najbardziej INSPIRUJĄCE

[ilovefashiontv]

książki, jakie czytaliście :-)? Inspirujące do czegokolwiek, do życia, do
własnej twórczości, pchające do świata, do myślenia.

[karolinka_k10]

Gratulacje za ciekawy wątek:)
Dla mnie najbardziej inspirujaca jest cala tworczosc Schulza oraz Tove Jansson:)
Wszystkim tworzacym lub zajmujacym sie jakkolwiek sztuka polecam b.ambitny i
arcyciekawy komiks Davida Macka "Kabuki"(ma kilka czesci, ale jest niestety
niedostepny w Polsce:(
Jestem bardzo ciekawa,co Was inspiruje?

Pozdrawiam,
Karolina:)

[chihiro2]

Mnie czesto bardzo inspiruja ksiazki, jak ja to nazywam, drogi (skojarzenie z
filmami drogi). Duze wrazenie zrobily na mnie "Podroze z Charley'em"
Steinbecka, a ostatnio "Pamietac, by pamietac" Henry'ego Millera (choc motyw
podrozy taki jasny tam nie jest), teraz czytam "Klimatyzowany koszmar" i pewnie
tez bede miala sporo przemyslen.
Inspiruja mnie tez ksiazki o innych ksiazkach, tak jak np. Anne Fadiman "Ex
libris" czy "Ksiazki mojego zycia" Millera. Szczegolnie Miller otwiera oczy na
bardzo wiele roznych spraw, przy okazji ksiazek opisuje autorow czy swoje
przemyslenia w tak fantastyczny sposob, ze nie sposob poczuc mocniejszego bicia
serca przy czytaniu. Tyle w nim emocji, radosci zycia, a takze glebokich
przemyslen, madrosci... Jest naprawde fascynujacym pisarzem.

[Gość: pijawka]

Tao Te Ching (niemiecka wersja Richarda Wilhelma w angielskiej wersji H.G.
Oswalda)

[Gość: gamoń]

Czy wy wysuszone guwernantki i zasuszeni guwernerzy nie macie innych zmartwień
niż plecenie bzdur.

[Gość: pijawka]

Nie mamy, gamoniu, chyba że masz coś ciekawszego do zaoferowania.

[Gość: asai13]

a dla mnie cała twórczość Etgara Kereta. Pozdrro

[ben-oni]

Zawsze mnie zastanawia, jakie kompleksy i fobie leczą ludzie, którzy będąc
tchórzami (nielogowanie się daje takim ludziom poczucie bezpieczeństwa),
wypisują rzeczy ani mądre ani smieszne ale zawsze niekulturalne i niepotrzebne?
Matka ich biła w dzieciństwie i zamykała w piwnicy. A może to chłopczyk, który
ma trzy starsze siostry. To one przebierając go w sukienki lub dla kawału
rozbierając przed koleżankami jako eksponat-fantom zwichnęły mu poczucie
własnej wartości? Powiedz, co ci leży na sercu? To ci ulży!

[greentea9]

Oczywiście ksiązki Schulza.
"Sklepy cynamonowe" czy "Sanatorium pod klepsydrą"- połączenie poezji i
groteski. Można upajać się każdym słowem...

[Gość: gamoń]

Ben oni nie baw się w psychologa, mnie śmieszą takie wątki, chyba trzeba upaść
by inspirować się jakąś ksiązką.

[chihiro2]

A co Ciebie inspiruje? I dlaczego niby ksiazka ma byc gorsza inspiracja niz
cokolwiek innego?
Jasne, ze nie inspiruje nigdy sama ksiazka, ale ksiazka przeczytana we
wlasciwym momencie zycia, w polaczeniu z wlasciwym nastrojem itp. To, co
jednych inspiruje, moze innych wcale nie inspirowac, ale wrazenia z lektur sa
bardzo subiektywne, rzecz jasna.

[Gość: gamoń]

Znudziły mnie ksiązki okrutnie, od dłuzszego czasu rzadko czytam, bo szkoda
czasu na głupoty, ostatnio próbowałem zmęczyć Zawał białoszewskiego, alem sobie
go odpuścił, bo znudził mnie okrutnie.

