I miss Zaba

[ada08]

A tego chyba tu jeszce nie było? Aż dziw )chyba,ze przegapiłam)

RYBY, ŻABY I RAKI

Ryby, żaby i raki
Raz wpadły na pomysł taki,
Żeby opuścic staw, siąść pod drzewem
I zacząć zarabiać śpiewem.
No, ale cóż, kiedy ryby
Śpiewały tylko na niby,
Żaby
Na aby-aby,
A rak
Byle jak.

Karp wydął żałośnie skrzele:
"Słuchajcie mnie przyjaciele,
Mam sposób zupełnie prosty -
Zacznijmy budować mosty!"
No, ale cóż, kiedy ryby
Budowały tylko na niby,
Żaby
Na aby-aby,
A rak
Byle jak.

Rak tedy rzecze: "Rodacy,
Musimy się wziąć do pracy,
Mam pomysł zupełnie nowy -
Zacznijmy kuć podkowy!"
No, ale cóż, kiedy ryby
Kuły tylko na niby,
Żaby
Na aby-aby,
A rak
Byle jak.

Odezwie się więc ropucha:
"Straszna u nas posucha,
Coś zróbmy, coś zaróbmy,
Trochę żywnosci kupmy!
Jest sposob, ja wam mówię,
Zacznijmy szyć obuwie!"
No, ale cóż, kiedy ryby
Szyły tylko na niby,
Żaby
Na aby-aby,
A rak
Byle jak.

Lin wreszcie tak powiada:
"Czeka nas tu zagłada,
Opuścilismy staw przeciw prawu -
Musimy wrócić do stawu."
I poszły. Lecz na ich szkodę
Ludzie spuścili wodę.
Ryby w płacz, reszta też, lecz czy łzami
Zapełni się staw? Zważcie sami,
Zwłaszcza że przecież ryby
Płakały tylko na niby,
Żaby
Na aby-aby,
A rak
Byle jak

/Brzechwa, wiadomo/

[eeela]

Podwieszony? Bardzo slusznie, dzieki Kasiu! :-)

[ponurak]

żaba żabce powiedziała
-wydać głos byś mogła, żaba.
ale żabka nie słyszała
pluskiem traw spłoszona z nagła
hula hop zrobiła - sama
zakręciła krag na wodzie
ciutkę zimną ciut zimową
-może głupi, zbyt...skoczliwy?-
i napiła skórę modrą
prozdrowotnie, ku piekności
potem męty odwiedziła
zakamarki bagien, wyrwy
aż jezioro swe poznała
od początków aż po zmroki
tak, że miała je aż...potąd!
i wydała:
kum kum żabie.
tylko co to dało sprawie?

[meduza7]

Była sobie żabka mała, rere kum kum, rere kum kum,
która mamy nie słuchała, rere kum kum bęc.
Na spacerek wychodziła rere kum kum, rere kum kum
innym żabkom siędziwila rere kum kum bęc.
A na brzegu stare żaby, rere kum kum, rere kum kum
rajcowały jak te baby rere kum kum bęc.
Jedna drugiej w ucho kwacze rere kum kum, rere kum kum
"Jak ta mała pięknie skacze" rere kum kum bęc.

[brunosch]

Raz wskoczyła mała żabka
na dużego jeża
który niósł na grzbiecie jabłka
chcąc je dobrze sprzedać.
Kiedy doszli już do drogi
co wiodła do miasta
żabka rzekła że ma dosyć
I szybko wysiadła.

(Maciej Zębaty)

[meduza7]

Wykład o krążeniu materii

Więc była raz sobie żabka zbudowana z mnóstwa atomów,
bo z atomów wszystko się sklada, począwszy od żabek do domów
i do ludzi. Z atomów ty się składasz i twoja ciocia...
Ale wracajmy do żabki. No więc tę żabkę zjadł bocian.
I strawił ją dokładnie paskudny bocian ladaco,
i śliczną zieloną żabkę przerobił nie powiem wam na co.
I to coś spadło na ziemię, była wiosna, świeciło słonko
i wietrztk przyniósł z daleka jakieś nieduże nasionko
i posadził je na tej żabce, i minął jeden dzionek,
i drugi... i z tego nasionka wylazł od dołu korzonek,
a od góry to znowu łodyżka lub jeśli wolicie, szypułka
i kwiatek na tej łodyżce, a na kwiatku usiadła pszczółka.
I kroplę miodu zgarnęła pyszczkiem czy może łapką,
nie bacząc na to, że miód ten był przecież niedawno żabką.
Więc podsumujmy: część żabki bocianowi wrosła w pierze,
Część jest w ziemi, część w kwiatku, część w miodzie,
który pszczółka właśnie bierze.
Lecz nim go zaniesie do ula, to trochę uszczknie czułką
i połknie - i tak część żabki stanie się znowu pszczółką,
a resztę zawartą w miodzie zjedzą na śniadanie dzieci
i tak początkowa się żabka po całym świecie rozleci,
a każdy atom w czym innym, ba nawet w innym kraju,
ale być może za milion lat te atomy się znowu spotkają
i zaczną się ściskać, całować i będzie wielka laba,
a potem się zastanowią: "czy my znowu jesteśmy żaba?"
Ba! Któż to może wiedzieć! Ten twór zupełnie nowy
to może być żabka rzekotka lub Żabka Alojzy, księgowy,
lub... któż zresztą wszystkie możliwości wymieni?
Kochani... spójrzmy na siebie, to straszne...
Z czego my jesteśmy zrobieni....

