Dobre książki - fatalnie przetłumaczone!

[agni_me]

Koszmarnie tłumaczone kryminały Agathy Christie w seri kioskowej - błędy
typu "black tie - czarny krawat - zamiast strój wieczorowy" czy "china shop -
sklep z chińszczyzną - zamiast sklep z porcelaną". Kompromitaja, ale dość
zabawna.

[meduza7]

"Był wesoły jak Bohemian" - to też z którejś Agatki.

[yanga]

O, kiedyś też o tym pisałam. To z "Pułapki na myszy", wydanej jeszcze w Phantom
Pressie, chyba w ostatnim wydaniu Prószyńskiego to poprawiono albo i usunięto,
bo przecież dziś nie wypada mówić "wesoły jak Cygan", tak samo jak nie wypada
pisać o Murzynkach ;-).

[yanga]

No więc mam następny kwiatek (dosłownie i w przenośni). "Świat Książki" wydał
nową powieść lubianej przeze mnie, porządnej autorki - "Czas miłości". Jeszcze
nie skończyłam, ale już widzę, jak marnie przetłumaczona (przez Bożenę
Krzyżanowską), a za co redaktor Jerzy Lewiński wziął pieniądze, to naprawdę nie
wiem. Początek akcji sięga połowy XIX w., a tu w dialogach słownictwo zupełnie
współczesne. Skromna, purytańska bohaterka mówi np. że ktoś ją wkurza. Ale
najlepsze ze wszystkiego (na razie, nie wiem, co mnie jeszcze czeka) jest to,
że jej córeczka ma oczy "niebieskie jak kwiat kukurydzy"! Po angielsku brzmiało
to zapewne "cornflower". Zdrowia, szczęścia i dalszego świetnego samopoczucia
dla wydawnictwa, które miłosiernie chroni przed ciekawskimi nazwiska tłumaczy
(jak zwykle brakuje ich w biuletynie).

Cornflower

[hajota]

He, he, przypomniał mi się tłumacz, który zachwalał w pewnym wydawnictwie swoje
umiejętności w taki mniej więcej sposób: "jestem taki świetny, że jak tłumaczę
książkę, to w ogóle nie zaglądam do słownika". Autentyk, opowiadała mi znajoma
redaktorka.

[yanga]

I jeszcze jedna uwaga: oryginalny tytuł książki brzmi "The Touch" (Dotyk). I
rzeczywiście odpowiada treści, w przeciwieństwie do polskiego "Czas miłości".
Ale "Świat Książki" wie lepiej.

[yanga]

natykam się na rozmowę tatusia z dwuletnią córeczką (tą samą, co ma oczka jak
kwiat kukurydzy). Cytat mówi sam za siebie:
"- A jak myślisz, co dolega Annie? - spytał [...]
- Na pewno coś - oznajmiła Nell z pełnym przekonaniem. - Pamiętam, że w jej
wieku mówiłam, ponieważ zapamiętałam wszystko, co mi powiedziałeś i co ja
powiedziałam tobie, tatusiu. Wszystko! Tymczasem Anna nawet nie siada. Jade to
ukrywa. Podnosi Annę, gdy wejdę, żeby się z nią przywitać, ale ja to widzę.
Oczy Anny nie funkcjonują [!]tak, jak powinny, są rozbiegane [...]"
I dalej w tym samym stylu. No więc jedno z dwojga: albo autorka nie wie, jak
wyraża się dwuletnie dziecko (nawet nad wiek rozwinięte), a wtedy wydawnictwo
powinno taką książkę spuścić z wodą, albo narozrabiała tłumaczka, a wtedy do
akcji powinien wkroczyć redaktor. Coleen McCullough jest cenioną autorką,
wprawdzie literatury popularnej, ale zdecydowanie wyższego rzędu, więc raczej
nie ją posądzam o ten ewidentny knot.

[monikate]

O matko! A ja miałam to czytać! Cytowane kwiatuszki (jak kukurydzy, hihi)
odrzucają mnie skutecznie od lektury.

[yanga]

No i bardzo dobrze, i o to mi właśnie chodziło. Piszę właśnie ku przestrodze.
Dalej jest jeszcze śmieszniej, np. młoda panna (ta sama dwulatka, która już
dorosła) ma niewyparzony język, więc tłumaczka każe jej wołać "o ku..", nie
bacząc, że akcja toczy się w XIX wieku. Aha, niezorientowanym wyjaśniam,
że "cornflower" po angielsku znaczy "bławatek".

