ksiązki które uczą nas jak mamy żyć

[Gość: MONIA]

książki, które uczą nas ,,jak żyć", dzięki którym zmieniliśmy nasze
charaktery, zachowania na lepsze, pozwoliły mam zrozumieć co w życiu jest
ważne, itp.

wg mnie bez wątpienia takie są książki P Coelho

[Gość: Niech]

Adam Slodowy, "Jak zyc. Poradnik dla poczatkujacych".

[desjudash]

Gość portalu: MONIA napisał(a):

> wg mnie bez wątpienia takie są książki P Coelho


> wg mnie bez wątpienia takie są książki P Coelho


co do wartości prozy Coelho to polemizowałbym (i to bardzo, na dodatek
uparcie:), ale jeśli zmieniają one czyjeś życcie na lepsze
(czymkolwiek 'lepszość' jest] to nie do mnie ocena należy:)
jak dla mnie taką wartość mają "Wzory kultury" Ruth Benedict. doskonałe
studium nad kulturami świata, podane z wielką dozą zrozumeinia dla inności,
nie tylko koloru skóry, ale i gestów, znaczeń, moralności, religii...

inna piekna rzecz to książki Ryszarda Kapuścińskiego. wszystkie, bez wyjątku.


pozdrawiam

[Gość: ryża małpa]

Ciekawe skąd wiedziałam, że pod wątkiem " książki, które ucza nas jak zyć"
znajdzie się Coehlo?
Książki, które uczą nas jak żyć przeważnie są stekiem złotych myśli ( np. "
Mały książe"), są gniotami totalnymi właśni9e z tego powodu , że mówią nam jak
żyć, dają gotowe , uproszczone recepty na życie.Zbyt prosterecepty i zbyt
proste zasady. Takie napisane w formie bajki poradniki.
książką , która zmieniła moje życie jest " Dwór " Singera - saga rodzinna bez
ambicji do zmieniania kogokolwiek i czegokolwiek. Pokazuje świat jakiego juz
nie ma. I który od przeczytania ' Dworu " staram sie ocalić swoim życiem i
swoją pamięcią.

[Gość: naiwna]

Dawno nie czytałam Exupery'ego, ale "Małego Księcia" pamiętam dość dobrze, i
nie zgodzę się z Tobą, że to "stek złotych myśli". Jest w tej książce kilka
historii, które nazwałabym przypowieściami, a tymi rządzą inne "reguły gry".
Jeśli chodzi o pozostałe książki Saint-Ex'a, są po prostu opowieściami, których
narrator wyraża własne opinie o życiu i o tym, co jest czego warte. Prawo
autora do takiego przedstawienia, a poza tym u Exupery'ego wcale te mądrości
życiowe nie są takie strasznie łopatologiczne. Jest u niego za to dużo poezji,
co uważam za plus. Na dodatek o ile mi wiadomo facet przeżył jako pilot
niejedno, i doświadczenia, które opisał, dają mu w moim przekonaniu prawo do
pewnych uniwersalnych refleksji. :) I nie zauważyłam, żeby Saint-Ex
dawał "gotowe, uproszczone recepty na życie". Opisywał trudne, nieraz
dramatyczne sytuacje, i jeśli twoim zdaniem, ryża małpo, opis niepewnego
uśmiechu wymienionego z wrogiem w jednej z jego książek jest "gotową,
uproszczoną receptą na życie", to przepraszam bardzo... Czy taka np. sytuacja,
w której kierownik lotniska "dla zasady" zwalnia starego pracownika, choć
wolałby sobie rękę uciąć? hmmm... Nie sądzę by Saint-Ex miał "ambicje do
zmieniania kogokolwiek i czegokolwiek". Opisał świat takim, jakim go widział.

[Gość: ryża małpa]

OK, od S- Exuperego sie odczepiam. faktycznie może masz rację. Z jego książek ,
które czytałam dośc dawno w pamięci utkwił mi niestety tylko " Mały książe".

[Gość: naiwna]

Miła ryża małpo - :) Czuję się zaszczycona faktem, że się od Saint-Exa
odczepiasz po mojej fragmentarycznej opinii. :)

Po tym wszystkim, co tu słyszę o Coelho (tak się pisze to nazwisko?? :|), chyba
w końcu coś jego przeczytam. Przyjaciel, którego sądom ufam, na moje pytanie
jak znajduje przeczytaną ostatnio bodajże "Na brzegu rzeki..." jako recenzję
zastosował bolesny grymas, więc podarowałam sobie czytanie tego... Zaczyna mnie
jednak ten autor intrygować!

'Jak żyć' A.Mleczko

[homohedonistus]

'Jak żyć' Andrzeja Mleczki zmieniło moje życie na lepsze.

[Gość: naiwna]

Przychodzi mi do głowy "Grek Zorba", choć pamiętam dobrze tylko jedno
zdanie :) "Tacy ludzie jak ja powinni żyć tysiąc lat" - mówi Zorba (czy też
może napisał to na kartce) do swojego przyjaciela "gryzipiórka". Cała ta
książka to hymn na cześć życia.

[desjudash]

a film jakiż piękny był! i tak sobie myślę, że nie wiem czy nawet nie lepszy
[odrobine] od powieści... w każdym bądź razie Anthony Quinn był rewelacyjny w
roli Zorby:)

des pozdrawia

[Gość: naiwna]

desjudash napisał:

> a film jakiż piękny był! (...)

oj, des, pięknyż był! ;) :) I mnie też się wydaje, że był lepszy od powieści...
chyba trochę mniej ckliwy. Zajrzałam ostatnio do książki, i niektóre fragmenty
rozważań "Gryzipiórka" wydały mi się jednak cokolwiek sentymentalne...


pozdrowionka od
naiwnej

Biblia (n/txt)

[martolka]

[ko_bie_ta]

Po przeczytaniu Maga Fowlesa, dotarło do mnie, że jestem strrraaaszszną
egoistką w związku...

[staua]

Mnie tez Mag, przeczytany w okolicach matury, pozwolil spojrzec inaczej na moj
stosunek do ludzi w ogole, moj zwiazek owczesny rozpadl sie dawno, ale gdyby
nie Mag, rozpadlby sie duzo wczesniej. Caly czas uwazam, ze to rewelacyjna
ksiazka, dajaca mozliwosc przewartosciowania swoich pogladow na zycie.
Niezaleznie od tego, ze autor sie bawi czytelnikiem, oczywiscie.

[Gość: kubu]

jezeli ksiazki Coehlo (nie jestem pewien jak sie pisze jego nazwisko) nauczyly
Cie zyc, to strasznie mi Ciebie zal, bo to znaczy, ze Twoje zycie jest cukrowym
belkotem.
Jako antidotum polecam hmmm...
wlasciwie polecam cokolwiek
bo wszystko jest lepsze niz P Coehlo

[martolka]

Gość portalu: kubu napisał(a):

> Jako antidotum polecam hmmm...

Poleć Dostojewskiego - to będzie dobra odtrutka na cukrowe bzdety. Troszkę
samodzielnego myślenia, żadnych prostych regułek - jak w życiu.