Konkurs na recenzję książki

[redakcja]

Drodzy Forumowicze!

17 maja do ”Gazety Wyborczej” została dołączona bezpłatna książka ”Katedra
Marii Panny w Paryżu”. Książka rozpoczyna nową kolekcję Klasyka XIX wieku.
Kolejne tytuły będą do kupienia łącznie z Gazetą, co wtorek w cenie 18 zł.

Z tej okazji ogłaszamy konkurs. Wystarczy na forum Gazeta.pl, w tym wątku,
napisać krótką recenzję powieści Hugo. Dla dziesięciu zwycięzców Konkursu
nagrodami będą zestawy trzech kolejnych płatnych książek z kolekcji "Klasyka
XIX wieku": "Zbrodnia i kara", "Wehikuł czasu", "Germinal".

Na Wasze autorskie recenzje czekamy od 18 do 23 maja 2005 roku. Jury ogłosi
wyniki konkursu 30 maja 2005r.

Regulamin


Życzymy dobrej zabawy i powodzenia w konkursie!

Redakcja Portalu

[mala-muu]

A nie można by jakoś przesunąć daty zamknięcia? Przecież te kilka dni to za
mało na
a) przeczytanie całej książki (zwłaszcza jeśli ktoś pracuje)
b) napisanie dobrej recenzji.

Pozdrawiam redakcję

[Gość: gosia]

popieram poprzedniczkę
chętnie wzięłabym udział w konkursie ale czas jest zbyt krótki

także pozdrawiam redakcję :-)

[kubissimo]

ja tez chetnie wezme udzial w olimpijskim biegu na 400 metrów, ale mam
wrazenie, ze przepisy faworyzuja tych, ktorzy biegaja szybciej ;)
domagam sie rownych szans!

to jest raptem 500 stron, nie demonizujcie

[Gość: Marcinlet]

redakcja napisała:

> Drodzy Forumowicze!
>
> 17 maja do ”Gazety Wyborczej” została dołączona bezpłatna książka &
> #8221;Katedra
> Marii Panny w Paryżu”. Książka rozpoczyna nową kolekcję Klasyka XIX wieku
> .
> Kolejne tytuły będą do kupienia łącznie z Gazetą, co wtorek w cenie 18 zł.
>
> Z tej okazji ogłaszamy konkurs. Wystarczy na forum Gazeta.pl, w tym wątku,
> napisać krótką recenzję powieści Hugo. Dla dziesięciu zwycięzców Konkursu
> nagrodami będą zestawy trzech kolejnych płatnych książek z kolekcji "Klasyka
> XIX wieku": "Zbrodnia i kara", "Wehikuł czasu", "Germinal".
>
> Na Wasze autorskie recenzje czekamy od 18 do 23 maja 2005 roku. Jury ogłosi
> wyniki konkursu 30 maja 2005r.
>
> Regulamin
>
>
> Życzymy dobrej zabawy i powodzenia w konkursie!
>
> Redakcja Portalu
"Katedra Marii Panny w Paryżu" to powieść Hugo. Hugo opisał w niej pewną
katedrę. Jest to katedra Marii Panny. Znajduje się ona w Paryżu. Wokół tej
katedry toczy się akcja powieści. Ma ona tak wielkie znaczenie w powieści, że
Hugo zdecydował się tak właśnie zatytułować swą książkę.
Czytając książkę, cały czas miałem przed oczami tytułową katedrę.
Fabuła i akcja powieści są ciekawe. Interesująca jest również narracja, a także
sami bohaterowie książki. Autor bardzo ciekawie przedstawił ich osobowości i
dzieje. Są one w pewien sposób związane z Katedrą Marii Panny, która znajduje
się w Paryżu. Paryż jest stolicą Francji.
Powieść jest bardzo ciekawa. Podobała mi się. Zachwycił mnie wybitny kunszt
literacki autora. Uważam, że każdy powinien przeczytać arcydzieło Hugo.

[Gość: Homo Viator]

katedra jest fajna ale reszta nie więc nie będe się zagłębiać w meritum mozre
lepiej by mi to wyszło gdybym przeczytał opracowanie lub zapytał siedzącą obok
mnie polonistke ale wole myśleć samodzielnie. Nie dorównam talentowi autora tak
precyzyjnie uwidocznionym w tym dziele mam jednak nadzieje że nie będe ostatni.
Swoje słowa adresuje do samego literata: Szkoda że nie żyjesz ! pozostaje mi
życzyć Ci w formie startej sentencji: Niech Ci ziemia lekka będzie

[iahveh]

Któż z nas nie zna historii Quasimodo, dzwonnika z Notre Dame? Przez lata urósł
on do rangi symbolu, a cała powieść zachowała swoją ponadczasowość. Wiktor Hugo,
w swoim stylu, prowadzi nas poprzez mroczne ulice średniowiecznego Paryża,
wtajemniczając w jego atmosferę, ukazując losy ochydnego garbusa. Cała książka
jest hymnem tolerancji i pochwałą inności. Hugo doskonale gra naszymi uczuciami:
od nienawiści po litość i współczucie, piętnując kierowanie się pozorami. Całość
wzbogacona jest wspaniałymi opisami architektury średniowiecznego Paryża, z
tytułową katedrą na czele. Dla wszystkich tych, których może irytować dydaktyzm
Hugo oraz obszerne opisy, polecam film D. Lyncha "Człowiek-Słoń", doskonale
oddającym przekaz i klimat tej książki.

[jkordas]

Powieść Wiktora Hugo pt. "Katedra Marii Panny w Paryżu" to moim zdaniem
prawdziwe arcydzieło. Przeczytałem je jednym haustem. Wspaniale przetłumaczone
z francuskiego, czyta się lekko i przyjemnie. Sama fabuła wciąga i co raz
zaskakuje. Mnie osobiście szczególnie wzruszył los Quasimoda, jego wszystkie
życiowe problemy wynikające z odrażającego wyglądu zewnętrznego i to, że mimo
iż miał naprawdę dobre serce, wszyscy się go brzydzili. To niestety tak
przypomina mi dzisiejsze bezwzględne czasy dla wszystkich niepełnosprawnych...
Jest to bardzo ciekawa książka, którą wszystkim polecam. Warto ją przeczytać.

[mrs.lonely]

z początku książka jest dosć nudna, po paru stronach ogarnia nas zdziwenie co
do odzywek żaków w stosunku do dorosłych osób. Myslałam że w tamtych czasach
starsi ludzie byli szanowani, a zwłaszcza ludzie na wysokim stanowisku...
Niespodziewane zwroty akcji, dokładne opisy przez co mozemy sobie wyobrażać
wiele rzeczy, zwroty w języku łacińskim;. Sama już umiem dzięki temu powiedzieć
pare słów w łacinie :) A na koniec oczywiście happy end ;-) Polecam tą książke,
bardzo wciąga =D

[Gość: ???]

czy to naprawde chodzi o to zeby tu na forum napisac ta recenzje?? bo juz zgłupiałam.

Gdzie ten happy end???

[Gość: shala]

Gdzie ty tam zobaczyłaś happy end!? Od razu widać, że nie czytałaś tę książkę.
Więc po co w ogóle piszesz?

