"Czytelmania": Usuń bohatera książki!

"Czytelmania": Usuń bohatera książki!

[Gość: Analeo]

Ja bbym usunęła Chillona Chillonidesa z "Quo Vadis" Sieje on tylko w tej
książce zamęt i to przez niego dzieje się tyle złych rzeczy.

Wielki Gatsby...

[dunski]

Najchętniej usunąłbym pewną rozmemłaną postać ajenta stacji paliw, niejakiego
Georgea Wilsona z arcydzieła F.Scotta Fitzgeralda, albo raczej owe jego
irytujące rozmemłanie. Usuwając tylko trochę, na tyle, na ile pozwoliłoby mu to
odzyskać na powrót niejaką Myrtle Wilson otrzymalibyśmy, jak myślę,
najciekawszą postać kobiecej udręki w całej literaturze.

a gdyby usunać Jezusa z Nowego Testamentu...

[irekj0]

a dlaczego? Z ciekawości jak wyglądałby obecnie świat bez tej ważnej postaci.
Chciaż nie... wycofuję się z tego pomysłu. Nie chcę być oskarżony o obrazę
uczuć.

[a-l-u-z-j-a]

o.. trafiłam na 200 post ;) ale wolę się wypowiedzieć w 201 na nowej stronie ;)

;)

[a-l-u-z-j-a]

Uśmierciłabym chętnie Małgorzatę...

Kobietę Życia Mistrza.

I sama bym nią z miłą chęcią została, he he.

Nieustannie, z okropną, kobiecą zazdrością ją postrzegam.
Jej doskonałość wprawia mnie w zakłopotanie i kompleksy.

No ale przede wszystkim: z powodu MIŁOŚCI.

Doskonałej.

Bo Miłość- jaką ona darzy Mistrza taka właśnie jest.
Darzy nią tak samo intensywnie podczas każdej kolejnej lektury powieści. Może i
nawet ta miłość wzrasta.

Tego najbardziej jej zazdroszczę. Bo ja się – w moim świecie- tak zakochać nie
potrafię.

Mistrza kocham.
I z miłości do niego uśmierciłabym Jego Kobietę.

Bo my, zakochane kobiety jesteśmy zdolne do wszystkiego...

,,WESELE" Wyspiańskiego

[luna31]

Wyjątkowo drążni mnie postać Haneczki, która wmawia Zosi, że miłość zawsze musi
być nieszczęśliwa, kojarzyć się z cierpieniem. Używa przy tym dość infantylnych
sformułowań,charakterystycznych dla młodopolskich panienek, zbyt prostej
symboliki : ,,łza" ,,mogiła".Wydawać by się mogło, że Haneczka jest taka
doświadczona ,udziela bowiem rad jak prawdziwy mentor lub raczej mentorka.Z
drugiej strony sama ryzykuje prosząc Jaśka czyli pierwszego drużbę do tańca
mówi: ,,Jakby Jasiek chciał tańcować, tobym z Jaśkiem tańczowała?".Czyż nie
ponosi ryzyka, że się zakocha lub przynajmniej zauroczy i się
biedaczka ,,napłacze, naszlocha". Cóż za niekonsekwencja! Poza tym jeszcze
jedno. Chce tańczyć , ale.. wcześniej pyta o pozwolenie ciotkę czyli
Radczynię.Nawet obiecuje ciotce nagrodę mówiąc: ,,zaraz buzię pocałuję". Cóż za
lizusostwo, co za wstrętny charakter, przejawy mieszczańskiej moralności tego
czasu. A jakimi pieszczotliwymi określeniami obdarza ciotkę :,,cioteczko,
ciotusieńko!". Czegóż się nie robi dla osiągnięcia celu... Haneczka w sprawach
banalnych potrzebuje rady, ale już w sprawach najważniejszych( miłość) jest
znawczynią problemu i sama udziela dobrych porad Zosi. Naprawdę nie rozumiem,
co Wyspiański zobaczył w pierwowzorze czyli Annie Rydlównie czyli siostrze
Lucjana-pana Młodego... Moim skromnym zdaniem-jest beznadziejna!
Zgadzam się ze słowami A. Czechówny, która stwierdziła: ,, Najgorzej wyszły owe
podlotki , a szczególniej Hania i Pareńska, i nie pojmuję jak można było
Rydlowej powiedzieć, że ją tam nic nie dotknie, jeżeli podchmieleni parobcy
mówią między sobą:,,te panny tak się do nas biorą, iż widocznie nas chcą".Nic
dodać -nic ująć!

wycinać ścinać

[megieraa]

zakładając, że bohaterem ksiązek nie sa tylko ludzie, ale również przedmioty,
natura, to postuluje o wycięcie wszytkich fragmentów opisu przyrodu
z "Trylogii" Sienkiewicza
o niebo lepiej sie czyta bez
:-)

wycinać ścinać!