No dobrze, powiem, że jakoś bliskie mi były ksiązki literatury rosyjskiej,może
dlatego że pochodzę ze wschodnich rubiezy Polski, i to terenów, gdzie pierwszymi
mieszkańcami byli osadnicy rusini tak się wtedy określało ludzi z dzisiejszych
terenów Ukrainy, Rosji. wymienię Białe noce Dostojewskiego, Sonatę kreutzerowską
Tołstoja, Likę i parę opowiadań Bunina, twórczość Bułhakowa, Doktora Zywago
Pasternaka, wczesnego Nabokova, Opowieść północną Paustowskiego, klimat utworów
Dickensa, powieści Scota Fitzgeralda, Sindbada Gyuli Krudyego...to próbka
utwórow, które były mi bliskie kiedyś,

uwielbiam też lietrature, która w cudowny sposób przetwarza rzeczywistość
/realizm mnie nie pociaga/ i tu należałoby wymienić utwory Borisa Viana,
cudownie też pokazuje codzienne życie Piotr Szewc, jeden z najbardziej
niedocenianych polskich pisarzy...

w ogóle mozna by więcej napisać, ale mi się nie chce, literatura to dla mnie już
przeszłość...

[ben-oni]

Masz gdzieś czytanie i gadanie o książkach. Twoja sprawa. To po jakiego
pleśniaka wchodzisz na to forum? Sa inne fora. Dla wędkarzy, dla osiłków z
klubów fitnes, dla młodych matek... znajdź sobie to co cię interesuje! Książki
cię denerwują, zajmij sie filatelistyką. Ale nie... ty jestes odważny. Patrzcie
jaki ja mądry, mam w pogardzie was i książki. Czegoś się NAS uczepił. Idź
wypisywać swoje przemyślenia miłośnikom ogródków działkowych lub ekstremalnej
jazdy na deskorolce. Albo w realu idź na salę ćwiczeń bokserskich i głośno
powiedz, że bokserzy to zboczeńcy. Odwagi, jestem z tobą!

[prettybubble]

A ty ben- oni co się tak zdenerwowałeś??
Każdy ma prawo wyrazić swoje zdanie, na tym to forum polega ( a może się mylę?).
I napisał na temat. A nie pamiętam, żeby wyrażał się pogardliwie o ludziach
czytających książki.
Pozdrawiam.

[ben-oni]

Każdy ma prawo wyrazić swoje zdanie, na tym to forum polega ( a może się mylę?)
> .

Oczywiście. Ale to jest forum o książkach a nie o forumowiczach. Wypisuje koleś
brednie o ludziach, którym być może do pięt nie dorasta. Niech pisze o
książkach.

[prettybubble]

Ależ ben- oni on pisał o książkach. Tylko dodał, że mu się znudziły.
Każdy z nas coś tu od siebie dodaje.

[annabellee1]

Ale on czyta. I nie jest glupi.
Zmien gam. nick.I zacznij od nowa.

Rany!!! Dzis zle wszystkich opetalo.Gdzie zajrze to zawierucha i sama narobilam
na jednym forum zametu prze glupote. Chyba sie rozcharacze.A powinnam czytac o
operze.I sie szlajam Fosgen Ani chybi.

[cichom22]

Saint-Exupery, zwłaszcza "Ziemia, planeta ludzi" i "Pilot wojenny" ("Małego
księcia nie trawię")... jest w tych książkach optymizm, który udziela się
czytelnikowi (choć fabuła "Pilota..." do wesołych nie należy)
C.

[annabellee1]

W koncu zapomnialam o inspiracjach..
Ksiazki sa jak I cing- otwierasz i znajdujesz

[Gość: gamoń]

To jaki mam nick sobie wymyśleć, GAMON ANTY_KSIAZKOWY???