Recenzja książki

[ydorius]

Książka bardzo ładnie wydana, w twardej krwistoczerwonej oprawie, co osobiście
bardzo mi się podoba, ponieważ czerwony jest alegorią, trudne słowo, męki
pańskiej, a do czegóż innego nawiązywać by mogła tytułowa katedra, jeśli nie do
niej właśnie. Ponadto dodano ciemnoczerowną obwolutę z interesującą - moim
zdaniem - ryciną przedstawiającą zło, które jest personifikacją, jeszcze
trudniejsze słowo, kuszenia, a do czegóż innego - moim zdaniem mogłaby się
odwoływać tytułowa katedra, jeśli nie do kuszenia.
Podoba mi się bardzo oramentyka okładki książki - myślę tu przede wszystkim o
obwaolucie, gdyż sama okładka (twarda) jest raczej ascetycznie zaprojektowana,
co jest metaforą, bardzo trudne słowo, ascezy, w jakiej żył Chrystus, a bez
niego, rzecz jasna, żadna - nawet tytułowa - katedra nie mogłaby zaistnieć.
Książka jest wydana na ładnym papierze, czcionka nie powinna przeszkadzać w
czytaniu, co moim zdaniem jest sporą zaletą. Liczy sobie ta powieść 509 stron, z
czego ostatnia jest niestety nienumerowana, co jest sporą wadą tej książki, bo
nie wszyscy potrafią liczyć do 509.

Reasumując: moim zdaniem książka jest całkiem ładna, dobrze się prezentuje, a
chwycona w dłoń nie traci na estetyce jak to czasem bywa. Tyle jeśli idzie o
recenzję książki, zaś treść z przyjemnością opiszę, kiedy tylko się z nią zmierzę.

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Pinezka's Potted Meat?
Incomplete.
violentowy świat braci y

[Gość: daria13]

:)))))
Gdyby forumowicze mogli wybierać zwycięską recenzję już teraz głosowałabym na
Ydoriusa!!!!!!!!

[Gość: Katedra...]

Kupilem GW we wtorek jak szedlem do szkoly... Az cud, ze udalo mi sie ja
dostac, w koncu po ostatnich zeszlorocznych doswiadczeniach z "imieniem Rozy" i
tym razem wyobrazenie dostania ksiazki wydawalby sie byc czysta fikcja
literacka... A jednak nabylem z czego bardzo, ale to bardzo sie ucieszylem... I
powiem szczerze ze warto bylo wejsc wlasnie w ten wtorek do ksiegarni... Powiem
krotko zaczolem czytac od razu, obcujac z bohaterami ksiazki Hugo, nabawilem
sie zamrazajcaego spojrzenia pani profesor od chemii i kuso rzuconego
pytania: "Szymon, a Ty czym sie zajmujesz ?" rzucilem "Chemia pani profesor ;-
)"... Badz co badz nie zaluje narazenia sie chemicy bo ksiazke warto bylo
przeczytac... Jest naprawde napawajaca poiwescia o niezwyklych czasach, troche
basniowa, troche rzeczywista... Zapewne nie przypdakiem nawiazuje do pierwszej
ksiazki otwierajacej zeszloroczny kanon lietratury XX w...

Pozdrowienia

Szymon

Post Scriptum <jakze wyraziste nawiazanie ;-)>

[e-mail]

[tymonom]

Ehmm, tak to jest jak sie nie czyta regulaminów... Chcac nie chcac powyzsza
reneczja jest moja ;-) tyle ze napisana przed zalogowaniem sie.. Dla jasnosci
kopiuje ja do tego posta:

> Kupilem GW we wtorek jak szedlem do szkoly... Az cud, ze udalo mi sie ja
> dostac, w koncu po ostatnich zeszlorocznych doswiadczeniach z "imieniem Rozy"
i
>
> tym razem wyobrazenie dostania ksiazki wydawalby sie byc czysta fikcja
> literacka... A jednak nabylem z czego bardzo, ale to bardzo sie ucieszylem...
I
>
> powiem szczerze ze warto bylo wejsc wlasnie w ten wtorek do ksiegarni...
Powiem
>
> krotko zaczolem czytac od razu, obcujac z bohaterami ksiazki Hugo, nabawilem
> sie zamrazajcaego spojrzenia pani profesor od chemii i kuso rzuconego
> pytania: "Szymon, a Ty czym sie zajmujesz ?" rzucilem "Chemia pani profesor ;-
> )"... Badz co badz nie zaluje narazenia sie chemicy bo ksiazke warto bylo
> przeczytac... Jest naprawde napawajaca poiwescia o niezwyklych czasach,
troche
> basniowa, troche rzeczywista... Zapewne nie przypdakiem nawiazuje do
pierwszej
> ksiazki otwierajacej zeszloroczny kanon lietratury XX w...
>
> Pozdrowienia
>
> Szymon
>
> Post Scriptum <jakze wyraziste nawiazanie ;-)>
>
> [e-mail]

All rights reserved jak to sie zwyklo mowic... ;P

[ydorius]

dobrze, już dobrze ale nie krzyczmy po nocy :-)

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Pinezka's Potted Meat?
Incomplete.
violentowy świat braci y

Książka jest ładna

[Gość: Lech z Kaczogrodu]

Zgadzam się z recenzją ydoriusa, wyrażając podziw dla jego wiadomości
intoligatorskich (dosyć trudne słowo). Zauważył on wszelaką symbolikę tej
książki, a także odkrył skrupulatnie ukrywaną wadę w postaci nieponumerowanej
strony 509. Odkrycie tej wady skomentował sarkastyczną (trudne słowo w istocie
swej) i niebozbawioną ironii uwagą, o tym, że nie każdy potrafi policzyć do
509. Czcionka, jak po raz kolejny zauważył ydorius, nie powinna przeszkadzać w
czytaniu. Zgadzam się z nim, że jest to jej samoistna (skomplikowane słowo) i
filozoficzna zaleta. Teraz jednak chciałbym dać popis moich umiejętności
obserwacyjnych (nie mylic proszę z obsesyjnymi). Mianowicie pragnę zauważyć, że
ksiązka, choć napisana w wieku XIX nadal dobrze się trzyma i nie widać po niej
(np. na okładce) śladów niszczycielskiego, wręcz destrukcyjnego (trudne słowo)
działania czasu. To tyle.

Pozdrawiam z Miasta Stołecznego Kaczogród, którego prezydentem jest Wielki Lech
Kaczor

moja jest wyjątkowa...

[hrabalek]

...ponieważ ydorius i Lech nic nie wspomnieli o tasiemce, wydaje mi się więc,
że tylko moja książka posiada to cudo, dlatego też czytam ją z prawdziwym
nabożeństwem: bo katedra, bo dzwony, bo tasiemka...

Niestety to nie prawda, Twoja nie jest wyjątkowa

[Gość: Lech z Kaczogrodu]

Mój miły hrabalku!

Jest mi niezmiernie przykro, że muszę Ci to zrobić. Zapytasz co? Muszę pozbawić
Cię poczucia wyjątkowości Twojej książki, jej niezwykłości i niepowtarzalności.
Z niezmiernym bowiem smutkiem muszę ci wyznać, że moja książka również ma
tasiemkę.
Wiem, że to jest dla ciebie szok. Przypuszczam, że przychodzą Ci do głowy myśli
zamobójcze. Nie rozpaczaj jednak. Nie myśl o tym smutnym odkryciu, które Ci
zaserwowałem.
Dlatego też radzę Ci iść na terapię zbiorową do znanego psychologa, dr Oetkera.
Może on uspokoi Cię.