[brunosch]

wywalać opisy przyrody w Trylogii to pół biedy, ale jakby je ściąć w Nad
Niemnem, to zostałaby fajna, poręczna broszurka :D

usunąć niektórych autorów wraz z ich dorobkiem !!!

[Gość: kazmirz]

Prus i Orzeszkowa od razu, z Sienkiewicza wykasować nowelki i inne tego typu
opowiadanka.

[Gość: wycinacz]

To ja prosze o dopisanie do tej listy Sapkowskiego. Tego nie da sie czytac

[Gość: qba]

usunąć bohatera jakiejś książki? hmm...
wyobraźmy więc sobie "Krzyżaków" bez rycerzy zakonnych, albo "Czerwonego
Kapturka" bez wilka czy, skoro już o wilkach, "Wilka stepowego" bez
którejkolwiek postaci...
Jest taka "książka" zwana życiem - wiele razy przychodzi nam na myśl, że gdyby
nie jakaś osoba - byłoby nam lepiej. Chcemy się jej pozbyć, w sennych marzniach
uśmiercamy ją wiele razy albo właśnie wymazujemy. Raz na zawsze. A przecież
każdy z nas rozwija się dzięki doświadczeniom z innymi ludźmi. Usuwanie
kogokolwiek, kto nam niby przeszkadza, mogłoby mieć skutki inne od
zamierzonych... Jasne, wypadałoby wymazać gwałcicieli, morderców, pedofilów...
I co wtedy? Może pojawiłyby się zupełnie inne rodzaje zbrodni. może... Zresztą,
po co tak gdybać...
Wracając do książek - nie usuwajmy nikogo. Może lepiej ogłosić konkurs na
zmianę losów jakiegoś bohatera? Albo jaką decyzję byśmy podjęli na jego
miejscu? A może już całkiem literacko - dalsze losy :)

Pozdrawiam wszystkich autorów Własnego Życia

Pustynię z "Pustyni i w puszczy"

[Gość: qwerty]

Pustynię z "Pustyni i w puszczy".

[Gość: misiur]

Wyjątkowo idiotyczny pomysł. Może zagłosujmy, kogo usunąć z redakcji "gazety
Wyboreczej"?

[schabomil]

1. Bohaterowie tak wspaniali, ze az mdli. Powaznie obnizaja wartosc dziel
literackich, w ktorych wystepuja:

- Old Shatterhand- najslabsza strona tworczosci Karola Maya- najsilniejszy,
najmadrzejszy, najwspanialszy; kazdy przeciwnik to drab, szuja i kanalia. Ma
najlepsze strzelby, najlepsze konie, pierwszy raz sie bije na noze i od razu
pokonuje mistrza w tej dziedzinie. etc etc etc. Moim marzeniem bylo zawsze, by
ktos mu porzadnie przytarl nosa. Nigdy sie nie doczekalem.
- Tom Bombadil we "Wladcy Pierscieni"- postac zupelnie "od czapy"; nic nie
wnosi do fabuly, z wyjatkiem tego, ze jest "super" i wszyscy go kochaja.
- Wloczykij w "Muminkach"- najbardziej plaska postac z calego cyklu.
Uwielbiany, najmadrzejszy, powszechnie szanowany. W zamierzeniu wedrowiec i
dobry przyjaciel. W efekcie- antypatyczna personifikacja marzenia o
niezaleznosci. Fuj.
2. Postacie nic nie wnoszace do ksiazki:
Cahir z wiedzminskiego cyklu- od przylaczenia sie do kompaniji snuje sie, cos
tam niewaznego gada, cos tam malo wazkiego robi. Wyraznie zbedny.
3. Postacie znamionujace infantylizm tworczy autora:
- Linde (Szwajcar) we "W Pustyni i w Puszczy"- motyw przelomowy. Autor robi z
zycia swych bohaterow pieklo, nie wie jak ich z tego wyciagnac, wiec wprowadza
postac, z ktora spotkanie rozwiazuje wszystkie problemy (podobny motyw- rozbity
statek w "Robinsonie Cruzoe" u Defoe). To po cos, Heniu, ich pakowal w te
klopoty?
- Whiliam Wharton we "Frankym Furbo"- wprawdzie tylko wspomniany, nawet nie z
nazwiska, ale chwyt stylistyczny wyjatkowo dziecinny. Zwlaszcza ze tez nic nie
wnosi do ksiazki.
- Zawisza Czarny w "Narrenturmie"- wprowadzony chyba tylko po to by sie
pojawila "jakas znana postac historyczna". Dziecinada. Chyba, ze zamyslem bylo
przedstawienie, ze "postacie mitologizowane tez po zjedzeniu fasoli maja
wiatry". W takim razie tylko nieporadnosc koncepcyjna.

