Emancypantki

[Gość: Ginny]

Czy ktoś lubi tę książkę? Jestem w połowie i jestem zachwycona. Lżejsze to
niż "Lalka", niby pogodne, a przygnębiające... Co myślicie?

[Gość: kunce]

to prawda, "Emancypantki" to ksiązka z krwi i kości. Ślicznie zarysowane
postaci, klimaty dużego miasta i prowincji (ta pani podsędkowa z Eufemią!),
niebanalna historia miłosna - a właściwie kilka, mądre rozważania społeczne i
religioznawcze, a przede wszystkim pyszny Pana Prusowy humor, w niczym nie
ustepujący sienkiewiczowskiemu!
W dodatku moje wydanie ma jeszcze śliczne ilustracje Antoniego Uniechowskiego!
"Emancypantki" czytałam chyba ze 30 razy, tak jak niektórzy "Anię z
Zielonego... (przepraszam jej miłośników, ale całego cyklu nie trawię)

[ada08]

Jedna z pierwszych, moze pierwsza ''dorosla'' ksiazka w moim zyciu.
Wcale wtedy nie wiedzialam co to sa emancypantki, nawet przez dlugi czas
blednie wymawialam to slowo , jako ''emancyptanki'' :-)

Skusily mnie do niej ilustracje w wydaniu dziel wszystkich Prusa
(ciemnozielona, plocienna okladka).
Czytalam te powiesc od tego czasu tyle razy, ze nawet nie zlicze. Zadnej
ksiazki w zyciu tyle razy nie czytalam.

Kapitalne sceny z zycia prowincji, swietne typy prowincjonalne i warszawskie
(Korkowiczowie, Krukowscy, Zgierski, Dębicki , pani Latter , no i Madzia
oczywiscie), warszawskie salony Solskich, Arnoldow, pozytywistyczne
dyskusje.... Prus to dla mnie zdecydowanie najwiekszy polski pisarz.