O literaturze tzw. kobiecej, niewiele wartej

[cycatababa]

Ciekawy fragment wywiadu z Tokarczuk:

Nie boi się Pani zaszufladkowania do nurtu tzw. kobiecego pisarstwa? Książki
z taką etykietką, najczęściej niesłusznie nadaną, bywają niedoceniane. Uważa
się je za babską, czyli niewiele wartą pisaninę.

Gdyby mi ktoś jasno zdefiniował, co to znaczy "kobiece pisarstwo", wtedy
mogłabym odpowiedzieć bardziej konkretnie. Czy to pisanie przez kobiety, czy
może dla czytelniczek-kobiet, a może taki, w którym kobiety są bohaterkami? A
może jest jakiś specjalny rodzaj pisania i językoznawcy potrafią go
zidentyfikować jako kobiecy - np. zliczając przymiotniki i czasowniki
[śmiech]. Dla mnie nie ma to najmniejszego znaczenia, proszę mnie zaliczyć
do "kobiecego pisarstwa" i więcej o to nie pytać.

[mathias_sammer]

ladnie odpowiedziala, choc osobiscie nie przebrnalem do konca zadnej z jej
ksiazek, choc mam w biblioteczce kilka. kwestia gustu i wyboru.
m.s.

[tinsel]

mathias_sammer napisał:

> osobiscie nie przebrnalem do konca zadnej z jej ksiazek,

jej książki to nie treść, a melodia

[Gość: zANILK]

Której nie każdy potrafi słuchać:)
Osobiście, podobnie jak mathias-nie przebrnęłam przez żadną jej książkę.

[Gość: Marti]

Jesli mozna prosic o link do wywiadu...
M.

[cycatababa]

Prosze:
miasta.gazeta.pl/wroclaw/1,35769,3606160.html

jest

[perli]

pisanie dobre i jest pisanie nieco gorsze. Tyle o podziałach. Proste jak
pantalony Młodszego Inspektora, Pochmurnej Ilony.

nie ma takiej

[bdx65]

patrz j.w.
jest zła, dobra, wybitna;
i nie zależy to od tematyki - babska/męska - a cóż to za podział!!!!!!!!!

[Gość: misia]

Zwyczajnie, tak jak jest literatura iberoamerykańska (wybitna, gorsza lub
lepsza), literatura popularna (wybitna, gorsza lub lepsza), literatura dla
dzieci i młodzieży (wybitna, gorsza lub lepsza).

kij w mrowisko

[funix]

Ładnie z Waszej strony, ale chyba powierzchownie i naiwnie. Myülę, że rzecz nie
w tym, aby przeczyć, że jest literatura „kobieca” i „męska” , ale by uwolnić
się o stereotypu, że „kobieca” jest niewiele warta. One są różne, tak jak różne
jest widzenia świata przez mężczyzn i kobiety, ale dobrze, że tak jest.
Negowanie tego, to wmawianie, że kobiety i mężczyźni się nie różnią. To
postrzeganie obu światów wzbogaca każdą ze stron , a nie szukanie wspólnego (
zawsze mniejszego od sumy! ) mianownika.

Właśnie skończyłem słuchać Herrmanna Hessa „Pod kołami” i myślę, że gdybym tę
książkę przeczytał w wieku 17-18 lat ... byłbym wstrząśniety.
Zastanawiałem się właśnie, czy mogę teraz polecić tę książkę mojej żonie.
W wieku 17-18 lat „zaliczała” wszystkie Anie z Zielonego Wzgórza, do których
pozostał jej ogromny sentyment.
Czy ja miałbym teraz chęć na coś Lucy Maud Montgomery...?

P.S.
Twórczości Tokarczuk nie uważam za „typowo” kobiecą, ale jej kobiecość
dastrzegam i bardzo lubię.
Za to np. po paru stronach Gretkowskiej mam dość. Myślicie, że ją w równym
stopniu czytają panie i panowie?

[skrybcia]

Hmm... wychodzi na to, ze Gretkowska jest kobieca ale tez troche meska (gdzies
po srodku?), moze dlatego, ze czesto uzywa mocnych slow i pisze szczerze o tym,
o czym wypada milczec, a to uchodzi raczej facetom? Przez co bywa niestrawna i
dla kobiet i dla mezczyzn.
Co do Ani - zapytaj zone czy nie czytala jej nieco wczesniej, bo to lektura
raczej dla 12-15-latek, chociaz mozna po nia siegac i pozniej :)

[funix]