Pozdrawiam: Schabomil

[tojajurek]

schabomil napisał:

> - Tom Bombadil we "Wladcy Pierscieni"- postac zupelnie "od czapy"; nic nie
> wnosi do fabuly, z wyjatkiem tego, ze jest "super" i wszyscy go kochaja.

Przeczytaj, drogi Schabomilu, "Hobbit, czyli tam i z powrotem" Tolkiena, to
zorientujesz się kim jest Tom Bombadil, który podobnie jak Bilbo, występuje
we "Władcy Pierścieni" raczej epizodycznie. Jednak takie postaci nadają
dodatkową barwę całej powieści.
A Tom Bombadil jest jednym z najstarszych czarodziejów Śródziemia.

[Gość: aaa]

To nie zmienia faktu ze tom bombadil nic nie wnosi do władcy pierścienie. W
ogóle jest to dla mnie strasznie irytująca postać zupełnie nie pasuje do
trylogii tolkiena. Jakas taka infantylna mi sie wydaje

[schabomil]

Tojajurku,
To prawda, ze "Hobbita" nie czytalem. Byc moze, gdyby bylo inaczej, postac Toma
bylaby dl amnie bardziej "do rzeczy", kto wie- moze wrecz intersujaca.
Tak sie, niestety (jak sie okazuje- dla mnie), nie stalo i w efekcie watek Toma
sprawil na mnie wrazenie, jakie opisalem dwa posty wyzej.
Bo tez, musisz przyznac, w samym "Wladcy" Tom irytuje- złe sie go boi (nie
wiedziec dlaczego), dobre go kocha i uwaza za wszechmogacego (o ile mnie pamiec
nie zwodzi, na naradzie "jak pokonac Saurona, ktory odzyska pierscien", ktos
podnosi watek naszego milusinskiego. Pada odpowiedz "ze nawet on moze sobie nie
poradzic" poza tym "moze mu sie nie chcec", czy cos w ten desen).
Mniejsza z nieuzasadniona chwala (we "Wladcy" jej nie tlumacza), gorzej z samym
watkiem, ktory zupelnie zmienia nurt fabuly i nosnosc emocjonalna narracji, a
gdy tylko minie- nosnosc i nurt wskakuja na stare koryto.
Z Bilbem bym nie porownywal, to akurat jedna z konkretniejszych postaci
we "Wladcy" (abstrahujac od tego, ze we "wladcy" jedyna postacia serio jest
Gollum; reszta to takie figury na szachownicy- od poczatku czarne lub biale, o
niezmiennych przymiotach, wszelki ruch jest zgodny zalozeniem
charakterologicznym).
No i zem sie rozpisal. A to przecie temat na oddzielny watek.
Pozdrawiam: Schabomil

[Gość: Nessie]

O ile dobrze pamiętam (nie czytałam dawno), to Tom Bombadil spełnia rolę
ponadnarracyjną, niejako - chociaż chciałabym uniknąć tego słowa - boską. Taka
wyższa instancja. Zauważ, że Władca Pierścieni to opowieść o świecie, który
przemija, zmienia się tak, że aż drży w posadach. Tom jest sworzniem i podstawą
tego świata, enklawą niezmienności.