Pozdrawiam i trzymam kciuki za Twój układ nerwowy.

Lech z miasta Kaczogróg, któreg władcą jest Wielki Lech Kaczor

[daria13]

O! Nowy idol się pojawił! Czy Lech z Kaczogrodu to w istocie swojej
wcześniejszy Lech, w rzeczy samej? Jeśli to nowy użytkownik to życzeniem moim
nieskromnym jest więcej takich komentów na forum.
Zupełnie nowa wielbicielka D.:)

Do darii 13

[Gość: Lech z Kaczogrodu]

Witam mą nową wielbicielkę - darię, o jakże niezwykłym i nieprawdopodobnym
nazwisku: 13. Prawdę rzeczesz, iżbym pierwszy raz na Forum Gazety.pl gościł
był. Wszakże książka Wiktora Hugo (którego mylić nie należy ze znanym trollem o
żonie jednej i dwojgu potomstwa, których zła Scylla i jej niegodny wspólnik
uwięzili) skłania nas do zacnych refleksji intoligatorskich na temat jejże to
wydania z AD 2005(r:-) dokonanego przez Gazetę Wyborczą. Mam ja nadzieję, iż
książka ta skłonii również i inne egzystencje ludzkie to zawarcia na tym to
forum internetowym (z internowanym nie myliwszy) swych zacnych i czcigodnych
myśli. Teraz zaś kończyć muszę zdaniem filmowym jednoznacznym w języku
anglosasów lub jankesów także. Mianowicie:

MAY THE FORCE BE WITH YOU!!!

..wielce nabożne

[hrabalek]

...jakże wspaniale czuje się człowiek, kiedy wie ,że nie tylko on traktować
może książkę czytaną właśnie- jako wielce nabożne dzieło. Tasiemka zawsze
kojarzy mi się z książeczką do nabożeństwa i myślę ,że dobry zwyczaj stosowania
owej wstążeczki rozszeżyć mógłby się na inne księgi.
Już cieszę się,że Dostojewski taką wstążeczką również będzie przepasany-co
grzesznika jednego pośmiertnie zrehabilituje i z nabożeństwem do jego knigi
podejdę, bo póki co wnętrza mi się przewracają-gdy Go biorę do ręki.
Ileż to jedna wstążeczka zdziałać może z psychiką takiej dewoty jak ja.:)

P.S.
Dr. Oetker jedynie z proszkiem do pieczenia mi się kojarzy, a proszek do
pieczenia zaś tylko z łódzką policją, która piecze zakalce tylko przy użyciu
właśnie tego proszku.
No starczy grafomaństwa.Czas na mszę jak w niedzielę przystało.Dzwonią w Notre
Dame.

[hrabalek]

120 lat temu- 22 maja 1885 zmarł Viktor Hugo.

"Uśmiech jest jak słońce, które spędza chłód z twarzy"- W. Hugo

no tak...

[ydorius]

tasiemka objawiła się dopiero po pobieżnym przekartkowaniu książki, dlatego też
umknęła mej uwadze zrazu (nie, nie chodzi o takie mięso). Ale jest, również
utrzymana w kolorystyce (nie jest niebieska ni żółta).
Dzięki Lechu za uzupełnienie recenzji, myślę sobie, że jeśli któryś z nas wygra
(a może się to zdarzyć, zwłaszcza jeśli niewidoma sierotka będzie ciągnęła losy
z wnętrza maszyny losującej), że podzielimy się trofeum: jeden weźmie zbrodnię i
germinal a drugi karę i wehikuł, OK?

Z drugiej strony (to takie książkowe słowo, przez cały powyższy post chciałem go
użyć), miotają mną sprzeczne uczucia, czy w ogóle winniśmy przyjmować
hipotetyczną (nie, nie chodzi o zastaw domu lub mieszkania) nagrodę, bo to by
naonczas znaczyło, że błazen jest lepiej wynagradzany od rzemieślnika, a to już
niebezpiecznie trąci polityką.

z pozdrowieniem tradycyjnym,

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Pinezka's Potted Meat?
Incomplete.
violentowy świat braci y

Do ydoriusa

[Gość: Lech z Kaczogrodu]

Tak, zaiste i zaliwżdy rację rzeczesz ydoriusie. Podział twój ZRAZU mnie się
podobał, ażeby nagrody nasze podzielić. Błazen wszak błaznem, ale niech
niewidoma sierotka zdecydować raczy czy przyjąć czy nie przyjąć naszych owoców
pracy. Mam jednakowoż do Ciebie pytanie: czy potrzebują logować się ja, ażeby
potwiedzić moje istnienie wobec Gazety.pl "Wyborczą" zwaną. O odpowiedź
niezwłoczną proszę i oczekuję...

Lech z Kaczogrodu

Drogi Lechu z Kaczogrodu

[ydorius]

(przy okazji drobna dygresja, że Kaczogród niedługo może być od Bałtyku do Tatr,
brrr...), o ile nie dostaniesz specjalnej dyspensy od gazety (a chyba nie
dostaniesz), w rzeczy samej winieneś się zalogować. Aczkowiek teraz to ja nie
wiem, czy przypadkiem nie jest już po ptactwie (domowym). Gdyby się zaś tak
zdarzyło, że nasza błazenada odniesie rzeczowy skutek to i tak rozplanujemy
jakoś podział dóbr doczesnych (najwyżej się spienięży i przepije, co zrobić, w
końcu dobra literatura bez wódki to jak polityka bez idioty i nie, nie chodzi mi
o Dostojewskiego), OK?

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Pinezka's Potted Meat?
Incomplete.
violentowy świat braci y

Lech z Kaczogrodu prosi o dyspensę Gazetę.pl

[tomek1991r]

Zwracamm się z uprzejmą prośbą do Gazety.pl o udzielenie mi dyspensy na moje
błędy w postaci:
TEGO, ŻE nie zalogowałem się przed wystawieniem moich "recenzji"

UZASADNIENIE: nie wiedziałem wszak, że mam się logować, zaliwżdy bowiem na
Forum tak zacnym pierwszy raz goszczon byłem, proszę więc o przebaczenie i
zrozumienie. Teraz jestem zalogowany.

Prośba ta dotyczy niestety tylko sytuacyji, w której wygran bym był z
ydoriusem. Jeśli jednak takowoż by się nie stało, dyspensa twa, o Gazeto
(której o. Dyrektorem jest Adam M......) jest mi niekoniecznie zaprawdę
potrzebna. Mimo jednak i nade wszystko z góry (nie chodzi mi o Mount Everest)
dziękuję....

