mało znane książki, które uwielbiacie...

[agmusz]

Jose Donoso "Ta niedziela"
Jorge Amadao "Tereza Batista wojowaniem zmęczona"
Margaret Atwood- wszystko:)
Thomas Pynchon "49 idzie pod młotek"

[Gość: Kaylene]

Ja uwielbiam ksiazki optymistyczne- Woodhouse Pełnia ksiezyca Wielce unizony
Jeeves i Dewiza Woosterow,Przed wojna podobno wyszlo wiecej ksiazek W.Ciagle sie
wybieram w tej sprawie do czytelni.Ale ta bieżaczka..
Poza tym Lemoine Kochane malenstwa,wymieniona tu Shirley Jackson i Evanovitch.
Z innej polki tez urzekl mnie w swoim czasie Wielki Meulnes.
Czytalam taki mily pachnacy plesnia egzemplarz z malej biblioteki,drewnianej,ze
skrzypiacymi podlogami ...

Aristoi

[weatherwax]

A kto czytał : Walter Jon Williams "Aristoi"?
To już chyba zupełnie nieznane?...

Antal Szerb i Jeremi Bożkowski

[jjz.109]

- "Legenda Pendragonów" Antala Szerba, którą autentycznie znalazłem na śmietniku.

- kryminały o sierżancie Fidybusie i poruczniku Karbolku Jeremiego Bożkowskiego
(choć przypuszczam, że to kolejny pseudonim Ireny Kuhn vel Joanny
Chmielewskiej). tylko trzy się ukazały, specjalnie sprawdzałem w Bibliotece
Narodowej, przejechawszy pół Polski, co zakrawa na wariactwo, przyznacie? ;-)

kurzy się w bibliotekach

[Gość: jaija]

"Po tamtej stronie" Alfreda Kubina. Mało znana, a ważna książka austriackiego
malarza i grafika. Budziła zachwyt MAxa Broda, a u nas mało kto ja zna :(

[Gość: Ania]

"błękitny zamek" Lucy Maud Montgomery - to najlepsza jej książka jaką
czytałam!!! (a czytałam ich ok.30) i jedna z najlepszych jakie w ogóle znam

[Gość: jaija]

MAło znany Błękitny zamek?????

[rumka]

To niemozliwe, żeby przeczytac tyle książka ! ?!?

[kilgore-trout]

Priestleya "Poza miastem" oraz "Londyn".

Owen Tuby i Cosmo Saltana to prawdziwi macherzy... :-)

No i można się dowiedzieć co to jest imagistyka społeczna...

[Gość: Jaanka]

Ja dołączam jeszcze gawędy Janusza Makarczyka - zwłaszcza z "cyklu kobiecego" -
"13 kobiet", "Kobieta zawsze płaci", "Po prostu kobieta" oraz
dodatkowo "Widziałem i słyszałem" czy "Siostra zjedzonego człowieka". Stanowczo
za mało obecnie znane a przeciez są tak urzekające, egzotyczne i jak
najbardziej godne przeczytania:)
Oraz:
- "Księga prawd ostatecznych" Roberta Rankina - totalnie zakręcona
- "Mistrzyni przypraw" Chitra Banerjee Divakaruni

Makarczyki...

[Gość: notka]

...to są cuda gawędziarstwa. "Siostra zjedzonego człowieka" jest wyborem z
poprzednich wymienionych (czyli powtórką) ale do Makarczykowych delicji dorzucę
jeszcze "Diabeł jest męskiego rodzaju"

[Gość: konstantinou]

Steve Erickson, Drzwi numer pięc - dziwaczne, halucynacyjne i hipnotyzujące.
Przeniosła mnie ta książka (czy raczej - ta pozycja, zarówno książkowa, jak
i... medytacyjna? z Kamasutry?;-)poza granice codziennej, tak zwanej zwyczajnej
recepcji rzeczywistości. Literackie LSD, bym powiedział... Aha, nie mylic ze
Stevenem Ericksonem, autorem epickiej sagi fantasy (Malazjańska Księga
Poległych, czy coś w tym stylu).
Innym nietypowym, a przez to może szerzej nieznanym autorem, którego naprawdę
polecam jest Michael Swanwick, Brytyjczyk mający na polskim rynku wydawniczym
bodajże dwie przetłumaczone rzeczy. Pozdrawiam!

[Gość: konstantinou]

Jean Genet - Dziennik złodzieja (życie na marginesie opisane mieszaniną stylów -
klasyczna w swej urodzie fraza mieści w sobie brutalnośc opisywanego
środowiska i poetyckośc autorskiego odbioru świata), Mervyn Peake - Tytus Groan
(świetny, malarski język, niesamowita sceneria, intrygujące postacie, a
wszystko przyprawione specyficznym angielskim humorem). Ta ostatnia książka
wydana jakiś czas temu przez Zysk chyba, ale kosztuje ponad 40 zł, natomiast
widziałem starsze wydanie w dwóch antykwariatach na przeciwległych krańcach
Polski - obydwa egzemplarze miały identyczną cenę ośmiu złotych.
Interesującą zapomnianą pisarką (a jeszcze w 1993 polski Pen Club uhonorował ją
swoją nagrodą) jest Jadwiga Żylińska, rocznik 1913, z której twórczości warto
zapoznac się z Gospodą samobójców, Grą w tarota (polecał ją kiedyś Andrzej
Sapkowski, książkę, nie grę...;-), Wyspą Dziwnego Żartu oraz z Kapłankami,
amazonkami i czarownicami. Opowieściami z neolitu i epoki brązu - piękne
literacko portrety kobiet żyjących w okresie matriarchatu. Literaturę przez nią
pisaną cechuje, podobnie jak u Teodora Parnickiego, którego książki również
mnie fascynują, specyficzne podejście do historii: autorka bywa ironiczna i
przewrotna a zanurzając się w jakąś epokę historyczną, uwzględnia ówczesne
wyobrażenia na temat rzeczywistości, stąd elementy fantastyczne, które jednak
dla ludzi danego czasu fantastyczne nie były.

[maro30]

Tak po łebkach, bo nie mam możliwości prześledzenia regałów: Brycht "Dancing w
kwaterze hitlera", "Łzy" Strumyka, Choromański, Malicki, Perec(!), "Zapomniane
światło" Demla, Cosić (!), Bulatović (jest dla mnie zagadką brak Bulatovića - a
może jest znany?), "Jak być niewinnym" Illiesa, Ajvaz (wreszcie go wydali!) i
Ota Filip (tego wydadzą nieprędko...)itd., itp. Oczywiście setek pozycji
zapomniałem:). A dlaczego nikt nie mówi o poezji, hm? To jest dopiero
niepopularne, a jakże fascynujące. Żeby odciąć się od naszego środowiska
proponuję Larkina, ale on jest pewnie znany, no to niech będzie Paul Muldoon.
Co Wy na to?

[zielka]

jak juz jestesmy, to absolutnie Janosch, "Polski blues", choc z takim tytulem trudno sie dziwic, ze nikt
jej nie czytal. Okladka tez nie jest zachecajaca. A jest to .... ech. "nigdy juz nie bedzie takiej machorki".
:)