"Skok Safony"

[kawa_malinowa]

Przeczytałam i polecam! Jong w najlepszej formie , a książka jedna z jej
lepszych (moim zdaniem obok "Fanny" i Strachów). Nieźle napisane, kilka
ciekawych pomysłów (na przykład wprowadzenie równoległego świata boskiego -
dialogi Afrodyty z Zeusem świetne). Safona to oczywiście kuzynka Fanny, tak
troszkę "nadświadoma" jak na swoje czasy, ale w taki sympatyczny sposób :)
Ciekawe obserwacje feministyczno genderowe... Dobra powieść!
I na co będę teraz czekać? (Chyba na kolejną Waters)

[jogardii]

Droga kawo !
Skąd zdobyłaś Safonę, przecież widnieje ona dopiero w zapowiedziach Świata
Książki ?
I co to za Strachy E. Jong ?
Pozdrawiam.

[kawa_malinowa]

Zbieg okoliczności mi sprzyjał :)
Strachy - taki skrót myślowy - "Strach przed lataniem" i "Strach przed
pięćdziesiątką".

K.

[jogardii]

Ach tak ! Ja wobec tego grzecznie czekam na wydanie Swiata Ksiazki.
Z twórczosci E. Jong mnie najbardziej przypadły do gustu : "Babski Blues"
oraz "Diabeł na wolności" ( o Henrym Millerze ). Niezła tez byla "Pamiec
dopisze". Polecam. Jakos Fanny chlostka sie nie zachwycalam,
równiez "Spadochrony i pocałunki" mnie nie powaliły.
Ciekawe czy wydadzą cos jej corki Molly ?

[kawa_malinowa]

Czekam na Twoje wrażenia
Mnie się BB podobał najmniej ;) Spadochronów nie czytałam. Tak się złożyło, że
prawie wszystkie jej książki czytałam szybko po sobie - i przy "Pamięci"
zaczęła mnie lekko nużyć powtarzalność motywów... Ale i tak ją lubię.
A tę książkę Molly to chociaż po angielsku bym chętnie przejrzała, ale jakoś
tak sceptycznie jestem nastawiona :)

[jogardii]

Cenię i lubię Ericę za jej zaskakujące obserwacje świata. Czasami meczyly mnie
niektore, perwersyjne opisy, ale przemeczalam je, zeby na koniec wyluskac jedno
genialne zdanie. Fajne sa jej refleksje podczas pobytu w Rosji ( Spadochrony i
pocałunki. Podoba mi sie, ze nie robi z pewnych spraw tragedii, po prostu
przechodzi nad nimi do porzadku dziennego i niezle sie tym wszystkim bawi. Jej
literatura to nic w stylu takiej np. Pestki, Anki Kowalskiej, gdzie
bohaterka "ponosi" na końcu zasluzona, w jej mniemaniu, kare za odruchy swego
serca.