Nie mówię, że nie można go usunąć, czemu nie. Można też usunąć kuzynkę Lobelię z
jej parasolem. Ale wtedy wyjdzie nam typowa powiastka fantasy o tym jak mały
włochaty gościu dokopał wielkiemu złemu technokracie.

[schabomil]

Gość portalu: Nessie napisał(a):

> "(...) typowa powiastka fantasy o tym jak mały
> włochaty gościu dokopał wielkiemu złemu (...)"

Bo tez "Wladca Pierscieni" jest dla mnie taka powiastka. Od innych odroznia ja
to, ze autor do jej napisania wykreowal cala mitologie, historie, wyrysowal
mapy etc. Mozna zadac zwodnicze pytanie "i po co?"- to jednak pytanie na
powazna, krytyczna dyskusje.

I co z tego, ze podstawa, enklawa, skoro wprowadzona w sposob nieudolny i
irytujacy?
Poza tym osobiscie nie doszukiwalbym sie we "Wladcy" wielkich tresci moralno-
intelektualnych. Chyba, ze dla sportu.
Pozdarwaim. Schabomil

Do tojajurka o Tomie B.

[mamarcela]

A jaką to ważna rolę pełni w "Hobbicie" Tom Bombadil? Oświeć mnie proszę
uprzejmie.

[tojajurek]

mamarcela napisał:

> A jaką to ważna rolę pełni w "Hobbicie" Tom Bombadil? Oświeć mnie proszę
> uprzejmie.

Nie mam pod ręką "Hobbita", więc odpowiem z pamięci. Na początku wyprawy Bilba
w charakterze włamywacza Tom Bombadil ratuje z opresji Krasnoludy, które uśpiła
i zaczęła pochłaniać Stara Wierzba. Potem jeszcze raz przychodzi z pomocą
kompanii (zaklęcie: "Hej Tomie Bombadilu, Bombadilu Tomie...") uwięzionej przez
upiory pod Kurhanami. Tam też Bilbo znajduje mieczyk elfów, który świeci, gdy
zbliżają się orki lub inne paskudztwo. Mieczyk ten otrzymuje później Frodo (już
we "Władcy Pierścieni").
Niewątpliwie trzeba pamiętać, że "Hobbita" napisał Tolkien ok. 13 lat
przed "Wyprawą", adresując go wyraźnie do młodego czytelnika. Chcąc utrzymać
ciągłość opowieści przeniósł niektóre postaci do "Władcy Pierścieni",
pomyślanej już jako wielka epopeja dla czytelnika w każdym wieku. Stąd rysunek
niektórych postaci (np. Gandalf) i plemion (np. elfów) jest tu
odrobinę "nieciągły".
Ale i tak rzucę orkom na pożarcie każdego, kto zaprzeczy, że TOLKIEN WIELKIM
PISARZEM BYŁ.
Pozdrawiam.

[tojajurek]

Zapomniałem jeszcze dodać, że Tomowi Bombadilowi poświęcił Tolkien kilka
długich wierszowanych epopei, pod wspólnym tytułem "Przygody Toma Bombadila"
(wyd. angielskie 1961, wyd. polskie Amber 1997)

[Gość: mamarcela]

Bzdury waćpan piszesz - Stara wierzba uśpiła hobbitów w "Wyprawie" lub
inaczej "Bractwie pierscienia", kurhany też są tamże , juz po wizycie hobbitów
u Toma Bombadila i Złotej Jagody, mieczyk zwany żądełkiem znajduje Bilbo w
kryjówce trolli (faktycznie w "Hobbicie", ale Tom Bombadil nie ma z tym nic
wspólnego)i daje go Frodowi podczas jego wizyty w Rivendell. A TOMA BOMBADILA
PO PROSTU W "HOBBICIE" W OGÓLE NIE MA. Ani najmniejszego śladziku. Myślałam, że
może doczytałeś się gdzieś, że występuję tam np. jako Beorn (!?). Na drugi raz
nie pisz idiotyzmów i nie pouczaj skoro sam nic nie pamiętasz. Przyjmujesz ton
autorytarny i pleciesz herezje potworne. horrorystyczne!
Pozdrawiam.