Lech z Kaczogrodu (juz zalogowany)

[grubakama]

WIKTOR HUGO "Katedra Marii Panny w Paryzu".
Akcja książki rozpoczyna się 6 stycznia 1482roku. W tym dniu była podwójna
uroczystość, która poruszyła ludność Paryża: dzień Trzech Króli i Święto
Błaznów. W "Katedrze Marii Panny w Paryżu" mamy kilku prawie równoważnych
bohaterów. Sa nimi: tytułowy dzwonnik Quasimodo, jego opiekun, a zarazem
archidiakon w katedrze Klaudiusz Frollo, cyganka Esmeralda, oraz pisarz i
filozof, ale także uliczny cyrkowiec Piotr Gringoire. Pojawia się też duzo
innych postaci, których losy w przeróżny sposób przeplatają się z losami
głównych bohaterów.
Quasimodo poznajemy w czasie Święta Błaznów, podczas którego wybierany jest
papież błaznów. Wyboru na to niezwykłe stanowisko dokonuje się na podstawie...
najszpetniejszej miny. Jak myslicie, kto zdobył ten tytuł?
Ciekawym elementem książki są zawarte w niej rozważania. Znajdziemy eseje
dotyczące architektury (o katedrze Notre Dame i Paryżu) i filozofii. Są
napisane w bardzo przystępny sposób.
W książce urzekł mnie romantyzm i to oczywiście za sprawą Quasimodo, który
wywołuje takie uczucia, mimo swej brzydoty.
Kilkaset stron (a dokładnie 506, nie licząc spisu treści)"Katedry Marii Panny w
Paryżu" pochłania się w trzy wieczory. Nic tam nie jest trudne, akcja trzyma w
napięciu, choc może jest mało skomplikowana, dzieki czemu ksiązke lekko sie
czyta.
Tą książke naprawdę warto przeczytać. Można w niej znaleźć ciekawych bohaterów,
ciekawą narrację, średniowieczny świat, z jego pięknem, niebezpieczeństwami,
prostotą ale i różnorodnością, filozoficzne rozważania, trochę historii i
historii sztuki. Znakomita książka znakomitego pisarza. Gorąco polecem.

[bartek_mx]

Nie ma nic gorszego niż nieodwzajemniona miłość – dobrze wie o tym bohater
powieści Wiktora Hugo, garbaty Quasimodo. Przez lata wyszydzany, skazany na
życie w świątyni dzwonnik, mimo całej swej cielesnej ułomności potrafi kochać –
i takim właśnie uczuciem darzy piękną cygankę Esmeraldę, nawinie zakochaną w
próżnym oficerze. Jest ona także celem pożądania targanego namiętnościami
Frollo, diakona Katedry Św. Marii Panny – w której splatają się losy bohaterów,
doświadczających tak miłości jak i cierpienia. I ja wraz z nimi podczas lektury
poznałem smak współczucia ale i nienawiści – uczuć nikomu obcych, tak bliskich
każdemu z nas. Chwytająca za serca powieść, opatrzona pięknymi opisami
architektury średniowiecznego Paryża i ciekawostkami z historii Francji to hymn
o miłości, który skłania do refleksji także nad trudami życia. I właśnie
dlatego, tę powieść trzeba przeczytać!

[mazikk87]

"Katedra Marii Panny w Paryżu" – jeden czas ,jedna przestrzeń?
Czytając tą powieść czytelnik zastanawia się nad sensem jego napisania. Wiktor
Hugo stworzył dzieło dla paryżan czy dla potomności całego świata? Stwarza dla
czytelnika średniowieczny Paryż, przedstawia jego ewolucje i zatrzymuje się na
XV wieku. Również sam początek dzieła "Trzysta czterdzieści osiem lat, sześć
miesięcy i dziewiętnaście dni temu zbudziło mieszkańców Paryża głośne bicie
wszystkich dzwonów(...)" powoduje że odbiorca staje się obcy dla ówczesnego
świata (ja przynajmniej na początku poczułem się zniesmaczony) . Jednak zły czar
pryska po kilku stronach, autor skupia się na problemach w skali makro , to juz
nie jest ten jego własny egocentryczny Paryż i jego defektami czy wadami,
rozprawia się z całym wandalizmem, traktat o zepsuciu moralnym społeczeństwa i
jego mentalności oraz ukazanie prawdziwy wartości życiowych – ponadczasowych.
Czytelnik wpada w wir uliczek, mostów, wież, dzielnik a także rynsztoków i
innych podobnych świństw, wędruje z narratorem po różnych placach , zagląda w
zakamarki, próbuje i odnajduje się w tych średniowiecznych czasach. Jest to
pierwszy sposób poznania ówczesnego świata. Drugi sposób to odkrycie go przez
pryzmat bohaterów, a tutaj Wiktor Hugo wykazał się niemałym kunsztem pisarskim,
a argumentuję to ich złożonością.
Można powiedzieć że są to osoby ni to dobre, ni to złe. W czasie ich poznawania
ujawniają nam ich cechy , często plujemy się w brodę za pochopną ocenę , raz za
zbyt pozytywną a drugi za zbyt negatywną. Często możemy zarzucić winę
narratorowi, że daliśmy się wplątać w jego grę słów i stawiliśmy na jakiejś
postaci kreskę. I tak : dzwonnik Quasimodo, jego opiekun – Klaudiusz Frollo,
cyganka Esmeralda, oraz pisarz i filozof, Piotr Gringoire , znajdują swoje
odzwierciedlenie w dzisiejszym świecie. Autor stwarza kontrast wielorakich
płaszczyznach : szpetota Quasimodo i piękno Esmeraldy, sztuka średniowiecza i
jej wypieranie przez przesyt, struktura społeczeństwa (bogactwo – bieda),
uczucia ( miłość – nieodwzajemnione uczucia). Wiktor Hugo zatem jawi się jako
doskonały psycholog, który poddaje psychoanalizie nie tylko samych bohaterów jak
również czytelnika. Kolejnymi elementami które przykuwają do tegoż dzieła są
rozważania autora na temat sztuki, architektury i jej postępu( katedra Notre
Dame) jak i również filozofii.
Sposób w jakim one są przekazane powoduje, iż pomimo tylu informacji nawet
człowiek nie znający się na rzeczy szybko połapie się , a dla pasjonatów sztuką
jest to element wart zainteresowania. Duch epoki jest świetnie oddany z
stryczkiem i palącymi stosami w tle, z jego ciemną stroną a także szczęściem
jakiego można tam zaznać, niebezpieczeństwami oraz wartką akcją. Narracja pomaga
wczuć się w opis sytuacji , miejsca lub bohatera; w perfekcyjny sposób tworzy
mapy Paryża , sylwetki bohaterów , zdarzenia dzięki wyobraźni czytelnika. Można
odnieść wrażenie że autor zawładnął Twoją wyobraźnią a Ty jesteś uczestnikiem
tej powieści, bo los Quasimodo ( czyt. nieodwzajemniona miłość oraz wyobcowanie
) się odmienia. Doszliśmy do wniosku że hipoteza na początku jest nic nie wartym
zdaniem, bo sam chcesz tu i teraz tam się znaleźć.