Hej :)
Co do Ani, to masz pewnie rację. Już po wysłaniu postu pomyślałem, że jakieś
13-15 jest bardziej prawdopodobne, co chyba jednak zasadniczo nie zmienia tego,
co chciałem powiedzieć. ( Nb. Moja żona jednak słucha teraz „Pod kołami”.
Ciekaw jestem, które z nas bardziej będzie zakłopotane, gdy skończy ;)

Twego wniosku na temat Gretkowskiej nie rozumiem. Po prostu ten TYP kobiecości
mnie denerwuje, a przypuszczałem, że większości kobiet imponuje. Mylę się? A
odłożyłem jej książkę nie dlatego, że ona „pisze szczerze o tym, o czym wypada
milczec”, ale dlatego, że jej otwartość nic mi nowego i ciekawego o kobietach
nie mówi ;)

pozdrawiam :)

[book_of_the_month]

funix napisał:

> Ładnie z Waszej strony, ale chyba powierzchownie i naiwnie. Myülę, że rzecz
ni
> e
> w tym, aby przeczyć, że jest literatura „kobieca” i „męska&#
> 8221; , ale by uwolnić
> się o stereotypu, że „kobieca” jest niewiele warta.

Problem w tym, ze zarowno literature tzw kobieca jak i meska, zalicza sie do
dosc kiepskich.
kazda ksiazka "ambitna" juz uwazana jest za uniewersalna.

Pozdrawiam
M.

[funix]

Hej :)
Widzę, że udało mi się zamieszać ;)

>Problem w tym, ze zarowno literature tzw kobieca jak i meska,
>zalicza sie do dosc kiepskich.
>kazda ksiazka "ambitna" juz uwazana jest za uniewersalna.

A ja myślę, że problem w tym..., że chętnie używa się słów-wytrychów, które niby
są zrozumiałe dla wszystkich, dlatego nikt się już nie zastanawia co znaczą. Ja
świadomie nie użyłem „tzw”, bo nie interesuje mnie literatura, którą „tak się
zwie”.
Jeśli literatura tzw. kobieca i męska ma być przeciwieństwem
ambitnej-uniwersalnej, to jasne, że jest ostatecznie - z definicji - kiepska!

Dla mnie kryterium jest rodzaj wrażliwości, sposób widzenia świata. Z tego
punktu widzenia nie przeszkadza mi łatwość odgadnięcia płci autora już na
pierwszej stronie tekstu! Co miałoby być w tym złego, że mężczyźni piszą jak
mężczyźni a kobiety jak kobiety? Dlaczego ideałem miałaby być uniwersalna
bezpłciowość autora?

Dlatego twórczość Tokarczuk jest dla mnie zdecydowanie kobieca ( a nie jest tzw
literaturą kobiecą! ) i nie ma w tym absolutnie NIC wartościującego.

No, może tyle, że jest dla mężczyzn niedościgła ;)

PS.
Czy „Iliada” jest według Ciebie przykładem twórczości męskiej czy uniwersalnej?

[Gość: zANILK]

Owszem, różne są książki pośród literatury kobiecej, ale cóż-nie wysławiła się
ona niczym (poza drobnymi wyjątkami, które zakładam-ale nie znam lub obecnie nie
kojarzę) szczególnym. Stąd podział.

[funix]

Hm, może i masz rację, ale ma to swoje przyczyny. Myślę jednak, że zmiana tej
sytuacji jest tylko kwestią czasu. Cóż, może to i lepiej, bo nasz patriarchat
( czy może raczej: tradycyjny podział ról strzeżony przez durniów ) już się
całkiem zużył ;)
Kolega z pracy ( Niemcy ) wrócił właśnie do firmy po rocznym urlopie
ojcowskim. Jego żona nie chciała iść po urodzeniu dziecka na macierzyński i
rozstawać się z pracą, którą lubi.
Czy w Polsce też byłoby to NORMALNE ?

[kundelpolski]

Abstrahując od sensu pojęcia "kobiece pisarstwo", to z pytania tego
dziennikarza można się dowiedzieć,że zakwalifikowania do tej grupy należy się
OBAWIAĆ...

[judytta]

Osobisćie bardzo lubię twórczość Gretkowskiej.
Jej dosadne słowa robią na mnie wrażenie.
Podobne robi na mnie Amelia Nothomb.