(Andrzej Waligórski)

[mamarcela]

heron and a frog
outcome of this encounter
both are unsure of

Richard Terrify

[ben-oni]

Żaby:

Rechu! Rechu! Kwaku! Kwaku!
Śród moczarów i mokradeł
Harmonijną serenadę
Na fujarkach, chlupu-chlap
Wygrywaja chóry żab
W świeto Garnków, kiedy z wrzawą
Ku podmiejskim idzie stawom
Pijany Ateńczyków tłum,
Żaby grają "Kum! Kum! Kum!"
Rechu! Rechu! Chlapu! Chlupu!

Dionizos:

Już nie mogę ruszyć dupą.

Arystofanes "Żaby" (205-215) tłum. Artur Sandauer

[mamarcela]

the frog and I
exchange glances
both motionless

three flies circling
the frog
two flies circling

Don Haney

[mamarcela]

A little plum dropped from the tree
and struck a frog upon his knee.
The frog did hurt and cried a lot
the plum said Oops, I plum forgot.

Which wasn't altogether true
you see a plum is always blue
a frog however must be green
thus he can easily be seen.

So, folks, it truly stands to reason
that in the Fall, the ripening season
a bit of care would be advised
that way a frog is not surprised.

In any case, the knee did swell
the plum just stayed right where it fell,
so in an effort now to heal
the frog fell for the plum appeal.

He grabbed the plum and opened wide
the plum prepared for its last ride.
And said before it was too late
a plum is to be eaten, mate.

So, you can see that those that fall
from trees or buildings, big and tall
will usually just fail to see
the maker of their destiny.

Herbert Nehrlich

[mamarcela]

Tale Of The Curious Princess


If I kissed a frog
And turned him into a prince

I wonder what would happen
If I licked a toad?

Russel Sprouts

[mamarcela]

Not Cinderella

I am not
What you think
I am.
I am not
What you dream of.

I might well be
Your worst
nightmare.

I will not wait for you
To find the right
shoe,
Cause I will be
On the way
To somewhere.
I will not wait for you
To kiss me back to
life,
Cause I will be
Out there
Howling to the wind.
I will not let
My hair down
for you,
Cause it suits me
short.

Get your fairytales right, boy,
Frog King turned
Into his better self
When she threw him
At a wall.

ulrike gerbig

[mamarcela]

Adventures of Isabel - 5th verse By Louise Levitt - Tribute to Ogden Nash -
Robert Clack School


Isabel met an enormous bear,
Isabel, Isabel, didn't care;
The bear was hungry, the bear was ravenous,
The bear's big mouth was cruel and cavernous.
The bear said, Isabel, glad to meet you,
How do, Isabel, now I'll eat you!
Isabel, Isabel, didn't worry.
Isabel didn't scream or scurry.
She washed her hands and she straightened her hair up,
Then Isabel quietly ate the bear up.

Once in a night as black as pitch
Isabel met a wicked old witch.
the witch's face was cross and wrinkled,
The witch's gums with teeth were sprinkled.
Ho, ho, Isabel! the old witch crowed,
I'll turn you into an ugly toad!
Isabel, Isabel, didn't worry,
Isabel didn't scream or scurry,
She showed no rage and she showed no rancor,
But she turned the witch into milk and drank her.

Isabel met a hideous giant,
Isabel continued self reliant.
The giant was hairy, the giant was horrid,
He had one eye in the middle of his forhead.
Good morning, Isabel, the giant said,
I’ll grind your bones to make my bread.
Isabel, Isabel, didn’t worry,
Isabel didn’t scream or scurry.
She nibled the zwieback that she always fed off,
And when it was gone, she cut the giant’s head off.

Isabel met a troublesome doctor,
He punched and he poked till he really shocked her.
The doctor’s talk was of coughs and chills
And the doctor’s satchel bulged with pills.
The doctor said unto Isabel,
Swallow this, it will make you well.
Isabel, Isabel, didn’t worry,
Isabel didn’t scream or scurry.
She took those pills from the pill concocter,
And Isabel calmly cured the doctor.

**
Isabel met an ugly frog
He jumped out of a stinking bog
The frog was soggy, the frog was wet
The frog smelt horrible like week old sweat
“Come here” said the frog, sticking out his tongue
“I’ll drown you in this bog while I sing a song”
Isabel, Isabel didn’t worry
Isabel didn’t scream or scurry
Isabel walked up close and pushed him over
The frog drowned and the adventure was over.

By Louise Levitt

[mamarcela]

Brooding Grief

A yellow leaf from the darkness
Hops like a frog before me.
Why should I start and stand still?

I was watching the woman that bore me
Stretched in the brindled darkness
Of the sick-room, rigid with will
To die: and the quick leaf tore me
Back to this rainy swill
Of leaves and lamps and traffic mingled before me.

DH Lawrence

[eeela]

Pocaluj zabke w lapke.