[mazikk87]

mazikk87 napisał:

> "Katedra Marii Panny w Paryżu" – jeden czas ,jedna przestrzeń?
> Czytając tą powieść czytelnik zastanawia się nad sensem jego napisania. Wiktor
> Hugo stworzył dzieło dla paryżan czy dla potomności całego świata? Stwarza dla
> czytelnika średniowieczny Paryż, przedstawia jego ewolucje i zatrzymuje się na
> XV wieku. Również sam początek dzieła "Trzysta czterdzieści osiem lat, sześć
> miesięcy i dziewiętnaście dni temu zbudziło mieszkańców Paryża głośne bicie
> wszystkich dzwonów(...)" powoduje że odbiorca staje się obcy dla ówczesnego
> świata (ja przynajmniej na początku poczułem się zniesmaczony) . Jednak zły cza
> r
> pryska po kilku stronach, autor skupia się na problemach w skali makro , to juz
> nie jest ten jego własny egocentryczny Paryż i jego defektami czy wadami,
> rozprawia się z całym wandalizmem, traktat o zepsuciu moralnym społeczeństwa i
> jego mentalności oraz ukazanie prawdziwy wartości życiowych – ponadczaso
> wych.
> Czytelnik wpada w wir uliczek, mostów, wież, dzielnik a także rynsztoków i
> innych podobnych świństw, wędruje z narratorem po różnych placach , zagląda w
> zakamarki, próbuje i odnajduje się w tych średniowiecznych czasach. Jest to
> pierwszy sposób poznania ówczesnego świata. Drugi sposób to odkrycie go przez
> pryzmat bohaterów, a tutaj Wiktor Hugo wykazał się niemałym kunsztem pisarskim,
> a argumentuję to ich złożonością.
> Można powiedzieć że są to osoby ni to dobre, ni to złe. W czasie ich poznawania
> ujawniają nam ich cechy , często plujemy się w brodę za pochopną ocenę , raz za
> zbyt pozytywną a drugi za zbyt negatywną. Często możemy zarzucić winę
> narratorowi, że daliśmy się wplątać w jego grę słów i stawiliśmy na jakiejś
> postaci kreskę. I tak : dzwonnik Quasimodo, jego opiekun – Klaudiusz Frol
> lo,
> cyganka Esmeralda, oraz pisarz i filozof, Piotr Gringoire , znajdują swoje
> odzwierciedlenie w dzisiejszym świecie. Autor stwarza kontrast wielorakich
> płaszczyznach : szpetota Quasimodo i piękno Esmeraldy, sztuka średniowiecza i
> jej wypieranie przez przesyt, struktura społeczeństwa (bogactwo – bieda),
> uczucia ( miłość – nieodwzajemnione uczucia). Wiktor Hugo zatem jawi się
> jako
> doskonały psycholog, który poddaje psychoanalizie nie tylko samych bohaterów ja
> k
> również czytelnika. Kolejnymi elementami które przykuwają do tegoż dzieła są
> rozważania autora na temat sztuki, architektury i jej postępu( katedra Notre
> Dame) jak i również filozofii.
> Sposób w jakim one są przekazane powoduje, iż pomimo tylu informacji nawet
> człowiek nie znający się na rzeczy szybko połapie się , a dla pasjonatów sztuką
> jest to element wart zainteresowania. Duch epoki jest świetnie oddany z
> stryczkiem i palącymi stosami w tle, z jego ciemną stroną a także szczęściem
> jakiego można tam zaznać, niebezpieczeństwami oraz wartką akcją. Narracja pomag
> a
> wczuć się w opis sytuacji , miejsca lub bohatera; w perfekcyjny sposób tworzy
> mapy Paryża , sylwetki bohaterów , zdarzenia dzięki wyobraźni czytelnika. Można
> odnieść wrażenie że autor zawładnął Twoją wyobraźnią a Ty jesteś uczestnikiem
> tej powieści, bo los Quasimodo ( czyt. nieodwzajemniona miłość oraz wyobcowanie
> ) się odmienia. Doszliśmy do wniosku że hipoteza na początku jest nic nie warty
> m
> zdaniem, bo sam chcesz tu i teraz tam się znaleźć.

poprawa ( 3 błedy usunięte ) :

"Katedra Marii Panny w Paryżu" – jeden czas ,jedna przestrzeń?
Czytając tą powieść czytelnik zastanawia się nad sensem jej napisania. Wiktor
Hugo stworzył dzieło dla paryżan czy dla potomności całego świata? Stwarza dla
czytelnika średniowieczny Paryż, przedstawia jego ewolucje i zatrzymuje się na
XV wieku. Również sam początek dzieła "Trzysta czterdzieści osiem lat, sześć
miesięcy i dziewiętnaście dni temu zbudziło mieszkańców Paryża głośne bicie
wszystkich dzwonów(...)" powoduje że odbiorca staje się obcy dla ówczesnego
świata (ja przynajmniej na początku poczułem się zniesmaczony) . Jednak zły czar
pryska po kilku stronach, autor skupia się na problemach w skali makro , to juz
nie jest ten jego własny egocentryczny Paryż z jego zaletami i wadami,
rozprawia się z całym wandalizmem, traktatuje o zepsuciu moralnym społeczeństwa i
jego mentalności oraz ukazuje prawdziwe wartości życiowe – ponadczasowe.
Czytelnik wpada w wir uliczek, mostów, wież, dzielnik a także rynsztoków i
innych podobnych świństw, wędruje z narratorem po różnych placach , zagląda w
zakamarki, próbuje i odnajduje się w tych średniowiecznych czasach. Jest to
pierwszy sposób poznania ówczesnego świata. Drugi sposób to odkrycie go przez
pryzmat bohaterów, a tutaj Wiktor Hugo wykazał się niemałym kunsztem pisarskim,
a argumentuję to ich złożonością.
Można powiedzieć że są to osoby ni to dobre, ni to złe. W czasie ich poznawania
ujawniają nam ich cechy , często plujemy się w brodę za pochopną ocenę , raz za
zbyt pozytywną a drugi za zbyt negatywną. Często możemy zarzucić winę
narratorowi, że daliśmy się wplątać w jego grę słów i stawiliśmy na jakiejś
postaci kreskę. I tak : dzwonnik Quasimodo, jego opiekun – Klaudiusz Frollo,
cyganka Esmeralda, oraz pisarz i filozof, Piotr Gringoire , znajdują swoje
odzwierciedlenie w dzisiejszym świecie. Autor stwarza kontrast wielorakich
płaszczyznach : szpetota Quasimodo i piękno Esmeraldy, sztuka średniowiecza i
jej wypieranie przez przesyt, struktura społeczeństwa (bogactwo – bieda),
uczucia ( miłość – nieodwzajemnione uczucia). Wiktor Hugo zatem jawi się jako
doskonały psycholog, który poddaje psychoanalizie nie tylko samych bohaterów jak
również czytelnika. Kolejnymi elementami które przykuwają do tegoż dzieła są
rozważania autora na temat sztuki, architektury i jej postępu( katedra Notre
Dame) jak i również filozofii.
Sposób w jakim one są przekazane powoduje, iż pomimo tylu informacji nawet
człowiek nie znający się na rzeczy szybko połapie się , a dla pasjonatów sztuką
jest to element wart zainteresowania. Duch epoki jest świetnie oddany z
stryczkiem i palącymi stosami w tle, z jego ciemną stroną a także szczęściem
jakiego można tam zaznać, niebezpieczeństwami oraz wartką akcją. Narracja pomaga
wczuć się w opis sytuacji , miejsca lub bohatera; w perfekcyjny sposób tworzy
mapy Paryża , sylwetki bohaterów , zdarzenia dzięki wyobraźni czytelnika. Można
odnieść wrażenie że autor zawładnął Twoją wyobraźnią a Ty jesteś uczestnikiem
tej powieści, bo los Quasimodo ( czyt. nieodwzajemniona miłość oraz wyobcowanie
) się odmienia. Doszliśmy do wniosku że hipoteza na początku jest nic nie wartym
zdaniem, bo sam chcesz tu i teraz tam się znaleźć.

