Co polecacie Hessego?

[Gość: Paweł]

Witam!
Prawie skończyłem lekturę "Wilka Stepowego", wypożyczyłęm już "Sidhartę", ale
poluję na szklane paciorki,czy coś w tym stylu, jedni mówią, że świetne,
drudzy, że nie do przebnrnięcia (był watek na temat tej powieści swoją
drogą). Jakie inne powieści tego pisarza są watre przeczytania, bo czuję
apetyt na jego twórczośc. Pozdrawiam.
\

[Gość: e]

jak czujesz apetyt - to nie pytaj, tylko czytaj

[Gość: Paweł]

Chciałem się zapytać co szczególnie polecają drodzy forumowicze.

[jafima]

Podobał mi się "Demian" - o dojrzewaniu, poszukiwaniu siebie i sensu istnienia.
Niezłe są też "Baśnie".

[Gość: zakładka]

Hesse! Hesse! Hesse! Wspaniały.
"Gra szklanych paciorków", którą pisał bodaj 10 lat (ponad 10 lat?) to jest
dzieło niesamowite. Dla mnie cenne głównie klimatycznie - instytucja graczy,
państwo graczy, pamiętam jak mistrz Knecht szukał spokoju i swojego sposobu
gry. To jest gruba ksiązka, do spokojnego czytania. Zupełnie różna od "Wilka
stepowego" (zresztą każdą książkę pisał Hesse inaczej - ale sa doskonałe :)
Chyba najlepiej czytać Hessego w oryginale, tam jest też niesamowite brzmienie
języka (Das Glasperlenspiel - jak to ładnie brzmi).
Moją ukochaną książką Hessego jest "Narcyz i Złotuosty" o rzeźbiarzu i
zakonniku, każdym niepełnym, uzupełniającym się w drugim. Niesamowice
harmonijna ksiązka i fantastycznie opisana przyjaźń. Druga ulubioną książką
jest "Gertruda" - o artyście, poszukiwaniu, niemożności osiągnięcia trwałego
szczęścia - bardzo smaczna postać muzyka.
Co do Wilka stepowego, w tym samym czasie co książkę, Hesse napisał też
opowiadanie o Wilku stepowym (do odnalezienia w którymś zbiorze opowiadań) - to
ciekawy appendix do książki :)
Hesse - witamy w świecie nie dla każdego :)

[doolitle]

Narcyz i Złotousty jest niezły. akcja osadzona jest w średniowieczu. duchowość,
grzeszność, oddanie się Bogu, oddanie się życiu i takie różne dylematy ;)

[Gość: jaija]

Narcyza i Złotoustego, Demiana, Pod kołami, wszystko :)

[flanelowy.zapach.snu]

No i proszę, zabrała się całkiem przyzwoita grupka zainteresowanych twórczością
mojego ulubionego pisarza :) Wilka stepowego przeczytałem po raz pierwszy w
wieku 14 lat, a potem już nie mogłem się oderwać od jego książek i przeczytałem
wszystko, co do tej pory wydano w Polsce. Pozdrawiam tu zebranych :)

[Gość: yard]

Dziecinstwo czarodzieja - jakby epizody z mojej przeszlosci w dymach jesiennych
ogrodow i niewazne, ze inne czasy i inne regiony. A do Tessyna moze uda mi sie
dotrzec w przyszlym roku i pobyc tam chwilke. Polecam ten tytul i pozdrawiam.

[Gość: Paweł]

To ja - Siddhartha mi się nie sposobał, nie te klimaty, choć napisane
poprawnie, nie ma steppenwolfowej psychodelii i ciężaru gatunkowego... nie ogę
dostac gry szklanuch paciorkow, wiec poszukam na allegro, bo mnie korci
strasznie, dlatego, że ma 600 stron ;-)