[tojajurek]

Gość portalu: mamarcela napisał(a):

> Bzdury waćpan piszesz...

Biję się w piersi i przyznaję do sklerozy. Pisząc - jak zaznaczyłem - z
pamięci, gdyż nie miałem Tolkiena pod ręką, pomieszałem wątki i wsadziłem
Bombadila do "Hobbita". Może zmyliła mnie postać Beorna. Wstydzę się bardzo.
Nieśmiało jednak zaznaczę, że nie miałem żadnych zapędów nauczycielskicj, czy
autorytarnych, a już na pewno heretyckich.
Niejednemu zdarza się palnąć głupstwo, ale żeby tak kogoś zrugać...?
Pozdrawiam jednakowoż.

[Gość: mamarcela]

:)) Brawo za przyznanie sie do winy. Pozdrawiam.

[malwa222]

Dzień dobry ! własnie sobie pomyslałam, ze na lekkie odświeżenie powinno sie
wysłać Królewnę Śnieżkę. No bo czyż siedmiu krasnoludków to nie za dużo na
jedną królewnę? Do tego, Prosze Panstwa, ta biedna Śnieżka całej siódemce (!)
musiała prać, sprzątac, gotowąć, zmywać naczynia, ścielić łóżka! Naprawdę,to
dziwne, ze zadne związki feministyczne jeszcze się tą sprawą niezainteresowały.
Trzeba spojrzeć prawdzie w oczy i odważyc sie powiedzieć stanowcze NIE siedmiu
krasnoludkom!

[Gość: anonimka]

Ja to bym usunęła Tadeusza z "Pana Tadeusza";)Wiem, że to może brzmieć
absurdalnie, ale w sumie był on tylko niezbyt mądrym wychowankiem męskiej
szkoły, który mylił Zosię z Telimeną i chyba naprawdę nie miał pojęcia ani o
miłości ani o patriotyźmie ;). Pozdro!

"Baśnie" Andersena bez dziewczynki z zapałkami!

[pra_gosia]

Miałam bardzo szczęśliwe dzieciństwo. Rodzice pracowali, a mną w tym czasie
zajmowała się ukochana babcia Helena. Babcia zawsze miała dla mnie ciepły
uśmiech, ciepły obiad, ciepłe słowo i starała się, by nigdy mi tego rodzinnego
ciepła nie brakowało. Uwielbiałam czytać i czytałam wszystko, co "leżało" na
mojej drodze. Aż któregoś dnia zaczęłam czytać "Baśnie" Andersena. Ta dziew-
czynka z zapałkami zakłóciła moje dziecięce rozmyślania. Dla mnie to było nie
do pomyślenia, że taka dziewczynka jak ja może umrzeć z zimna na dworze, nie
otrzymując żadnej pomocy ze strony przechodzących obok niej osób. A w ogóle to
ona powinna mieć chociaż jedną osobę w rodzinie, która zatroszczyłaby się o nią.
Moja dziecięca wyobraźnia sprawiła, że myśląc o tej nieszczęsnej dziewczynce
trzęsłam się z zimna. I do tej pory każdej zimy strasznie marznę - chyba za
wszystkie marznące na świecie dzieci. Wiosna jest dla mnie najpiękniejszą porą
roku, bo jest ... ciepła i kwitnąca. Życzę wszystkim dzieciom na świecie, by
miały radosne, beztroskie i pełne ciepłych uczuć dzieciństwo, którego mi nie
brakowało. Bez baśni Andersena o dziewczynce z zapałkami moje byłoby jeszcze
milsze! Jean Jacques Rousseau powiedział, że dzieciństwo jest snem rozumu.
Dziewczynka z zapałkami przerwała mój sen.

Precz z zawalidrogami opóźniającymi akcję

[Gość: Hermenegilda]

Ha, gdybym tylko miała moc sprawczą, wyrzuciłabym z „Czarodziejskiej Góry”
Manna postać Settembriniego. To przez jego pseudofilozoficzne wywody książka
ciągnie się przez całe dwa tomy, a akcja przez całe rozdziały stoi w miejscu!!!