[Gość: Tyrek]

"Z tej okazji ogłaszamy konkurs. Wystarczy na forum Gazeta.pl, w tym wątku,
napisać krótką recenzję powieści Hugo"...Krótką !!!

[Gość: Adam]

"Z tej okazji ogłaszamy konkurs. Wystarczy na forum Gazeta.pl, w tym wątku,
napisać krótką recenzję powieści Hugo" - widać jak zależy Ci na poprawianiu
innych osób to pierw popracuj nad interpetacją tekstu czytanego =] Ze zdania
wynika iż słowo "wystarczy" jest względne - bo może nie wystarczyć ta krótka
recenzja . I tu Cie mam ( w zasadzie "MAMY CIĘ"). Z rozgoryczonym pozdrowieniem
Adam ;)

[samotna_pasazerka]

"Katedra Marii Panny w Paryżu" to tragiczna historia zwykłych ludzi- Quasimodo,
Esmeraldy, archidiakona Frollo.Wszystkich łączy jedno- nieszczęśliwa miłość
pełna cierpień i upokorzeń. Na kartach powieści poznajemy ich psychikę, a także
przyglądamy się jak usilnie próbują walczyć ze swoim przeznaczeniem.
Książka jest pełna niewiarygodnie żywych obrazów Paryża i jego średniowiecznych
mieszkańców. Te opisy, sceny pełne realizmu i dramatyzmu, rozważania
filozoficzne, a także fragmenty dotyczące architektury - wszystko to w
niesamowity sposób przybliża nam ówczesnych ludzi i epokę, w kórej żyją oraz
pozwala wczuć się w atmosferę tamtych czasów.
Ciężko ubrać w słowo wszystkie uczucia, które wywołuje dzieło Wiktora Hugo:
wzruszenie? smutek? współczucie? podziw? A może zupełnie coś innego?
Jednym słowem: wspaniała książka od pierwszej do odtatniej strony.

[Gość: abcdefghijk]

Książka dokładnie taka sama jak wszystkie inne, zupełnie podobna do tej do
nabożeństwa i to wcale nie przez tą poniekąd wyjątkową tasiemkę, zbliżona do
arcydzieła Telekomunikacji jakim jest spis abonentów. Zapytacie dlaczego? Jak
obie powyższe i kilka milionów innych posiada opisaną z nabożną precyzją
okładkę i treść zawartą na jakże podobnych do siebie stronach. A co do treści -
można ją interpretować dwojako - raz dosłownie - co już zostało przedstawione.
Drugie podejście pewnie trochę nietypowe - dla mnie ta książka to nic innego
jak romansidło napisane w XIX dla XIX-wiecznych kobitek, które pragną odnaleźć
wielką miłość.

A teraz pewnie na moją głowę posypią się gromy z "jasnego" nieba ;P

[hrabalek]

...e tam zaraz gromy, chociaż taka duchota w powietrzu wisi,żeby parę kropli
się zdało...

Myślę,że wielce pochlebną jest Twoja recenzja.
Pisząc , iż to"romansidło napisane dla XIX kobitek, które pragną odnależć
wielką miłość"-masz rację.
Takie było ówczesne zapotrzebowanie i Hugo świetnie mu sprostał.
Myślę ,że Pan Bóg w genach przez te wszystkie lata aż tak bardzo nie namieszał
i dzięki temu nadal możemy- my kobitki - taką literaturą się rozkoszować, a i
żadnemu 100% przedstawicielowi płci przeciwnej nic nie ubędzie , a wręcz
przeciwnie - jeśli przeczyta tę książkę.


..a tasiemka?- do diabła z tasiemką.

Katedra Marii Panny w Paryżu

[kubissimo]

Powieść Wiktora Hugo miała szczęście i nieszczęście trwale zapisać się w
zbiorowej świadomości. Szczęście, ponieważ do dziś historia dzwonnika z Notre-
Dame wzrusza czytelników oraz inspiruje kolejne pokolenia artystów. Wystarczy
przypomnieć, że na jej podstawie powstało kilkanaście produkcji filmowych i
telewizyjnych, opera, a nawet musical. Nieszczęście polega na tym, że żadna z
tych produkcji nie udźwignęła ciężaru powieści Hugo, skupiając się wyłącznie na
dramatycznym wątku miłosnym.

Jednak "Katedra Marii Panny w Paryżu" to coś więcej niż opowieść o miłości
nieszczęśliwego garbusa do pięknej Cyganki. Mamy tu zdradę i nienawiść,
odrzucenie i zemstę, ślepe posłuszeństwo i ostateczny bunt, oraz namiętność,
która przesłania zarówno religijność, jak i trzeźwość myślenia. Wszystko to w
mistrzowsko skonstruowanej fabule, w której nawet pozornie niezwiązane wątki
splatają się w całość i prowadzą do finału godnego greckiej tragedii

Ponadto w ramy powieści Hugo wplótł refleksje na temat średniowiecznego Paryża,
jego architektury i historii. Te fragmenty z powodzeniem mogłyby żyć własnym
życiem w oddzieleniu od fabuły i m.in. to właśnie one decydują o
sile "Katedry". Hugo odszedł od literackiej tradycji, która w początkach XIX
wieku dopuszczała jedynie wyidealizowany obraz średniowiecza. Paryż - niemy,
choć wszechobecny bohater powieści - jest pokazany jako miasto kontrastów:
wspaniałej architekturze katedry zostaje przeciwstawiony brud rynsztoków i
nędza mieszkańców, autorytet władzy wyśmiewany jest przez stany niższe podczas
święta błaznów, a majestat prawa służy do realizacji prywatnych interesów. Dziś
tak wielowymiarowy obraz wydaje się być oczywisty, jednak należy pamiętać, że
dzieło Hugo ukazało się w 1831 r., kilkadziesiąt lat przed narodzinami powieści
naturalistycznej.

Podobnie zakreślone zostały postacie głównych bohaterów. Hugo udało się
stworzyć zarówno udane portrety całych grup społecznych, jak i poszczególnych
postaci, które wymykają się jednoznacznym ocenom. Jego bohaterom znacznie
bliżej do pełnych życia postaci z "Wielkiego testamentu" Fracois Villona, niż
do rycerskich bohaterów z poematów Ariosta, czy "Ivanhoe" Waltera Scotta.

Pod wieloma względami powieść Hugo może zostać uznana za nowatorską. Jednak w
przeciwieństwie do wielu eksperymentów literackich "Katedra" od początku
cieszyła się zarówno uznaniem krytyków, jak i popularnością czytelników. I
właściwie cieszy się nią do dziś, bo jedni zachwycają się rozwiązaniami
formalnymi, drudzy wzruszają się opowieścią o miłosnym "łańcuszku nieszczęścia"
z piękną Esmeraldą w środku.

[Gość: Tyre]

2 minuty za późno =D

[kubissimo]

?

[Gość: Tyre]

Gdybyś przeczytał uważnie regulamin, jest tam zaznaczone - do 23. A do 23,
znaczy do 00:0, 23 maja. Nie włącznie z 23 maja. Do.

