcze raz.

[Gość: Ginny]

Dla mnie żadna z nich magiczna nie była. Przeczytałam to, ale z bólem zębów...

[Gość: cavafis]

Jesli bolaly Cie zeby przy czytaniu tej ksiazki, to sugeruje ze powinnas udac
sie do dentysty, bo to na pewno nie mialo zwiazku z lektura........ wiem, de
gustibus non disputandum est, ale nie mozna ot tak sobie odrzucic jednej z
wazniejszych ksiazek XX wieku. W odniesienu do innych postow - mojm zdaniem ta
ksiazka nie ma w sobie magii, jest nieslusznie zaliczana jest to "magicznego
realizmu" - z cala pewnoscia jest bardziej realistyczna niz magiczna, zreszta
dla mlodego pokolenia "magiczny realizm" to raczej "Harry Potter" niz Borges,
Garcia Marquez, Llossa, Allende, Carpentier czy Fuentes....... szkoda.

[ada08]

Gość portalu: cavafis napisał(a):

> dla mlodego pokolenia "magiczny realizm" to raczej "Harry Potter" niz Borges,
> Garcia Marquez, Llossa, Allende, Carpentier czy Fuentes....... szkoda.

No , to chyba przesada :-)
''Harry Potter'' jest idolem tylko części ''młodego pokolenia'' , cokolwiek
to okreslenie znaczy :-)

A tak na marginesie.... Carpentier i ''magiczny realizm'' ? Czytalam
jego ''Eksplozję w katedrze'' i ''Koncert barokowy'' i jakos mi one do tego nurtu
nie pasują. No, moze ''Koncert...'' , ale tez nie bardzo ...
Pozdr

[Gość: Qra]

ada08 napisał(a):

> A tak na marginesie.... Carpentier i ''magiczny realizm'' ? Czytalam
> jego ''Eksplozję w katedrze'' i ''Koncert barokowy'' i jakos mi one do tego nur
> tu
> nie pasują. No, moze ''Koncert...'' , ale tez nie bardzo ...
>

Polecam "Podróż do źródeł czasu" Carpentiera, naprawde wspaniała książka (tylko
trzeba przebrnąć przez początek, potem jest magicznie:)))

[spacja]

Gość portalu: cavafis napisał(a):

nie mozna ot tak sobie odrzucic jednej z wazniejszych ksiazek XX wieku


Jeśli mogę się wtracic: można odrzucic, mozna! Jak już wczesniej zaznaczylam nie
czytalam „Gry w klasy” ale tez nie wypowiadam sie teraz nt. tej wlasnie lektury,
tylko generalnie. Nie macie czasem wrazenia, ze niektóre ksiazki (obrazy, rzezby,
itp.) po prostu MACIE OBOWIAZEK podziwiac, bez względu na wasze prawdziwe
odczucia z nimi zwiazane? Przypomina mi sie slynny temat wypracowania ze
szkoly: "Dlaczego uwazasz Slowackiego za wielkiego poete?" A jesli ja nie...?
Drze az na mysl o tym, ze uznacie mnie za prostaczke i niewyksztalconego cwoka...
Hmm... ale przynajmniej mam swoje zdanie!

[ada08]

spacja napisał(a):

> Nie macie czasem wrazenia, ze niektóre ksiazki (obrazy, rzezb
> y,
> itp.) po prostu MACIE OBOWIAZEK podziwiac, bez względu na wasze prawdziwe
> odczucia z nimi zwiazane? Przypomina mi sie slynny temat wypracowania ze
> szkoly: "Dlaczego uwazasz Slowackiego za wielkiego poete?" A jesli ja nie...?

To u Gombrowicza bylo : Dlaczego kochamy (podziwiamy) Slowackiego ? - Bo wielkim
był poetą.... :-)
Niedokladnie przytaczam....

Z tym OBOWIĄZKIEM podziwiania to moze nie az tak, ale faktycznie istnieje często
taka presja , np. środowiskowa , która wymaga od nas , zebysmy sie zachwycali
czyms , co nas wcale nie zachwyca ( - Jakżesz zachwycam się , skoro się nie
zachwycam ? - buntowal sie bohater).
Jest tez taka postawa w mysl ktorej pewne książki, filmy, obrazy ... itd -
''wypada'' znac.

A swoje zdanie zawsze warto miec :-)
Pozdr

[Gość: Ginny]

Niezaleznie od tego, co sądz o Harrym Potterze(a lubię), "Gra w klasy" mnie nie
zachwyciła. "Jak zachwyca, skoro nie zachwyca???". A np. Sto lat samotności- i
owszem, świetna rzecz.