[miazgulec]

Długo zastanawiałam się nad tym kogo i skąd wyrzucić,ponieważ uważam,że każdy
bohater,każdy czemuś w książce służy.Bo gdyby nie była potrzebna to poprostu by
jej nie było,prawda?
Jednak znalazłam pewną osobliwą postać,której chciałabym się pozbyć.Jest to
LUCA BRASI z "Ojca chrzestnego"(Mario Puzo).Wyrzuciłabym go za jego
okrucieństwo,a przede wszystkim za ten jeden epizod z jego przeszłości,o którym
opowiadała Michaelowi Corleone,Filomena.Chodzi o to splenie noworodka w
piecu..jak to możliwe???jak można coś takiego kazać zrobić??jest to dla mnie
nie do pojęcia i uważam,że usunięcie go w ogóle z tej powieści nie narobiłoby
wielu szkód.

[Gość: jonaszkowalski]

no , luke brasi mi wywala :(
to jak już zejdziesz , to złóż zażalenie na archanioła gabrysia że nas z raju
wywalił , ale jak byś luke dokoptował do wolanda ,ponury pomocnik wolanda a
pomocników wolanda przewalił do ojca chrzestnego ... :)

[Gość: afoch]

Usuwam "SAMOTNOŚĆ" z literatury. Antygona walczy samotnie przeciwko prawom
ustalonym przez swojego ojca-Kreona, Hamlet osamotniony, ponieważ inni go nie
rozumieją, Giaur po śmierci ukochanej zamyka się w klasztorze, Józef K.
z "Procesu" Kafki jest człowiekiem samotnym pozbawionym wsparcia rodziny i
bliskich, Wokulski w "Lalce"- bardzo samotna postać, Judym w "Ludziach
bezdomnych" odrzuca miłość Joasi skazując się na samotność, w "Biblii" Chrystus
samotny jest w swej męce i samotnie umiera itd.. itd..
Cytuję Stachurę: "Chodzę tu, chodzę tam, w tłumie ludzi zawsze sam...."

[rozowykot]

Gość portalu: afoch napisał(a):

> Usuwam "SAMOTNOŚĆ" z literatury.
Z literatury może Ci się uda ale nie z życia , a przecież w życiu zawsze jesteś
samotny . Przyjaciół masz gdy odnosisz tzw. sukcesy. W pozostałych wypadkach
jesteś sam. Przypomną sobie o tobie ,gdy czegoś będą potrzebowali. Takie jest
życie i taka jest literatura

tristan i izolda

[Gość: kulce]

a ja usunelabym krola Marka z Tristana i Izoldy. Czytajac ksiazke odnioslam
dziwne wrazenie ze byl bardziej zazdrosny o Tristana niz o swoja malzonke. ;)

[Gość: [e-mail]]

Proponuję usunąć Raskolnikowa ze "Zbrodni i Kary" Dostojewskiego. Bohater ten
przedstawia sobą jak najniższe ludzkie instynkty jak rządza krwi, zachłanność,
żądza władzy. Jest mordercą, a co gorsza niedoszłym filozofem! Jego nędza i
wrodzony urok, jaki nadał mu autor sprawiają, że czytelnicy, całkiem
niesłusznie, lubią tę postać, współczują jej, a nawet identyfikują się z nią.
Dlatego dla dobra naszego równego, demokratycznego, sprawiedliwego, litościwego
społeczeństwa wnoszę o usunięcie tej postaci, przez co ksiązka co prawda
odrobinę straci, jednak jej walory moralne niepomiernie wzrosną....

WESELE jeszcze raz, bo wkeiłam nie tam:)))

[luna31]