[kubissimo]

dla mnie 'do 23.' znaczy z 23 wlacznie
a jezeli Ty masz racje, to swiat sie nie konczy
w kazdym razie milo, ze zawistnie sie cieszysz - witamy w Polsce :)

[Gość: Adam]

kubissimo masz rację . Tyrek nie umiał sam napisac recencji wiec wyszydza innych

[Gość: Tyre]

Moze i nie umiałem - ale przynajmniej o tym wiem i nie piszę czegoś, co tylko
by zaśmiecało forum =) /// Jaki zawistny:P To była braterska troska =D

[kubissimo]

no nie wiem
w tym watku nasmieciles czterokrotnie :P

[bandar]

Człowiek często z rozrzewnieniem spogląda w przeszłość. Wiktor Hugo wyraża w
swej powieści żal za traconą stopniowo dawną architekturą, którj
najdoskonalszym wyrazem jest tytułowa katedra Marii Panny. Średniowieczny Paryż
stanowi tło dla wydarzeń niekoniecznie napawających tęsknotą za minionymi
czasami. Wręcz przeciwnie, historia Quasimodo, Esmeraldy, Klaudiusza Frollo
pełna jest tragizmu, czy też nawet czasami patosu, którego jednak tak pragną
czytelnicy. Przyjrzyjmy się bowiem fabule - wszystko jest w niej
nieprawdopodobe, tak nieprawdobodobne, że miejscami naiwne i dziecinnie łatwe
do przewidzenia; ale jednocześnie tak nieprawdopodobne, że aż wciągające.
Dlatego też, czytając tę książkę, myślimy "phi, przecież coś podobnego mogę
obejrzeć w każdej telenoweli" i jest to prawda. Nie odkładamy jednak książki na
półkę, podobnie jak nie przełączylibyśmy telewizji w trakcie najnowszego
odcinka "M jak miłość". Nawet jeżeli wydaje nam się, że jest to okropne.

[000lmm000]

Książka francuskiego poety, powieściopisarza, dramaturga Wiktora Hugo
pt. „Katedra Marii Panny w Paryżu” należy do kanonu dzieł literatury światowej.
Istnieje wiele adaptacji filmowych tej powieści, jednak żadna nie oddaje w
pełni tego cudownego realistycznie odmalowanego pejzażu średniowiecznego Paryża.
Komuś może się wydawać, że jest w niej zbyt wiele opisów architektury miasta,
ale to właśnie wytwarza klimat, pozwala wczuć się w nastrój tamtych czasów. W
takiej właśnie atmosferze rozgrywa się dramat miłości i nienawiści. Pięknie
zarysowane postacie głównych bohaterów powieści – tancerki Esmeraldy, dzwonnika
Quasimodo i księdza Klaudiusza Frollo, należą do wybitnych, pobudzających
wyobraźnię kreacji romantycznych.
Czyż te uczucia miłości, nienawiści i zemsty, które przeżywają bohaterowie są
nam współczesnym ludziom, aż tak bardzo obce? Czyż postawa okrutnie
pokrzywdzonego przez naturę dzwonnika nie wzrusza? Występuje tutaj odwieczny
problem nieodwzajemnionej miłości, przecież i nam nie obcy.
Właśnie te walory książki sprawiają, że jest dziełem ponadczasowym. Zawarte w
niej prawdy historyczne i pełne humanizmu spojrzenie na świat sprawiają, iż
sięgają po nią kolejne pokolenia, ucząc się miłości i tolerancji.

[pola_negri]

Wydawało mi się, że aby napisać recenzję, należy przeczytać książkę.
Ja przeczytać nie zdążyłam, więc i recenzja nie powstała.
Patrząc na większość wypowiedzi widzę, że nieznajomość lektury kompletnie nie
przeszkadza w pisaniu o niej...

Twoja Stara

[Gość: autor]

może ktoś napisze recenzję Twojej Starej w Paryżu?

[Gość: redakcja]

nagrodą niech bedzie pobyt z Twoją Starą w Paryżu

Rozwiązanie konkursu

[redakcja]

Witajcie!

Jury zakończyło obrady, nagrody otrzymają:

iahveh
jkordas
grubakama
bartek_mx
mazikk87
samotna_pasazerka
kubissimo
bandar
000lmm000
tomek1991

Zwycięzcom gratulujemy, wszystkim uczestnikom
konkursu dziękujemy za udział we wspólnej zabawie.


pozdrawiamy,
Redakcja Portalu

[Gość: ja-nowa]

Czyli wszyscy, którzy podeszli do tematu ze śmiertelną powagą ;-( To kara dla
ydoriusa i kolegów za robienie sobie jaj z redakcji (trudne słowo), przepraszam
Redakcji.

[ydorius]

Na szczęście okazało się, że nie do końca, albowiem Lech z Kaczogrodu, już jako
zalogowany tomasz otrzymał nagrodę :-)
Co oznacza, że zgodnie z umową ydorius i reszta trupy (nie, nie chodzi o zwłoki)
ma szansę wzbogacić się intelektualnie :-)

Lechu! (tu krzyczę)
Weź Ty zrób mi @ na skrzynkę, co robimy z tym niespodziewanym fantem (nie, nie
chodzi o popularny napój gazowany) :-)

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Pinezka's Potted Meat?
Incomplete.
to przez Isabel ślimaki się popłakały

[kubissimo]

o, milo
dzieki :)

gratulacje:) n/t

[chiara76]

[mazikk87]

Gratuluję wygranej życzy również Wygrany :P

[bartek_mx]

Dostaliście już przesyłkę?

[kubissimo]

nie

[grubakama]

Ja tez jeszcze nie dostałam przesyłki.

[mazikk87]

bartek_mx napisał:
> Dostaliście już przesyłkę?
Haa, normalnie ludzie czytacie w myslach :D sam chciałem podobny wątek założyc
bo tak jak Wy nie dostałem paczki ;(

[kubissimo]

moze czekaja az na rynku bedzie GERMINAL, zebysmy nie kuli spoleczenstwa w
oczy, tym ze juz mamy, a inni nie ;)

[kubissimo]

tzn kłuli :D

[mazikk87]

To ja poproszę priorytetem :P

[caprissa]

Prosze przeslij mi swoja recenzje na poczte. Chciałabym w koncu poczytac:):)
dziekuje bardzo:):)
Nie wiem czy nik dobry napisałam:)
A te miejsca - wymienione niki to oznacza, ze wymieniali zgodnie z alfabetem
czy od najlepszego?

[iahveh]

Jest już 10.06 a przesyłki nadal nie ma. Czy ktoś już może ją dostał?

[mazikk87]

Mogłaby się odezwać coś redakcja w tej sprawie, przynajmiej czy juz wyslali ( a
jesli tak to kiedy) albo czy wyslą. Redakcja zobowiazala sie do tego zeby wyslac
ksiazki za recenzje , a my z kolei mielismy napisac do wyznaczonego terminu -
takie zadania byly do wykonania przez obie strony ; szkoda ze nie podkreslila
kiedy wysylaja nagrody ;/

[kubissimo]

a sprawdzaliscie poczte?
moze wyslali mailem ;)

Listów kilka

[tomek1991r]

1. Droga Gazzetto!!! (Maj dir Niuspejper)

Od kilku wszak dni czekam na zacne twe książki. Niestety, wciąż nie mogę
dojrzeć w oddali listonosza w niebieskim kubraczku... Mam ja jednak wszelaką
nadzieję, iżbyś o Gazeto! (oł, Niuspejper!) oszukać nas nie chciała. Gdyby
jednak nadzieje me okazać się miały złudne, wówczas to Lech z kolegami zamiast
Lwa R. przyjdzie do Michnika i będą jaja (strusie).