...myśli owocują w twojej głowie...

[hrabalek]

...być może ktoś znajdzie czas na wysłuchanie, ale zamieszczam ten link ze
względu na słowa Różewicza...

www.radio.com.pl/dwojka/articles/articles2.asp?aID=2110

[hrabalek]

hrabalek napisała:

> ...być może ktoś znajdzie czas na wysłuchanie, ale zamieszczam ten link ze
> względu na słowa Różewicza...
>
> www.radio.com.pl/dwojka/articles/articles2.asp?aID=2110
>
>
>
nie byłabym sobą gdybym się nie pomyliła....

www.radio.com.pl/dwojka/articles/article2.asp?aID=2110

Niech żyją orginały!

[katarzynka27_09]

Czasami, aż strach czytać. Dziękuje serdecznie za tłumaczenia. Zastanawiam się,
czy ludzie którzy tłuamczą książki mają wykształcenie w tym kierunku, czy może
korzystają z podrzędnych programów komputerowych. Na szczęście angielski znam
na tyle by móc czytać orginały.

um um

[jottka]

jednak na twoim miejscu nie krytykowałabym tłumaczy ani redaktorów:)

A co z literaturą np. japońską? n/t

[Gość: hajota]

[jottka]

ooo, optymistka:) uważasz, że wszyscy tak świetnie opanowali języki europejskie,
że spokojnie raz stendhala, raz manna?

poza tym i tak wiadomo, że z japończyków czyta sie mangi, a te można w końcu
zrozumieć bez podpisów:)

A jak przetlumaczono McCall-Smitha?

[Gość: Iza]

Od paru lat zachwycam sie tym pisarzem i przeczytalam wiele powiesci - w tym
wszystkie te, ktore dzieja sie w Botswanie. Jest to jednbo z najmilszych
ksiazkowych odkryc ostatnich lat. Czekalam, az zaczna sie ukazywac po polsku,
bo wszystkim polecalam. W zeszlym roku wyszla pierwsza z botswanskiej serii,
ale jak zobaczylam przeklad tytulu to z miejsca mnie odrzucilo: Pierwsza
kobieca agencja detektywistyczna czy cos w tym rodzaju, Tytul oryginalu brzmi
Nr 1 Ladies' Detectice Agency. To "ladies'" jest nieslychanie wazne, jest
staroswieckie, jest uprzejme, jest "genteel". . Wiec wolalabym naprawde cos
jak : Damska Agencja Detektywistyczna Nr 1 - ten numer 1 to cos jak Numero
Uno, Prima Sort, wskazuje na nieprzecietnosc na rynku agencji
detektywistycznych, nie tylko damskich, choc jest jedna z dwu agencji w
miescie.
Wiec jesli ktos czytal ten polski przeklad , prosze mi powiedziec jaki sie
wydal? Nawiasem mowiac wsyzstkie nastepne powiesci z tego cyklu z "tradycyjnie
zbudowana" mma Precious Ramotswe, jej wierna asystentka mma Makutswe oraz
narzeczonym, a potem mezem, wlascicielem garazu naprawczego rra Matekoni sa
coraz lepsze od tej pierwszej. Kocham Alexnadra McCall-Smitha!

[jottka]

'agencję' tłumaczył tomasz bieroń, człowiek obdarzony drewnianym uchem do
niuansów i wdzięków językowych, więc żaden zarzut pod jego adresem mnie nie
zdziwi:( taką opinię żywię po przeczytaniu '3 panów na łódce, nie licząc psa' w
jego przekładzie, no horror, czytelnik z płaczem ucieka do jedynie słusznego
przekładu pana piotrowskiego

[Gość: czapski]

Tomasz Bieroń to człowiek maszyna, ostatnio natknąłem sie na kilkanascie
ksiazek tlumaczonych przez niego w odstepie roku- dwóch. A pewnie w moje ręce
wpadła tylko część efektów jego pracy

[alistar1]

Lolita. Najpierw przeczytałam ją w doskonałym tłumaczeniu Roberta Stillera i
długo jęczałam z zachwytu. Książka powaliła mnie na kolana. Potem dotarła do
mnie "wersja" niejakiego pana Michała Kłabukowskiego, niestety również w
kolekcji XX wieku GW. BEZ PORÓWNANIA ZE STILLEREM. Powiem więcej- to wersja
spłaszczona i płytka, odarta z treści i daleko daleko za doskonałym
tłumaczeniem pana Stillera. Ktoś też miał to wrażenie?