Zapomniałem dodać, że jestem na zakręcie, mam kłopoty z rzeczywistością, więc
zwalilem to na źle ukierunkowane zainteresowania, na ciagłe odjazdy w inną
rzeczywistość podawaną przez ksiązki. Zresztą po lekturze /tudzież przywiązaniu/
do ksiązek takich jak Białe noce i inne...człowiek nie może normalnie
funkcjonować. Krązyłem niczym duch spacerując nocą, chciałem się napić kawy w
portowej kafeterii o 3 nad ranem, błądzić samotnie pośrod lasów, pól i łąk,
odnaleźć kobiety, które jakoś odcisnęły się w pamięci . Takie życie w "innym
świecie" źle się kończy, a dla mnie napewno. Dziś nie ma zapotrzebowania na
romantyków, marzycieli, ludzi nieprzystosowanych do twardej walki o wszystko:
pracę, rodzinę, miejsce w hierarchii społecznej. Ja się w tej rzeczywistości
Polski ostatnich lat pogubiłem. Dlatego przyoblekłem swoje jestestwo w cynizm,
bo tylko on ma sens. Amen.

[annabellee1]

Zdoluje cie To mlodziencze jest..

[chihiro2]

Mnie sie wydaje, ze to strasznie niedojrzale, az tak wciagnac sie w swiat
ksiazki. Literatura nie ma byc ucieczka od zycia. To, ze masz przez nia klopoty
z rzeczywistoscia, postrzeganiem takowej, i ze uwazasz byc moze czasem, ze
swiat w ksiazkach jest bogatszy niz Twoje zycie (nie napisales tego, ale z
Twoich tesknot mozna tak wywnioskowac) moze swiadczyc, ze masz sklonnosci do
schizofrenii.
A cynizm nie jest rozwiazaniem. Jest tylko przybraniem pewenj maski, by inni
nie rozpoznali Twojego prawdziwego JA i bys sam siebie mogl oszukiwac.

[Gość: gamoń]

Schizofrenia??? może coś w tym jest, brakuje mi w dzisiejszym krwiożerczym
świecie siły przebica, uniejętności sprzedaży, etc.. i czasami wydaje mi się, że
pod wpływem książek stałem się idealistą. No i że pewnych granic /tak łatwo
przekraczalnych dla innych/ ie jestem w stanie przekroczyć...

[Gość: Siloe]

Przeczytaj "Spadającą chwilę czasów" Romana Lacha. Zaczerpniesz nowego ducha...

[jopowa]

elementarz

[isab]

"Weronika postanawia umrzeć" - wyciągnęło z dołka okresu dojrzewania ;)
"Lot nad kukułczym gniazdem" - nie pozwalało spać.
"Zbrodnia i kara" - klęknęłam na kolana.
"Mistrz i Małgorzata" - uczyłam się na pamięć, jak niektórzy wersetów z Biblii.
"Ferdydurke" - najbardziej inspirujące dla mojego własnego skrobania długopisem.
"Mały Książę" - jeszcze nigdy nie przeczytałam nie płacząc.

[shiva772]

Jeżycjada. Pochwała "zwykłego" życia i pewnych ginących już dziś wartośći.
Zainspirowała mnie do studiowania historii (pan Borejko), do bycia dobrym,
uczciwym, przyjaznym. Wiele zawdzięczam p. Musierowicz (zaczęłam ją czytać w
piątej klasie podstawówki).

[wdeszczurosne]

"O pochodzeniu cnoty", niestety nie kojarze autora. Mozna dojsc do konkluzji,
ze to co gornolotne i w naszym ludzkim mniemaniu istotne, jest zlepkiem
ewolucji i biologii.

Basnie Andersena - historie pelne smutku, nostalgii ale i ciepla, magii, dajace
nadzieje. Zawsze mnie inspirowaly, na nich sie wychowalam.

"Wyzwolenie zwierzat" Peter Singer - juz sie tu kiedys zachwycalam ta pozycja.
Jedna z nielicznych ksiazek jakie czytalam, ktore byly w stanie sklonic mnie do
remanentu myslowego.

"Sily zycia" Martin Gray - pare slow.. pare prawd.. i docenilam wartosc zycia w
sposob, w jaki rzadko kiedy docenia sie je w moim mlodym wieku.

:)