Antyromanse

[itek1]

Na tym forum czesto zakladane sa watki pt.najpiekniejsza ksiazka o milosci,
najsmutniejsza ksiazka o milosci, najbardziej wciagajaca ksiazka o milosci,
najpiekniejsza ksiazka o milosci napisana przez faceta, najpiekniejsza
ksiazkia o milosci napisana przez facetke,etc.
Pora moze na ksiazki, ktore roboczo okreslam jako antyromanse, a zatem na
takie, ktore osmieszaja ten gatunek literacki.
Moj typ na antyromans to "Starosc" Italo Svevo.
Ksiazka w ktorej banalne zdarzenia zwiazane z wielka miloscia umozliwiaja
wydobycie banalnosci przezyc, mysli i czynow bohaterow.
To taki pierwszy z brzegu przyklad.
Inne typy mile widziane:)

[ben-oni]

Czy "Don Kichot" mieści się w tym gatunku??

[itek1]

IMO tak.

[braineater]

po mojemu Miłość w czasach zarazy grafomana Marqueza
poniekąd Gra w Klasy grafomana Cortazara
i niewątpliwie Lolita oraz Czarodziej grafomana Nabokova
Z ksiązek pisanych przez niegrafomanów, to Służąca i jej pan Roberta Coovera
oraz Upadek Sombrera pana Brautigana

P:)

[daria13]

Dla mnie w pewnym sensie Czarodziejska góra Manna.
P:)

[itek1]

Dlaczego tak uwazasz? To dla mnie dziwne.

[daria13]

itek1 napisał:

> Dlaczego tak uwazasz? To dla mnie dziwne.

Może dlatego, że miłość Hansa do Kławdii jest śmieszna i egzaltowana?

[itek1]

A czy istnieje milosc nie smieszna, zwlaszcza jesli facet jest slepo zakochany i
calkowicie pozbawiona egzaltacji?

[Gość: daria13]

Jeśli miłość w ogóle istnieje, to nie powinna być egzaltowana. Jeśli jest
egzaltowana i śmieszna, jest najczęściej nietrwała. Miłość nietrwała nie jest
miłością par excellence.
Tyle w największym uproszczeniu:)

[itek1]

Wszystko to jest kwestia interpretacji: co jest smieszne dla Ciebie nie musi byc
smieszne dla mnie, co jest egzaltowane moim zdaniem, Twoim wcale byc nie musi.
> Miłość nietrwała nie jest miłością par excellence.
To dla mnie jest komiczne zdanie:)
Czy jesli utracisz wiare to znaczy, ze nigdy tak naprawde nie wierzylas.
Czy jeslin stracilas nadzieje, to znaczy, ze nigdy tak naprawde nie mialas nadziei.
Czy jesli kogos kochalas i sie z nim rozminelas, a po jakims czasie o nim
zapomnialas, to znaczy, ze tak naprawde nigdy go nie kochalas?
etc.
Nie wydaje mi sie.
Ale moze skrot byl zbyt duzy jak na moje skromne mozliwosci.

[staua]

Ja tez akurat w to zdanie nie wierze - uwazam, ze milosc, nawet jesli sie
skonczyla w sensie rzeczywistego zwiazku, trwa w nas jakos na zawsze (i nie
wyklucza milosci do innej osoby). Tak przynajmniej czuje.
Jesli chodzi o antyromans, nadal sie zastanawiam.

[mamarcela]

1. zgadzam się ze Stauą :-)
2. większośc miłości przechodzi przez fazę zakochania, która łączy się ze
swoistą egzaltacją.
Jeśli wyrzucimy egzaltacje to, co zrobimy z miłością romantyczną?
3. jedyne antyromanse, kóre mi w tej chwili przychodza do głowy to z zupełnie
różnych beczek: opowiadanie "Śliczna dziewczyna" Marka Hłaski i "kłamczucha"
Musierowicz.
P:-)

[Gość: daria13]

Każdy ma prawo do własnego wyobrażenia prawdziwej miłości. To o czym Wy mówicie
to zakochanie, które może być piękne, głębokie i romatnyczne, ale albo umrze
śmiercią naturalną, albo zostanie brutalnie przerwane przez niesprzyjające
okoliczności, lub też przerodzi się w miłość PRAWDZIWĄ, której prawdziwość,
według moich standardów, mierzy się właśnie jej długowiecznością, trwałością i
co za tym idzie wyłacznością. Różne są stopnie zakochania, jeśli są dość
intensywne, mogą rzeczywiście, po tym jak miną i zrobią miejsce następnym
zakochaniom, pozostawać w człowieku na zawsze, ale właśnie to, że mijają, jest
oznaką tego, że nie są PRAWDZIWĄ miłością. Tak to już sobie wykoncypowałam i
dlatego opis uczucia, jakim Hans Castrop darzy Kławdię, nie jest dla mnie
opisem miłości prawdziwej i nie może zostać uznany za romans, tym bardziej, że
uczucie Hansa nie jest najważniejszym aspektem Czarodziejskiej góry.
Tak z ciekawości;czy komuś z Was imponowało uczucie Castropa podczas lektury
tej książki?
P:)

[ben-oni]

Ależ z Ciebie "koszmarna" idealistka.
Mozna kochać pół roku tak, że buty same się sznurują a później puk! i
odkochanie gotowe. I w momencie kochania dałby sobie człowiek reke uciąć za te
drugą osobę. Rok później chodziłby bez łapy.
Romek i Julka miłowali się jak korzeń z nacią, ale jaka pewność czy po trzecim
porodzie i przy pierwszych oznakach łysiny u Romka, Julia nie wystawiłaby mu
kufry przed "bramę od ogrodu"? A miłość była wielka.
"Kazda miłość jest pierwsza, najgorętsza, najszczersza...". Tak sądzę.
A castorp był dużym dzieckiem co przy Kławdii uwidaczniało sie okrutnie.

[Gość: daria13]

Polecam film o miłości jedynej, prawdziwej w takim pojęciu, w jakim chciałabym
ją widzieć i oczywiście realną tylko w filmie - Bardzo długie zaręczyny. Przed
chwilą odeszłam od telewizora. Bardzo ładny film. Polecam.
Btw. czy książka, na podstawie której powstał film miała polskie tłumaczenie?
Byłabym zainteresowana.
P:)
Ps.
Bardzo podoba mi sie porównaie z samosznurującymi się butami:))Mówiłam
przecież, że zakochanie może być bardzo głębokie i piękne:)

[lirael]

"Na ustach grzechu" Magdaleny Samozwaniec (zabawna parodia "Trędowatej")

[mamarcela]

W pewien sposób demistyfikuje miłość także :"Kobieta i Pajac" Pierre'a Louysa
(aka filmowy "Mroczny przedmiot pożądania" Bunuela)

[Gość: daria13]

Jeśli za antyromans uznamy książkę mówiącą o miłości chorej, opartej na różnego
rodzaju dewiacjach, miłość, która nie mieści się w kanonach uczucia wzniosłego
i romantycznego, to dobrym przykładem może być Pianistka Jelinkowej.
Klasycznym antyromansem, odzierającym z cienia choćby piękna relacje damsko-
męskie są też Amatorki, tejże samej autorki.

[Gość: alojzz]

Wprawdzie jeszcze tego nie czytałem, fragment dopiero, ale chyba "622 upadki
Bunga" Witkacego.

alojz.