Wyjątkowo drążni mnie postać Haneczki, która wmawia Zosi, że miłość zawsze musi
być nieszczęśliwa, kojarzyć się z cierpieniem. Używa przy tym dość infantylnych
sformułowań,charakterystycznych dla młodopolskich panienek, zbyt prostej
symboliki : ,,łza" ,,mogiła".Wydawać by się mogło, że Haneczka jest taka
doświadczona ,udziela bowiem rad jak prawdziwy mentor lub raczej mentorka.Z
drugiej strony sama ryzykuje prosząc Jaśka czyli pierwszego drużbę do tańca
mówi: ,,Jakby Jasiek chciał tańcować, tobym z Jaśkiem tańczowała?".Czyż nie
ponosi ryzyka, że się zakocha lub przynajmniej zauroczy i się
biedaczka ,,napłacze, naszlocha". Cóż za niekonsekwencja! Poza tym jeszcze
jedno. Chce tańczyć , ale.. wcześniej pyta o pozwolenie ciotkę czyli
Radczynię.Nawet obiecuje ciotce nagrodę mówiąc: ,,zaraz buzię pocałuję". Cóż za
lizusostwo, co za wstrętny charakter, przejawy mieszczańskiej moralności tego
czasu. A jakimi pieszczotliwymi określeniami obdarza ciotkę :,,cioteczko,
ciotusieńko!". Czegóż się nie robi dla osiągnięcia celu... Haneczka w sprawach
banalnych potrzebuje rady, ale już w sprawach najważniejszych( miłość) jest
znawczynią problemu i sama udziela dobrych porad Zosi. Naprawdę nie rozumiem,
co Wyspiański zobaczył w pierwowzorze czyli Annie Rydlównie czyli siostrze
Lucjana-pana Młodego... Moim skromnym zdaniem-jest beznadziejna!
Zgadzam się ze słowami A. Czechówny, która stwierdziła: ,, Najgorzej wyszły owe
podlotki , a szczególniej Hania i Pareńska, i nie pojmuję jak można było
Rydlowej powiedzieć, że ją tam nic nie dotknie, jeżeli podchmieleni parobcy
mówią między sobą:,,te panny tak się do nas biorą, iż widocznie nas chcą".Nic
dodać -nic ująć!

PRZEPRASZAM za zamieszanie:)

Raskolnikow a błędy ortograficzne....

[Gość: [e-mail]]

sorry za błędy ortograficzne!! :) Ortografia zawsze byłą dla mnie czymś
niepojętym :)

[agusmok12]

Usunąć Godota z dzieła Samuela Becketta, bo i tak nie przychodzi...

[zmyslny]

Jest w „Don Kichocie” , w jednym z epizodów taka para książęca (niestety
epizod ten ciągnie się i ciągnie zajmując lwią część drugiego tomu powieści).
Para owa znająca już naturę dziwactwa Rycerza Smętnego Oblicza, wykorzystuje
jego pobyt na swym dworze do urządzania wyreżyserowanych kpin, które ten
oczywiście bierze na poważnie przysparzając szlachetnie urodzonym prostakom
uciechy. Ofiarą pada również Sancho Pansa, któremu książę daje we władanie
upragnioną wyspę (a właściwie miasto), przy czym wszystko pomyślane jest tak,
by władał niedługo. Cały ten cyrk jest niesmacznym wtrętem w świetnym utworze.
Oburza, zamiast bawić, naigrywanie się z postrzelonego szlachcica i
towarzyszącego mu chłopskiego prostaczka, do których nie sposób nie czuć
sympatii, o których wiemy, że są ludźmi dobrymi mimo pewnych swoich słabości.
Amoralni arystokraci żerujący na ludzkiej naiwności, czyniący sobie rozrywkę z
ułomności bliźnich i burzący tym nastrój tego dzieła nadają się więc do
kasacji. Tylko... czy my, czytający z uśmiechem przygody Don Kichota i Sancho
Pansy, nie przypominamy sami trochę tej książęcej pary?... Tym bardziej ją
trzeba usunąć!!!

[ryjek_0]

Szanowne Państwo,

sugieruję usunięcie z książki Lolka Tyrmanda w ząbek czesanego doktora
Halskiego, któren jako ideał mnie wnerwia, wchodząc w paradę Heńkowi Nowakowi
i przy okazji bajerując Martę Majewską (całkiem do rzeczy dziewczynę). Halski
niech się lepiej pod opieką zdrowej tkanki władzy ludowej, jaką jest porucznik
Dziarski, poza nawiasem rozwija z Szuwar Olimpią, karlicą reakcyjną, dobrze do
niego pasującą. Dość widzenia się z Państwem.R.

usunąć Tatę Muminka !