[ada08]

Gość portalu: Człowiek napisał(a):

> Magia, prawda? Czy część "paryska" jest bardziej magiczna niż "argentyńska"?

Ja nie mialam wrazenia, ze obcuje z magią.
Dla mnie Cotrazar jest w ogole malo ''magiczny'', moze z wyjatkiem kilku
opowiadan.... Ale to, rzecz jasna, bardzo subiektywna sprawa :-)
Pozdr.

[poomerang]

Kwintesencjš "Gry w klasy" jest dla mnie rozdział z deskš, w którym Magi dawno już nie ma (i może dlatego Maga aż tak wyprzedza Oliveirę). Zaryzykuję twierdzenie, że bez jej nieobecno�ci rozdział 41 nie byłby aż tak cudowny i oniryczny.

[Gość: Lilly]

Jedna z tych książek, które zmieniły moje spojrzenie na życie i na literaturę.
Naprawdę!

[Gość: enkeli]

Tej książce trzeba się poddać, ona ma swój rytm. Trzeba zwalniać, nawet na czas
kilku dni, kiedy indziej nie można zasnąć ze świadomością, że ona leży obok
łóżka i powrót jest możliwy dopiero rano... To niesamowita opowieść. Czytam
bardzo dużo, na tym zresztą będzie polegał mój zawód, ale nigdy nie zetknęłam
się w magią w takim natężeniu. Może trochę u innych pisarzy iberoamerykańskich,
ale oni są bardzo nierówni, np. Marquez bardzo mnie ostatnio rozczarował(
m.in. "Miłość w czasach zarazy", bardzo kiepska książka, zwłaszcza w wydaniu
Marqueza). "Grę w klasy" polecam każdemu, kto ma ochotę przeżyć przygodę nie do
końca intelektualną, choć w dużym stopniu oczywiście też.

[013y]

Jestem tym starszym czytelnikiem .Koniec lat siedemdziesiątym i pojawienie się
literatury iberoamerykańskiej(była nawet taka seria wydawnicza-mam do dziś)było
objawieniem .Największym -Cortazar .W klimat jego świata najlepiej wprowadzały
opowiadania(są i dziś na rynku wydawniczym)."Gra w klasy"-wtedy prawie
niedostępna w księgarniach,krążyła pożyczana,czytana z kodem lub "jak
leci".Była "biblią" tego pokolenia czytelników - nie da się ukryć.Wyrywano
kartki i porozumiewano sie nimi zamiast listów (przyznaję -z perspektywy czasu
to okropny zwyczaj).Powiedzmy otwarcie -zarówno wtedy , jak i teraz była to
książka niezbyt łatwa w odbiorze.No, po prostu do niektórych książek trzeba
wracać aby się w nich rozsmakować(dziś w podobny sposób wchodzi się w książki
Rushdziego).Naturalnie nikt z czytelników nie mówił "nie rozumiem" lub "trudna"-
taki był styl . Gdy po latach bez problemu można ją było kupić , przy ponownym
przeczytaniu rozczarowała mnie.Horacio jawi mi się jako nierób ( w końcu jak
można wydedukować ma chyba ok.40 lat i żyje w Paryżu na koszt brata), któremu
cała "metafizyka" mija gdy tylko wraca do Argentyny.Tu zajmuje sie chyba
akwizycją lub czymś podobnym.Jednym słowem-postać ta wywołuje już tylko moją
irytację .Z zaskoczenia własną reakcją nie bardzo mam odwagę sięgnąć ponownie
po opowiadania Cortazara .Co ciekawe nie dotyczy to mojej reakcji na innych
autorów iberoamerykańskich .Pozostał Marquez (choć głównie "Sto lat
samotności") ,Carpentier ,Fuentes,Sabato i Llosa-do dziś dla mnie nr 1 i mój
kandydat do Nobla.A propos realizmu magicznego - jego głównym przedstawicielem
jest Ernesto Sabato, a nie wyżej wymienieni.Proza iberoamerykańska to nie to
samo co realizm magiczny.W konwencji realizmu magicznego powstała też jedna ze
starszych książek Rushdiego-"Grimus".
Widocznie odbiór książek nie jest nam dany raz na zawsze,bo kiedyś moje reakcje
były podobne do zachwytów tych , którzy czytaja to dziś po raz pierwszy.