[escott]

Dokładnie. A szczerze mówiąc, nie wiem, co w tym złego.
Rzeczywiście, zwrot "kobiece pisarstwo" jak już wyszło z dyskusji, może mieć
kilka znaczeń . Ja znam dwa. Po pierwsze, książki "przez baby o babach dla bab"
czyli powieści typu Bridget Jones (z góry zastrzegam, że nie mam nic
przeciwko), z założenia literatura popularna i z założenia mniej interesująca
facetów. Tokarczuk byłaby być może rozczarowana, gdyby ją zaliczyć do tej
kategorii, ale to absurd i dziennikarz na pewno nie miał tego na myśli.
Po drugie, książki, które z założenia mają ambicje większe (czyli zaliczać się
do dobrej literatury z wyższych półek), po które sięgnąć może każdy, ale, z
uwagi na specyficzną wrażliwość (postrzeganie świata etc.) stereotypowo
przypisywane płci niewieściej, są pisane i czytane częściej przez kobiety. I
nie są od tego "nieuniwersalne", bo kobiety to nie Marsjanie, a statystycznie
grubo ponad połowa "uniwersum" czytelników literatury pięknej.
A tak na marginesie, to przyłączam się do głosów poprzedników - wywiad podobał
mi się bardziej niż książki (przebrnęłam tylko przez półtorej).

[Gość: zANILK]

Dla mnie literatura kobieca to literatura dla kobiet, ale niekoniecznie napisana
przez kobietę. Niestety, najczęściej do tego nurtu zalicza się ckliwe opowiastki
o miłości, samotnych matkach i opuszczonych żonach. Nie dziwi więc fakt, że nikt
nie chce być zaszufladkowany do tej zacnej grupki.

[funix]

Właśnie o to mi chodzi, że za tak określoną uważam literaturę TZW kobiecą ( niby
dla kobiet ). Literatura kobieca ( pisana przez kobiety ) jest moim zdaniem
dużo lepsza :)

PS
Czy ktoś z Forumowiczów zna Doris Dörrie??
de.wikipedia.org/wiki/Doris_D%C3%B6rrie
Czy w ogóle ukazało się jej coś ( książka lub film ) w Polsce?

[Gość: Marti]

Of course :))
Filmy - przede wszystkim "Nadzy" (moj ukochany :)), ale tez i inne:
Mężczyźni, W środek serca, Nikt mnie nie kocha,
Czy ci się podobam?,Oświecenie gwarantowane, Wszystkiego najlepszego, Turku!.

Z ksiazkami gorzej - poza wydana przez Muze z serii Galeria: "No i co teraz
zrobimy?" nic wiecej nie znam.
M.

Doris Dörrie

[funix]

Oooo! Czy to znaczy, że trafiłem na miłośniczkę DD?
Widziałaś więcej ode mnie. Ja dość świadomie unikałem jej filmów – bałem się
uproszczeń, ale po „Nagich” ( w TV ) chyba jednak skapituluję ... i zobaczę, co
się da ( tym bardziej, że odkryłem właśnie w wypożyczalni „Rybaka i jego żonę” z
przeuroczą Alexandr Marią Larą :)
Dużo jej przed rokiem słuchałem ( z braku czasu na czytanie, słucham w
samochodzie w drodze do/z firmy ), pewnie ponad 40 krótkich historii + "No i co
teraz zrobimy?".
Byłem nią zafascynowany i właściwie... chyba mi nie przeszło. Przy tym, to ona
sama czyta. Nawet wolałem, gdy ona czytała, niż znani niemieccy aktorzy "No i
co teraz zrobimy?" – niesamowite!
Może, może ... coś z tych krótkich rzeczy przetłumaczyć? Ciągle to za mną
chodzi – stąd pytanie.
Pozdrawiam :)

Re(komendacja) Doris Dörrie

[funix]

Wczaraj w „Magazynie literackim” ( na 2-gim niemieckim ) Elke Heidenreich
gościła akurat Doris Dörrie. Oczywiście jak zwykle ledwie dopuszczała swego
gościa do głosu ;) Mężczyzna machnąłby ręką i odpuścił ;). DD uparła się jednak
i w końcu udało się jej jednak zaprezentować przyniesione książki jej ulubionej
pisarki kanadyjskiej Alice Munro.
en.wikipedia.org/wiki/Alice_Munro
Przeczytany fragment był niezaprzeczalnie intrygujący! Tylko... napisane jest to
przecież przez kobietę o kobietach (i mężczyznach),....no to może i tylko dla
kobiet? Typowa literatura tzw. kobieca??
Wynalazłem, że poza książkami ukazały się w Niemczech także nagrania ( jak
przetłumaczyć: Hörbuch? ) i to samego Christiana Brücknera, który nagrał Gordona
i Baricco a w filmach podkłada Delona, Brando, Keitela i de Niro! Czy to nie
jest wystarczająco męska rekomendacja?
Ponieważ nikt, jak widzę, nie polecał jeszcze na tym forum Alice Munro, myślę,
że mam prawo to z czystym sumieniem uczynić. Może coś już się z tych
nagrodzonych 10 tomów opowiadań i jednej powieści w Polsce ukazało?

A ja sobie posłucham Brücknera ;)