2. Droga Poczto Polska!!! (Maj dir Poulisz PostOfis!!!)

Nie wiem jakie są Twe intencje, ale jeżeli zawłaszczyłaś sobie poprzez
osobę urzędniczki pocztowej dary literackie i intelektualne wysłane nam zacnie
przez Gazetę.pl, to módl się, by kupił Cię zagraniczny Holding LUB jakieś
CZASOPISMA, bo inaczej trwóż się, bo los Twój jest zagrożony.

3. Drogi ydoriusie!!! (Maj dir ydorius!!!)

Wszakże zaistą sprawą jest, że wysłałem na pocztę Twą ([e-mail])
elektroniczną emalią zwaną list polecony w sprawie podziału dóbr użyteczności
publicznej. Jeżeli jednak nie dotarł był on do skrzynki elektronicznej (w
portalu internetowym - trudne słowo, Gazety.pl), owego czasu to Ty napisz na
moją emalię. Pozdrawiam Cię po hiszpańsku z domieszką Shreka 2:
ASTA L'AVISTA, PLACIDO DOMINGO, FC BARCELONA!!!

4. Drodzy współwygrani!!! (Maj dir łinners frjends!!!)

Gazeta chce nam zrobić prezent na Gwiazdkę, więc, sami rozumiecie, musimy
poczekać chwilunie (maksimum - pół roku). Proponuję przez ten czas robić
ćwiczenia aparatu mowy, takie jak:

* DUŻĄ DIOPTRIĘ: plus ysssiiim
* do babuuuuuunii
* Van Gooogh.

Aha i jeszcze jedno do Gazety. te księżki za darmo? To takie krępujące...
Chyba, żebyśmy się jakoś zrewanżowali, jakieś lepsze mycie, Z DYWANIKAMI...

Lech z Kaczogrodu (zalogowany, po raz wtóry)

[mazikk87]

Redakcja tworzy sobie ranking wątków , to zaniedługo ten wątek wejdzie na pierwsze
miejsce z naszymy prosbami o te nasze wygrane knigi :(

odpowiedź jedna

[ydorius]

tomek1991r napisał:

> 3. Drogi ydoriusie!!! (Maj dir ydorius!!!)
>
> Wszakże zaistą sprawą jest, że wysłałem na pocztę Twą ([e-mail])
> elektroniczną emalią zwaną list polecony w sprawie podziału dóbr użyteczności
> publicznej. Jeżeli jednak nie dotarł był on do skrzynki elektronicznej (w
> portalu internetowym - trudne słowo, Gazety.pl), owego czasu to Ty napisz na
> moją emalię. Pozdrawiam Cię po hiszpańsku z domieszką Shreka 2:
> ASTA L'AVISTA, PLACIDO DOMINGO, FC BARCELONA!!!
> Lech z Kaczogrodu (zalogowany, po raz wtóry)

Ja list ów dostał i nawet odpisał (głodny wiedzy i stron zadrukowanych). Nawet
konkretne propozycje tam złożyłem pod Twoim adresem (ale nie związane z paradą
bynajmniej, więc się nie trwóż). Milczenie zwrotne z Twojej strony pojmowałem
zaś nie jako pełne dezaprobaty (o w mordę, ale trudne słowo!); sądziłem raczej,
że jest ono spowodowane niewystarczającą ilością rozporządzalnych dóbr
intelektualnych spowodowanych zaniedbaniem/dowcipem/roztargnieniem/ect. Gazety.

Deprymuje mnie jednakowoż supozycja, jakoby mail pozostał undeliverable;
spróbuję wbryknąć go jeszcze raz w Twym kierunku. Jeśli się to nie uda, może
usunę wszystkie słowa powszechnie uważane za obraźliwe (na przykład "piwo" albo
"spotkanie") i może wówczas Lech Przyszły Prezydent (TM) puści maila przez
firewalla.

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Pinezka's Potted Meat?
Incomplete.
to przez Isabel ślimaki się popłakały

[kubissimo]

jezeliz obaj korzystacie z serwera pocztowego gazeta.pl, to wiedzcie, iz
zawodnym on jest i maile znikaja jako te ksiazki, ktore to niby bylismy
wygralismy, ale nigdy nie dostalismy

Niestety - undeliverable...

[tomek1991r]

Niestety, poniekąd zaliwżdy listu elektronicznego nie wysłałem. Nie mam więc
pojęcia (Kaine Ahnung), co za wielkopomne słowa tam zamieścił byłeś. Czekam
wszakże dalej, cierpliwość moją bowiem nadal kształtuje Gazeta.pl, będąc
wstrzęmięźlwą (to dopiero trudny przymiotnik!) w wysyłaniu mi nagród swojakich.

Mimo to pozdrawiam Cię wszechobecnie:

Cześć czołem, kluski z rosołem...

Lech z Kaczogrodu (zalogowane już po raz trzeci bodajże)

Niestety - undeliverable... - poprawka

[tomek1991r]

Przepraszam wszystkich germanistów,za błąd w słowie "Keine". Pomyłkę mą
wymusiła klawiatura złowieszcza pełna demonów wojny... JESZCZE RAZ
PRZEPRASZAM...

Lech z Kaczogrodu (zalogowany wszakże po czwartokroć) - {jak tak dalej pójdzie
to mi to logowanie do krwi wejdzie ;-)

[Gość: Marcinlet]

iahveh napisał:

> Jest już 10.06 a przesyłki nadal nie ma. Czy ktoś już może ją dostał?

Przecież te książki mieliście odebrać w kioskach kupując Gazetę Wyborczą. ;)

[Gość: Marian]

Gdzież jest ten niegdysiejszy Germinal z Wehikulem. Po prostu Gazeta popełnia
Zbrodnie, aczkolekiek na nas spadla Kara ;)

[Gość: mazikk87]

Książki dostarczone :)

[kubissimo]

no popatrz, a ja im dzis puscilem maila, ze HALO?
ciekawe kiedy ja dostane. trzeba byc wyrozumialym, bo wysylka do sasiedniej
dzielnicy musi potrwac ;)

[tomek1991r]

Witam i czekam...(metafora taka).

Lech z Kaczogrodu (zalogowany wszakże po czwarty raz)

[kubissimo]

wlasnie otrzymalem przesylke
obwoluta od WEHIKULU lekko zagnieciona
na szczescie tasiemka bez skazy ;)

Czekam i czekam...

[tomek1991r]

Gazeto ma najmilsza!!!

Wciąż prezentu nier otrzymał byłem od Ciebie z litości Twej zrodzonego. Proszę
Cię więc o wyjaśnienie mnie tego zagadkowego zdarzenia i ufam, że zaliwżdy
emalię wysłać mi raczysz. POzdrawiam!!!

CZEŚĆ CZOŁEM, KLUSKI Z ROSOŁEM!!!

Lech z Kaczogrodu (znówże zalogowany)

[Gość: Orgazm z Rotterdam]

Koniec bajki i bomba , kto nie dostał ten TRĄBA! :D
z szatańskim pozdrowieniem
Orgazm z Rotterdamu ( jakby to powiedzieć - hmmm, zalogowany ? ) :>