[alistar1]

Lolita. Najpierw przeczytałam ją w doskonałym tłumaczeniu Roberta Stillera i
długo jęczałam z zachwytu. Książka powaliła mnie na kolana. Potem dotarła do
mnie "wersja" niejakiego pana Michała Kłabukowskiego, niestety również w
kolekcji XX wieku GW. BEZ PORÓWNANIA ZE STILLEREM. Powiem więcej- to wersja
spłaszczona i płytka, odarta z treści i daleko daleko za doskonałym
tłumaczeniem pana Stillera. Ktoś też miał to wrażenie?

Grrrr, co za irytujący błąd!!!!

[meduza7]

powieść O. Goldsmith "Bestseller", bohaterka zastanawia się, czy wysyłając list
do jakiejś kobiety tytułować ją Miss, Mrs czy Ms. Przypis tłumacza: Miss -
panna, Mrs - mężatka, Ms - rozwódka.
O, wypraszam sobie. Ms to nie żadna rozwódka, tylko skrót używany wówczas, gdy
właśnie nie chcemy podkreślać stanu cywilnego danej osoby, takie
neutralne "Pani". Sama dostawałam listy zaadresowane Ms... mimo, że rozwódką
nie jestem i daj Boże, nie będę.
W tejże książce, jedna z bohaterek zostaje określona jako "należąca do Elmira
Hunts". Chodzi natomiast o bogatą rodzinę Huntów, trzęsącą miasteczkiem Elmira.

[Gość: xzcv]

Ozesz:) Mnie wersja Klabukowskiego powalila na kolana. Wypozyczylam sobie
wlasnie Stillera, ale po porownaniu kilku fragmentow przychylam sie do
Klabukowskiego. Moglabys podac jakies fragmenty za przyklady albo rozwinac te
mysl?:)

[monikate]

"Sobowtór" Daphne du Maurier. Tłumczyła Krystyna Szmeja. Włos się jeży, zęby
bolą podczas lektury. Non stop używa zwrotów: "ubrać strój, buty, kapelusz,
koszulę", grrr! Posesję opisała jako "opłotowaną", drzwi zostały "zakluczone".
Kto, na miłość boską powierzył tej kobiecie Daphne?

[alistar1]

dla xzcv:

Kiedy czytałam Lolitę w tłumaczeniu Stillera moją uwagę zwrócił 1) ciekawszy
język tłumaczenia 2) bogactwo przypisów, którego brak u Kłabukowskiego, a które
stanowią dla mnie część tej książki. Wydaje mi się, że wersja Kłabukowskiego
jest powierzchowna. Nie mam w tej chwili wersji Stillera, nie mogę więc
przytoczyć przykładów. Ale generalnie wersja Styillera jest "bogatsza" i
głębsza. Dużo w niej smaczków, a to lubię w przekładach.

[slonecznawiosna]

Wydawnictwo Znak ostatnio wydaje klasyki z nowymi tłumaczeniami np. :
„Lord Jim” J.Conrada w nowym tłumaczeniu Michała Kłobukowskiego (na szczęście
nie ma wstawek francuskich jak w „Lolicie” :) i „Bracia Karamazow” F.
Dostojewskiego w przekładzie Adama Pomorskiego.

Chciałabym nabyć sobie ostatnią pozycje ale w jakim przekładzie? Radzicie
tłumaczenie A. Pomorskiego czy raczej A. Wata?

Pozdrawiam

--
„Książka jest jak ogród noszony w kieszeni”
Przysłowie chińskie

[yanga]

Może ktoś jeszcze pamięta fatalne przekłady powieści A.Ch. z nieistniejącego
już wydawnictwa Phantom Press? Swego czasu poświęcono im wiele krytycznych
artykułów, a wśród redaktorów do dziś krążą cytaty, które brzmią jak ponury
żart (sama mam zapisanych kilka). Takich tłumaczy-partaczy było kilku, ale
wszystkich biła na głowę niejaka Anna Polak... Jak się okazało, to właśnie Anna
J., która tak przysłużyła się swemu dawnemu szefowi, obecnie kandydatowi na
prezydenta.