[iza_bel]

Cała rodzina Muminków ma wspaniałą wyobraźnię i potrafi cieszyć się życiem
tylko Tata bierze wszystko na poważnie. Godzinami siedzi przy wygasłym ognisku,
które może spowodować pożar, pisze pamietniki, które nikogo nie interesują lub
zmusza całą rodzine do wyprawy na wyspę, gdzie już w chwilę po przybyciu,
wszyscy marzą o powrocie do domu. Ciągle chce być obsługiwany, znajdować się w
centrum zainteresowania. Z przekonania o swojej wyższości powątpiewa w metody
działania Mamy. W końcu i tak zawsze okazuje się, że to Mama ma rację i
doskonale poradziłaby sobie bez niego, choć stwarza pozory, że Tata jest
niezbędny.

"Czterej pancerni" bez psa

[pra_gosia]

Gdyby nie Szarik, to nie miałabym dzisiaj tak dziwnego gustu. Owszem, małe
czarne dupelki są urocze, długowłosy jajnik jest milutki, a rudy sweter ma
piękną sylwetkę. Ale przez tego Szarika to ja gustuję w psach szarikopodob-
nych - mądrych, wiernych i dobrze wychowanych. Gdyby nie Szarik, to może bym
lubiła pitbulle, amstaffy i rotweillery. A tak to niestety - tylko Szariki
w moim sercu na pierwszym miejscu. Psia kość ... Ja to mam pieskie życie ...

[meduza7]

Zdecydowanie usunęłabym markizę de Merteuil z "Niebezpiecznych związków". Tyle,
że wtedy powieści by nie było...

Łysek

[Gość: Óla]

idąc tropem lektur - usunęłabym Łyska z pokładu Idy, bo to nie miejsce dla
konia przecież, taki pokład.W kopalni niech sobie pomieszkuje kto chce, ale
koń, jak nazwa wskazuje, potrzebuje przecież przestrzeni, zieleni, tlenu. Precz
więc z Łyskiem na pokładzie !

Pinokio

[zona_mi]

Wnioskuję o usunięcie Dżepetta.
Miał marchwiane ręce i nie potrafił wystrugać noska jak się patrzy.

[masynissa]

Markizę??? No , teraz to zostałam zraniona śmiertelnie! Markizę... :(

[Gość: Andrzej]

"Jaś i Małgosia". Z książki usunąłbym Babę Jagę - bo zła kobieta była.

[kowianeczka]

Chcialabym napisac, ale nie potrafie :-(

kowianeczka

[tm51]

Wywaliłbym Granda z Dżumy- po prostu pierdoła i pedant niemogący skończyć
jednego zdania, mało brakowało, a sama choroba usunełaby go z powieści, ale
oczywiście umieraja inni, ale nie on.

Poza tym wywaliłbym(albo chociaż zesłał ciężka chorobę- może byc powyższa) na
Fortynbrasa na najzad na nędzny skrawek Polski ;)

[zonk.you]

"kwestia typu- nie ma zadnego bohatera ksiazkowego- nie jest naturalnie brana
pod uwage?"

[tassinaia]

- Ashley z „Przeminęło z wiatrem” – mdły, nieruchawy, nudny; jednym słowem
wałach nie facet.
- Obłoński z „Anny Kareniny” – erotoman, półinteligent i w dodatku dzieciorób.
- Emilka stworzona przez L.M.Montgomery – nawet jej sympatia do kotów nie jest
w stanie obronić tej postaci przed wycięciem. Typowy produkt tamtej epoki,
dziewczę kompletnie bez temperamentu, a w zestawieniu z Ilzą wygląda jak żywy
trup.
-Ignacy Borejko – był kiedyś na tym forum wątek dotyczący tej postaci, gdzie
trafnie określono seniora rodu Borejków mianem terrorysty w przebraniu filologa
klasycznego, który podporządkował sobie sprytnie tabun inteligentnych kobiet.
Jedyne jego zajęcie to rzucanie co jakiś czas łacińskich sentencji, siedzenie z
nosem w książkach. No raz mu się zdarzyła – bezsensowna zresztą – awantura o
zmywarkę. Zarobić na rodzinę nie potrafi a mimo to przyczynił się w dużym
stopniu do sprowadzenia na świat 4 córek(dzieciorób).
A tak swoją drogą to z „Jeżycjady” wycięłabym połowę bohaterów.

[Gość: Óla]

Ręce precz od "Jeżycjady"! Tam każda, nawet najbardziej epizodyczna postac jest
niezbędna.